Skip to main content

Full text of "Katalogos tou en Athēnais Epigraphikou Mouseiou [microform]"

See other formats


ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΝ ΑΘΗΜΑΙΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ 




ΚΑΤΑ^ΑΟΓΟΣ 



ΤΟΥ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 



ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟΥ ΜΟΤΣΕΙΟΤ 



εκδιδόμενος 



ΥΠΟ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ 



ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ 

ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ 



ΤΒΤΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ 



.. \ 



ΑΡΧΑΙΚΑΙ, ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑφΑΙ 



ΓΠΟ 



Η. Ο. ΙΟΙΙΙΝΟ 




'/ <^^^. 



^ 



^^^^'^'^4./)/1/'Α■ο^ /Μύ^'^- 







ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 

1:;Κ τον ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΩΝ ΑΛΒΛΦΩΝ II Ε Ρ Ρ Η 

1899 



1ί 






3942Β 



ΤΩι ΑΝΑΓΝΩΣΤΗι 



Δχά τοϋ άνά χείρας τεύχονς άρχεται δημοσίευοΊς Καταλόγου τοϋ εν Αθήναις 
Επιγραφικού Μονΰείου, ούτινος Α' τόμον θέλουσιν αποτελέσει αϊ εκ της Ακροπό- 
λεως έπιγρα^αί. 

Συγγραφεύς τοϋ τεύχους τούτου εχνε ό μακαρίτης Η. Ο. ίο11ίη§, δΰτις απο- 
βιώσας έν τη υπηρεσία τοϋ Μουσείου έν έτει 1894 κατέλιπεν αυτό ετοιμον προς 
δημοσίευσιν συγγρά•\|;ας και αυτόν τον πρόλογον, Άναλαβοϋσα δε τι Αρχαιολογική 
Εταιρεία την δημοσίευσιν αύτοϋ άνέθηκε τ\ιν προς τοϋτο έπιμέλειαν είς τον καθη- 
γητών ν.. Ρ. λνοΙίβΓδ, ^ίλον και συμπατριώτην τοϋ μεταστάντος. 



ΠΡΟΛΟΓΟΣ 



« Έν τψ καταλέγω των επιγραφών τοΟ ΈθνικοΟ 'ΑρχαιολογικοΟ Μουσείου προτιθέ- 
« [Λεθα να δημοσιεύσωμεν πάσας τάς έν τω Μουσείψ έναποκειμένας έπιγραφάς, δηΓ)ρη[Λένας 
« είς δύο τόμους, ων 6 μ,έν πρώτος θα περιέχγ) τάς έπιγραφάς της Ακροπόλεως, δ δέ δευ- 
« τερος τάς της κάτω πόλεως καΐ τάς λοιπάς έξ Αττικής και άλλων επαρχιών της έλευ- 
« θέρας και έκ της δούλης Ελλάδος έπιγραφάς. Εις ταύτας νομίζω δτι έδικαιούμην ή 
« μάλλον ώφειλον νά προσθέσω ευάριθμους τινάς έπιγραφάς, αί'τινες άφηρπάσθησαν ύπό 
« ξένων άπο της Έλλάοος ή και άπωλέσθησαν μετά την άνεύρεσιν προ της έν ταϊς όη- 
Λ μοσίαις συλλογαϊς άσφαλοΟς αποταμιεύσεως αυτών, εκφράζω δέ την εύχήν ν^ άποδο- 
« θώσι τη Ελλάδι τουλάχιστον έκεΐναι τών έν τοις Μουσείοις της τε Ευρώπης και άλλα- 
« χοΟ επιγραφών, αίτινες άποτελοΟσιν άναπόσπαστον μέρος επιγραφικών τίνων συστάδων 
«(οίον .π. χ. τών περί της διαχειρίσεως τών ιερών χρημάτων). Άλλα και αν δεν εΐσα- 
« κουσθη ή ευχή αΰτη, δικαιολογείται ή έν τη άνά χείρας συλλογή πρόσληψις τών περί 
« ών ό λόγος επιγραφικών μνημείων , τοΟτο μεν έξ επιστημονικών λόγων , τοΟτο δέ και 



« διότι προτιΟέμεΟα, ανάγκης τυχούσης, να συρ.πληρώσω[λεν τα κενά ταΟτα τοΟ Έπιγρα- 
« φικοΟ Μουσείου δι' έκ[Ααγείων των έκπατρισθεισών επιγραφών. 

«Επειδή τα κε{(Λενα των επιγραφών έδη[Λθσιευθησαν ή [χέλλουσι κατ' ανάγκην να 
« δη[λοσιευΟώσιν έν πκνο[Λθΐοτύποις ή δι' επιγραφικών τύπων εν τε τη μεγάλη συλλογή 
«τοϋ 0. Ι Α. καΐ άλλαχοΟ, προ πάντων δίχως ίνα άποφύγωμεν τον ογκον και τάς μεγάλας 
« δαπανάς τοιούτων συλλογών και ίνα καταστήσωμεν εύχερη την άπόκτησιν τοΟ κατα- 
« λόγου τούτου και εις τους μη εύποροΟντας φιλολόγους καΐ αρχαιολόγους, δημοσιεύομεν 
« τάς έπιγραφάς διά μικρών γραμμάτων παραπέμποντες εκάστοτε εις τάς διά κεφαλαίων 
« ή πανομοιότυπων δημοσιεύσεις αυτών καΐ παραθέτοντες ύπο το κείμενον βραχείας ση- 
« μειώσεις περί τοΟ σχήματος τών γραμμάτων. Αί σημειώσεις αδται αναφέρονται εΙς τον 
« προσηρτημένον πίνακα, έν φ περιλαμβάνονται τά έν ταϊς δημοσιευομέναις έπιγραφαϊς 
α άπαντώντα κυριώτερα σχήματα τών γραμμάτων. ΠαρατηροΟμεν δε ό'τι τά έν αύταϊς μή 
« σημειούμενα γράμματα εχουσι τά έν τη πρώτη στήλη τοΰ ■π'ηοί'κος αναφερόμενα σχήματα. 
« Οί δε παρά τινας τών αριθμών προστεθειμένοι αστερίσκοι όηλοΟσιν βτι ή περί ης ό λόγος 
« επιγραφή εμεινεν έν ω ευρέθη τόπφ ή δεν μετεκομίσθη είς το έπιγραφικον τμήμα τοΟ 
« Μουσείου. 

« Τών κειμένων τών επιγραφών προηγείται πρώτον σύντομος αλλ δ'σον ενεστιν άκρι- 
α βεστάτη περιγραφή τών λίθων ή άλλων αντικειμένων έφ ων αδται εινε έγκεχαραγμέναι, 
« Βζύτερο•^ δε παραπομπή είς τάς διά κεφαλαίων ή πανομοιότυπων δημοσιεύσεις και είδικάς 
« μελέτας' αί δ' άν^υ παραπομπών έπιγραφαι εινε ανέκδοτοι. Περιττον δμως έθεωρήσαμεν 
« ν' άναφέρωμεν εκάστοτε τίνες τών έν τοις κειμένοις συμπληρώσεων οφείλονται εις τους 
« πρώτους ή εις τους μεταγενεστέρους έκδότας ή συγγραφείς, διότι οί διαφερόμενοι περί 
« τούτων δύνανται να συμβουλευθώσι τάς παραπομπάς, ό δε κυριώτερος σκοπός της άνά 
« χείρας δηρ.οσιεύσεως τοΟ απαράμιλλου έπιγραφικοΟ -πλούτοι) τοϋ Μουσείου ημών εινε ή 
« δ'σον ενεστι μεγίστη διάδοσις αυτών τών ιστορικών τούτων κειμηλίων δι' ών άπλετον φώς 
« διεχύθη καί διαχέεται εις πάντας τους κλάδους της Ελληνικής αρχαιογνωσίας. 

« Ή επιγραφική λοιπόν συναγωγή ημών έχει βμοιον σκοπόν ώς και αί διά μικρών γραμ- 
« μάτων άνευ σημειώσεων ή μετά βραχυτάτων δημοσιεύσεις τών κειμένων αρχαίων συ^γρα- 
« φέων, ών τά έν χειρογράφοις περισωθέντα συγγράμματα συμπληροΟνται έν πλείστοις δσοις 
« καί μάλιστα έν ταϊς λεπτομερείαις τοϋ αρχαίου βίου διά τών έπί λίθων ή άλλης στέρεας 
« ύλης σφζομένων επιγραφών. Οί δε ιδιαιτέρως είς τάς περί τών επιγραφών μελετάς άσχολού- 
« μενοι δύνανται τη βοήθεια τών παρατεθειμένων παραπομπών νά προσδράμωσιν είς τάς πη- 
« γάς ταύτας ίνα άρυσθώσιν έξ αυτών τά προς τάς μελετάς αυτών επιστημονικά βοηθήματα. 

« Διά τών περί τοϋ σγ^•Ι]^.οίτος τών γραμμάτων καί τών άλλων γενικών εισαγωγικών είς 
« έκάστην έπιγραφήν παρατηρήσεων άμα δε οιά τών ν:αρ'' «ύτά τά .κείμενα παρατεθειμένων 
« χρονολογικών σημειώσεων καί δι' αυτής της δ'σον ενεστι χρονολογικής κατατάξεως τών έπι- 



- ζ' - 

α γραφών εκτυλίσσεται έξ έαυτης οΰτως ειπείν ή γενική Ιστορία ττ^^ αττικής καΐ ιωνικής γρα- 
« φής. Προς εύκολίαν ό'μιως των προς τον σκοπόν τοΟτον [Αετα)^ειριζουι.ένω ν την άνά χιϊρας 
« συλλογήν προτιθέ(/.εΟα [/.ετά την άποπεράτωσιν αύτης νά δη(ΛοσιεύσωΐΑεν πανο(Λθΐότυπά τίνα 
« επιγραφών διαφόρων εποχών άπό των αρχαιοτάτων μέχρι τών τελευταίων χρόνων » . 

-|• Η. Ο. 1,οι.ι.ΐΝ(ΐ 

ΤοΟτον τον πρόλογον δια το νΰν δη[Λοσιευόμενον άνά χείρας τζΰγος είχεν ήδη γρά- 
ψει ό πολύκλαυστος φίλος Η. Ο. 1ιθ11ίη§ βραχύν χρόνον προ της ημέρας εκείνης ήτις 
άώρως έστέρησε τους μεν φίλους αύτοΟ χρηστοΟ εταίρου, την δ' έπιστήμην άοκνου και 
ακαταπόνητου εργάτου. Το μέγα ίργον, διά την άποπεράτωσιν τοΟ ίι-ποίου έπΙ ετη δλό- 
κληρα είργάσθη ό ί/θ11ίη§, δεν έπέπρωτο νά άγάγη εις πέρας ουδέ καν νά ίδη αυτό άρχό- 
μενον'. Διότι δεν ειχεν επιθέσει ακόμη την τελευταίαν χείρα εις το μόνον ύπ' αύτοΟ 
συντεθέν μέρος, το τάς προ Εύκλείδου άναθηματικάς έξ Ακροπόλεως έπιγραφάς -κίρύγο^, 
(δ νΟν δημοσιεύομεν), δ'τε δ θάνατος διέκοψε τάς εργασίας του. 

Έμελετατο έκτοτε νά δημοσιευθη τουλάχιστον τοΟτο το ]^ίρος, διότι ήτο γνωστόν 
ό'τι ό 1ιθ11ίη§, αν εζη, θά το παρέδιδεν εντός ολίγων ήμερων εις τον τυπογράφον, άλλα 
δυστυχώς το πράγμα έβράδυνεν. Τέλος περί τάς αρχάς τοΟ 1896 έτους ή Αρχαιολο- 
γική Εταιρεία άναλαβοΰσα τήν εκδοσιν τοΟ Καταλόγου άνέθηκέ μοι τήν έπιμέλειαν της 
εκδόσεως τοΟ προκειμένου τεύχους. Έξετάσας λοιπόν το χειρόγραφον εΰρον δ'τι ήτο 
σχεδόν έτοιμον και δέν ειχεν ανάγκην επεξεργασιών, ει μή τοιούτων , οΐας δ μεν συγ- 
γραφεύς ευκόλως εκτελεί και συγχρόνως τη τοΰ τυπογράφου εργασία, άΧΚος τις δ'μως 
έπρεπε νά μελετήση προηγουμένως καί επισταμένως. Και διά ταΟτα έξηκρίβωσα προ 
πάντων τάς παραπομπάς, δσας ειδόν πως ελλιπείς, δχι μόνον εις τό Ο. Ι. Α. άλλα και 
εις τάς άλλας συλλογάς επιγραφών, καί έφρόντισα, δ'σον ήδυνάμην, νά μή έλλείπη ποτέ 
παραπομπή εις τάς πρώτοις εκδόσεις ώς καΐ εις τάς νεωτάτας. 

Επειτα έστρεψα τήν προσο)(Ύΐν μου καΐ έπΙ τών δρισμών τών διαφόρων μαρμάρων, 
καΐ επειδή δχι άνευ λόγου ένίους αυτών ενόμισα εσφαλμένους, έ'στειλα δείγματα αυτών, 
έφ δσον ήτο έφικτόν, προς τον κ. Κ. Ιιβρβίαδ, δς μετά της χαρακτηριζούσης αυτόν φιλο- 
φροσύνης και προθυμίας ώρισε τάς προελεύσεις τών διαφόρων λίθων. Αναγκαία συμπλή- 
ρωσις τοΟ έργου έφάνη καΐ συγκριτικός πίναξ, δς νά καταστήση εύ'κολον τήν άνεύρεσιν 
πάσης έν τφ 0.1. Α. εκδοθείσης επιγραφής. 

ΚαΙ δλα ταΟτα άπήτουν βεβαίως και έργασίαν τινά και χρόνον ούκ ολίγον, άλλα 
αί τροποποιήσεις αύται έμειναν εντός τών δρίων, άτινα δρίζουσι τά καθήκοντα έκδοτου ευ- 
συνείδητου, και δέν μ' ήνάγκασαν νά διακρίνω τάς μικράς καΐ ασήμαντους μου προσθή- 

* ΓΙρβ, τήν βιογραφίαν του Ι^οΙΠηβ- έν ΑΙΙιβη. ΜίΙΙΙι. Ι89Ί α. XXII χαί ίν Άρχ. Έφτιμερίδι 1894 σ. 132. 



— η — 

κας. Μόνον δια τους ορισμούς των [Λαρ[λάρων έφάνη καλόν να τυπωθώσιν άραιοΐς γράμ- 
(/.ασιν, δσοι οφείλονται τφ Ιιβρβίαδ. 

Άλλ' ένφ τον κατάλογον των αρχαιοτέρων έπι λίθων άναΟη(Λατικών επιγραφών της 
Ακροπόλεως, ώς είπον, κατέλιπεν δ 1ιθ11ίη§ σχεδόν έτοιμον, τοΟ των πήλινων και οστρά- 
κων ούδ' εναρξιν εκαμεν , τον δέ των έπι χαλκωμάτων άφηκεν ημιτελή. ΚαΙ το μέν 
κεφάλαιον, το προωρισμένον να περιλάβ-(] τάς έπι πηλίνων αγγείων καΐ οστράν-ων άναθημα- 
τικάς έπιγραφάς, ■ηΒύνΆ'το και να λείψγ] , διότι αίίται πασαι θα δημοσιευθώσι προσηκόντως 
έν τω περί των αγγείων της Ακροπόλεως εργφ, βπερ παρασκευάζει το Γερμανικών άρχαιο- 
λογικόν ΊνστιτοΟτον, το δέ άλλο, το των έπι χαλκοΟ επιγραφών, έπρεπε να συμπληρωθη. 
Επειδή δέ έν τω μεταξύ βλα τα έκ χαλκοα έργα της Άκροπόλεωΰ εισήχθησαν εις τήν 
συλλογήν τοΟ ΈθνικοΟ άρχαιολογικοΟ Μουσείου και κατεγράφησαν έν τω καταλόγίο αΟ- 
της, έκαθαρίσθησαν δέ και έκτοτε ούκ ΌΧιγα. , καλόν έφάνη να χωρισθώσιν άπό τών 
άλλων επιγραφών και να άποτελέσωσιν αυτοτελές μέρος τοϋ καταλόγου , περιέχον οχι 
μόνον τάς άναθηματικάς άλλα πάσας έν γένει τάς έπΙ χαλκοΟ έπιγραφάς, δ'σαι ευρέθη- 
σαν έπι της Ακροπόλεως. Και οΰτω συμπληρώσας και τακτοποιήσας τάς υπάρχουσας 
σημειώσεις συνέταξα τον κατάλογον τών έπι χαλκωμάτων επιγραφών, δς προηγείται νϋν 
τοΟ λοιποΟ, δηλαδή τοΟ τών αρχαιοτέρων έπι λίθων αναθηματικών επιγραφών. Τάς λοι- 
πάς τών προ Εύκλείδου έπΙ λίθων έπιγραφάς ώς και δλας τάς μετ' αυτόν, κατ' έποχάς 
καΐ κατά κεφάλαια διηρημένας, θά προσΟίσ"^ δστις θά άναλάβη νά συνέχιση τοΟτο το 
διά προώρου θανάτου διακοπέν επιχείρημα. Βεβαίως ευχής έργον είνε νά συμπληρωθή 
κατά τον αυτόν τρόπον το νΟν ώς κορμός αγάλματος ήκρωτηριασμένου μόνον έκδιδόμενον 
εργον' αλλά κα'ι οΰτως δχι μόνον ώς κατάλογος μουσείου, αλλά και ώς βοήθημα προς 
γενικωτέρας έπιστημονικάς μελετάς θά φανη χρήσιμον προ πάντων εις εκείνους ο'ίτινες 
παραβάλλοντες ταύτην τήν εκδοσιν προς τάς προηγουμένας δύνανται νά κρίνωσιν, πόσαι 
τών επιγραφών ή διά όρθοτέρας αναγνώσεως ή δια επιτυχούς συναρμολογίας νέων τεμα- 
γίίΜν ήλλαξαν τήν προτέραν όψιν. 

Ενίοτε, ώς ειπον, και προ πάντων έν τφ πρώτψ κεφαλαίω ήναγκάσθην νά προσ- 
θέσω έπιγραφάς, ας ό ίιθ11ϊη§ δεν άντέγραψεν, ή και νά μεταγράψω τινά, πρωτίστως 
δταν δ χαλκός καθαρισθείς ανέδειξε γράμματα, ά οέν έφαίνοντο πρότερον , ή και θραύ- 
σματα συναρμοζόμενα επέτρεψαν σαφεστέραν έξήγησιν της έπ' αυτών επιγραφής. Έν 
ταύταις και δμοίαις ταϊς περιπτώσεσι δεν ήδυνάμην πλέον νά ύπεκφύγω τήν εύθύνην και 
διά ταΟτα έσημείωσα διά 'ΐοΟ ψηφίου ίΥ ό'λας τάς ύπ' έμοΰ γενομένας ουσιώδεις προσ- 
θήκας και τροποποιήσεις δι' ό'σας ευθύνομαι μόνος έγώ. 

'βν ΆΟήνατ,ς κατά Άπρίλιον 1899. 

Ρλυι. λΑ'^οι.τΕΚΒ. 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΞ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ 



-♦♦-•Μ»^-»- 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΪΩΝ 



Έπίΐδή πκσαι αύται αϊ έπΙ άναθνΐ[Λάτων και άλλων έκ χαλκοΰ πραγ(Αάτων έπιγραφαϊ είνε κατατεθεψέναι έν 
τνί χαλκοθήκΐί) τοΰ ΈΘνικοΟ Αρχαιολογικού Μουσίίου, έθδωρήσαμεν περιττόν να δηλοϋμεν εκάστοτε, δτι δεν άνή- 
κουσιν εις το έπιγραφικον τ(Αη[Λα τοΰ Μουσείου. Άλλ' Σνα (Λη έπέλθγ) σύγχυσίς τις ώς προ; τα; έπιγραφα; ταύτας, 
έποιησά[Λεθα χρησιν λατινικών άριθ|Αών, παραθε'ντες έν άγκύλαι; τους άριθ^Λούς, ους φε'ρουσιν Ιν ^φ Μουσείφ καϊ ΰφ 
ους περιγράφονται έν τί|^ εύρετγιρΐφ τοΰ Μουσείου. Περί των χαλκών της Ακροπόλεως έδ•θ(Λθσιεύθησαν ηδη δύο ει- 
δικά έργα* ή ΰπο ΒβΐΙιβΓ πραγματεία έν ΙοπΓηαΙ οί ΗβΠβηϊο δΐϋάίββ XIII (1892-3) σ. 124-130 καϊ 232- 
271, και ό ύπό ϋθ ΒίάάβΡ κατάλογο; (Οαΐ8ΐο§αβ ίββ 1)Ρθηζβ8 ίΡθανβ8 8αΓ ΓΑοΐ'οροΙβ ά'ΑΐΗβηβδ) ούτινος 
άρτι εξεδόθη ό πρώτος τό[Λος. Ά(Λφοτέρων των συγγραφέων τούτων παρεθέσαμεν τους άριθ{Αθύς, καϊ ώς προς (χεν 
τον πρώτον παρεπέ[χ,ψα(Λεν συντορας ένεκα ει; του; έν τ^ πραγ(Λατείί}: αΰτοΰ συνη|Α(Αένου; πίνακας, οίτινες φέρουσι 
τους αυτούς, ους καΐ το κείμενον αριθμούς. Ώς δε προς τον δεύτερον άνεγράψαμεν το δνοιχα τοΰ συγγραφέως μόνον 
μετά καϊ τοΰ παρ' αΰτψ αύξοντος άριΟμοΰ. Δεν έθεωρήσαμεν όμως άναγκαϊον να σημειώσωμεν τάς τυχόν διαφο- 
ρά; τϊϊς αναγνώσεως ημών προ; την εκείνων. Παρατηρουμεν μόνον δτι, όπου τυχόν διαφέρει ή άνάγνωσις ημών της 
εκείνων, καΐ μετά την γενομένην παραβολήν, δεν εΰρομεν λόγον δπω; μεταβάλωμεν αυτήν. Έν τφ τέλει τοΰ πρώτου 
τούτου μέρους συνάπτομεν πίνακας, περιέχοντας παραπλεύρως τους αριθμούς τοΰ ευρετηρίου τοΰ Μουσείου, ώς καί 
τών εν αύτ<ϊ^ μνημονευομένων δημοσιευμάτων, καΐ έν δευτέρΐ}: στήλν) τους αριθμούς τοΰ παρόντος Καταλόγου, τν. 



Ι. (7328). Τεμάχιον ελάσματος χαλκοΰ συμπεπιε- 
σμένον, άνηκον ϊσως εις τι σκεΰος. Μήκος περίπου 0,20 
μ., ΰψος τών γραμμάτων 0,005-0,02 μ. Σφζονται 
μέρη δύο στίχων, ύφ' ους κενός χώρος, προηγοΰντο δε 
Τσως και άλλοι στίχοι, Άπεσπάσθη αΰτοΰ μικρόν τεμά- 
χιον, περιέχον τό πρώτον γράμμα τοΰ πρώτου στίχου. 
"Ιδε πίν. Α' άρ. 1. Ιουηΐ. οΓ ΗβΠ. 8ΐυ(1. XIII πίν. 
νΠ άρ. 63. 

έ[νεΐ; κ]αΙ Εΐΐπ;ΐ[4 ί) 5 γρά(ΐματα] | ει - - 

- - Ιγορίοι καΐ Χιχίδαι κα[1 — 

Σχ. γρ.: α*, 8<, ε», 1.3, ρ9, χ». 

Ή επιγραφή αύτη καθώς και αΐ αμέσως έπόμεναι 
ΰπ' άρ. ΙΙ-νΐΙΙ ομοιόμορφοι ουσαι άνήκουσι πιθανώς 
είς την καλουμένην δυτικήν ομάδα τών Ελληνικών αλ- 
φαβήτων καΐ διακρίνονται έκ πρώτης δψεως άπό τών 
Αττικών, εΐνε δέ ώς φρονεί καϊ ό ΚίΓοΙιΙιοίΡ η Χαλ- 
κιδικαϊ η Βοιωτικαί. 



Π. (6974). Λέβητος χαλκοΰ συμπεπιεσμένου και 
πολλαχοΰ έφθαρμένου τεμάχιον. Παρά τό χείλος λείψανα 
σιδηρών ήλων πρβ. τήν ύπ' άρ. III έπιγραφήν. Ή 
διάμετρος τοΰ χείλους θά ήτο περίπου 0,60 μ., μέγεθος 
τών γραμμάτων αυξανόντων έξ αριστερών προ; τα δεξιά 
0,02-0,03, τών δε κυκλοτερών 0,01 μ. Τά έν τφ 
μέσφ τοΰ σφζομένου στίχου γράμματα το, καΐ ίσως 
ολόκληρος ή άπό τούτων τών στοιχείων αρχομένη περι- 
κοπή της επιγραφής φαίνεται δτι προσετέθησαν μετά 
τήν έγχάραζιν τών λοιπών γραμμάτων. Ένεχαράχθη 
δέ ή επιγραφή (μονόστιχος ώς φαίνεται) έπ' αύτοΰ τού- 
του τοΰ σκεύους. "Ιδε πίν. Α' άρ. 2. Ιοιιηι. οί ΗβΠ. 
8ΐιιά. XIII πίν. VII άρ. 64». Οβ ΚίόθβΓ άρ. 55. 
Ή ύπόθεσις του Β&ΐΙιβΡ (σ.129) δτι τούτο και τό ύπ' 
άρ. III τεμάχιον άνήκουσιν είς τον αυτόν λέβητα δεν εΐνε 
βεβαία. 

- - έ[π;ΐ] Έρ;οσΟενίδαι τον έπι ΓελαΙ 

Σχ. γρ.: α», δ», ε> ?(αΐ ί «>, β», ν* χαΐ ν«, ρ•; 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



Ψ. "Ισως υποκρύπτεται καΙ όόλλο δνο{;.«, οίον Έμ- 
πεδοσθεν'ίδας. 

III. (7329). Τε(Λάχιον λέβητος χαλκοϋ συ(Απεπιε- 
σ(Αένον. Μηκ. 0,27 [χ.. Πάρα το χείλος δύο ήλοι σίδηροι 
7\ (Λόίλλον λείψανα λαβής, διακόπτοντα τον πρώτον στί- 
χον της διστίχου επιγραφής. Μέγεθος των γραριΐλάτων 
του πρώτου στίχου 0,03 (το ο (Λίκρόν ριόνον 0,01), 
των του δευτέρου στίχου 0,02 μ.'Ίδε πίν. Α' άρ. 3. 
^οα^η. ο( ΗβΠ. βΐυά. XIII πίν. VII άρ. 64»'. Ββ 
ΚΐάάβΡ άρ. 55. Πρβ. άρ. Π. 

οπίδες II είμιΐ ναο, 

— οιραχσια 



Σχ. γρ.: α'", 8^, ε», [λ», ρ*, σ" χαΐ σ', χ^». Τό δ μιχρόν μι- 
κρο'τερον τών λοιπϊΒν γραμ-ριάτων. 

Αί δύο εν τφ ριέσω τοί3 πρώτου στίχου κάθετοι γρα[/.- 
[χ,αί έχρησίριευον άντΙ διαστίξεως. 

Ό ΒαίΙΐβΓ (σ.129) νορζει δτι της αύτη ς επιγραφής 
εινε και τό ύπ' άρ. VI τεριάχιον, άλλα ή εικασία του 
δεν εχεται αληθείας. 

IV. (7327).Έλασ(Λα χαλκοϋν συ[Απεπιεσ[Αένον, ϊσως 
τεριάχιον λέβητος. Μηκ. 0,27 [λ. Σώζονται δυσανάγνω- 
στα τίνα λείψανα γρα[/.(Αάτων, ών τό τελευταϊον δύναται 
να ηνε τό κάτω (λε'ρους τοΰ α^ η α" (πρβ. Ιοορη. θ£ 
ΗβΙΙ. 8ΐαά. XIII πίν.νΐΐ άρ. 64 «^ και την ύπ' άρ. III 
Ιπιγραφήν), είτα : 

- - θλόν μ.ε ναο. 

Σχ. γρ.: ε'ο, Θ\μ^ν3. 

V. (7265). Έλασρια χαλκοϊ3ν, άνηκον πιθανώς εις 
λεπτόν τι σκεϋος. Μηκ. 0,14, ύψ. 0,055 ρ.. Εινε άπο- 
κεκο[Α[Αένον πανταχόθεν, φαίνεται 2(Λως βέβαιον ότι ή 
βουστροφηδόν γεγραριριένη επιγραφή ητο δίστιχος. Ό 
πρώτος στίχος έξ αριστερών προς τα δεζιά, ό δεύτερος 
εκ δεξιών προς τάριστερΛ. "Υψ. των γρα[Λ[Αάτων (/.έχρι 
0,014 (Λ. "Ιδε πίν. Α' άρ. 4. ^οϋ^η. οί ΗβΠ. δίαά. 
XIII πίν. VII άρ. 59. Ό ΒαίΙιβΓ (σ.128) υποθέτει δτι 
έκ, τοΰ αύτοΰ σκεύους προέρχεται και τό ύπ' άρ.νΐ θραΰ- 
σ(λα, και αληθώς [Αεγάλην εχουσιν όριοιότητα καθ' βλα 
τα εξωτερικά. 

εδοκε ε 

αμαλα 

Σχ. γρ.: α«, 82, ε2, μ». 

Έν τφ πρώτφ στίχφ υπάρχει ριετά τα έν τχΐ ιχετα- 
γραφτ] ση{Λειού[Λενα λείψανον γράριριατος δ[Αθΐον προς π^, 



τό όποιον δριως και ως α^ η μ^ δύναται να έχληφθί), 
έν δε τίρ δευτέρω στίχφ πρό τών (Αεταγεγραριριένων λεί- 
ψανον κυκλοτεροϋς γ()ά(Α[Λατος, (Αετά το τέλος δ ' αυτών 
Εσως μην. 

VI. (7330). Έλασμα χαλκοί3ν, Ισως τεμάχιον 
σκεύους, πανταχόθεν άποκεκρουσμένον. Μηκ. 0,06, ΰψ. 
0,048 μ.'Τψ. τών γραμμάτων 0,015 μ. — ΙοίίΓη. οΓ 
ΗβΠ. 8ΐυά. XIII πίν. VII άρ. 58. Πρβ. τόν προηγού- 
μενον άρ. V. 

- - αδα 

Σχ. γρ.: α», 82. 

VII. (7293). Τεμάχιον ^ σκεύους και τοΰ χείλους 
αύτοΰ. Μηκ, 0,29 μ. ΈπΓτοΰ σκεύους (ϊδε πίν. Α' 
άρ. 5. ^οα^η. οΓ ΗβΠ. βΐιιά. XIII πίν. VII άρ. 62) 
αριστερά: 

τέθ(ει)κεν ναο. 

δεξιά και πλησιέστερον τοΰ χείλους: 

Τον έπ[ι .]α[Ασίδαι α; - - 

Σχ. γρ.: α», δ», ε^χαί ε", θ<, μ.2, ν^ σ<; Τό Ο [Αίχρο'ν. 

Ψ. Επειδή τα γράμματα ]χύ άναγινώσκονται ασφα- 
λώς, δύο μόνον υποθέσεις υπολείπονται, η δτι τό ^ΙΟ κεί- 
ται άντΙ τοΰ ■μιΐτ, η δτι και έδώ, ώς έν τφ τέθ(ει)κεν, 
πρόκειται περί αβλεψίας τοΰ χαράξαντος. Ό ΒαίΙΐβΓ 
(σ. 129) προτείνει ή έπ[χ ^]άμ(α)οίι δαχδ[αλέοις, ή 
τών έπ\\ Λ]α•μα1;ίδαι [άθλων ό δείνα κα]τέθ('η)- 
κεν, την πρώτην δμως ύπόθεσιν ουδέ ό ϊδιος θεωρεί ώς 
πιθανήν. Ή δευτέρα, δσον άφορ^ τό σύνολον, φαίνε- 
ται ορθή, μόνον τό πρό τοΰ α σφζόμενον μέρος στοι- 
χείου δεν δύναται να θεωρηθεί ώς ίχνος τοΰ λ, άλλα 
μάλλον τοΰ δ^. "Υποθέτω δτι ό χαράξας ήθελε να γράψγ) 
τών έπχ Δαμασίδαι κτλ. 

VIII. (7370). Τεμάχιον σκεύους μετά στενού επι- 
πέδου χείλους και λαβής προσηλωμένης. Μήκ. 0,30 μ. 
Έπ' αύτοΰ τοΰ σκεύους (ΙουΓΠ. οΐ ΗβΠ. 8ΐϋά. XIII 
πίν. VII άρ. 61): 

τίο υΐυνς ναο. 

Σχ. γρ.: ν^*, υ», σ'». 

IX. (6941). Βαθρίδιον χάλκοϋν, έφ' ου 'ίστατο ά- 
γαλμάτιον (της Άθηνδίς). Ή επιγραφή έπΙ τριών πλευ- 
ρών ΰπό τό ολίγον εξέχον άνω χείλος. Μήκ 0, 18,, πλ. 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



6 



0,07 >.— €.Ι.Α. IV, 1 σ. 98 άρ. 373 1»». Οβ Κίά- 
ά6Γ άρ. 601. 

Αίσχίνες : Χαρίας : άνεθέ|τεν τάθε|ναία(ι) • άπαρχέν 

Σχ. γρ.: α<' χαΐ α '2 χαί α '•>, ε^, θ-!, ν», ρ» και ρ», σ^, χ^. 
Σημ. διαστίξεως '. 

Χ. (6950). Βαθρίδιον χαλκοΟν τετράπλευρον, συνι- 
στάμενον έκ πλινθοειοοΟς (χέρόυς (έπϊ τίίς δεξιάς [Λακρο- 
τε'ρας καθέτου πλευρΧς αΰτοΟ ή επιγραφή, άναστρόφως 
έγκεχαραγ[Αένγ)) καΐ πλατυτε'ρου υποβάθρου, Ιλλιπές το 
έμπροσθεν ριέρος. Έπΐ της άνω επιφανείας σώζεται πους 
δεξιός καΐ τεμάχιον (εν τρίτον περίπου) αριστερού πο- 
δός. Μηκ. 0,095, πλ. 0,062, ΰψ. 0,023 μ. — Οβ 
ΚίάιΙβΓ άρ. 595. 

Αισχύλος • άνέθεκε [ • ; - - 

Σχ. γρ.: α^' χαΙ α'^, ε^", χ^, ν", σ' και σ^, υ^, χί. 
Σημ.. διαστίξεως ^. 

XI. (697 5). Έλασμα χαλκοΟν, άποκεκομμένον προς 
τα δεξιά καϊ τεθραυσμένον εις τέσσαρα τεμάχια. Έν 
ταϊς γωνίαις όπαϊ ήλων, δι' ων ήτο προσκεκολλημένον 
εις σκεϋός τι, ώς φαίνεται. Μηκ. 0,25, πλ. 0,11 μ. — 
Ο. 1. Α. IV, 1 σ. 199 άρ. 373^38. Δελτίον άρχ. 
1888 σ. 55. Οβ ΒίάίΙβΓ άρ. 428. Πρβ. λΥΠαιηο- 
ΛνϊΙζ, Απ8ΐοΙβ1β8 υηά ΑΐΗβη II σ. 75, 5. 

Ηοι ταμίαι ■ τάδε χαλκία : — 
σονλέχσαντες : Διός κρατερ[όφρονι ([όρζι — 
Άνα,χσίον \ και Εύ'δι(|ος και Σ - - 
και Άνδοκίδες • και Αυσΐ[Λαχ — 

Σχ. γρ.: α'», δ», ε^ο, 1,3^ ^ι ^«ϊ χ2 („ίχ. 1), μΟ, ν», η^, ρ», 
σ^, υ^, χ^. 

Σημ. διαστίξεως ''. 

ΧΙΊ. (69 56). Βαθρίδιον χαλκουν, κοίλον, συνιστά- 
μενον εκ τετραπλεύρου πλακός μετά πλατύτερου υπο- 
βάθρου. Ό πρώτος στίχος έπΐ αύτης της πλακός, ό δέ 
δεύτερος έπϊ του υποβάθρου, και ό μ-εν.κατά το αηκος 
των τεσσάρων πλευρών, δ δέ κατά το μηκο; τριών 
πλευρών μόνον. ΈπΙ της πλακός δύο μικροί ήλοι, δι' ών 
προσηρμόζετο τό ποτέ έπιτεθειμένον άγαλμάτιον. Ή 
πλάξ έ'χει μήκ. 0,075, πλ. 0,038, τό δέ ύπόβαθρον 
ΙΛήκ. ,0,085, πλ. 0,05 μ.— Οβ ΗίάάβΓ άρ. 590. 

ΠασινΓσ'άνθρόποι|[ς]1ιυποκ|ρίνομαι,1ιόστιςέ|[ρ]οται, 
Ηος (λ' άνέθεκ' άνδ|ρδν Άντι|φάνες δεκάτεν. 

Σχ. γρ.: α", «3, θ^ μ2, ν» καιν», ρ», σ^ υ^, φ2. 



Τήν συμπλήρωσιν της λέξεως έρωτα οφείλω τφ κ. 
ΚΪΓοΙιΙΐοίΡ. 

XIII. (6944). Βαθρίδιον χαλκουν τετ'ράπλευρον, 
συνιστάμενον έκ πλινθοειδοϋς μέρους και πλατύτερου 
υποβάθρου. Έπϊ της άνω επιφανείας δύο μικραί όπαΐ 
και άλλη μακροτέρα αυτών, άλλα στενωτέρα. Μήκ. 
0,11, πλ. 0,085, ΰψ. 0,02 μ. — Οβ ΒϊάάβΓ άρ. 
585. Ή επιγραφή φέρεται Ιγκεχαραγμένη έπϊ των κα- 
θέτων πλευρών, δέν εινε όμως βέβαιον αν έξετείνετο καΐ 
Ιπΐ-τών τεσσάρων πλευρών ή μόνον έπϊ της προσθίας 
καϊ της συνεχόμενης μακροτέρας δεξιάς πλευράς, όπως 
προϋποθέτει ή προτεινομένη συμπλήρωσις: 

Γλύ;]κε δεκά|τεν τάθεναία[ι- 

Σχ. γρ.: α<3, δ", ν». 

Τών τριών πρώτων γραμμάτων ύπάρχουσιν Ι'χνη , 
άτινα συνηγοροΰσιν υπέρ της συμπληρώσεως τοΰ ονό- 
ματος. 

XIV. (7313). Δύο μεγάλα και οκτώ μικρά τεμά- 
χια σκεύους. Ή επιγραφή μονόστιχος ύπό τό χείλος 
άνωθεν τεσσάρων λεπτών ευθειών γραμμών περιθεουσών 
τήν περιφέρειαν του σκεύους. Ή διάστιξις έγένετο δια 
καθέτου γραμμής στιγμών (ή πρώτη καϊ ή δευτέρα συνί- 
στανται έξ εννέα, ή τετάρτη έξ επτά στιγμών, ή τρίτη 
εΐνε κολοβή). — ^οα^η. οί Ηβΐΐ. 8ΐυά. XIII πίν. 
VI άρ. 12. 

ν&ο. Δεισίθεος } Εύθυδε[λος | άπαρχέ[ν ] ' 

άνεθέτε[ν] [ τη Άθεναίαι ύ&ο. 

Σχ. γρ.: α '■' καϊ α* (τό δεύτερον τη; λέξεως άπαρχέν), ε"> 
καΐ ε^, θ^, ν", ρ^', υ^, χ^. 

Ψ. Μεταξύ τοΰ άπαρχέν καϊ τοΰ άνεθέτεν υπάρ- 
χει χώρος δια πέντε τουλάχιστον γράμματα (άλλα ϊ'σως 
και πολύ πλείονα, διότι δέν προσαρμόζουσιν εδώ τα 
θραύσματα καϊ είνε δυνατόν νά άπωλέσθη μέρος τοΰ 
σκεύους), άλλα ένεκα της άποτριβής της επιφανείας είνε 
άμφίβολον αν ύπήρχον ή δχι έν τούτω τφ μέρει γράμ- 
ματα. 

XV. (7316). Χείλος σκεύους μετά μικροϋ τεμαχίου 
αΰτοΰ τοΰ σκεύους, κεκοσμημένου διά πολλών ποικιλ- 
μάτων. Δύο τεμάχια, ών τό μέν μήκ. 0,09, τό δέ 
0,225 μ. Ή επιγραφή ένεχαράχθη διά στιγμών έπϊ 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



8 



της οριζόντιας επιφανείας τοΰ χείλους. — ΙοαΓΠ. οΓ 
Ηβΐΐ. 8ΐαά. XIII πίν. VI άρ. 45. 

Άθε]ναίαι [ϊ] ΔορόΟεος ϊ άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: α<', 66, ν">, ρ», σ*. 
Σ3η[χ. διαστίξεως ". 

XVI. (7303. 7319). Ψ. Δύο τε[Αάχια προσαρ[/.ό- 
ζοντα σκεύους [/.ετά τοΰ χείλους, παρ' ο ένεχαράχθη ή 
επιγραφή δια στιγ(Αών. Μηκ. τοΟ όλου 0,08 {λ. — 
^οα^η. οΓ Ηβΐΐ. δίαά. XIII πίν. VI άρ. 39 (το δεύ- 
τερον τε[Αάχιον). 

ναο. Έπιγέν[ες — 

Σχ. γρ.: ε». 

XVII. (7034). Ψ. Φιάλη χαλκη ποικίλως διακε- 
κοσ[Λη[Αε'νη , ης άπεκρούσθησαν [λέρη τίνα τοΰ πυθ(Λε'νος. 
Διάμετρος 0,15 (α. Έπί της οριζόντιας επιφανείας τοΰ 
χείλους η επιγραφή (ΙοίΙΓΠ. οί ΗβΠ. δίαά. XIII πίν. 
VI άρ. 9. Οβ ΚΐίΙάβΓ άρ. 219): 

Ηερ(Αθγένε[ς] άνέθεκεν ά[π]α[ρχ]έν [τάθε]νάαι 

Σχ. γρ.: α 'ί», ε', 9^ (χ2, ν», ρ». 

XVIII. (7278). Μικρόν τεριάχιον σκεύους {Αετά τοΰ 
χείλους. Μήκ. 0,06 [Λ. Προ τοΰ θ δεν διακρίνονται 
άλλα γρά(/.{Αατα. — ίοαΓΠ. οί ΗβΙΙ. βίαά. XIII πίν. VI 
άρ 33. 

θεν 

2λ• γρ•: ε^ ν». 

XIX. (7175). Λαβή σκεύους πρόσθετος, [Λετά δύο 
τρημάτων φοειδών και ενός στρογγυλού. Μηκ. 0,14, 
πλ. 0,05-0,06 [Α. Έπί της όριζοντίας αυτής επιφα- 
νείας κατά τό προς τό χείλος τοΰ σκεύους άκρον (^οι1^η. 
οί ΗβΙΙ. 8ΐυ(1. XIII πίν. VI άρ. 20. Οβ Βί(1(1βΓ 
άρ. 183): 

θρασυκλεόδες άνέθεκ[ε 

έπί δέ της κοίλης παρ' αυτό τό σκεύος κειμένης πλευ- 
ράς, ήτις θα έκαλύπτετο, όταν ή λαβή θα προσηρμό- 
ζετο εις τό σκεΰος: /^ (άριθμητικόν σημεϊον). 

Σχ. γρ.: α*", 8», ε», θ\ ν», ρ» 5] ρ 'ο, α\ υ2. 

XX. (7047). Τοια χαλκή.Ύψ. περίπου 0, 065, διά- 
μετρος 0,055 μ. Ή Ιπιγραφή αρχομένη έκ της κορυφής 
ελίσσεται έν τρισΐ στίχοις περί τό άνω ήμισυ τοΰ καρ- 
πού, εϊνε δέ πολλαχοΰ έφθαρμένη και δυσανάγνωστος. 
Διακρίνονται νομίζω τά έξης (πρβ. Ιουηΐ. οί ΗβΙΙ. 



8ΐα(ϊ. XIII πίν. VII άρ. 56. Οβ ΚίάάβΓ άρ. 113): 

Ηΐ;]ε;ρ;οφδν α;γ;α;[λ[λα άνέ]θε[κε Διός Γλαυ]- 
ίΐόπιδί [(}]όρει [πολι]όχο[ι δ]εκ[ά]τε[ν 

Σχ. γρ.:οιΐ«,8», ε3;ν«, φ». 

XXI. (7317). Ψ. Τεμάχιον σκεύους τίνος, μήκ. 
0,06 μ. 

Κ-- 

XXII. (11450). IV. Τεμάχιον σκεύους και τοΰ χεί- 
λους αΰτοϋ. Μήκ. 0,17 μ. Κάτωθεν τοΰ χείλους εκ 
δεξιών προς τάριστερά ή επιγραφή (0. Ι. Α. IV, Ι σ. 
197 άρ. 373»2|7): 

Καλίας (χε Ηά[βρο]νο[ς 

Σχ. γρ.: α'', δ^; ε^ ί] ε^, Η' (σ()5ζ6ται (ΐ.(!νον τό δνω ίίμιισϋ), 
χ• }| χ^, μ.^, ν^, ρ*; {) ρ '", σ*. Ση^ίΐωχέον ότι Ιχτος τοΰ α χαι ΰ 
τά λοιπά γράμματα σΐίμφώνως τϊ) ολτ) επιγραφή !ΐνί Ιστραμμένα 

προς τάριστερά. 

Τό τρίτον ώς και τό τέταρτον γράμμα τοΰ δευτέρου 
ονόματος, ων σφζονται αΐ άνω άκραι, πρέπει να ήσαν 
§, ΙΧ, ν ή ρ, καΐ επειδή μεταξύ αυτών και τοΰ ν δεν 
υπάρχει χώρος ή δι' εν ετι στοιχεϊον, και τοΰτο κατά 
τά ελάχιστα ϊχνη τοΰ άνω μέρους πιθανώς ήτο ο, ή 
συμπλήρωσις "Αβρωνος καθίσταται λίαν πιθανή. 

XXIII. (7199). Ααβή μετά κρίκου καΐ πλακιδίου, 
έφ' ου λεοντοκεφαλή. Μήκ. 0,20 μ, — Οβ ΚίάάβΓ 
άρ.226. 

Καλικράτες άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: α '<, ε^, ν*, ι;••. 

ΧΧίν. (6942). Βαθρίδιον χαλκοϋν έγγομφωθέν ποτέ 
έπί λιθίνης βάσεως δια τεσσάρων ποδών, ών δύο άπε- 
θραύσθησαν. Μήκ. 0,14, πλ. 0,07, ΰψ. 0,025 μ. — 
Οβ ΚίάάβΓ άρ. 613. ΈπΙ της άνω επιφανείας μικρά 
τετράπλευρος επιμήκης όπή, Ιν ή προσηρμόζετο άγαλ- 
μάτιον, καί παρά την έτέραν τών μακροτέρων πλευρών 
ή διά στιγμών έγκεχαραγμένη δυσανάγνωστος επιγραφή. 
Διακρίνονται νομίζω τά εξής : 

Κκλχίσκα (;) Κ«φυαθε[ν; 

Σχ. γρ : α'••, κ* και χ^, σ*, χ*. Τοΰ τρίτου γράμματος της δευ- 
τέρας λέξεως διακρίνεται μίνον ί) περίμετρος Ο. 

XXV. (7336). Φιάλη ολίγον συμπεπιεσμένη, ης 
άπεθραύσθησαν τεμάχια τίνα. Διάμετρος περίπου 0,25 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



10 



γ..ΈπΙ τοϋ χείλους (^ου^η. οΓ ΗβΠ. δΐϋά. ΧΙΠ πίν. 
VI άρ. 21): 

Καπανις δεκά[τ]εν άνέθεκεν τάθεναίαι 

2χ. γρ.: «", ε', ν" καΐ ν'" καΐ ν", σ". 

XXVI. (6947). Βαθρίδιον χαλκοϋν [Αετά τεσσάρων 
Ίϊοδών, ών ει; άπεθραύσθη, καί δύο έπψήκων τετρα- 
τιλεύρων οπών, έν αίς ίφηρρόζετό ποτέ άγαλ(Αάτιον. Ή 
■επιγραφή έπϊ μιΚς των στενωτέρων κα! [/.ιόίς των |Αα- 
■χ^οτέρων πλευρών. Μηκ. 0,07, πλ. 0,047, ΰψ. 0,013 
,[Α.— ϋβ ΚίάοΙβΡ άρ. 610. 

Άθεναίαι άν|έθεκεν Κλεαρέτε 

^κ• ΤΡ••• «*'. ε' ΧΛΐ ε« χβΐ ε8_ θ», κ3, ν», ρ". 

XXVII. (6945). Βαθρίδιον χαλκοΰν, κοίλον, κολο- 
•δον τα όπισθεν, συνιστά[/.ενον έκ πλινθοειδοΰς πλακός 
«αΐ οριζοντίων προεξοχών κατά (Ατίκος τών δύο πλα- 
■τυτε'ρων πλευρών. Ή επιγραφή έγκεχάρακται έπΙ τού- 
των |^•ών πλευρών κατά το άνω άκρον των, ΰπο δε τήν 
«πιγραφήν εκάστη πλευρά εινε διατετργΐ[Αένγΐ δια έπτα 
μικρών οπών. Έπΐ της άνω επιφανείας της πλακός δυο 
όπα! καί λείψανον τρίτης. Μηκ. 0,105, πλ. 0,06, ίίψ. 
0,012 (Α. — Ββ ΚίάάθΓ άρ. 584. 

ΈπΙ τίίς (Λίας πλευράς ϊσως : 

Κλε[ό ;] άνέ(θεκεν) αγα[λ(Λα 

ΙπΙ της ετέρας: 

- τάθε]νάαι • Ιίαυτες 

23χ. γρ.: α '^ (έν τηΐς άλφα της λέξεως Άγαΐλ'ΐια] 31ν διακρίνον- 
ται αί μεσαΐβι γραμμ.αί), ε'" χαϊ ε^, ν", υ*. 
Στ)[Λ. διαστίξεως 5. 

Τό τέταρτον στοιχεϊον τοΰ πρώτου στίχου άνα(Αφι- 
€όλως ητο στρογγύλον. 

XXVIII. (6447). Άγαλ(Αάτιον της προ(Αάχου Άθη- 
ν&ς έπϊ βάθρου. Ώς βάθρον χρησιριεύει πλάξ χαλκη 
έχουσα τρεις βραχείς πόδας, τον (χέν ενα ΰπό τήν (λίαν, 
τους δε δύο άλλους ΰπό τήν άντίθετον στενωτέραν πλευ- 
ράν, προωρισ[Λένους προς γόριφωσιν της πλακός έπϊ (Αεί- 
ζονός τίνος λίθινης βάσεως. Έπΐ της πλακός ετέθη πά- 
λιν τό καΐ πάλαι έπ' αύτης άνακεί«,ενον άγαλ[Αάτιον της 
Αθηνάς. Ή επιγραφή παρά τρεις τών πλευρών της άνω 
επιφανείας. Μηκ. 0,12, πλ. 0,05 (λ. — 0. Ι. Α. IV, 
1 σ. 80 (πρβ. σ. 130 καί 180) άρ. 373 '^ Έφη- 
ρ,ερίς άρχ. 1887 σ. 141 και πίν. 7. Τό άγαλρ,άτιον 



άπεικονίσθη και έν ΟαΓβιη1)θΓ§ καΐ 83§Ιίο, Οίοΐίοη- 
ηαΪΓβ Π, 2 σ. 1435. Οο11ί§ηοη, δοαΙρΙυΓβ §Γβο- 
ς[ϋβ Ι σ. 161. 

Μελεσό άνέθεκεν | δεκά|τεν τάθεναίαι 

Σχ. γρ.: α« χαΐ α", ε< χαΐ ε", β", χ< χαί χ2, μί, ν"», ο^, σ^. 

XXIX. (7339). Ψ. Χείλος (Αεγάλου σκεύους ριετά 
ποικίλων κοσ(χη(Αάτων, ου δ[Λως ολίγον {/.έρος ριόνον σφ- 
ζεται. Διά(Αετρος τοϋ χείλους 0,255 (α. ΈπΙ τοϋ χεί- 
λους άναγινώσκονται μετά δυσκολίας τα γράμματα της 
δια στιγμών έγκεχαραγμένης επιγραφής: 

Μεναπεγος «ν[έθ]εκε 

Σχ, γρ.: χ' ί χ', μ*, ν^; (τό πρώτον) καΐ ν"; (τό δεύτερον). 

Ή έξήγησις της πρώτης λέξεως φαίνεται προβλη- 
ματική . 

XXX. (6949). Βαθρίδιον χαλκοϋν αγαλματίου της 
Αθηνάς (υπάρχοντος ύπ' άρ. 6458 άλλα μή έπικολλη- 
θέντος ένεκα της δυσκολίας της προσαρμογής). Ή επι- 
γραφή έπΙ της άνω επιφανείας, παρά τρεις τών πλευ- 
ρών.Μηκ. 0,086, πλ. 0,036, ΰψ. 0,012 μ.— 0. 1. 
Α. IV, 1 σ. 92 άρ. 373 «". Έφημερίς άρχ. 1887 σ. 
139. ϋβ Κϊ(1άβΓ άρ. 581. 

Μενεκλέδες | άνέ|θεκεν 

Σχ. γρ.: α", ε^ χαΐ ε••, θ*, μ', ν», σ•». 

XXXI. (7334). Μικρόν τεμάχιον σκεύους. Μηκ. 
0,08 μ. Ή επιγραφή έγένετο δια στιγμών έγκολαφθει- 
σών παραπλεύρως τψ χείλει έπί της εσωτερικής πλευ- 
ράς τοϋ σκεύους τοιουτοτρόπως ώστε νά άναφανώσιν 
αντιστρόφως καΐ έπϊ της εξωτερικής πλευράς. 



Να--- 



Σχ. γρ.: α**; ν 8. 



XXXII. (7269). Τεμάχιον σκεύους (φιάλης) πλου- 
σίως κεκοσμημένου μετά τοΰ χείλους αύτοϋ. Μηκ. 0, 18 
μ. Ύπό τό χείλος διατέμνουσα και οιονεί καταστρέ- 
φουσα μέρη τών κοσμημάτων ένεχαράχθη έπΙ τοϋ σκεύους 
άδεξίως ή επιγραφή (Ιοαηΐ. θί Ηβΐΐ. δίαά. XIII πίν. 
VI άρ. 8): 

Νίκα Τ Τ άνέθεκεν τάθ[εναίαι 

Σχ. γρ.: α^^, θ••, χ< και χ 2. 
Τά μετά τήν λέξιν Νίκα σημεία (Τ Τ) δεν άνήκόυσι 



11 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



12 



προφανώς εις την άναθηματικήν έπιγραφην, είνε δε ϊ(τως 
αριθμητικά σνΐ|Λεϊα , υπάρχοντα προ τϊίς ε'γχαράξεως 
της επιγραφής. 

XXXIII. (6948). Βαθρίδιον άγαλ[Αατίου χαλκού 
της πρθ[χάχου Άθηνδς, όπερ σφζεται καΐ υπάρχει έν τν) 
συλλογί) (άρ. 6452), δεν ετέθη δ(Λως έπί του βάθρου 
ένεκα της δυσκολίας της προσαρρ,ογης. Το βάθρον σύγ- 
κειται έκ τριών λεπτών έπικεκολλημένων πλακών, ών ή 
ανωτάτη- ιιόνον ήτο όρατη, διότι αί κατωτε'ρω έκαλύ- 
πτοντο ΰπό τοΰ περικεχυ|Λένου (Λολύβδου, δι' ου έγο(/.- 
φοΟτο έπί λίθινης τίνος βάσεως. Ή επιγραφή έπϊ της 
άνω επιφανείας παρά το πρόσθιον [Λέρος τοΰ άγαλ|Λα- 
τίου. Μηκ. 0,082, πλ. 0,041 (λ.— Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 
97 άρ. 373"ί'.•Εφη(Λερίς άρχ.1887 σ.135. Ι)β Κίοΐ- 
άβΓ άρ. 598. 

Νικύλος : | άνέθε|κεν 

Σχ. γρ.: α*\ ε'' και ε^, θ•*, κ^ και χ2, ν' και ν", α*. 
Σημ. διαστίξεως *. 

XXXIV. (6695). Κριός χαλκούς ελλιπής κατά ρρη 
τινά των ποδών. Μηκ. 0,15 (λ. Έπί της κοιλίας τοΰ 
κριού Ινεχαράχθη έν έλιγμί;) έκ δεξιών προς τάριστερά 
(Ο.Ι.Α. ϊν, 1 σ.41 άρ. 373 β. ϋβ Κί(3(ΐ6Γ άρ.529): 

Πέσιδος Ιίικεσία 

Σχ. γρ.; α^•, δ», ε 3, 1)3, κ^, σ-*. 

XXXV. (6914). Τροχίσκος μετά τεσσάρων κνη- 
μών. Διάμετρος 0,085 μ. Έπί τοΰ περιφεροΰς χείλους 
ένεχαράχθη διά στιγμών (ΙουΓΠ. οί ΗβΙΙ. 8ΐϋ(1. XIII 
πίν. VI άρ. 42. ϋβ Κϊ(1(1βΡ άρ. 405): 

Πίθεκος ■ άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: α^^^ ^ι χοιί ^ο^ ν", σ^. 
Ση[Α. διαστίξεως '''. 

XXXVI. (7178). Λαβή σκεύους πρόσθετος, επίπε- 
δος, διάτρητος. Μηκ. 0,Κ5, πλ. 0,045 μ. Κατά το 
προς τά εξω άκρον της φέρει δύο ωοειδή τρήματα και 
μεταξύ αυτών έτερον τρίγωνον. Ή αρχή της επιγρα- 
φής φέρεται έγκεχαραγμένη παρά την πλευράν, οι' ης 
ή λαβή προς το σκεΰος συνεκολλάτο και παρά την δε- 
ξιάν πλευράν, τά δε λοιπά γράμματα ένεχαράχθησαν 
πέριξ τών τριών τρημάτων. — ^ου^η. οί ΗβΠ. 8ΐ,υ(1. 
XIII πίν. VI άρ. 17. ϋβ ΗίάίΙβΓ άρ. 178. 

Πολυκλες | άνέθεκεν 1 1ΐο κναφεύς : τάθεναίαι 

Σχ. γρ.: αϊ», ε», 1ι3, β^ ν« καϊ ν», σ^, υ», φ3. 
Σημ. διαστίξεως '. 



XXXVII. (7307). IV. Τεμάχιον σκεύους μετά του 
χείλους, ού έσώθησαν περί τά δύο τρίτα" ή διάμετρος 
αΰτοΰ ητο περίπου 0,18 μ. Έπί τοΰ σκεύους πκρά το. 
χείλος ένεχαράχθη διά στιγμών ή επιγραφή, ης ή αρχή 
σώζεται έν τζ^ προς τά δεξιά άκρω, ένω το τέλος φαί- 
νεται έν τφ προς τάριστερά, ώστε πιθανόν είνε το άπο- 
θραυσθέν έν τφ μέσω τρίτον τοΰ χείλους νά έφερε το. 
ύπόλοιπον της επιγραφής. -— ΙοϋΓΠ. οί ΗβΙΙ. βίαά^ 
XIII πίν. VI άρ. 41. 

Ηιε(ρά)" Ποσίδειος [άνέθεκεν τη Άθεν]α{αι 

Σχ. γρ.: δ», σ< ί] σ-!; 
Τοΰ π σφζεται μόνον το άνω άκρον. 

XXXVIII. (7283). Τεμάχιον αγγείου χαλκοΰ.Μήκ. 
0,11 μ. "Η επιγραφή παρ' αυτό το χείλος έπί της εσω- 
τερικής πλευρόίς, έγκεχαραγμένη διά στιγμών. — ΙοϋΠΙ^ 
οίΗβΠ. 8ΐαά. XIII πίν. VI άρ. 47. 



2χ- γρ• 



- Πυ;]Οαγόρο νβο. 



XXXIX. (7279^. Τεμάχιον σκεύους και τοΰ χεί- 
λους αΰτοΰ. Μηκ, 0,09 μ. Ή επιγραφή ένεχαράχθη- 

έπί της οριζόντιας επιφανείας τοΰ χείλους. 



Σ[λΐ[κ - 
Σχ. γρ.: μ^Ο, α*. 



άνέθ 



εκεν - 



Χΐι. (7274). Τεμάχιον σκεύους ποικίλως διακεκο•- ^ 
σμημένου μετά τοΰ χείλους. Μηκ. 0,155 μ. Έπί της. 
οριζόντιας επιφανείας τοΰ χείλους: 

— Σ][Λΐκυθε δεκάτεν υηο. 

Σχ. γρ.: α<2, δ», ε» και ε^^ ν^, υ". 

X1^I. (6599). ψ. Άγαλμάτιον νεανίου "^υμνοΰ ^ 
όρθοΰ' αί χείρες έκράτουν αντικείμενα τίνα λογχοειδή, 
ώς μαρτυροΰσιν αί έν αΰταϊς ΰπάρχουσαι όπαί. "Υψ. 
0,09 μ. Έπί της στρογγυλής βάσεως: 

Σ]οσαν[δρ — 

Σχ. γρ.: α^*, ο 2, σ•* (διορθωθεν έκ του άρχικΟΙξ γεγραμμένου σ^,, 
ϊχοντος τό επάνω σκέλος σχεδόν όριζόντιον). Τό ν φαίνεται οτι είχε 
τό σχήμα ν ^, κατεστράφη όμως ή λοξή γραμμτ|. 

ΧΙ,ΙΙ. (7176). Λαβή σκεύους. Μήκ. 0,12 μ.— 0& 
ΚίίΙάβΓ άρ. 185. 

Τιμαγόρα [χ' ά[ν|έθεκεν τάθεναίαι 

Σχ. γρ.: α«, μ3. 



13 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



14 



Το [Λ6τά την κάθετον γρα[λ(Λγιν ήμισυ της επιγραφής 
βά εύρίσκετο έπΙ της ετέρας λαβής τοϋ σκεύους. 

ΧΙιΙΙΙ. (6951). Τ^. Βαθρίδιον χαλκοΰν,συνιστάμενον 
εκ πλακός Ιφ' ης προσηρμόζετο δια δύο επιμηκών οπών 
τό ποτέ έπιτεθειμένον άγαλμάτιον, και στενωτε'ρου υπο- 
βάθρου αποτελουμένου έκ δύο μακροτέρων καΐ δύο βρα- 
χυτ ρων ελασμάτων, άτινα περιβάλλουσι κοίλον τετρά- 
■πλευρον' τούτο δε διαιρείται πάλιν διά πέμπτου τινός 
ελάσματος είς δύο ισομεγέθη τετράπλευρα, έν οίς ύπάρ- 
;χουσι δύο τεμάχια χαλκοϋ διήκοντα μέχρι των έν τη 
άνω πλακΐ οπών. Έν έκατέρί^ των δύο μακροτέρων πλευ- 
-ρών τοΰ υποβάθρου ύπάρχουσιν άνα δύο μικραΐ έπτιμή- 
•κεις όπαί, αϊτινες έχρησίμευον εις την έπΙ λίθινης βά- 
σεως προσήλωσιν τοΟ χαλκού βαθριδίου. Μηκ. της άνω 
πλακός 0,18, πλ. αύτης 0,075, μηκ. του υποβάθρου 
0,155, πλ. αύτοϋ 0,06, ΰψ. τοΰ όλου 0,013. Ή επι- 
γραφή ένεχαράχθη πάρα την μίαν των δύο μακροτέ- 
ρων πλευρών της επιφανείας. — ΙΟϋΡΠ. οΐ Ηβΐΐ. 8ΐα(3. 
^ίΙΙΙ πίν. VII άρ. 57. ϋθ ΚίάθβΓ άρ. 582. 

Φειδιάδες άν(έ)θεκεν τάθεναί[αι 

Σχ. γρ.: α^^ δ», ε 3, β^, ν^, α\ψ^; 

Χ1;ΐν. (6837). Άσπίδιον χαλκοϋν κάλλιστα δια- 
τηρούμενον, ού διάμετρος 0,11 μ. Έν τω μέσφ της κυρ- 
τής εξωτερικής επιφανείας Γοργόνειον. Τό μέγιστον μέ- 
:ρος της επιγραφής έπΐ της επιπέδου άντυγος, ης κατέ- 
χει περί τα Υ^, αί δε δύο τελευταϊαι λέξεις υπό τό Γορ 
γόνειον έπΐ της κυρτής επιφανείας. — ΙοαΓΠ. οΐ ΡΙβΙΙ. 
«ία(1. XIII πίν. VII άρ. 60. Οβ Ηίάάβρ άρ. 264. 

Φρυγία • άνέθεκέ [Λ[ε τ]άΟ[ε]ναίαι 
1ΐε άρτοπδλ[ις , 

Σχ. γρ.: α^^ ε 3, θ\ μΟ, ν», ρ6, υ^, φ2. 
Σημ.. διαστίξεως ^. 

Του τ έν τίρ πρώτφ στίχφ σώζεται μικρότατον λεί- 
•ψανον, ή δεξιά άκρα τοϋ οριζοντίου σκέλους. 

Χίιν. (7264). Δίσκος κυκλοτερης μετά έξεχούσης 
■διάτρητου λαβής (τό άρχικόν σχήμα ϊ,δε έν πίν. Α' 

άρ.6), τεθραυσμένος εις τρία μεγάλα και πολλά μικρά 
•τεμάχια. Διάμετρος 0,17 μ., πάχος 0,001-0,002 μ. 

Έπϊ του μεγαλειτέρου θραύσματος (μηκ. 0,15 μ.) 
•ολίγον απέχουσα του χείλους και παράλληλος προς τ•ί)ν 
■περιφέρειαν αύτοΰ ή επιγραφή : 

Χ]αρ;ίας • άνέθεκεν • Άθεναίαι 

2χ. γρ.: α*^, κ 2, ν 3 χαΐ ν', ο*. 
Σημ.. διαστίξεως '■>. 



ΧΕ VI. (6453). ^V. Άγαλμάτιον Άθηνας ού έλλεί- 
πουσιν οί πόδες και ό δεξιός βραχίων. "Τψ. 0,125 μ. 
Έπϊ τοΰ στήθους : 

Χαρ 

δηλαδή Χάρ{ης) ή Χαρ({ας) ύι άλλο τι όνομα. 
Σχ• γρ••• «^*. ρ"• 

ΧΙ,νΐΙ. (7287). Τεμάχιον σκεύους (μήκ. 0,055 
μ.) μετά τοΰ χείλους, έφ' ού (ΙοΰΓΠ. οί ΗβΙΙ. 8ΐϋά. 
XIII πίν. VI άρ. 27): 



αμιλλ - 



2χ. γρ•: «<', μ.^. 



Μετά τά άνω σημειούμενα σώζεται λείψανον ετέρου 
γράμματος, ϊσως Ο. Τοΰ πρώτου γράμματος σφζεται 
μόνον τό δεξιόν "ομισυ. 

ΧΙινίΙΙ. (7314). Τεμάχιον σκεύους. Ή επιγραφή 
Ιπϊ τοϋ χείλους. Μήκ. 0,16 μ. — ΙοϋΡη. οί ΗβΙΙ. 
8ΐαά. XIII πίν. VI άρ. 28. 

ανδρο — ^ Άνδρο 

Σχ.. γρ.: α 12, ν «, ρ». 

ΧΙίΙΧ. (7308). Τεμάχιον σκεύους καϊ τοϋ χείλους 
αύτοΰ, ύφ' ο ή επιγραφή, Μήκ. 0,08 μ. — ΤοίΙΓη. οί 
ΗβΙΙ. 8ίϋά. XIII πίν VI άρ. 7 . 

αρινο 

Σχ. γρ.: α^^, ν«>, ο 2, ρίο. 

ίι. (7288). Χείλος σκεύους• ή επιγραφή βαίνει εκ 
δεξιών προς τάριστερά. Μήκ. 0,09 μ. — ΙοΚΓη. οί 

ΗβΙΙ. 8ΐα(1. XIII πίν. VI άρ. 1. 

' Ιέτες • άνέΟε[κεν — 

Σχ. γρ.: α«, ^4, θ<, ν», σ*. 
Σημ. διαστίξεως ^. 

ΪΛ. (7312. 7281). ^. Δύο τεμάχια σκεύους και 
τοΰ χείλους αύτοϋ. Μήκος τοΰ δλου 0,125.μ.Έπϊι τοΰ 
σκεύους (ΙοαΓΠ. θΓ ΗβΙΙ. δία^. XIII πίν. VI άρ. 15 
και 30): 

θο τάθεναίαι 

^Χ• ϊΡ•: «". ε"*, ν». 

Έν τφ δευτέρφ θ παρελείφθη ή έν τώ κέντρφ. στιγμή. 



15 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



16 



ΙιΙΙ. (7289). τν. Τε[χάχιον χείλους σκεύους τίνος 
κ6κοσ(χν)|χένου δια κυ[Αατίου και (ίόλλων ποικιλμάτων. 
Μϋκ. 0,085. Ή έπιγραφνι έπΐ της όριζοντίας πλευράς 
τοΟ χείλους : 

— [λένε — 

δηλαδή ή δνομά τι άρχό(Λενον άπό Μένε - - η ϊσως 
- - ε'ύχοτα]|Λένε - - 

Σχ. γρ.: ε», [χ», ν«. 

ΙιΙΙΙ. (7285. 7275). τν. Δύο τε[Αάχια του αΰτοϋ 
σκεύους. Μηκ. 0,12 καΐ 0,11 (α. Ή επιγραφή ένεχα- 
ράχθη άναστρόφως (Αεταξύ τοϋ χείλους καΐ λεπτής ευ- 
θείας γρα(^,(Αής περιθεούσης τό σκεύος. "Οτι τα τε(;.άχια 
είνε ενός καΐ τοϋ αύτοΰ αγγείου λείψανα, εινε ορθότατη 
εικασία τοΰ Βαίΐιερ, όστις συ|Απληροϊ 

Άθη]νόδωρο[ς άνεΟηκ]εν τάθ. 
ή συμπλήρωσις τοΰ όνό(Αατος όμως δεν δύναται νά θεω- 
ρηθεί ώς βεβαία. — ΙοαΓη. θί ΗβΙΙ. 8ία(1. XIII πίν. 
VI άρ. 6 πρβ. σ. 126. 

νόδορο[ς άνέθεκ]εν Άθ(εναίαι) υεο. ^ 

- — νοδόρο [άνέθεκ]εν 'Αθ(εναίαι) ν&ο. 
Σχ. γρ.: α", 8», 03, ν», ο^, ρ'". 

ΜΥ. (7296). Χείλος σκεύους. Μήκ. 0,14 (λ. — 
Ιοιαι-η. οΓ ΗβΙΙ. δΐιιά. XIII πίν. VI άρ. 22. 

Κατά τό δεξών άκρον : 

ναο. Τάθ[εναίαι — 

Κατά το άριστερόν : 

ος νβο. 

Σχ. γρ.: α'^ θ% α^. 

Ιιν. (7305). Τεμάχιον σκεύους μετά χείλους. Μήκ. 
0,11 (Α. ΈπΙ τοΰ σκεύους κάτωθεν ευθείας γρα|Λ[Αής: 

ρ|Λος ά[νέ]θε[κε 

Σχ. γρ.: α'», σ^. 

Ιινί. (7304). Τε[Αάχιον σκεύους ρ.ετά του χείλους, 
έφ' ού ή επιγραφή. Μήκ. 0,21 (α. — ^. Ι. Α. IV, 
1 σ. 197 άρ. 378 '^Λ. 

- 6- ^ -(ρ]ον ■ (Λκνέθεκεν : άγ(α)λ[χα ; τ«θεν«ία[ι 

Σχ. γρ.: α" χαΐ α", ε», β*, λ», (χ*, ν'. 
Σημ. διαστίξιως '. 



Προ τής πρώτης διαστίζεως υπάρχει καΐ άλλη δ(Αθίοί; 
έν τφ χώρφ έφ' ού τό V, όπερ φαίνεται παραλειφθεν• 
κατ' αρχάς προσετέθη κατόπιν. 

ΙίνΐΙ, (7301). Τε(Αάχιον έλάσριατος Ιχαλκοϋ, πιθα- 
νώς σκεύους τινός. Μήκ. 0,08 (α. 

— τ;_ ^ -χ]ίδες ά[νέθεκε 

Σχ. γρ.: α••, 8», ε <», σ<. 

1/νΐΙΙ. (7177). Λαβή χαλκή αγγείου επίπεδος, ης ή 
προς τό σκεϋος πλευρά είνε κοίλη, ή δε αντίθετος αυτής 
σχηματίζει δύο ημικύκλια παρ' ά τρία τρήματα, ών ή πε- 
ριφέρεια έ'χει περίπου τό σχήμα ώοΰ.Ή επιγραφή σφζε- 
ται ακέραιος, άπετέλει δε προφανώς τό τέλος εκτενεστέ- 
ρας επιγραφής, ης τό ύπόλοιπον μέρος ΰπήρχεν ή'επϊ τοϋ 
χείλους τοϋ αγγείου, ή έπΙ δευτέρας τινός ή καΐ πλειό- 
νων όμοιων λαβών, ένεχαράχθη δέ παρά τό άκρον τής 
αριστεράς πλευράς τής άνω επιφανείας τής λαβής και 
τής προς τά έ'ξω. Μήκ. 0,11, πλ.0,055 μ. — ΙοίΙΡη. 
οί ΗβΙΙ. 8ΐαά. XIII πίν. VI άρ. 18. Οβ Κί(3άβΓ 
άρ. 182. 

ε]ύχσαμένε δέ κόραι 

Σχ. γρ.: α« χαΐ α<2, ε' καΐ ε'», [Α», ν», σ\ υ^, χ'. " 

ΙΛΧ. (7294). ΤΓ. Χείλος σκεύους τινός, πιθανώς 
άμφορέως. Μήκ. 0,145 μ. ΈπΙ τοϋ χείλους περιθέει 
κατά την έ'ξω περιφέρειαν ή εξής επιγραφή : 

ν3β. έτεον ν&ο. 
Ιΐ] αυτές: και •π:αίδον:θεκεν:άγαλ(Λα: -- ενός: έ - - 

Σχ. γρ.: α", β^, χ», μ.^, ν», σ< χαί σ", «2. 
Ση[χ. 8ιαστίξΕω5 *. 

Ή λέξις έτεόν φαίνεται ότι έγράφη κατόπιν ίνα 
αντικαταστήσω) την ύπ' αυτήν πρότερον έγχαραχθεϊσαν 
. . ενός, ή έκ παραδρομής παραλειφθεϊσα προσετέθη 
ύστερον. Δυστυχώς τά δύο πρώτα γράμματα τής ΰπ' 
αυτήν λέξεως εφθάρησαν πολύ , τά υπάρχοντα ϊχνη 
φαίνονται + Ι ^ "'^' "Η Τ. 

ΙιΧ. (7322). Τεμάχιον κράνους χαλκού φυσικοϋ με- 
γέθους. Μήκ. 0,18, ϋψ. τών δια στιγμών έγκεχα- 
ραγμένων γραμμάτων υπέρ τά 0,02 μ. Τοϋ πρώτου 
γράμματος έσώθησαν μόνον δύο στιγμαί, τοϋ δέ τελευ- 
ταίου ή κάθετος και ή κάτω οριζόντια γραμμή. — 
ΙουΓη. οί ΗβΙΙ. βΐϋά. XIII πίν. VI άρ. 48. 

- - άνέθεσ;]αν έγ Λε 



17 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



18: 



"Ισως: έγ Λέ[€Γβθ τι Λέ[•μνο η 5[Λ0ΐόν τι. 
Σχ. γρ.: ε», ν». 

Ι.ΧΙ. (7262). Τε[Λάχιον κράνους. Μηκ. 0,20 [α.— 
^Οϋ^η. οί Ηβΐΐ. βίαά. XIII πίν. VI άρ. 46. 

— ανέθεσαν ]ν λαβόν[τ]ες ναο. 

Σχ. γρ.: α)2, 63, ε ίο, χ2, ν», ο», σ^. 

ΕΧΙΙ. (6676). ψ. Κεφαλή κριοϋ έπίθετος ΙπΙ 
σκεύους τινός. Με'γεθος 0,05 [α. Σώζεται ή δια τον ήλον 
όπή κατά το κε'ντρον τϋς τοίΛτίς του λαΐ(Αθΰ. Οβ Βίά- 
άβΡ άρ. 527. Έπϊ της κεφαλής ή Ιξης έπιγραφτ) [Αεταξύ 
τών κεράτων, βουστροφηδον γεγρα[Α(^.ένη, ήτις σώζεται 
ακέραιος, είνε δε (λέρος [Αονον (Λακροτε'ρίΐίς επιγραφής, ης 
τα λοιπά ήσαν έγκεχαραγριένα έπΐ τών άλλων ριερών 
του σκεύους. 

τέν οκεϊαν με τ[ά]θεναία[ι] άν[έθεκ]εν 

Σχ. γρ.: α<2, ^ί, β-ι^ ^^,3, ν^ και ν'•> χαΐ ν". 

Τοϋ πρώτου γρά|Α[Αατος του ονόματος της Αθηναίας 
σφζεται [Λίκρον μέρος, |ν , όπερ αυτό καθ' εαυτό ήδύνατό 
τις νά έκλάβνι ως λείψανον του ε^, άλλα ή έννοια της 
επιγραφής δεικνύει ότι ήτο α^. 

Ι,ΧΙΙΙ. (7282). Τεμάχιον σκεύους (μηκ. 0,075 μ.) 
μετά τοΰ χείλους, έφ' ού: 

άνέθεκεν τά[θεναί«ι 

Σχ. γρ.: α"<, ε'«, ν^». 

Του πρώτου γράμματος σώζεται μόνον τό έτερον 
σκέλος. 

ΙίΧίν. (7297). Χείλος μετά τοΰ συνεχούς μέρους 
του σκεύους, έφ' ού ή διά στιγμών έγκεχαραγμένη επι- 
γραφή ανάστροφος. Μήκ. 0,07 μ. — ^οα^η. θ( ΗβΙΙ. 

8ΐα(1. XIII πίν. VI άρ. 34. 



άνέ]θεκε[ν — 



Σχ. γρ.: θ-•, χ 3. 



1/Χν. (7286). Τεμάχιον σκεύους μετά του χείλους. 
Μηκ. 0,10 μ. ΈπΙ της οριζόντιας επιφανείας τοΰ χεί- 
λους : 

Άθεν«ία;]ι άνέθε[κε — 

Σχ. γρ.: α*, ε 3, Ο••, ν». 



ΙιΧνί. (6928). Βαθρίδιον χαλκοΰν, κοίλον, συνι- 
στάμενον εκ τοϋ κυρίως βάθρου καΐ πλατύτερου υπο- 
βάθρου , ελλιπές τά όπισθεν. Μήκ. τοΰ άνω μέρους: 
0,07, πλ. αΰτοΰ 0,035, μήκ. τοΰ υποβάθρου 0,075,. 
πλ. αΰτοΰ 0,045 μ. Έν ταϊς δύο μακροτέραις καθέ- 
τοις πλευραϊς τοΰ βάθρου ΰπάρχουσι παρά τάς δύο έμ— 
προσθίους γωνίας όπαΐ δεξιά μέν δύο, αριστερά δε μία, 
αΐτινες έχρησίμευον εις τήν επί άλλου (έκ μαρμάρου)» 
βάθρου εμπηξιν τοΰ βαθριδίου. Ή επιγραφή έπΐ της άνω• 
επιφανείας, αρχομένη άπό της προς τάριστερά πλευροίς^ 
εξακολουθούσα δε επί της προσθίας και λήγουσα έπί της, 
δεξιάς, ϋβ ΚϊίΙάβΡ άρ. 587. 

άνέθε]κεν τάθεναία(ι) | ά(ι)παρ|χέν 

Σχ. γρ.: α" καΐ α<2_ ^3^ ή.!^ ν» χαΐ ν«», ρ», χ2. 

Το προσ'ι-εγραμμένον ι της λέξεως Άθεναίαι ετέθη 
ΰπό τοΰ χαράκτου κατά λάθος μετά τό πρώτον α της 
επομένης λέξεως. 

1/ΧνΐΙ. (7266. 7280). Τεμάχια δύο προσαρμόζοντα 
σκεύους μετά λεπτοΰ χείλους. Μήκ. τοΰ όλου 0,25 μ. Ή 
επιγραφή έπί τοΰ σκεύους μεταξύ τοΰ χείλους και ευ- 
θείας τινός γραμμής. 

άνέθεκεν ά]παρχέ[ν τ] άθεναίαι ναο. 

Σχ. γρ.: α<2, ε^ο, νβ, ρΙο, χ2. 

ΙιΧνίΙΙ. (7310). Χείλος σκεύους • μετά τεμαχίου 
αΰτοΰ τοΰ σκεύους, έφ' ού ή επιγραφή. Σφζεται ολό- 
κληρος ό κύκλος τοΰ χείλους, ού διάμετρος 0,14 μ. Ή 
επιγραφή ένεχαράχθη ποΰ μέν διά στιγμών, ποΰ δε και 
διά τών συνήθων γραμμών. Πρβ. ΙουΓΠ. οί ΗβΙΙ. 
81,0(1, XIII πίν. VI άρ. 35. 

— πρ [άνέθεκεν] άπαρχέν τάθεναίαι 

Σχ. γρ.: α<1, εΐο, θ•ί, ν», ρ»,χί. 

Τοΰ μετά τό πρώτον ρ στοιχείου σφζεται κάθετος 
οίον ι τίνος γραμμή. 

ΕΧΙΧ. (7277. 7290. 7300. 7311). Πέντε τεμά- 
χια (ων εν άνεπίγραφον) χείλους σκεύους τινός κεκοσμη• 
μένου διά κυματίου και άλλων ποικιλμάτων. Αΰτοΰ του 
σκεύους σφζονται μόνον ελάχιστα τεμάχια, ή δε επι- 
γραφή ένεχαράχθη έπί της οριζόντιας επιφανείας τοΰ 
χείλους. — Ιοαρη. οΐ ΗβΙΙ. 8ΐαά. XIII πίν. VI άρ. 
23 και 24. 

2 



19 



ΕΠΙΓΡΑΦΔΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



20 



— άνέθεκ[εν άπ]αρχέν τάΟεναίαι 

Σχ. γρ.: α'^, £< ^αί ε^, Ο•*, ν" χαί ν '", ρ*; 

Ι^ΧΧ. (7272). Μικρόν τε(Λάχιον αγγείου χαλκοΰ 
γ.ίτα. του χείλους ((Ληκ. 0,125 (λ.), εφ' ού ν) επιγραφή 
έκ δεξιών προς τάριστερά. — ^Οϋ^η. οΓ ΗβΠ. δίαά. 
XIII πίν. VI άρ. 2. 

- - άπαρ]χέν [':']άθεν[α]ίαι ν&ο. 

Σχ. γρ.: α<<, Ο'^, ν^". 
Των τριών πρώτων γριΧ(Α(Αάτων σφζονται μόνον ϊχνη. 

1/ΧΧΙ. (7270). Τε[Αάχιον σκεύους μετά λεπτού χεί- 
λους, έφ' ού ή επιγραφή διά στιγμών. Μηκ. 0,12 μ. — 

^οϋ^η. οίΗεΙΙ. δ1α(1. XIII πίν. VI άρ. 40. 

— άπ]αρ[χ]έν τάθε[ναίαι 

Σχ_. γρ.: α<^, ε^. 

ΙιΧΧΙΙ. (11449). τν. Τεμάχιον σκεύους καί τοΟ 
χείλους αύτοΰ. Μηκ. 0,06, υψ. 0,053. Ύπό τό χεί- 
λος Ί) επιγραφή δια στιγμών. — ^ου^η. οί ΗβΠ. δΐϋά. 
XIII πίν. VI άρ. 43). 



- άπα]ρχέν — 



Σ•/., γρ.: ν; χ2. 



Τοϋ πρώτου καΐ τοΟ τελευταίου γράμματος λείψανα 
μόνον σώζονται. 

ΙιΧΧΙΙΙ. (7306), Τεμάχιον σκεύους μετά τοΰ χεί- 
λους. Μήκ. 0,085 μ. Έπί τοΰ σκεύους έγκεχαραγμένν) 
δια στιγμών ή επιγραφή". 

— άπα]ρχέν ναο. 

2χ• γρ•: ν», χΊ. 
Τά τρία πρώτα γράμματα εινε βεβλαμμένα. 

ΙιΧΧίν. (7267). Ψ. Τεμάχιον φιάλης μετά τοΰ 
χείλους, μήκ. 0,115 μ. Ή επιγραφή έ'χει τοΰτο τό 
ιδιάζον, δτι όλα τά α εϊνε Ιγκεχαραγμένα άναστρόφως. 
— ^οϋ^η. οί ΗβΙΙ. βΐυά. XIII πίν. VI άρ. 3. 

ναο. Άπαρχέ τάθε[ν«ίαι 

Σχ. γρ.: α» καί α", θ'', ρ». 
I^XXV. (7295). Τεμάχιον σκεύους μετά ποικιλμά- 



των καΐ τοΰ χείλους αϋτοΰ, έφ' ού ή επιγραφή. Μήκ. 
0,12 μ.— ίοϋΓΠ. οΓ ΗβΙΙ. δίαά. XIII πίν.νΐ άρ.25. 

δ]εκάτεν εύχσ[α[Λεν 

Σχ, γρ.: α ΐ', χ2, υ^, χ2. 

ί/ΧΧνί. (7271). τν. Τεμάχιον σκεύους τίνος. Σφ~ 
ζεται σχεδόν όλόκληρον τό χείλος, ού ή διάμετρος 0,22 
μ., τά δε λοιπά μέρη τοΰ σκεύους άπωλέσθησαν. Έπί 
τοϋ χείλους ή επιγραφή. — ^οα^η. οί ΗβΙΙ. 8ΐα(1. 
XIII πίν. VI άρ. 29. 

— ελι . . . α . . . . δ; . νιμα . ιον δεκάτεν 

Σχ. γρ.: α<<, ρ.», ν τ, ο». 

Τό πρώτον δ είνε δυσανάγνωστον εινε δυνατόν νά 
ήτο καϊ α. Πρό τούτου τοϋ στοιχείου υπάρχει πλαγία 
γραμμή ώσεί τό κάτω σκέλος τοϋσ*, μετ' αυτό κάθετος 
γραμμή, ίσως λείψανον του ε'. Τά μετ' αυτήν γράμ- 
μ,ατα διακρίνονται καλώς, μόνον τό μεταξύ τοΰ α και χ 
εινε άμφίβολον. Σφζεται αύτοΰ μόνον ή άνω οριζόν- 
τια γραμμή, ώς τίνος τ ή ζ. 

ΙιΧΧνίΙ. (7337). Τεμάχιον χείλους σκεύους τινός 
κεκοσμημένου δια κυματίων και αστραγάλων , μετά 
τοΰ συνεχοΰς μέρους αύτοΰ τοΰ σκεύους, έφ' ού ή επι- 
γραφή. Μήκ. 0,145 μ. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 197 
άρ. 373 12 Λ Δελτίον άρχ. 1888 σ. 231, 3. 

δ]εκάτεν — 

Σχ. γρ.: α", κ 3, ν; 

Γ/ΧΧνίΙΙ. (7273). Τεμάχιον σκεύους μετά λεπτοΰ 
χείλους. Αϊ γράμμα! τών γραμμάτων σφηνοειδείς, ή 
γραφή ήμελημένη. Μήκ. 0,14 μ. Έπί τοΰ σκεύους: 

ναο. Ηιερά εΙ[Α{1) τες [Άθεναίας 

Σχ. γρ.: α", ε\ μ", ρ2, σ». 

1/ΧΧΙΧ. (7263). ψ. Αεπτή φιάλη χαλκή συμπε- 
πιεσμένη, κεκοσμημένη δι' άκτινοειδών ποικιλμάτων, 
έχουσα έν τή εξωτερική πλευρά, πλησίον τοΰ χείλους, 
κρίκον στρογγύλον κινητόν, έξ ού άνηρτατο. Μήκ. (διά- 
μετρος) 0,14 μ. Ύπό τό χείλος (^οαΓη. οί ΗβΙΙ. δίαά. 
XIII πίν. VI άρ. 11): 

Ηιερά Άθεναίας 

Σχ. γρ.: α^*, ε^, θ^, ν», ρ», σ-ί. 



21 



ΕΠΙΓΡΑΦΛΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



22 



ΙΙιΧΧΧ. (7268). Χείλος σκεύους χαλκοϋ . Μηκ. 
0,105 (Λ. — ΙοϋΓπ. οί Ηβΐΐ. 8ΐϋθ. XIII πίν. VI 
άρ. 10. 

Ηιερον τει Άθενκίαι 

Σχ. γρ.: α'•, ε^, θ-*, ν» καϊ ν«, ρ". 

ΙιΧΧΧΙ. (6943). Βαθρ/διον χαλκοΰν (Αετά πλατύ- 
τερου υποβάθρου, κοίλον, τετράπλευρον. ΈπΙ της α,νω 
επιφανείας ούο τετράπλευροι όπαϊ καΐ (λία κυκλοτερής, 
έπ' αΰτης οέ κ«1 ή επιγραφή πάρα τγιν άριστεράν ι/,α- 
κράν καΐ την προσθίαν βραχυτε'ραν πλευράν . Μηκ. 
0,125, πλ.0,08, ύψ.0,02 (λ. — Οβ ΗίάάθΓ άρ.591. 

Ηιερο[ν] Άθ|εναίας 

Σχ. γρ.: α" χαϊ α'2, ε δ χαί ε Ό, 0•«, ν^, ρ», σ•*. 

1-/ΧΧΧΙΙ. (7200). Λαβή σκεύους, λήγουσα εις κε- 
φαλήν κύκνου. Μήκ. 0,15 (λ. — Ο. Ι. Α. IV, 1 ο. 
197 άρ. 373ΐ2ίί. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 231, 1. Οβ 
ΒϊίΙάβΓ άρ. 229. 

Ηιερον : τες Ά- 
Οεναίας 

Σχ. γρ.: α", ν" και ν^, ρ", σ•*. 
Σημ. διαστίξεως ^, 

ΙιΧΧΧΙΙΙ. (7035). Φιάλη χαλκή (χεσόριφαλος, ης 
άπωλεσθη περί το εν τρίτον. Διάρ.ετρος περίπου 0,185 
μ. Έπι τοΰ χείλους (Οβ Βί(1(1βΓ άρ. 5ί21): 

Ηιερον τες Άθενα[ίας 

Σχ. γρ.: α«; ε<, Θ^ν3, ρΙήρΟ, σ<. 

1/ΧΧΧΐν. (7298). Χείλος αγγείου χαλκού ίσως 
φιάλης. Μήκ. 0,16 [λ. Τοΰ σκεύους αύτου σφζεται μι- 
κρόν τι τεμάχιον, έφ' ού ύπό τό χείλος άναστρόφως δια 
στιγμών (^ου^η. οΓ ΗβΠ. δΐ,υά. XIII πίν.νΐ άρ. 36): 

Ηιερον τες Ά[θεν«ίας 

■ Σχ. γρ.: α<2, νΤ, ρ2. 

ΙίΧΧΧν. (7332). Δύο προσαρμόζοντα άλλήλοις 
τεμάχια χείλους ποικίλως διακεκοσμημένου μετά λειψά- 
νων αύτοΰ τοΰ σκεύους. Μήκ. τοΰ μεν 0,08, τοΰ δε 
0,11 μ. Ή επιγραφή ένεκολάφθη άναστρόφως έπϊ της 
εσωτερικής πλευράς. — ΙοϋΓη. οί ΗβΙΙ. δίικί. ΧΙΠ 
πίν. VI άρ. 14 (τό πρώτον ήμισυ). 

Ηιε]ρον τες 'Α[θεναί]ας 

Σχ. γρ.: α'<, ε», ν», ρ», σ^. 



ΙιΧΧΧνί. (7333). Χείλος σκεύους ποικίλως διακε- 
κοσμημένου. Μήκ. 0,11 μ. Έπί της όριζοντίας επιφα- 
νείας (^οιι^η. οί ΗβΙΙ. δΐυθ. XIII πίν. VI άρ. 13); 

Ηιε]ρον τες [Άθεναίας 

Σχ. γρ.: ε3, ν», ρ», σ•*. 

ΙΙιΧΧΧνΠ. (7309). Τεμάχιον σκεύους μεθ' άπλοΰ 
χείλους, έφ' ού ή επιγραφή. Μήκ. 0,13 μ. — 0. 1. Α. 
ΐν,Ι σ. 197 άρ. 373 '2 ο . Δελτίον άρχ. 1888 σ. 231 ,2. 

Η] ιερόν Άθε[ναί«ς 

Σχ. γρ.: α'2, θ-ί, ν3, ρ». 

1-ιΧΧΧνΐΙΙ. (7320). Επιμήκης λαβή αγγείου χαλ- 
κού ' ή επιγραφή, ήτις θ' άπετελει σύνολον τι μετά δευ- 
τέρας τίνος έπι άλλης λαβής νΰν απολεσθείσης, ένεχα- 
ράχθη παρά τήν προς τα εσω πλευράν της επιπέδου 
επιφανείας. Μήκ. 0,085, πλ. 0,025 μ. — ^οιι^η. οί 
ΗβΠ. 8[υ(]. ΧΠΙ πίν. VI άρ. 19. 

[Τες Άθεναίας] | Ηιερον εί[λΐ 

Σχ. γρ.: ε3, ρ.9, ν», ρ». 

I^XXXIX. (7291). Τεμάχιον σκεύους χαλκοΰ μετά 
χείλους, ύφ' ο ή επιγραφή. Μήκ. 0,055 μ. — ΙουΓΠ. 
οί ΗβΠ. δίιιά. XIII πίν. VI άρ. 26. 

γ&ο. Ηιερ[ά ^ -ον τες Άθεναίας] 
Σχ.γρ.: ε<», ρ». 

ΧΟ. (6857). Τεμάχιον τετραπλεύρου αιχμής δό- 
ρατος. Μήκ. 0,09 μ. Ή επιγραφή ένεχαράχθη δια 
στιγμών. Οβ ΒίάίΙβΓ άρ. 281. 

Ηι(ερά ί) -ερόν) 

ΧΟΙ. (11455). Τν. Αιχμή λόγχης, εις δύο τεθραυ- 
σμενη. Μήκος τοΰ δλου 0,24 μ. Περίεργος εϊνε ή κα- 
τασκευή των τεσσάρων πλευρών της αιχμής, αΐτινες δια 
πολλών κανονικώς Ιγκεχαραγμένων στιγμών κατέστη- 
σαν τραχείαι ώσεΐ ρίνης, Ή επιγραφή δια μικρών πα- 
ραλλήλων γραμμών 'ίδε έν πίν. Α' άρ. 7. 

Ηι(ερά ί] -ερόν) 

ΧΟΙΙ. (7335). Τεμάχιον σκεύους μετά τοΰ χείλους. 
Μήκ. 0,09 μ. ΈπΙ τοΰ σκεύους (ΙοαΡΠ. οί Ηβΐΐ.δΐυοί. 
ΧΠΙ πίν. VI άρ. 16): 

Άθενας 

Σχ. γρ.: α" και α'3, θ••, σ". 
Τό τρίτον καί τό τέταρτον γράμμα εφθαρμένα. 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



24 



ΧΟΙΙΙ. (6556). Κράνος φυσικού (λεγεθους, ολίγον 
έφθαρ(/,ένον. Έπΐ της δεζιόίς παραγναθίδος (Οβ Βΐά- 
(ίβρ άρ. 252): 

Άθεναίας 

Σ/^. γρ. α'2^ ν 3, σ•*. 

ΧΟΐν. (7324). "Ελασρι,α χαλκοΰν, τε(Αάχιον κρά- 
νους. Μηκ. 0,15 (Λ. Έπ' αΰτοϋ ένεχαράχθη δια στιγ- 
,[Αών (Ιουρπ. οί ΗβΠ. βΐυά. XIII πίν.ΥΙ άρ. 49): 

Άθε]ναίας ναο. 

Σχ. γρ.: α*^^ ^3, 5•*. 

ΧΟν. (7326). Έλασ(χα χαλκοΰν, ϊσως τε[/.άχιον 
34ράνους. Μηκ. 0,065 (Α.,ύψ. 0,10 {λ. — ΙοίίΡη. οί 
Ηβΐΐ. δίαά. XIII πίν. VI άρ. 32. 

Άθεν[αίας 

Σχ γρ.: α>2, ε •ο, ν». 

Χανί. (7323). Τεριάχιον κράνους. Μηκ. 0,15 (α. 
^Η επιγραφή ένεχαράχθη διά στιγριών. — ^οα^η. οί 
ΗβΠ. δίυά. XIII πίν. VII άρ. 51. 



ναο. Άθεν[α(ας 



Σχ. γρ.: α< 



ΧανίΙ. (7369). Τε[Αάχιον κράνους (1/3 περίπου) 
φυσικού (Αεγέθους. Έπΐ της δεξιάς πλευράς δια στιγ(Αών 

(ΙοαΓΠ. οί ΗβΠ. δίαά. XIII πίν. VII άρ. 50): 



'Αθεν[αίας 



Σχ. γρ.: α ", ν^. 



ΧΟνίΙΙ. (6844). Αίχ(Λγι λόγχης ριετά τετραπλεύ- 
ρου άκρας. Μηκ. 0,36 μ. Ή επιγραφή Ιπί (Αίας των 
πλευρών της αιχμής, έγκεχαραγμένη δια στιγμών. — 
^οα^η. οί Ηβΐΐ. δΙυά. XIII πίν.νΐΐ άρ^ 53. Όβ Κΐά- 
(ΙβΓ άρ. 307. 

Άθεναίας 

Έπΐ της ετέρας των συνεχόμενων πλευρών ένεχα- 
ράχθη Μ (άριθμητικον σημεϊον). 
Σχ. γρ.: α^^, [α">_ ν 8, <;*. 

ΧΟΙΧ. (6855). Αίχμη λόγχης τετράπλευρος. Μηκ. 
0,13 μ. Γραφή δια στιγμών. — Ββ ΚίάάβΓ άρ. 282. 



Άθεναί 



εναιας 



β. (6849). Αίχμη λόγχης τετράπλευρος. Μηκ.Ό, 21 
μ. Επΐ μιόές τών πλευρών ένεχαράχθη δια στιγμών 
(Οθ ΚίάάβΓ άρ. 287): 



'Λ!Λ\ 



Άθεναίας 



Σχ. γρ.: α'2| ν 8, σ••. 



ΟΙ. (11456). IV. Αιχμή λόγχης άνευ τοϋ άκρου, 
μηκ. 0, 16 μ. Ή επιγραφή δια στιγμών. — ΙοίΙΓΠ. οί 
ΗθΙΙ. 8ΐαί. XIII πίν. VII άρ. 52. 

Άθεναίας 

Σχ. γρ.: α", ε", ν^, σ^. 

ΟΙΙ. (11452). Ψ. Αιχμή λόγχης, μηκ. 0,12 μ. 
Σώζεται μόνον το άκρον. Ή δια στιγμών επιγραφή εϊνε 
δυσανάγνωστος. 

Άθεναί[ας 

Σχ. γρ.: α*^, ν'^. 

ΟΙΙΙ, (6856). Αιχμή λόγχης, ης άπεθραύσθη το 
άκρον. Μηκ. 0,11 μ. — Οβ βϊ(1(1βΓ άρ. 295. Έπΐ μιας 
τών τεσσάρων πλευρών ένεχαράχθη δια στιγμών : 



Άθεν(αίας) 



Σχ. γρ.: α'^, ν'. 



αΐν. (7284). Χείλος σκεύους χαλκού. Μηκ. 0,065 
μ. Ή επιγραφή φαίνεται ότι σφζεται πλήρης. — ΙοαΓη. 

οίΗβΙΙ. δΐϋά. XIII πίν. VI άρ. 31. 



Άθε(ναίας) 



Σχ. γρ.: α", ε 



Η 6». 



Ον. (7318). Τεμάχιον σκεύους χαλκού (μηκ. και 
ΰψ. 0,05 μ.) μετά τοϋ χείλους, ΰφ' δ δια στιγμών 
ένεχαράχθη (ΙοαΓΠ. οί ΗθΠ. βΐυά. XIII πίν. VI 
άρ. 44): 

— Άθεν]αίαι \άο. 

Σχ. γρ.: α'". 

Ο VI. (7299). Τεμάχιον σκεύους καΐ του χείλους 
αΰτοΰ. Μηκ. 0, 12 μ. Ή επιγραφή ΰπό τό χείλος, ά- 
μελώς έγκεχαραγμένη. — ^ου^η. οί ΗβΠ. δΙυά. XIII 
πίν. VI άρ. 4. 



Άθ--'• 



ενααι ναο. 



Σχ. γρ.: α^^, ν^, α'•. 



Σχ. γρ.: α«, ε", Ο», ν 3. 
ΟνΐΙ. (7276). Τεμάχιον σκεύους και τοΰ χείλους 



■25 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



2& 



αύτοΟ. Μηκ. 0,06 μ. Ή επιγραφή ύπό το χείλος, ανά- 
στροφος. — ΙοαΓΠ. οί ΗβΙΙ. δίαά. XIII πίν. VI άρ. 5. 

— •Άθεναία[ι ί) -ας — 

ϋχ. γρ.: α'^^ θ^, ν 3. 

ΟνΐΙΙ. (7315). Τ6(Λάχιον σκεύους και του χείλους 
αΰτοϋ. Μηκ. 0,095 (*. Έπί τοΰ σκεύους ένεχαράχθη 
•δια στιγ[Λών (Ιοαρη. οΓ ΗβΙΙ. δΐΐκΐ. XIII πίν. VI 
άρ. 37): 

- - 'Α]θε[ν]α(α[ι <ί -ας - - 

Σχ. γρ.: α<2. 

ΟΙΧ. (7302). Τεμάχιον σκεύους και τοϋ χείλους 
■αύτοΰ. Μηκ. 0,11 (λ, Ή επιγραφή ένεχαράχθη έπί τοϋ 
■σκεύους δια στιγ(Αών. — ^ου^η. οΐ ΗβΙΙ. Βΐϋίΐ. XIII 
ττίν. VI άρ. 38. 

— 'Α]θενα[ίαι - - ί) -ίας 

Σχ. γρ.: ε^'>, ν 8. 

ΟΧ. (7292). ψ. Τεριάχιον σκεύους και τοϋ χείλους 
«ύτοΰ ποικίλως διακεκοσρ!.ϊΐ[Λένου. Μηκ. 0,13 {α. ΈπΙ 
της οριζόντιας επιφανείας του χείλους ή δια στιγρι,ών 
•δυσανάγνωστος επιγραφή : 

• — 'Α]θεν[αία[ — ^ -«(ας 
Σχ. γρ.: ε», ν». 

ΟΧΙ. (7036). Τεριάχιον χείλους χαλκού σκεύους, ού 
σώζεται [Αίκρόν λείψανον. Μηκ. 0,05 (α. — ϋβ ΚΐίΙάβΓ 
άρ. 223. 

ε;να 

Ι'σως — 'Αθ]ενα[ίαι — ί -ίας 

Σχ. γρ.: α*^, ν β. 

ΟΧΙΙ. (11451). Ψ. Τε[Λάχιον σκεύους και τοΰ χεί- 
λους αΰτοϋ. Μηκ. 0,05 (α. 

— να — 
Ι'σως — Άθε]να[ίαι — ^ -ίας 

Σχ. γρ.: α<<, ν<». 

Έν τψ τέλει τών ενεπίγραφων χαλκών αναθημάτων 
ρημονεύσωμεν και τίνα άλλα χαλκά επίσης αντικεί- 
μενα, φε'ροντα Ιγκεχαραγμε'να σημεία τίνα δηλούντα πι- 
θανώς ότι ταϋτα συγκατελέγοντο ύπό τών ταμιών εις 
τα λοιπά της Άθηνκς αναθήματα. Τα ύπ' άρ. ΟΧΙΙΙ- 
ΟΧνί σημεία σημαίνουσιν ϊσως τ(ες) Ά(θενα{ας), 
τα ύπ' άρ. ΟΧνίΙ - ΟΧΧΙ απλώς Ά(θεναχας). 



ΟΧΙΙΙ. (6843). Αιχμή λόγχης, μηκ. 0,40 μ. Έπ' 
αυτής το έν πίν. Α' άρ. 8 σημείον. — Οβ ΚίάάβΓ 
άρ.308. 

ΟΧίν. (6854). Αιχμή λόγχης, μηκ. 0,15 μ. Ίδε 
έν πίν. Α' άρ. 9.— Οθ ΗίάάβΓ άρ. 283. 

ΟΧν. (6851). Αιχμή λόγχης, μήκ. 0,22 μ.'Ίδε έν 
πίν. Α' άρ. 10.— ϋβ.ΚίάοΙβΓ άρ. 289. 

ΟΧνί. (6847). Αιχμή λόγχης, μήκ. 0,34 μ.'Ίδε 
έν πίν. Α' άρ. 11.— ϋβ Κί(3(1βΡ άρ. 290. 

ΟΧνίΙ. (6845). Αιχμή λόγχης, μήκ. 0,31 μ. — 
Ββ ΒίάάθΓ άρ. 309. ΈπΙ μιας τών πλευρών δια 
στιγμών Α. 
Σχ. γρ : α<3. 

ΟΧνίΙΙ. (6853). Αιχμή λόγχης, μήκ.0,17 μ. Έπί 
της μ.ιάς πλευράς Α. "Ιδε πίν. Α' άρ. 12. — Οβ Κίά- 
θβϊ• άρ. 284. 

ΟΧΙΧ. (11453). Ψ. Αιχμή λόγχης, μήκ.0,155 μ. 

Έπί της μιας πλευράς Α. 

Σχ. γρ.: α'». 

ΟΧΧ. (11454). Τν. Αιχμή λόγχης, άνευ τοΰ άκρου 
αυτής. Μήκ. 0,10 μ. Φέρει μόνον τό έν πίν. Α' άρ. 
13 δελτοειδες σημείον, ο πιθανόν να είνε α άμελέστε- 
ρον έγκολαφθέν. 

ΟΧΧΙ. (6869). Ψ. Σαυρωτήρ λόγχης στρογγυλός, 
μήκ. 0,44 μ., έχων έγκεχαραγμένον δια στιγμών 
τετραγώνων Α. "Ιδε έν πίν. Α' άρ. 14. — Ββ ΚίάάβΓ 



αρ, 



298. 



ΟΧΧΙΙ. (6994). Τ7. Σταθμίον μετά δελφίνος έν άν«• 
γλύφφ (μήκ. τών πλευρών 0,052 μ,, πάχ. 0,016) εκ- 
δοθέν ύπό ΡβΓπίοβ, ΟΓΪβοΙιϊδοΗβ Οβ\νίο1ι1β σ. 31 καϊ 
81 άρ. 1 (πρβ. Ββ ΒίίΙάβΓ άρ. 408. Τ1ι. Κβίηβοΐι, 
Κβναβ άβΒβΙαάβδ §Γβοο[υβ8 1895 σ. 153. δϊΙΙ,Ι, Νβυβ 
ρΐιίΐ. ΒαηάδοΗ&ϋ 1895 σ. 10. ΚυΒϊΐδοΙιβΙί, Καηά- 
ΒοΙιβα ϋΙ)βρ βίη ^α^η^[αθηηίυ^α άβΓ αηΐϊΐίβη Να- 
ΐηίδΠίΒΐίΙί σ. 30). Έπϊ τής άνω αΰτοϋ επιφανείας 
παρά τό άκρον τών δύο πλευρών έγκεχαραγμένα άνα- 
γινώσκονται τα γράμματα : 

(Η)ε[Λΐσ[τά|τ]ερον 



27 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



28 



έπΙ δε τίίς επιφανείας των τριών καθέτων αύτου πλευρών: 

δεμι,όσιον | 'Αθε[ν]αίο|ν 

Σχ. γρ.: ο", 8», ε'Ο, μβ, ν», ρ '3, σ^. 

Των δύο τ της πρώτης επιγραφής σφζονται μόνον αί 
κάθετοι κεραϊαι, του δε (Αεταξύ αυτών α [λοΙ φαίνε- 
ται δτι διε'κρινα άμυδρα Ι'χνη. Ό ΡβΓπίοβ άνε'γνωσεν 
(Η)έμισ[υ 1ι]ιερόν, ορθώς ύποθε'σας δτι το έν άρχτ) 
της επιγραφής Η είνε νυν άόρατον σκεπασθεν ύπο του 
μετά την έγχάραξιν αΰτης Ιπικολληθέντος δελφίνος. Και 
όμως ν' άσπασθώμεν την του δίΐΐΐ άνάγνωσιν ύπαγο- 
ρεύουσιν ού μόνον το παράξενον της φράσεως « ήμισυ 
ίερον» άλλα, και ,αΰτά τα ϊχνη του α και προ πάντων 
η όλη διάθεσις τηί επιγραφής (πρβ. την παρά ΡβΡηίοβ 
άπεικόνισιν, ήτις είνε πιστή, πλην ότι λείπει έν αύτη ή 
μετά το ϋ κάθετος γραμμή, ή δε προ του δευτέρου ε 
όμοία γραμμή έπρεπε κατά 2 χιλιοστά ΰψηλότερον νά 
εινε τεθειμένη).Ή επιγραφή παρά το άκρον, ώς έρρήθη, 
των δύο πλευρών έγκεχαραγμένη λαμβάνει σχήμα καμ- 
πύλον κατά τήν γωνίαν, έχει δηλαδή ούτω κεκλιμένα 
τά κάθετα τών γραμμ.άτων σκέλη , ώστε αυτομάτως 
άγόαεθα εις τήν ύπόθεσιν οτι ούχΙ περί δύο , άλλα περί 
μιας πρόκειται λέξεως, ην έφοβεΐτο τρόπον τινά νάχω- 
ρίστ) εις δύο ό χαράκτης. Έπειτα είνε και συνηθέστε- 
ρον έν ταϊς έπΐ χαλκού έπιγραφαΐς τό υ^ του ιτ^, ο 
υποθέτει ό ΡβΓΠίοβ. Ή υπό Κβίηαοΐΐ προβληθεϊσα άνά- 
γνωσις έμΐ Ηιερόν, εινε απαράδεκτος, διότι μετά τό χ 
τοϋ έμι υπάρχει οΰ μόνον τό Ο^ ( κατεστραμμένον έχον 
τό κάτω σκέλος καΐ ούχϊ άνήκουστον του ΰ σχήμ.α) 
άλλα καϊ τοΟ τ ή κάθετος κεραία. 

ΟΧΧΙΙΙ. (11457). Ύ/. Σταθμίον (μήκ. 0,047 μ., 
πάχ. 0,01 μ.), εκδοθέν Ιοαπί, οί ΗβΙΙ. δΐϋά. XIII 
πίν. VII άρ. 54 και έξετασθέν άκριβέστερον ύπο ΡβΓ- 
ηΐοβ (βΓΪβοΗίδοΙιβ Οβ\νΐθ1ιΐ6 σ. 31 καΐ 82 άρ. 2) κατά 
τόν όποιον έπΐ της άνω επιφανείας άναγινώσκεται : 

Δεκαστάτερο[ν 

Σχ.γρ.: α^2, δ•*, ε 'Ο, ρΐ2. 

ΟΧΧίν. (7321). Ψ. Τεμάχιον ταινίας χαλκής επί- 
μηκες, μήκ. 0,135, πλ. 0,03, πάχ. περίπου 0,001 
μ. Τά έλασμα φαίνεται σφζόμενον άκέραιον, πιθανώς 
όμως προς τάριστερά άπεκόπη αύτοΰ μέρος. 

Ηερ[ΛθΟ : πολόνειον : [τί- 
(Λεσις : ΔΔΔ νβο. 

Σχ. γρ.: δ< χαί δ Ό, ε' χαί ε», |χ "Ο, ν», σ•*, υ». 
Σημ. διαστίξεως *. 



Τήν συμπλήρωσιν τχμη,ΰΐς υπαγορεύει δ αμέσως επόμε- 
νος αριθμός, άλλα και αύτη αβέβαιος, προκειμένου περί 
επιγραφής, ης τήν άληθινήν σημασίαν άγνοοΟμεν. 

ΟΧΧν. (7123). 1^. Λαβή αγγείου στρογγυλή, πλ. 
0,07 μ. (Οβ ΚίάάθΓ άρ. 121). Έπί του κοσμήματος 
δι' ού ήτο προσκεκολλημένη έπΙ του αγγείου άναγινώ- 
σκονται έγκεχαραγμένα δια στιγμών τά ψηφία : 



Σχ. γρ.: α^', ν*. 



/^Α 



αΧΧνί. (7325). Ψ. Τεμάχιον ελάσματος, μήκ. 
0,095, ύψ. 0,075 μ., έφ' ού εινε έγκεχαραγμένα τά 
έν πίν. Α'άρ. 15 γράμματα. — ΙοϋΓη. οΓ ΗβΙΙ. δίαά. 
ΧίΙΙ πίν. VII άρ. 55. 

ΟΧΧνίΙ. (7130. 7156). τν. Δύο ομοιόμορφοι λα- 
βα! τοϋ αύτοΟ αγγείου λήγουσαι εκατέρωθεν εις κεφά- 
λας δφεων και εχουσαι πλάτος 0,185 μ. Έπί τών λα- 
βών εινε έγκεχαραγμένα τά έν πίν. Α' άρ. 16 και 17 
σημεία. Επειδή όμως ευρίσκονται έπί τών επιφανειών, 
α'ϊ ήσαν προσκεκολλημέναι έπί του αγγείου και ούτω 
δεν έφαίνοντο έν δσφ έσωζετο τό σκεύος άκέραιον, δέν 
δύνανται νά εινε ή σημεία τοϋ τεχνίτου. — Οβ Κί(3(30Ρ 
άρ. 201. 203. 

ΟΧΧνίΙΙ. (7331). ν. Τεμάχιον ελάσματος λε- 
πτού, μήκ. 0,065, ΰψ. 0,047 μ., ούτινος τό εν κρά- 
σπεδον αποτελεί πτυχήν κανονικήν έν εΐδει χείλους ή 
περιθωρίου. Κάτωθεν τοΰ χείλους τούτου τά έν πίν. Α' 
άρ. 18 άπεικονισθέντα γράμματα (ΰψ. 0,01'2-0,015 
μ.),ά ό Β&ΛθΓ (ΙοαΓη. οί ΗβΙΙ. βίαά. ΧΙΙΙ πίν.νΐΐ 
άρ. 65 και σ. 129) άνεγνώρισεν ώς Κυπριακά. 

ΟΧΧΙΧ. (6703). ΤΓ. Ταϋρος μικρός, μήκ. 0,06 
μ. Οί οπίσθιοι πόδες και ή ουρά άπεκρούσθησαν. Οβ 
ΚίάάβΡ άρ. 515. Έπί τών νώτων εινε έγκεχαραγμένη 
ή επιγραφή: 

Έπιηύδες 
Καβί(ροι) 

Σχ. γρ.: α'*, β 3, δ 3, χ-!, ν-άπ-κα.^, σ•*, ΐ)^. 

"Εχοντες ύπ' δψιν τά πολλά έν τφ παρά τάς Θή- 
βας ίερφ τών Καβείρων άνακαλυφθέντα αναθήματα 
(ΑΛβη. ΜΗΛ. 1890 σ. 388), δυνάμεθα νά θεω- 
ρήσωμεν ώς βεβαίαν τήν άνω συμπλήρωσιν. Επειδή 
όμως ή τε γραφή εινε Βοιωτική και ή ύπόθεσις, δτι έν 
τνϊ άρχαιότητι άνέκειτο έν τη Άκροπόλει ανάθημα 
τ(|ϊ Καβείρφ, λίαν απίθανος, άγόμεθα προς τήν είκα- 



29 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



30 



σίαν, ότι το άγαλμάτιον έν νεωτέροις χρόνοι; ΐΑετεφέρθγ) 
εκ Βοιωτίας είς Αθήνας καΐ δη εις την Άκρόπολιν. 
Δυνά(/.εθα να βεβαιώσω[Αεν δτι το άγαλ|Αάτιον οΰτε έκ 
των ανασκαφών προέρχεται, ας ή Γερ(Αανικγι Σχολή 
ένήργησεν έν τφ Ιερφ των Καβείρων, ούτε είνε έκ των 
ύχά της Αρχαιολογικής Εταιρείας αγορασθέντων, και 
δια ταϋτα είνε πιθανόν, ότι προ πολλοϋ εΰρεθέν έν φ 



τόπω και τα λοιπά πάντα τφ Καβείρφ άναθή;Αατα εν 
τοις καθ' ή(Λας χρόνοις, δηλ. έν τω παρά τάς Θήβας 
ίερ(|^, κατετέθη έν τνί [λόνιρ τότε συλλογ•^ [Αίκρών έργων 
της τέχνης, έν 'τ<^ παρά το Έρέχθειον οΐκίσκφ, και 
κατά λάθος αφέθη έν τν) Άκροπόλει, δτε ή εΐρη[/.ένη 
συλλογή ριετεφέρθη κατεδαφισθέντος τοΰ οικίσκου. 



Κδρετίίριον 




Μουσείου 




6447 . 


. XXVIII 


6453 . 


. XI. VI 


6556 . 


. ΧΟΙΙΙ 


6599 . 


. ΧΙ.Ι 


6676 . 


. Ι.ΧΙΙ 


6695 . 


. ΧΧΧΐν 


6703 . 


. ΟΧΧΙΧ 


6837 . 


. χι,ιν 


6843 . 


. ΟΧΙΙΙ 


6844 . . 


. χονιιι 


6845 . . 


. οχνιι 


6847 . 


. οχνι 


6849 . 


. 


6851 . 


. οχν 


6853 . 


. οχνιιι 


6854 . 


. οχιν 


6855 . 


. ΧΟΙΧ 


6856 . 


. ΟΙΙΙ 


6857 . 


. χο 


6869 . 


. οχχι 


6914 . 


. XXXV 


6928 . 


. . ι,χνι 


6941 . 


. IX 


6942 . 


. XXIV 


6943 . 


. . Ι,ΧΧΧΙ 


6944 . 


. XIII 


6945 . 


. XXVII 


€946 . 


. XII 


6947 . 


. XXVI 


6948 . 


. XXXIII 


6949 . 


. XXX 


6950 . 


. χ 


6951 . 


. ΧΙ.ΙΙΙ 


6974 . 


. II 


6975 . 


. XI 


6994 . 


. ΟΧΧΙΙ 


7034 . 


. XVII 


7035 . 


. Ι.ΧΧΧΙΙΙ 


7036 . 


. ΟΧΙ 


7047 . 


. XX 


7123 . 


. οχχν 


7130 . 


. οχχνιι 


7156 . 


. . οχχνιι 


7175 . 


. . XIX 



Βύρεττίριον 




Μουσείου 




7176 . 


. ΧΙ.ΙΙ 


7177 . 


. ι,νιιι 


7178 . 


. XXXVI 


7199 . 


. XXIII 


7200 . 


. Ι,ΧΧΧΙΙ 


7262 . 


. Ι,ΧΙ 


7263 . 


. ηχχιχ 


7264 . . 


. χι,ν 


7265 . . 


. ν 


7266 . 


. ι,χνιι 


7267 . . 


. ι,χχιν 


7268 . 


. ι,χχχ 


7269 . 


. . XXXII 


7270 . 


. 1;ΧΧΙ 


7271 . 


. ι,χχνι 


7272 . 


. ι,χχ 


7273 . 


. ι,χχνπι 


7274 . 


. χι, 


7275 . 


. Ι,ΙΙΙ 


7276 . 


. ονιι 


7277 . 


. ι^χιχ 


7278 . 


. XVIII 


7279 . 


. XXXIX 


7280 . 


. ι,χνιι 


7281 . 


. Ι,Ι 


7282 . 


. Ι,ΧΙΙΙ 


7283 . 


. XXXVIII 


7284 . 


. οιν 


7285 . 


. Ι^ΙΙΙ 


7286 . 


. ι,χν 


7287 . 


. χι,νιι 


7288 . 


.1. 


7289 . 


. Ι.ΙΙ 


7290 . 


. Ι.ΧΙΧ 


7291 . 


. Ι,ΧΧΧΙΧ 


7292 . 


. οχ 


7293 . 


. VII 


7294 . 


. Ι.ΙΧ 


7295 . 


. ι,χχν 


7296 . 


. Είν 


7297 . 


. . ι,χιν 


7298 . 


. . ι,χχχιν 


7299 . 


. ονι 


7300 . 


. Ι.ΧΙΧ 



Βδρεττίριον 




Μουσείου 




7301 . 


. ι,νιι 


7302 . 


. ΟΙΧ 


7303 . 


. . XVI 


7304 . . 


. ι,νι 


7305 . 


. ι,ν 


7306 . 


. Ι,ΧΧΙΙΙ 


7307 . 


. XXXVII 


7308 . 


. ΧΙ,ΙΧ 


7309 . 


. ι,χχχνιι 


7310 . 


. ι,χνιιι 


7311 . 


. Ι,ΧΙΧ 


7312 . 


. Ι.Ι 


7313 . 


. XIV 


7314 . 


. χι,νιιι 


7315 . 


. ονιιι 


7316 . . 


. XV 


7317 . . 


. XXI 


7318 . . 


. ον 


7319 . 


. XVI 


7320 . 


. ι,χχχνιιι 


7321 . . 


. οχχιν 


7322 . 


. Ι,Χ 


7323 . 


. χονι 


7324 . 


. χοιν 


7325 . 


. οχχνι 


7326 . 


. χον 


7327 . 


. IV 


7328 . 


. Ι 


7329 . 


. III 


7330 . 


. VI 


7331 . 


. οχχνιπ 


7332 . . 


. ι,χχχν 


7333 . . 


. ι,χχχνι 


7334 . . 


. XXXI 


7335 . . 


. ΧΟΙΙ 


7336 . 


. XXV 


7337 . 


. ι,χχνπ 


7339 . 


. XXIX 


7369 . 


. χονιι 


7370 . 


. VIII 


11449 . 


. . Ι,ΧΧΙΙ 


11450 . 


. . XXII . 


11451 . 


. . ΟΧΙΙ 


11452 . 


. . ΟΙΙ 



31 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΧΑΛΚΩΜΑΤΩΝ 



3^ 



ΕδρεττΙριον 




Μουσείου 




11453 . 


. . ΟΧΙΧ 


11454 . 


. . ΟΧΧ 


11455 . 


. . ΧΟΙ 


11456 . 


. . ΟΙ 


11457 . 


, . ΟΧΧΙΙΙ 


ΒαΙΙιβΓ 




1 . . 


. Ι. 


2 . . . 


. Ι.ΧΧ 


3 . . . 


. ι,χχιν 


4 . . . 


. ονι 


5 . . . 


. ονιι 


6 . . . 


. 1.ΙΙΙ 


7 . . , 


. ΧΙ.ΙΧ 


8 . . . 


. XXXII 


9 . . . 


. XVII 


10 . . 


. Ι.ΧΧΧ 


11 . . . 


. Ι.ΧΧΙΧ 


12 . . . 


. XIV 


13 . . . 


. ι,χχχνι 


14 . . 


. ι,χχχν 


15 . . . 


. Ι.Ι 


16 . . . 


. ΧΟΗ 


17 . . . 


. XXXVI 


18 . . 


. ι,νιιι 


19 . . . 


. ι,χχχνπι 


20 . . 


. XIX 


21 . . . 


. XXV 


22 . . . 


. ι,ιν 


23 . . . 


. Ι.ΧΙΧ 


24 . . . 


. Ι,ΧΙΧ 


25 . . . 


. ι,χχν 


26 . . 


. Ε,ΧΧΧΙΧ 


27 . . . 


. χι,νιι 


28 . . 


. χι,νιιι 


29 . . 


. Εχχνι 


30 . . . 


. Ι.Ι 


31 . . 


. οιν 


32 . . . 


. χον 


33 . . . 


. XVIII 


34 . . . 


. ι,χιν 


35 . . 


. ι,χνιιι 


36 .. . 


. ι,χχχιν 


37 . . . 


. ονιιι 


38 . , 


. ΟΙΧ 


39 . . . 


. XVI 


40 . . . 


. ί,ΧΧΙ 


41 . . 


. XXXVII 


42 . . . 


. XXXV 


43 . . 


. Ι.ΧΧΠ 


44 , , 


. . ον 


45 . . 


. . XV 



ΒαΐΗβΓ 

46 . 

47 . 

48 . 

49 . 

50 . 

51 . 

52 . 

53 . 

54 . 

55 . 

56 . 

57 . 

58 . 

59 . 

60 . 

61 . 

62 . 

63 . 
64» . 
64'' . 
65 . 



ΕΧΙ 

XXXVIII 

Ι.Χ 

χοιν 

χονιι 

χονι 

ΟΙ 

χονιιι 

ΟΧΧΙΙΙ 

οχχνι 

XX 

ΧΙ.ΙΙΙ 

VI 

ν 
χι,ιν 

VIII 
VII 
Ι 

II 
III. IV 

οχχνιιι 



Ο.Ι Α. IV, Ι 




373 ο . . 


. . XXXIV 


373 «2 . 




. . XXVIII 


373'24 




. . Ι.ΧΧΧΙΙ 


373 <2, 




. . ι,χχχνπ 


373 <2ί 




. ι,χχνιι 


373 «5 




. XXII 


373 "«ι• 




. ι,νι 


373 "-ί . 




. XXX 


373 "9 . 




. XXXIII 


373 '80 




. IX 


373238 




. XI 


Δελτίον 1888 




σ. 55. 


. . XI 


» 231, Ι 


. Ι.ΧΧΧΙΙ 


» 231, 2 


. ι,χχχνιι 


» 231, 3 


. ι,χχνιι 


Έφημερίς κρ) 
1887 σ. 135 


. . XXXIII 


1887 1) 139 


. . XXX 


1887 » 1 


41 


. XXVIII 



Ώβ ΚίάάβΓ' 




55 . . 


. . II III 


113 . . 


. . XX 


121 . . 


. . οχχν 


178 . . 


. . XXXVI 


182 . . 


. . ι,νιιι 


183 . . 


. . XIX 


185 . . 


. . ΧΙ^ΙΙ 


201 . . 


. . οχχνιι 


203 . . 


. οχχνιι 


219 . . 


. XVII 


221 . . 


. Ι,ΧΧΧΠΙ 


222 . . 


** 


223 . . 


. ΟΧΙ 


226 . . 


. XXIII 


229 . . 


. Ι,ΧΧΧΙΙ 


252 . . 


. ΧΟΙΙΙ 


264 . . . 


. χΐνΐν 


281 .. . 


. χο 


282 . . . 


. χοιχ 


283 . . . 


. οχιν 


284 . . . 


. οχνιιι 


287 . . . 


. 


289 . . . 


. οχν 


290 . . 


. οχνι 


295 . . 


. ΟΙΙΙ 


298 . . . 


. ΟΧΧΙ 


307 . . 


. χονιιι 


308 . . 


. ΟΧΙΙΙ 


309 . . 


. οχνιι 


405 . . . 


. XXXV 


408 . . . 


. ΟΧΧΙΙ 


428 . . . 


. XI 


515 . . . 


. ΟΧΧΙΧ 


527 . . . 


. Ι.ΧΙΙ 


529 . . . 


. XXXIV 


581 . . . 


. XXX 


582 . . 


. ΧΙ.ΙΙΙ 


584 . , 


. XXVII 


585 . . 


. XIII 


587 . . 


. ι^χνι 


590 . . 


. . XII 


591 . . 


. Ι.ΧΧΧΙ 


595 . . 


. χ 


598 . . 


. XXXIII 


601 . . 


. IX 


610 . . 


. XXVI 


613 . . . 


. XXIV 


732 . . . 


. ΧΙ.Ι 


791 .. . 


. χι,νι 


796 . . . 


. XXVIII 



ΡβΓΠίοβ 

ΟΓΪβοΙι. Οβ^νίοΗΙβ 
σ. 81, 1 . . ΟΧΧΙΙ 
» 82, 2 . . ΟΧΧΙΙΙ 

* Ένω έτυποΰτο τό άνά χεΐραί ?ργον ΙξεδιίΟη και τό δεύτερον μίρος τούτου του ποντίματος, ου ομω; δεν ητο δυνατόν να επωφεληβώμεν ^ 
προς συμπλτίρωσιν |χ.(ίνον του παρο'ντο; κίναχος. 

** Τά Ιχ ταύτης της φιάλης μεταγραφέντα ελάχιστα λείψανα επιγραφής δέν ήδυντίθην νά διαχρίνω. 



ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΕΠΙ ΛΙΘΩΝ 



ΑΝΑΘΗΜΑΤ1ΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



Άναθη•ματικα\ έπ\ πώρινων Ϋι ομοίων λίθων έπχγρα^αΐ έκτος των μετά ονομάτων των τεχνιτών. 



1. Βάθρον έκ πώρου, συνιστά(/,ενον έκ δύο τε(Ααχ{ων. 
Μϊ5κ. 0,66, πλ. 0,36, πάχ. 0,24 (/,. Γραφή: βουστρο- 
φηδόν. — α.Ι.Α. IV, 1 (Τ. 198 άρ. 373236. δΐίζιιη^δ- 
1)βπο1ιίθ άβΓ Αΐίαάθπιΐβ ζα ΒβΓίίη 1888 σ. 239, 1. 



$\^'Λ ο (? \ Λΐ'Ο τ 
Α Γ Γ-Ροτ (Μ',Λ ι 

— νδρο ΜοΙ — 

— υκλες ■ Ά[ρ]ισ- 
τόδιςος : Β Ι — 
άνέ9εσ]αν πρδτοι γλ- 
αυ[ς]όπιδι : (}όρ[ει 

Έπϊ της αντιθέτου πλευράς τοΰ λίθου Ινεχαράχθγ) 
άτέχνως : 

Κινεσίας 

^Χ• ΥΡ• ^• ^^^ί 5*) ν'» "* ('τό δεύτερον) καί σ'^ (τό πρώτον), 

2. Δύο τε(Λάχια πώρου, αποτελούντα μέρτ) έπικρά- 
νου βάθρου, πανταχόθεν άποκεκρουσρένα. Αμφοτέρων 
σφζεται έν μέρει ή άνω επιφάνεια, έν ή ύπηρχεν άβαθες 
περιφερές κοίλωμα, α: μηκ. 0,55, ΰψ. 0,29, πάχ. 
0,29 μ. 6: μηκ. 0,32, ύψ. 0,15, πάχ. 0,29 μ. — 
α. Ι. Α. IV, 1 σ. 89 άρ. 373". 

α: |:| [^ Ρ1 («11/0/•» ΐ-- Ρ\ Α Ρ ' 

δ: 9 ^^- 

α: - - άνΙιΟ: ... ν αγρα[ς άπαρχέν; 
έ: — ςόρ1ι[ει — 



3. Δύο τεμάχια του αύτου ορθογωνίου πωρίνου λί- 
θου, δεζιά , αριστερά καΐ τα κάτω άποκεκρουσμένα, 
φέροντα Ιπί δύο συνεχών πλευρών έπιγραφάς. Έπί της 
ανω όριζοντίας πλευρόίς ΰπάρχουσι τα λείψανα των δύο 
στίχων 1 και 2. α: μηκ. 0,23, πάχ. 0,09 μ. ί) : μηκ. 
0,43, πάχ. 0,11 μ., πλάτ. αμφοτέρων 0,24 μ. Γραφή 
τής διστίχου επιγραφής : βουστροφηδόν, τής έπί τής 
καθέτου Ιμπροσθίας πλευρΚς μονοστίχου : έκ δεξιών προς 
τάριστερά.— α.Ι.Α. IV, 1 σ. 41 άρ. 373οκαΙ 373ί)?, 
πρβ. σ. 126. Ε. ΗοΚιηαηη, δγ11ο§β βρ. Οραβο. άρ. 
206 . Ιιδ νν γ, ΙηβοΙιπίΙβη §ηβοΙι . ΒϊΜΙι&αβΓ άρ . 1 5 . 1 6 . 



#) Ο Ι Τ Ο 1^ Α 

Ί ^ : ^ Ο '^ ζ 



1 



Α® 



Λ ^ Ο 



ΨΡ 

ι οι τον Ά[θεναί;]ον Άθ 



τόνδ[ε τόν β;]ο[ΑΟν: έπ[οίεσε; 



(?) 
(1) 
(3) 



4. Τεμάχιον επιμήκους βάθρου Ικ πωρίνου λίθου. 
Μήκ. 0,30, ΰψ. 0,24, πάχ. 0,095 μ. Γραφή: βου- 
στροφηδόν. — α. Ι. Α. IV, 1 σ. 199 άρ. 37323». 
Δελτίον άρχ. 1888 σ. 174, 3. 

(2) αυ](|όπιδ[[ ςόρει 
(1) - - άνέθε]σαν γλ- 

Σχ. γρ.: α", δ", ν^, χίίππα», σ^. 

5. Δύο τεμάχια πωρίνου αγάλματος μετά συμφυούς 
ολίγον προεχούσης βάσεως, έφ' ής ή επιγραφή. Γραφή: 
έκ δεξιών προς τάριστερά. α: μήκ. 0,09, ΰψ. 0,085, 
πάχ. 0,09 μ. δ: μήκ. 0,28, ΰψ. 0,17, πάχ. 0,15 μ. 
"Τψος τής βάσεως 0,08 μ. — Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 89 
άρ. 373 98. Ε. Ηοίϊιηαηη, 8γ11ο§β βρ.ΟΓ&βο. άρ.205. 

α: δ: 

Φυ[- - άνέθεκε Διός γλα]υςό'π;ιδι ε[[όρει 

Σχ. γρ. : 66, υ», φ*. 

3 



35 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



36 



Των δυο πρώτων γρα(Λ(Αάτων του δευτέρου τε|/.αχίου 
σώζονται (χόνον τα κάτω ή(/.ίσ7). 

6. Τε(Λάχιον πώρου μετά κυρτής επιφανείας (ϊσως 
(Λε'ρος κίονος). Μηκ. 0,19, πλ. 0,15 (*. Ή επιγραφή 
πιθανώς βουστροφηδόν γεγρα(Α[/.ένη. 

ν;ο[ς ^ -[Α 51-ν - - 

άνέΟ]εκ[ε 

Σχ. γρ.:ε;χ2. 

7. 'νν. Τεμάχιον πώρινου λίθου πανταχόθεν άποκε- 
κρουσρ,ένον, μηκ. 0,14, ΰψ. 0,08, πάχ. 0,06 μ. Ευ- 
ρέθη κατά τό 1883 έν τοις χώμασι των έπΙ της Ακρο- 
πόλεως ανασκαφών. Εύρετήριον της άρχ. Εταιρείας, 
Λιθ. 3748. 

--άπαρχ]έν ή - - δεκάτ]εν άν[έθεσαν — 

π 

Σχ. γρ. : α^' και α'^, ε^, ν" και ν'', α*. 

Του ε μόνον το κάτω μέρος σώζεται, του ΐτ ή αρι- 
στερά γωνία. 

8. * Στήλη έκ πώρινου λίθου, συνηρμολογημένη έκ 
δύο τεμαχίων. Ελλείπει τό εν άκρον μετά της άρχης 
και μέρος της έμπροσθεν πλευράς μετά του τέλους της 
επιγραφής. Έκ της διασκευής της επιφανείας της μιας 
των πλατυτέρων πλευρών συνάγεται οτι αύτη προσηρεί- 
δετο προς τοΐχόν τίνα. Ή επιγραφή έπΙ μιας τών στε- 
νωτέρων τών μακρών πλευρών παρά τό άνω άκρον αυ- 
τής ' ύπό τφ πρώτφ μέρει αύτης διακρίνεται λεπτή ευ- 
θεία γραμμή. Μηκ. 2,30, πλ. 0,70, πάχ. 0,32, ΰψ. 
τών μειζόνων γραμμάτων 0,065-0,07, τών κυκλοτε- 
ρών 0,04-0,048 μ. Γραφή: έκ δεξιών προς τά,ριστερά. 
ΕΙς στίχος. Κείται παρά τόν κλίμακα προ τοΰ έν τ•^ 
Άκροπόλειμουσείου.— Ο.Ι.Αΐν,Ι σ. 199 άρ. 373237. 
Δελτίον άρχ. 1889 σ. 10,2. 



Άθεναίαι: Χαφίον : [τ]α[Λΐευον 



— άνέΟ]εκεν : 
Κλεδ[ι]κ[ο - - 

Σχ. γρ.: α^» και α.**, ε ^, [χ6, ν^, ρ ". 
Σημ. διαστίξεως ^-*. 

9. *βάθρον έκ πώρινου λίθου, έφ'ού άνέκειτο πά- 
λαι τό πάλιν έπ' αύτοΟ τεθέν γνωστόν άγαλμα του Μοσχο- 
φόρου. Μηκ. 0,93, πλ. 0,90, υψ.0,43 μ. Γραφή: έκ δε- 



ξιών προς αριστερά. Κείται έν τ<^ μουσείφ της Ακρο- 
πόλεως ύπ'άρ. 624.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 198 άρ. 
373 235. Αΐΐιβη. ΜϊίΐΗ. XII, 1887, σ. 267. XIII, 
1888, σ. 1 13 κ.έ. ΙοίΛΓπαΙ ο£ ΗβΙΙ. 8ίαά. IX σ. 123. 
8ίίζυη§8ΐ)6πο1ι1;β άβΓ Αΐίαίΐβιηίβ ζυ. ΒβΓίίη 1888 
σ. 319,1. Ιιβρδίαβ, Μίΐηιΐ0Γ8<;α(ϋβη σ. 76, 95. 

.ονβος : άνέθεκεν : 1ιο Πάλο 

Σχ. γρ.: α'', 52, ε3^ [^ 3^ ^'ό^ ^3^ ^κ. 
Σημ. διαστίξεως 8 χ^Ι ^. 

10. Βάθρον πώρινου λίθου, άποκεκρουσμένον δεξιά 
και αριστερά, άνω και όπισθεν. Μηκ. 0,62, ύψ. 0,23, 
πάχ. 0,26 μ. Τό άριστεράν ήμισυ της πρόσθιας πλευ- 
ρδίς κενόν. Γραφή: βουστροφηδό ν. — Ο.Ι.Α. Ι σ. 180 
και IV, 1 σ. 40 άρ. 345. 'Εφημερΐς άρχ. 1852 σ. 
673 άρ. 1116. ΙβΒαβ πίν. 2,2. 



Ι Μ ® Κ 

3 τ Α ^ ΪΚ^ 

V κ; φΑ1^[>ι 



τεο θε[δι 
έγ]ραμάτε- 
υε : Φαιδρί[ας; 
ναο. 



11. Τεμάχιον ογκώδους πώρινου λίθου. "Γψ. 0,34, 
πλ. 0,25, πάχ. 0,31 μ. 'Εν τοις γράμμασι διατηρεί- 
ται χρώμα έρυθρόν. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 90 άρ. 
373 Ό'. 

— ος εθε[κε — 

- - χος : άνΟ — 
α : — σ . αναΟ — 

— ε άρήιο[ν — 
— ισαιγ — 

Είς τόν αυτόν λίθον ανήκει ϊσως και άλλο τεμάχιον 
(ΰψ, 0,12, πλ. 0,15, πάχ. 0,20 μ.), φέρον τά έξης: 

Οί 
6 : ρτοι 
Λ ναο. 

Σχ. γρ.: α" χα! α *2 (στίχ. 3), ε', 1ι ' ( = η; στίχ. 4), 0^, ν*. 
Σημ. διαστίξεως ^. 



12. Βάθρον πώρινον, συνιστάμενον έκ δύο τεμα- 
χίων, άποκεκρουσμένον κάτω καϊ όπισθεν. Μηκ. 0,49, 
ΰψ. 0,21 , πάχ. 0,21 μ. Έν τί) άνω έπιφανείί^ 



37 



ΕΠΙ ΠΩΡΙΝΩΝ ΛΙΘΩΝ 



38 



υπήρχε τετράγωνον κοίλωρια. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 43 
και 128, άρ. 373α;. σ. 80 άρ. 373 6. Αίΐιβη. ΜϋΛ. 
VII, 1882, σ. 222. Ε. Ηοίϊιη&ηη, δ^^Πο^β βρ. 
ΟτΆβο. άρ. 230. 

νες καΐ παίδες 'Α[θ]εν[α]ίαι τόδ' άγ[αλ[Λα 

άνθεσαν,] 1ιέ δ'αύτ[ο•ϊ]ς [πρόφ]ρονα θυ[ΛΟ[ν εχοι 

2χ. γρ.: «Η, 86, £«> (στίχ 1) χαί ε^ („!χ. 2), ύ\ μ.2; ν » 
ρ^α^ϋ2. 

13. ντ. Πώρινον έπίκρανον βάθρου Ιν σχνιματι δωρι- 
κού κιονοκρ&νου [Λετ' άβακος, ιδρυμένου έπΙ πολυγώνου 
στγ)λ•/)ς. Συνηρμολογηθη έκ δύο τεμαχίων , ων τό δεύ- 
τερον έν τω πάρα την πύλτιν τοΰ Ββΐΐΐβ φυλακείω εύρε 
καΐ υπέδειξε μοι ό κ. '\^''^111β1Iη. Άποκεκρουσμένον αρι- 
στερά, κάτω και όπισθεν. Έπΐ της άνω επιφανείας ύπηρ- 
χεν αβαθές περιφερές κοίλωμα. "Τψ. 0,26, πλ. 0,52, 
πάχ. 0,29 μ. Γραφή: βουστροφηδόν. — Ο.Ι.Α. IV, 1 
σ. 98 άρ. 873 '^' (το πρώτον τίμισυ). 



''^^ 



/^:ι^Μ/ΚΛΛ^(οβτ^η?7^ι^ 



^Α3Τ^ Α^^ Α"^ ^τ'ΛΘ^ 




- - ος ι κ' Άλκμεο[νί]δες πενπ[α- 
θ]λδντε ν[ικ]έσαντε άνε[θέτεν 

ΤοΟ τελευταίου γράμματος του πρώτου στίχου σώζε- 
ται μόνον κάθετος γραμμή, επειδή δε αύτη είνε πολύ 
πλησίον τοΰ προηγουμένου Ν, και ή μεταξύ αυτών επι- 
φάνεια τοΟ λίθου διατηρείται καλώς, εινε αδύνατον να 
συμπληρωθεί εις Τ' διο πρέπει να παραδεχθώμεν δτι 
ητο Π. Ό τύπος πέμπαθλος εινε νέος, άλλα κανο- 
νικός (πρβ. πεμπώβολον). 

14. Ύπό6αθρον σκεύους, ϊσως περιρραντηρίου, έξ 
ΆττικοΟ πώρινου λίθου. Διάμετρος τοΰ έπικράνου 
0,35, τοΰ ποδός 0,45, ΰψ. 0,70 μ. Ή επιγραφή ΙπΙ 
του έπικράνου. Κείται έν τφ μουσείφ της Ακροπόλεως 
ύπ' άρ. 607.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ.. 87 άρ. 373 8*. 
ΑΛβη. Μϊίίΐι. Χ, 1885, σ.77. Ηο1)βΓΐ;8, ΙηίΓοάυο- 
Ιΐοη ίο ΟΓβθΙί βρ. Ι άρ. 46 β. 1/βρ8Ϊυ8, ΜαηηοΓ- 
δίυάΐβη σ. 77, 100. 

Σμικύθε πλύντρια δεκάτεν άνέΟεκεν 
Σχ. γρ.: αϊ), ί3, θ^ μ3, ν», σ^ «3. 



15. Τεμάχιον βάθρου έξ Άττικοΐ5 τιτανόλιθου. 
Σφζονται μέρη τοΰ άνω , αριστερού και κάτω άκρου 
και τών προσκειμένων πλευρών. Μήκ. 0,24, ΰψ. 0,29, 
πάχ. 0,12 μ.— Ο.Ι.Α. Ι άρ. 388. ΙβΒαβ άρ. 39 α. 



Στρονβ[ιχ 
Στρονβι[χ 



άνέθεκε 
Εύονυμεύς; 



Σχ. γρ.: ν^, α*. 



16. Τρία συγκεκολλημένα τεμάχια ορθογωνίου πώ- 
ρινου λίθου, φέροντος έπιγραφάς έπΐ δύο συνεχών πλευ- 
ρών. Μήκ. 0,20, ύψ. 0,35, πλ. 0,13 μ. Τψ. τών 
γραμμάτων 0,065 μ. Έπί μιδς πλευρ8ς(βουστροφηδόν): 



α: 



λ 



ες- 



ασε 



ναο. 



έπϊ της ετέρας ( έξ αριστερών προς δεξιά) : 

6 : γρα[μ.ατεύοντος τοΟ δείνα ; 
ναο. 

Σχ. γρ.: α: α*^, ε», σ-*. 6: α^' ί) α'3. 

17. Τεμάχιον λίθου πωρίνου, πανταχόθεν άποκεκρου- 
σμένον. Μήκ. 0,17, ΰψ. 0,17, πάχ. 0,13 μ. Γραφή: 
βουστροφηδόν. — α. Ι. Α. Ι σ. 183 και .IV, 1 σ. 79 
άρ. 371. Έφημερίς άρχ. 1852 σ. 675 άρ. 1120. 
ΙιθΒαβ άρ. 33. 

- - - ατές - - 

- - άντε - - 

- -γ(ήδ)ο 

Σχ. γρ.: α" χαΐ α'•• (στίχ. 2), ε', ν*, α*. 

18. Τεμάχιον πωρίνου λίθου, πανταχόθεν άποκεκρου- 
σμένον. Μήκ. 0,24, ΰψ. 0,13, πάχ. 0,1 4 μ.— Ο.Ι.Α. 
ΐν,Ι σ. 42 άρ. 373η. 

ι θ ε ο 
Σχ. γρ.: ε 3, θ*. 

19. Τεμάχιον βάθρου πωρίνου λίθου. Σφζεται μέρος 



39 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑ! ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



40 



ττις άνω Ιπιφανεία;, έν ή ΰπίίρχδ τίτράγωνον κοίλω(Λα. 
Μηκ. 0,16, ΰψ. 0,23, πάχ. 0,20 (α. 



- - [α;ο - - 

- - 'Α]χαρν[ε - - ^ - - χαρ(Λ[οσυν ; - - 

- - - - τα - - 

Σχ. γρ.: α", μ^; ν»; ρ », χ2. 

20. Τρία τε(Λάχια κιόνων ραβδωτών εκ πώρινου λί- 
θου. Τό ύπ' άρ. α τείΑάχιον έχει (Αίίκ. περίπου 0,52" 
ΰψ. των γρα[/,(Αάτων 0,065 (λ. Τα ύπ' άρ. δ και ο τε- 
(/.άχια [ΑΪίκ. περίπου Ο, Π και 0,18" υψ. των γρα[λ- 
(λάτων 0,05 (α. Έν τώ ύπ' άρ. & τεμαχιφ διατέ[/νεται 
τό τελευταϊον γρά(Λ[Λα δια του άρ[/,οϋ του (Αεταξύ δύο 
σπονδύλων τοΰ κίονος. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 202 άρ. 
373 2". Δελτίον άρχ. 1888 σ. 173,1. 



α 

- ος ! Εύ 



ριπ 



ύ: 

- Δικα[ιο 

Σχ. γρ.: ε^, 0; ο^, υ^^ 
Σημ. οιαστίξεω; ". 



Ο: 

- θεο[π; 



21. Τει/,άχιον πώρινου λίθου. Μηκ. 0,17 [α. Γραφή: 
έκ δεξιών προς τάριστερά. — Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 100 άρ. 
373 204. 

Προ - - 

22. Τεριάχιον βάθρου πώρινου, ου σφζεται τό άνω 
άκρον. Μίίκ. 0,20, ΰψ. 0,18, πλ. 0,08 [Α.— Ο.Ι.Α. 
ΐν,Ι σ. 84 άρ. 873 59. 

Θρ«σ[ «νέθεκεν Ιΐο 

Σμι.ικύ[θο - - - - - 

Σχ. γρ.: α<3, θ•», μ.^, α*, υ». 

23. Τεμάχιον λίθου πώρινου. Σφζεται τό άριστερόν 
άκρον. Μηκ. 0,13, ΰψ. 0,13, πάχ. 0,11 [α. 

Πρ.-- 

Σ(ΧΙ — 

Σχ. γρ.: μ^ ρ'; α*. 



Ψ. Έν τ^ τρίτω στίχω σψζονται (χο'νον Ι'χνη δύο 
γρα[Α(Αάτων• τό πρώτον, ού σφζεται οριζόντια γρα[Α[Αή, 
ητο ϊσως τ. 

24. Γωνιαϊον τεμάχιον βάθρου έκ σκληρού τιτανόλι- 
θου. Μηκ. 0,28, ΰψ. 0,21, πάχ. 0,24 ρ. 

Προθ - - 

Ααπα — 

ναο. 

Σχ. γρ.: α'». 

25. Τε(Αάχιον έπικράνου βάθρου έκ σκληρού τιτανό- 
λιθου. Μηκ. 0,15, ΰψ. 0,18, πάχ. 0,17 (α. — Ο.Ι.Α. 
IV, 1 σ. 83 άρ. 373 50. 



Ιιο - - -]υ[/,ο 

2χ. γρ.: μ', "^ 

26. Τε[Αάχιον βάθρου πώρινου λίθου. Σώζεται τό 
υπέρ την έπιγραφήν άκρον του λίθου και [Αέρος της άνω 
επιφανείας (Αετά μικρού (πλ. 0,03 (α.) τετραγώνου κοι- 
λώματος. Μηκ. 0,15, ΰψ. 0,055, πλ. 0,065 μ. — 
Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 96 άρ. 373 '59. 



ενο 



ί^ 



Σχ. γρ.: ν". 



Τοΰ πρώτου γράμματος σφζεται μόνον τό άνω ήμισυ, 

του δε τελευταίου τό άριστερόν σκέλος. 

27. Τεμάχιον βάθρου (;) πώρινου λίθου. Ή άνω επι- 
φάνεια μετά της έμπροσθεν και της δεξιάς αποτελεί 
όξεϊαν γωνίαν, ώστε τό όλον βάθρον είχε πιθανώς σχήμα 
ανεστραμμένης πυραμίδος. Φαίνεται ότι ή επιγραφή ήτο 
μονόστιχος. Μηκ. 0,10, ΰψ. καΐ πλ. 0,055 μ. — 
Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 96 άρ. 373158. 



ι; σο 



Σχ. γρ.: σ*. 



28. Τεμάχιον βάθρου έκ πώρινου λίθου. Σφζονται 
μέρη της άνω, της έμπροσθεν και της κάτω πλευρόές. 
Μηκ. 0,12, ΰψ. 0,155, πλ. 0,16μ. Έν τοϊς γράμ- 
μασι χρώμα έρυθρόν. 



41 



ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΤΩΝ 



42 



— πα — 
άνέθεκε ; ]ν ναο. 

ΣΙ);^. γρ.: α*\ ν^. 

29. Τρία τε[χάχια πώρου ων δύο ενεπίγραφα• έπΙ 
του άνεπιγράφου τεμαχίου σάζονται μόνον λείψανα προσ- 
τύπων κοσμτιμάτων. Έν• τφ ύπ' άρ. α τεμαχίω σφ- 
ζονται μέρη της άνω, της έμπροσθεν καΐ της αριστεράς, 
εν δε τφ ύπ' άρ. δ της άνω, της έμπροσθεν και της δεξιάς 
πλευράς και έπί της άνω επιφανείας αύτοΰ μέρος άβαθους 
κοιλώματος, οιονεί της καλούμενης έσχάρας. Ή έμ- 
προσθεν πλευρά των λίθων, ων ό ύπ' άρ. α προέρχεται 
έ'κ της Ακροπόλεως, ό ύπ' άρ. ί> έκ της συλλογής της 
'Αρχ. Εταιρείας, διαιρείται δια βαθέως έγκεχαραγμέ- 
νων γραμμών εις δύο οριζόντια τμήματα (ίσως ύπηρχον 
και άλλα τοιαύτα κατωτέρω ένθα άπεθραύσθη ό λίθος), 
έν οΐς τα λείψανα της επιγραφής (ύψος γραμμάτων περί- 
που 0,08). Πείθει δε καί ή λοιπή διακόσμησις ότι τα 
5ύο ταϋτα και το τρίτον άνεπίγραφον τεμάχιον άνηκον 
«ίς το αυτό μνημεϊον (βωμόν ; ). Έν τοις γράμμασι και 
άλλαχοΰ χρώμα έρυθρόν. α: μηκ. 0,10, ΰψ. 0,15, 
πλ. 0,14 , δ : μηκ. 0,14 , ΰψ. 0,35 , πλ. 0,36 μ. — 
α: Ο.Ι.Α, ΐν,Ι σ. 96 άρ. 373 'β". 





α: 


6: ( βουστροφηδόν; ) : 




Α-- 


υπ 




'^°(;) 


α 


2χ. γρ.; 


; α** χαΐ α" (6), υ». 





Τοϋ αριστερού γράμματος τοΰ ύπ' άρ. 6 τεμαχίου, 
δπερ έξέλαβον ώς π τετραμμένον προς αριστερά, σφζε- 
ται το δεξιον σκέλος και μέρος της άνω κεραίας. 

80. Τεμάχιον πώρου, άνηκον πιθανώς εις δμοιον τφ 
προηγουμένφ μνημεϊον. Σώζονται μέρη της έμπροσθεν 
και της κάτω πλευράς. Μηκ. 0,11, ΰψ. 0,09, πλ. 
0,10 μ. "Ιχνη χρώματος έρυθροΟ. 



Σημ.. 8ιαστί?εως ^. 

31. Τεμάχιον πωρίνου λίθου. Μηκ. 0,19, ΰψ. καΐ 
πλ. 0,10 μ. Έπί μιόές πλευρΧς κακότεχνον κόσμημα 
γλυπτόν, έπί άλλης ενεχαράχθησαν άτέχνως τα γράμ- 
ματα : 

ναο. Σιλ ναο. 

Σχ. γρ.: σ^. 



Αναθηματικά! έπχ λίθων έπιγρα^αχ -μετά των ονομάτων των τεχνιτών. 



32. * Έπίκρανον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Έπί της άνω επιφανείας κοίλωμα, έν φ πρσηρ- 
μόζετο άγαλμα, πιθανώς το έν τίϊ^ ΙαΙιΛαοΙι (1β8 Άτοΐα.. 
Ιηβί. 11,1887, σ. 135 καί ένΑηίϊΙίβ ΒβηΙίΐηαΙβΓ Ι πίν. 
53 άπεικονισμένον δπερ καί ετέθη έπ' αΰτοϋ. Συνετέθη 
εκ τριών τεμαχίων, έλλείπουσι δε ή δεξιά άνω γωνία της 
έμπροσθεν, ή δεξιά κάτω γωνία της όπισθεν πλευράς καί 
μικρά τίνα άλλα τεμάχια Μηκ. καί πλ. τοΟ άβακος 
0,605, ΰψ. αΰτοΟ ώς καί του κυματίου 0,15 μ. Γραφή: 
βτοιχηδόν. Κείται έν τίξ^ μουσείφ της Ακροπόλεως ύπ' 
άρ. 681.— α.Ι.Α. ΐν,Ι σ. 88 καί 181 άρ. 373 91, 
«. 42 άρ. 373^ καί σ. 82 άρ. 373^^. Έφημερίς άρχ. 
1886 πίν. 6,4 σ. 81, 4. ΡαρβΓδ οί ίΗβ Αιηβποαη 
δοΐιοοΐ IV σ. 175. ΗβΓίηββ 1887 σ. 129. ΤαΙιΛαοΙι 
ά68 αΓοίι. Ιηβί. II, 1887, σ. 135. ΑΛβη. Μϊίΐΐι. XII, 
1887, σ. 265. XIII, ■1888, σ. 226. XV, 1890, σ. 



126. Αηΐίΐίβ ΒβηΙίπιαΙβΓ Ι σ. 44. Τοαπι. οί Ηβΐΐ. 
Βίαά. Χ σ. 278. XI σ. 215. ΟνβΛθοΙς, Οπβοΐι. 
Ρΐαβίϊΐί^ Ι σ. 152. ΟοΙ1ΐ§ηοη, δοαΙρΙιΐΓβ §Γβος[αβ 
Ι σ. 365. 1;6ίρζί§βΓ δίαάϊβη XVIII σ. 72 (8ο1ιθγ- 
1ΐη§). ΙβρβίιΐΒ, ΜαπηοΓδίαάίβη σ. 71, 35. 

Νέαρχος άνέθεκε[ν 1ΐο ^εροί^ε- 
ύς ίρ-^ον άπαρχέν τάθ[ενα(αι. 

Άντένορ έπ[οίεσεν 1ι- 
Εύμάρος τ[ό άγαλμι,α ; 

Σχ. γρ.: «12, ε3, 0^ ,.2, ν», ρ», σ% χ^. 

33. Τεμάχιον περιφερούς έπικράνου βάσεως έκ Πεν- 
τελησίου μαρμάρου. Μηκ. 0,12, πλ. 0,12, πάχ. 



43 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



44 



0,06 [Λ. Εν τοις γρά[Χ[Λασιν ϊχνη έρυθροΰ χρώ[Λατος. — 
Ο. Ι. Α. ΐν,Ι σ. 88 άρ. 373 32. 

. . . α]νδρ[ος 
έπο]ίεσε[ν 1ι- 
Εύ](Λάρο[ς 

α]νδρ[ο ^ -ος άνέΟε 

'Κ^τίνο^ έπο]ίεσε[ν ------ 

1ιο Εύ]μάρο[ς 

2χ. γρ.: α<ι, ε», μ.», ν", ρ», σ^ 

— Την ύπό τίνων ώς έπιγραφην τεχνίτου έκλα[/.βανο(Λέ- 
νην έπιγραφήν α'Απολλόδορος - - -» ϊδε όπ' άρ. 109. 

3'(. Τρία τε(Λάχια κιονίσκου ραβδωτού έκ Πεντελν)- 
σίου [Ααρ(Αάρου,προσαρμόζονταάλλήλοις.Μηκ. των τριών 
τε(Ααχίων 0,92, διάμετρος 0,25 μ. Έλλείπουσι τα δύο 
άκρα και τό όπισθεν ήμισυ, ή δε επιγραφή είνε πλήρτος. 
— α. Ι. Α. Ι άρ. 350, α. IV, 1 σ. 89 καΐ 181 άρ. 
373 9^ Έφημερϊς άρχ. 1839 σ. 289. άρ. 336. 1886 
σ. 133. 1888 σ. 74. Δελτίρν άρχ. 1888 σ. 118,3. 
1889 α. η 9,8. Ι,βΒαδ άρ. 37. Καΐ1)β1, Ερ. Οι-αβοα 
άρ. 755. Κο1)βΓΐ8, ΙηίΓοάιαοΙϊοηίοΟί'ββΙί βρ. Ι άρ.47. 
Ε. Ηο£Γιη&ηη, δ^11ο§β βρ. (ΪΓαβο. άρ. 254. 

"Αρχερ[Λθς έποίεσεν δ Χίος 
Ίφιδίκε μ.άνέθεκεν 'ΑΟεναίαι πολίόχοι 
Σχ. γρ.: α^», 8•«, ε3 χαί ε<0, κ^, λδ, μ.», ν», ρ^, φ^ χ». 

Τό δεύτερον Ε της λέξεως α έποίεσεν ο διωρθώθη 
άντϊ Η. 

35. Βίοθρον έκ πώρινου λίθου όπισθεν άποκεκρουσμέ- 
νον, συντεθειμένον έκ δύο τεμαχίων. Έν τ•^ άνω επιφα- 
νείς ΰπηρχον αύλακες (πλ. 0,05 μ.) περικλείουσαι όρ- 
θογωνίως τό περίπου 0,15 μ. πλατΰ μέσον της επιφα- 
νείας. Έν τοις γράμμασι χρώμα έρυθρόν. *Τψ. 0,41, 
μηκ. 0,41, πάχ. 0,22 μ. — Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 91 άρ. 
373 '^ο καί σ. 96 άρ. 373 'β». 

— αιχς Κορτύνιο[ς 

άν]έθεκεν 

τά]θ[ε]να(αι 

Γ]ορ[γί]α[ς έποίεσε 



36. Τρία τεμάχια κίονος ραβδωτού έκ Πεντελη- 
σίου μαρμάρου" έλλείπουσι μέρος τι μεταξύ του πρώ- 
του καί τοΰ δευτέρου τεμαχίου , τό κάτω άκρον καΐ 
όλόκληρον τό όπισθεν μέρος του κίονος (πλέον τοΰ ημί- 
σεως). Μηκ. 0,80, πλ. 0,22 μ. Γραφή: έκ δεξιών προς 
αριστερά. — α. Ι. Α. ΐν,Ι σ. 201 άρ. 373"», πρβ. 
σ. 96 άρ. 373 162 καί σ. 99 άρ. 373 •«ο. Δελτίον άρχ. 
1889 σ. 119, 7. δϊΙζιιη§8ΐ3βΓίοΙιΙβ (ΙβΓ Αΐίαάβτϊίΐ© 
ΖΙΙ ΒβΓίΐη 1888 σ. 240,2 ' {ν/. Εσφαλμένως φαί- 
νεται ένταΰθα κατεχωρίσθη τό πρώτον τεμάχιον με- 
ταξύ τών ευρημάτων τοΰ ναοϋ της 'Ρώμης , διότι έδη- 
μοσιεύθη ήδη Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 99 άρ. 373190 ^ς εΟ- 
ρεθέν παρά τό Έρέχθειον προ τοΰ έ'τους 1887. Τό Ι'διον 
σφάλμα έ'γεινε και έν Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 99 άρ. 373»" 
= σ.202 άρ. 373 256, πρβ. κάτω άρ. 317). 

Άμειν[ίας άνέθεκ]ε τάθεναίαι 
Γοργ[ίας έποίεσ]εν 

Σχ. γρ.: α», ε^ β^ μ<0, ν», ρ6. 

• 37. Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, συντεθει- 
μένον έκ πολλών τεμαχίων. Ή επιγραφή έπΐ μιδί; των• 
στενωτέρων πλευρών. Έπί της άνω επιφανείας ΰπήρχεν 
επίμηκες τετράγωνον κοίλωμα (μηκ. 0,59 μ.). Μηκ. 
0,84, ύψ. 0,50, πλ. 0,28 μ.— Ο.Ι.Α. ΐν,Ι σ. 101 
άρ. 373 214. (^ψ. Μετά την δημοσίευσιν ταύτην άπωλ- 
έσθησαν δύο τεμάχια, ή αριστερά γωνία, περιέχουσα τ& 
πρώτον Ε και μέρος τοΰ κάτωθεν αύτοΰ Α , και άλλο 
περιέχον τά δύο ψηφία ΑΙ (=αν) τοΰ πρώτου στίχου 
ώς καί μέρη τίνα τών κάτωθεν φ Ε). 

Έ]γέσ[ανδρος — 
άνέθε[κεν 
τ]άθενα{αι 

Γ]οργίας έπο[(εσε 

Σχ. γρ.: α*^, ε3, θ^ ν^, ρ6, σ<. 



38. Μικρόν τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου. Σφζονται μέρη της έ'μπροσθεν πλευρόίς, έφ' ης 
παρά τό κάτω ά/,ρον ή επιγραφή, καΐ της συνεχούς 
κάτω επιφανείας τοΰ λίθου. Μηκ. 0,10, ύψ. 0,08, 
πάχ. 0,035 μ.— α. Ι.Α. ΐν,Ι σ. 95 άρ. 373»". 



Γορ]γίας [έποίεσεν; 



Σχ. γρ.: α'», ε'», β••, ν^, ρ9 χαί ρ«» (στίχ. 4), υ^, χ». 



2χ. γρ 



.45 



ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΤΩΝ 



46 



39. Δυο συγκεκολλη(Λένα τε(Αάχΐ(Χ βαθριδίου ίκ Πεν- 
τίλησίου (Ααρ(Λάρου, άποκεκρουσρ,ένου κάτω καΐ όπι- 
σθεν. Τψ. 0,11, (ΛΪΐκ. 0,20, πάχ. 0,17 (λ.— Ο.Ι.Α. 
IV, 1 σ. 94 και 182 άρ. 373 '*'. Δελτίον άρχ. 1888 
<ι. 140,3. 

Δ]ιοπ[είθ]ες 
έ]ποί[εσ]εν 

Σχ. γρ.: ε Ό, ν». 

40. Τε|Λάχιον βάθρου εκ Πεντελησίου [Λαρ(Αάρου, 
τυανταρ^όθεν άποκεκρουσ(Λένον πλην ττις αριστεράς πλευ- 
ράς, ήςτινος σφζεται μικρόν τι μέρος. Έν τνί έπιφα- 
<ρανεί(^ του λίθου ύπηρχεν έπίμνικες περιφερές κοίλωμα. 
Μίίκ. 0,70, υψ. 0,17, πλ. 0,27 μ.— ο'. Ι. Α. ΙΥ,Ι 
σ. 203 άρ, 373 259. Δελτίον άρχ. 1889 σ. 37, 3. 
Αίΐιβη. Μϊίίΐι. VIII, 1888, σ. 441. 



[άνεΟέ- 



τεν -------- 

Ααμπτρε 

Έγίας : έποίεσεν 

. Σχ. γρ.: α '2, ε3^ μ3, ν», ρ '•>, σ''. 
Σημ. διαστίξεως '^. 

41. Τεμάχιον κίονος άνευ ραβδώσεων έκ Πεντελνι- 
•σίου μαρμάρου. Έν τγ) άνω όίκροιο σφζεται περιφερές κοί- 
λωμα. Μηκ. 0,40, διάμετρος περίπου 0,23 μ. — Ο.Ι.Α. 
IV, 1 σ. 90 άρ. 373^2. 

Ελεύθερος : έπ[ο(εσεν 
Σχ. γρ.: ε<0, θ-!, λ^, ρΟ, σ\ υ2. 
Σημ.. διαστίξεως *". 

42. Τρία τεμάχια κίονος ραβδωτού έκ Πεντελησίου 
μαρμάρου , ελλείπει δε το μετά. τό πρώτον τεμάχιον 
(γύψφ συμπεπληρωμένον ). Μηκ. του πρώτου (αριστε- 
ίου) τεμαχίου 0, 2 "2 ^ των δύο άλλων όμοΰ 0,45, διάμε- 
τρος περίπου 0,17 μ. Έν τ^ έπιφανείι:»: τοΰ πρώτου 
(αριστερού) τεμαχίου διακρίνεται αύλάκιον, προωρισμέ- 
νον δια την περί τό ανάθημα περίχυσιν μολύβδου. — 
Ο.Ι.Α. ΐν,Ι (Ι. 80 και 179 άρ. 373 ^, Δελτίον 1888 
σ, 208. 

Ένδοιος έπο[ίεσεν 

Όφσ άνέθεκεν : Ηο Ά 

Φιλερ[(Λ - ^ γ - ] έποίεσεν 

Σχ. γρ.: α<•, ε", 9^ ν», φ^. 
Σημ. διαστίξεωξ ^;' 



43. Βαθρίδιον ίζ Άττικοϋ μαρμάρου, κολοβόν το 
άριστερόν άκρον, συντεθειμένον δέ έκ δύο τεμαχίων. Έπί 
της άνω επιφανείας σώζονται τρία κοιλώματα, ών το 
παρά το άριστερόν άκρον είχε τό σχήμα πέλματος μικροϋ 
δεςιοΟ ποδός (περί τό χείλος πέντε μικραί όπαί), τα δέ 
λοιπά ουο εχουσι το σχήμα επιμήκους τετράγωνου (το 
μεσαϊον μήκ. 0,14. πλ. 0,09,τό παρά τό δεξιόν άκρον 
μηκ. 0,10, πλ. 0,06 μ., έν τω μεν έσωθησαν έκ τεσ- 
σάρων οπών τρεις, έν τω δέ υπάρχει μόνον μία όπή). 
Έν τοις γράμμασι τοϋ μείζονος τεμαχίου ϊχνη έρυθροΰ 
χρώματος, δι' ου έδηλώθησαν και τά σημεία της δια- 
στίξεως. Μηκ. 0,45, πλ. 0,28, ύψ. 0,10 μ. Γραφή: 
στοιχηδόν. — Ο.Ι.Α. Ι άρ. 365 και IV, 1 σ. 199 άρ. 
373 240 (τό μείζον). Έφημερίς άρχ. 1840 σ. 314 άρ. 
375. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 202, β. Ι,ββδ,β άρ. 107. 

- -Φ ; ]σακυθε : άνέθεκεν 
Η]έρρ.ΐ'π:ος : έποίεσεν 

Σχ. γρ.: α,*^, ε', 1ι ( άπεθραύσθη μετά την ευρησιν, είχε δέ τό 
σχήμα Ιι'), θ•*, μ^, ν" και ν', ρ", σ"*. 
Σημ. διαστίξεως 5. 

44.* Ύπόβαθρον αναθήματος έκ Πάριου μαρμάρου, 
συνιστάμενον έκ κίονος ραβδωτού (μετά 16 ραβδώσεων) 
και περιφερούς κιονόκρανου, έφ' ού σίόζονται πολλά Ίχνη 
της δια διαφόρων χρωμάτων διακοσμήσεως. Τό σφζό- 
μενον τεμάχιον τοΟ κίονος έχει ΰψ. 0,28 , διάμετρον 
0,21 μ., τοΰ δέ έπικράνου (ύψ. 0,20 μ.) άπωλέσθη 
πλέον τοϋ ημίσεως. Έπϊ της άνω άκρας τοΰ κίονος έ'μ- 
βολον μολύβδω περικεχυμένον (ΰψ. και διάμετρος περί- 
που 0, 10 μ.), προς δ ανταποκρίνεται τό έν τ•^ κάτω 
έπιφανείοΐί τοΰ έπικράνου όμοιόμορφον κοίλωμα. Έν τ^ 
άνω έπιφανείο; τοΰ έπικράνου κοίλωμα άβαθες, οΰ ή διά- 
μετρος 0,21 μ., καΐ έν τφ μέσω τούτου μικρά όπή, δι* 
ης έχύθη ό περί τό έ'μβολον τοΰ κίονος μόλυβδος. Ή 
επιγραφή καθέτως καταβαίνουσα έν δυσΐ τών ραβδώ- 
σεων τοΰ κίονος. Κείται έν τ(ϊ^ της Ακροπόλεως μου- 
σείφ— Ο.Ι.Α. ΐν,Ι σ. 87 άρ. 373 86 (πρβ. σ. 181). 
Ι&ΙιΛιιοΙι άβ8 αροΐι. Ιηβί. III, 1888, σ. 274,13. 

Έφημερΐς άρχ. 1886 πίν. 6,2 σ. 80,2. Οθ11ϊ§ηοη, 

8οαΙρίαΓ6 §Γβθ(|α6 Ι σ. 350. 

Εύένορ έπο[ίεσε — 
Κίρον άνέθ[εκε — 

Σχ. γρ.: α<2, ε< χαί ε^ (στίχ_. 2), θ^, κ», ν^ο, ρ2, ϋ^. 

45. Δύο γύψω συγκεκολλημένα τεμάχια κίονος μετά 
16 ραβδώσεων έκ Πεντελησίου μαρμάρου. Έν τ^ 



47 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑ1 ΒΠΙΓΡΑΦΑΙ 



48 



όίνω (χκρί»Ε (τφζεται περιφδρές ψβολον προς ?(Λπν)ξιν κιο- 
Μοκράνου (έπικράνου). Τρεις στίχοι. Έν τφ δευτέρφ 
στίχφ ίχνη έρυθροΟ χρώματος. Μηκ. 0,53, διά(Λετρος 
0,24 (Λ.— Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 87 άρ. 373". Πρβ. 
ΡαρβΓβ οί ίΐΐθ Αιηβποαη 8θ1ιοο1 IV σ. 203 (ΑΙΙβη). 
Ε. ΗοίΓιηαηη, 87ΐΙο§ββρ. Ογεθο. άρ. 241. ΚΓβίβοΙι- 
ιηβΓ, ναββηίηΒοΙίΓίίίβη σ. 151. 

(1) — αιγ- 5) ανα; ]χλιτος • [Αάνέθε[κε Διός γλαυ- 
κόπιδι (^ί κρατερόφρονι) κόρει 

(2) Ι Ι - - Άθεναία ■ χεχ 

(3) Εύένορ έποίεσεν 

Σχ. γρ.: α'ί, ε' και ε*» (στίχ. 3), θ^ μι«, ν», ρ», σ^ υ2,χ2. 
Σημι. διαστίξεως^. 

Τον δεύτερον στίχον συ(Λπλγ)ροϊ ό ΑΙΙβη ώς έξης : 

πότνι'] Άθεναία, χεχ[αρίσθο σοι τόδε δδρον. 

Δυνατή δε καί ή έζης συ[/.πλ•ιτ)ρωσις : 

πότνι'] Άθεναία, χεχ[αρέσει(ς) τδργον ΐδοσα. 

IV. Τοϋ ν έν τω πρώτφ ττίχφ σφζεταί (Λονον ορι- 
ζόντιας κεραίας (/.έρος, καϊ δεν φαίνεται αδύνατον, 8τι 
τοϋτο τό γρά(Λ(Λα ήτο (λαλλον Ε. Ή έν τώ Ο.Ι.Α. εί- 
κών εϊνε πιστή. 

46. Τε[Λάχιον κίονος έκ Πεντελησίου μαρ(Αάρου 
άνευ ραβδώσεων. Έπΐ της άνω άκρας σφζεται περιφερές 
εμβολον περικεχυ(Λένον [Λολύβδω (πρβ. περί ταύτης 
της διασκευής Ε&1)βνάβγ έν ΑΛβη. Μίίίΐΐ. XV, 
1890, σ. 130). Έν τοις γράρ.[χασιν έρυθρον χρώ(Α«,. 
Μήκος 0,52, διά(Αετρος περίπου 0,17 (α. — Ο.Ι.Α. 
IV, 1 σ. 87 άρ. 37388 (πρβ. σ. 181). 3α1ΐΓΐ)ΐιο1ι (1β8 
αροΐι. Ιηβί. III, 1888, σ. 273,9. 

Εύένορ έπ[οίεσεν 
Σχ. γρ.: ε^, ν^^ ρ2^ ^ί. 

47. * Βάθρον έκ Πάριου (λαρ[Λάρου, έχον έν τγί άνω 
έπιφανεί<^ κυκλοτερές κοίλω[Λα προς έ'[Λπηξιν κίονος. "Τψ. 
0,27, (Ληκ. 0,465, πάχ. 0,485 (λ. Κείται προ του έν 
τ•^ Άκροπόλει [Λουσείου ώς ύπόβαθρον του ύπ' άρ. 143 

κίονος.— α. Ι.Α. IV, 1 σ. 100 άρ. 373 206. Αίΐιοη. 
ΜΐίΛ. XIII, 1888, σ. 123,1. 

Ε]ύθυκλες μέπο[ίεσε 
Σχ. γρ.: «3, 6*, μ^. 



48. Δύο τεμάχια βάθρου (στήλης μετά πλατύτερο» 
έπικρ&νου;) εξ 'Αττικοΰ μαρμάρου. Έν τφ ύπ' άρ. 
α τεμαχίφ (συγκειμένφ έκ δύο έ'χοντι δέ μηκ. 0,25, 
ΰψ. 0,12, πάχ. 0,09 μ.) σφζεται μέρος του κάτω, έν 
τω ύπ' άρ. έ τεμαχίφ (μηκ. 0,23, υψ. 0,14, πάχ. 
0,045 μ.) μέρος του άνω άκρου. — α: Ο.Ι.Α. IV, 1 
σ. 88 άρ. 373 93. ^_ 94 άρ. 373*37. „_ ΐ81 άρ. 
373 93, ΰ: σ. 95 άρ. 373*", ^ρβ. Δελτίον 1889 
σ. 119,3. 

ύ: 
-\Α^ -κΜ _υ Άθεναί]αι άνάκειμαι 

α: ^ -^ τέχ]νες Εύμ-άρες [[Λέργάσσα]το 
Σχ. γρ.: α<<, ε3, μ2, νΟ, ρ», ^α 

1^. Επειδή ή συμπλήρωσις τέχνες εΙνε λίαν πιθανή 
τολμώ να προτείνω ταύτην την άνάγνωσιν* 

Άπαργμα τέχ]νες Εύ[Λάρες [(λέργάσσα]το. 

49. Δύο συγκεκολλημένα τεμάχια βάθρου έκ Πεν- 
τελησίου μαρμάρου, ού σώζεται μέρος τοϋ αριστερού 
άκρου. Μηκ. 0,60, πλ. 0,23-0,17 μ. Μόνον ό δια 
τήν έπιγραφήν προωρισμένος χώρος έλειάνθη επιμελώς.. 
Γραφή: ιωνική, ήμελημένη. — Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 205 
άρ. 373 269. Δελτίον άρχ. 1889 σ. 16,8. Ε. Ηοίϊ- 
ιηαηη, δγ11ο§β βρ. Ογεθο. άρ. 258. 

Σ[Λ]ικυθη [Λάνέ[θηκεν 
Άθ]ηναίηι τό[δ'άγαλμι.α 
εύξ]α|Λ[έ]νη δ[ι' δνει- 
ρον ; ] υπέρ πα[ίδων 
κ]αΙ έαυτ[ίίς. 

Εύ'φρω[ν Ιπο- 
ί]ησεν 

Σχ. γρ.: [α^, ν^ (στίχ. 1 ) χαΐ ν" (στίχ. 2, τα σχγΐματα των λοι- 
πβΐν αβέβαια), υ• καί υ'' (στίχ. 6), ψ''. 

50. * Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, κολοβον 
τό όπισθεν μέρος. Έν τ•^ άνω έπιφανείι^ κοίλωμα τε- 
τράγωνον (μηκ. 0,41, βάθος 0,09 μ.). Μηκ. 0,90, 
ΰψ. 0,45, πλ. 0,40 μ. Γραφή της αναθηματικής επι- 
γραφής: στοιχηδόν. Ή υπογραφή τοΰ τεχνίτου μικροτέ- 
ροις γράμμασιν.— Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 205 άρ. 373 "0. 
Δελτίον 1889 σ. 39,5. 

Φαίδρο[ς] Προθυ 

Κεφαλεθεν άνέθ[εκ]εν 
Εύ'φρον έποίε[σ]εν 

Σχ. γρ.: α' καί α<' («ίχ. 1), ν" και ν' (τό ηρώτον τοΰ δίκτέ- 
ρου στίχου), φ^. 



49 



ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΤΩΝ 



30 



— . Την ύπό τίνων οΰκ ορθώς είς τεχνίτνιν Ηε .... 
άναφερομένην έπιγραφην (1ιδ\νγ άρ. 396) βλέπε κάτω 
ύπ' άρ. 188. 

51. Τρία συγκεκολλν)[/.ένα τψχχιχ στήλτος οκταγώ- 
νου Ικ Πεντελησΐου (Λαρ(Λάρου, πλατυνο(/.ε'νν)ς προς τα 
κάτω. Έλλείπουσι τεμάχια του κάτω άκρου της ενεπί- 
γραφου και (Λίας άλλης πλευράς. Έπϊ της (;.ικροτε'ρας 
άκρας τοΟ λίθου ψβολον προς ψπηξιν του έπικράνου ή 
του άναθηριατος ([Ληκ. 0,05, πλ. 0,12, πάχ. 0,09 μ.). 
Μηκ. της στήλης 1,02, πλ. 0,18-0,21, πάχ. 0,16- 
0,17 μ. Γραφή: έκ δεξιών προς αριστερά. Έν τοις 
γράμρ.ασι χρώμα ερυθρόν. — 0. 1. Α. IV, 1 σ. 90 άρ. 
373 10^ (πρβ. σ. 182).^ίι11^1)ι1^11 άβδ αι-οΐι. Ιηδί. III, 
1888, α. 272,5. Πρβ. Ε. Ιίοίϊιηαηη, 8γΙΙο§β βρ. 
ΟΓαβο. άρ. 214. 

Παλκδι ΆΟαναίαι Λυσον άνέθεκεν άπαρχέν 
Ιιδν αύτδ κτ[εά]νον, τεί δε θεοί χαρίεν. 
Θεβάδες έπ[οίεσε «-]νο παις τόδ' κγαλρ,α 

Σχ. γρ.: αί2, 6», ε\ 0^ [λ^, ν», ρ'ο, α^'. 

— .Την ύπό τίνων ώς έπιγραφήν Θεοδώρου του 
Σαρ.ίου θεωρηθεϊσαν βλέπε κάτω ΰπ' άρ. 155. 

52. Δεκατρία τεμάχια δύο πλακών έκ Πεντελησίου 
μαρμάρου, ών ή δεξιά συνεκολλήθη πλήρης. Έκατέρα 
τών πλακών φαίνεται ότι είχε το αυτό μήκος (1,17 μ.), 
αναμφιβόλως δε τ6 αυτό ίίψος (πλέον τών 0, 13 μ.) καΐ 
πλάτος (πλέον τών 0,19).Έπί της επιφανείας της (εκ 
5 τεμαχίων) συγκεκολλημένης δεξιάς πλακός σώζεται 
εν τών κοιλωμάτων, άτινα έχρησίμευον εις την έγγόμ- 
φωσιν του αναθήματος. Σώζονται τό άριστερόν και το 
δεξιόν άκρον τών δυο πλακών. Ή επιγραφή άπετέλει 
έλεγεϊον γεγραμμένον έν ένΐ στίχΐιΐ ύπό τό άκρον της 
έμπροσθεν πλευράς τών πλακών, τά λείψανα της μικρό• 
τέροις γράμμασιν έγκεχαραγμένης επιγραφής του τεχνί- 
του εΰρηνται έπΐ της αριστεράς πλακός. "Εν τισι τών 
γραμμάτων ϊχνη χρώματος έρυθροΟ. — ϋ. Ι. Α. IV, 1 
σ. 44 άρ. 373 α», σ. 82 άρ. 37329. ^ §4 άρ. 373^3 
κίχί373δ8, πρβ. σ.163 άρ. 373 α^. Δελτίον άρχ.1891 
σ. 73, 7. Ε. ΗοίϊΊπ&ηη, δ}Ί1ο§β βρ. ΟνΆβο άρ. 211. 

Π]αλΛά[δ' άγαλρ-' άνέθεκε Φιλ]όστ[ρα]τος [Ιΐοδ]ε 

Τάλο πα|ϊς: εύχ_σ[ά[Λ]ενος κόρε[ι π]αιδΙ Διός με^ 

γάλο 

Ι ή Α[-- έ•π;οίεσ]εν 

Σχ. γρ.: αΐ3, ε», μ.3, ν» χα! ν« {αχίχ. 3), ρ•», σ^ χ». 
Σημ. διαστίξδως ^. 



53. Πέντε τεμάχια πλακός έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, ών τά. ύπ^ άρ. α και δ, ί-κία-ηι; τα ΰπ' άρ. ά και 6 
προσαρμόζουσιν άλλήλοις. Μηκ. τών α και δ 0,46, 
του ο 0,22, τών ά και β 0,57, τό πλάτος της πλα-^ 
κός ητο 0,26 μ. Πάντων τών τεμαχίων άπεκρούσθησαν 
τά κάτω μέρη.— 0. Ι. Α. 1 άρ. 372. IV, 1 σ. 82 
άρ. 373". σ. 86 άρ. 373 83.Έφημερίς άρχ. 1858 σ. 

1791 άρ. 3423. ί,δννγ, ΙηΗοίΐΓΪΛβη §ΓΪβοΗ. Βϊΐά- 
ΙίαυβΓ άρ. 27. Είς στίχος. 

Κάλον: έτΐοίεσεν Ηαι[γινέτες, Ό δείνα ά]νέΟ[εκεν 
κιΟ]αροιδός Άθ[εναίαι 

Σχ.. γρ.: α^•, ε», θ^ κ», λ», ν», ρ», σΚ 
Σημ.. διαστίξεωζ ''. 

54. * Βάθρον Ικ Πεντελησίου μαρμάρου. Μήκ. 
0,70, πλ. 0,76, ύψ. Ο,ΊΒ μ. ΈπΙ τοΰ βάθρου Ι'κειτο 
πλίνθος φέρουσα τό ανάθημα, διότι ή επιφάνεια του βά- 
θρου εινε λεία εκτός μικρών τίνων λαξευμάτων. Κείται 
δυτικώς του Παρθενώνος, όπου και ευρέθη τ(5 1839. 
Γραφή: στοιχηδόν. — 0. 1. Α. Ι άρ. 402. Έφημερΐς 
άρχ. 1838 σ. 131 άρ. 81. Βθ88, ΑγοΙι. ΑυίβϋΙζβ Ι 
σ. 168. ίβ Βα8 άρ. 40. Ιυοννγ, ΙηβοΙίΓΐίΐβη §Γίβο1ι. 
ΒϋάΙιααβΓ άρ. 46 καϊ σ. XIX. ^α^1^13υ^^1 άβδ αποΐι. 
Ιηδί. VII, 1892, σ. 185. VIII, 1893, σ.113. ΡαΠ- 
\νΒ,η§ΙβΓ, ΜβΪ8ΐ;βΓ\νβρ1(β σ. 277. 

Ηερμόλυκος 

Διειτρέφος 
ά π α ρ χ^ έ ν 

Κρεσίλας 
έπόεσεν 
Σχ. γρ.: κ•*, ν<•, ρ2, ^λ, 

55. Τεμάχιον βάσεως έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
κολοβόν τό άριστερόν άκρον, τό κάτω και τό ίίπισθε,ν 
μέρος. Έν τή άνω έπιφανείίΐί παρά τό δεξιον άκρον μ.ι- 
κρόν περιφερές κοίλωμα (διάμετρος 0,025 μ.). Μήκ. 
0,28, ύψ. 0,18, πάχ. 0,13 μ.— Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 
154 άρ. 403 α. Δελτίον άρχ. 1889 σ. 36, 2. Αΐ1ΐ6η. 
ΜΗΛ. ΧΠΙ, 1888, σ. 441. 

Περ]ικλέος 

Κρεσ]ίλας έποίε [τ\ έποίεσεν 
Σχ,. γρ.: α'2, λ< και λ^ (στίχ. 2). 

Ψ. 'Εάν ητο βεβαία ή συμπλήρωσις τοΰ ονόματος 

4 



31 



ΛΝΑΘΗΜΑΤΙΙίΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



52 



του Περικλέους, ό παρών λίθος θα ητο ή βάσις της 
ύπο του Πλινίου 34, 74 καϊ Παυσανίου Ι, 25, 1. 28, 2 
(Ανη[Λθνευθείσγ)ς εικόνος τοΰ (Λεγάλου ανδρός, ης αντί- 
γραφα νο^αίζονται αΐ έν 'Γώ[;.η και Λονδίνω προτομαϊ 
(πρβ. Ραΐ'Ιλνϋη^ΐΘΡ, ΜβΪ8(,βΓ\νβιΊίβ σ. 270. ΰοΠί- 
§ηοη, δοαίρίαρβ ^Ρβοηαβ Π σ. 132). Επειδή δε δε- 
χόμενοι ότι ή επιγραφή κατείχε τό [Λεσον της βάσεως 
δυνά(Λεθα να ΰπολογίσω[Λεν τό πλάτος αυτής ώς εγ- 
γιστα εις 0,44 (;,. τό έργον του Κρησίλα θα ήτο 
μικρών διαστάσεων, και δια ταΰτα ό ΡαΓΐ;\νϋη§ΐ6Γ 
φρονεί, δτι ήτο προτομή και ίίχι τελεία είκών. Άλλα 
πρώτον δυνάμεθα να, ύποθε'σωι/.εν και τελείαν εικόνα μι- 
κροτε'ραν τοΟ φυσικού. 'Έπειτα ό Παυσανίας ρητώς 
ονομάζει τό έργον ανδριάντα (πρβ. ΒΙϋΐΏΠβΓκαϊ Ρΐ'&ΖβΙ' 
έν ταϊς ύπ' αυτών έκδόσεσι τοΟ Παυσανίου Ι, 1 σ. 305 
και Π σ. 321). Τρίτον κατά τήν όρθήν παρατήρησιν του 
ΒβΓηοαΠί (^αι1ι•1^α^11 ϋβδ αΓοΙι. ΙηδΙ. XI, 1896, 
σ., 107) ή επιγραφή ήδυνατο και προς τά δεξιά της 
βάσεως να ήτο έγκεχαραγμένη. 

Πρό πάντων όμως όμολογητε'ον οτι ή συμπλήρωσις 
του όνόμ-ατος δεν είνε βεβαία. "Ηκιστα συνήθης είνε ή 
χρήσις της γενικής άντϊ της ονομαστικής (πρβ. Ι\\'. νοη 
ΜϋΙΙβΓδ Ηαηάΐ3ΐΐθ1ΐ^ Ι σ. 588), καϊ δεν είνε άπίθανον 
να ήτο ούτω πώς συντεταγμένη ή επιγραφή• «Ό δείνα 
ανέθηκε τοΰ . . . .ικλέους. Κρησίλας έποίει». Και ού- 
τως οϋτε περί τοΟ αναθήματος, ούτε περί τοΰ άναθέ- 
σαντος είμεθα βέβαιοι. Ώς προς τόν τόπον, ον κατέχει 
τό δνομα τοΰ τεχνίτου, πρβ. π. χ. τήν έπιγραφήν τοΰ 
Στρογγυλίωνος (κατωτέρω άρ. 71). 

56. Βάθρον επίμηκες έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
έν(ρκοδομημένον υπό τό άριστερόν τω είσερχομένιρ άκρον 
τοΰ νεωτέρου τόζου έν αύτη τη γωνίι^ τοΰ δυτικοΰ θυ- 
ρώματος τοΰ Παρθενώνος τίί βλεπούσγ) εις τά έ'σω τοΰ 
ναοΰ. Ή επιγραφή επί μιας τών στενωτέρων πλευρών. 
Μήκ. 0,73, υψ. 0,27, πάχ. 0,84 μ. — 0. Ι. Α. Ι 
άρ. 403 (Αηΐΐΐοΐ. Ρ&1. XIII, 13). Έφημερϊς άρχ. 

1872 σ. 409 άρ. 425. Πρβ. Καϊΐιβΐ, Ερ. Οι-αβοα 
άρ. 751. ίιδννγ, ΙιΐΒοΙίΓΪίΐβη οτίβοΐι. ΒίΜΙιααθΓ άρ. 
47. Ε. [ΙοίΤηΐίΐηη, δγΐΐοο'β βρ. Οΐ'ίΐβο. άρ. 269. 

Τόνδε Πύρες] άνέθεκε Πολυμνέστο φίλο[ς υίος 
εύξάρ,ενος δεκάτεν Παλλάδι τριτογενεΐ. 
Κυδονιέτας Κρεσίλας έργάσσατο 

Μή δυνηθέντες νά έξετάσωμεν αυτόν τόν λίθον, πε- 
ριγράφομεν αυτόν κατά τήν έν τή Έφημερίδι δημο- 
σίευσιν. Κατά τό (έκεϊ έν πίν. 60) άπεικόνισμα έ'χουσι 



πάντα τά γράμ.ματα τά έν τω ήμετέρω πίν. Α' έν τη 
πρώτγι στήλγ) σχήματα. ΚαΙ τοΰ ξ τό σχήμα βλ. έν 
τψ πινάκι. 

57. Βάθρον έκ Παρίου μαρμάρου κείμενον πρό 
της δυτικής προσόψεως τοΰ Παρθενώνος όπου και ευ- 
ρέθη ένωκοδομημένον εις τήν έκεϊ δεζαμενήν. Μήκ.1 ,29, 
πλ. 0,64, υψ. 0,35 μ-. Έπΐ της άνω επιφανείας δύο 
περιφερείς όπαί, κείμ-εναι ή μ,έν όπισθεν ή δε κατά τό 
μέσον τής επιφανείας. Έπί τής αριστεράς πλευράς δια- 
κρίνονται Ιχνη προέχοντος άγκώνος ( ΥβΓΒ&Ι,ζΙίΟΒΒθ) 
έπιπολαίως άποκοπέντος. Ή επιγραφή έπί μ,ιας τών 
μικρότερων πλευρών. Γραφή: στοιχηδόν. — Ο. Ι. Α. Ι 
άρ. 374. Έφημερίς άρχ. 1858 σ. 1738 άρ. 3291. Πρβ. 
Καίΐιβΐ, Ερ. ΟΓαβοα άρ. 752. Ι,όννγ, ΙπδοΙίΓΪΛβη 
§ηβο1ι. Βί1(11ΐ£ΐιΐ6Γ άρ.40. Ββοΐιΐθΐ, ΙηΒοΙίΓΪίΐβη άβ8 
ϊοηίδοΙιβηΟίαΙβΙίΙδ σ. 151 άρ.ί265. ΒοΒβΓί,δ, Ιηΐρο- 
άαοΐϊοη ίο Οΐ'ββίί βρ. Ι άρ.67. Ε. Ηοίϊΐϊΐαηη, 8γ11ο§8 
βρ. ΟΓαβο. άρ. 263. 

Πα]ρθένοι Έκφάντο [χε πατέρ άνέθε- 
κε καΐ Ιιυιός | ένΟάδ' Άθεναίει, [Λνεμια 
πόνον "Αρεος, | Έγέλοχος, ρ.εγάλε(ν) [δ]έ φι- 
λοχσενίες αρετές τε | πάσες μοΐραν 
έχον τένδε πόλιν νέμεται. | 
Κριτίος καΐ Νεσιότες έποιεσάτεν 
' 2χ. γρ.: νβ, ρ», σ•», υ», φ2. 

Έν τφ 3. στίχω έ'χει ό λίθος «μεγαλετε». 
Κάτωθεν τής αρχαϊκής άνεγράφη ή έν τω 0. Ι. Α. 
ΠΙ ύπ' άρ. 605 επιγραφή. 

58. "Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, έχον μήκ. 
0,62, ΰψ. 0,32, πλ. 0,74 μ. Ευρέθη τω 1838 παρά 
τόν δρόμον τόν άπό τών Προπυλαίων εις τόν Παρ- 
θενώνα φέροντα, όπου καϊ νΰν κείται. Έπΐ τής άνω 
επιφανείας δύο μικρά επιμήκη τετράγωνα κοιλώματα 
(μήκ. 0,105, πλ. 0,05 μ.) καϊ παρά τό εν αυτών, τό 
μάλλον άπέχον άπό τής ενεπίγραφου πλευράς, ϊχνος 
πέδιλου χαλκού άγάλμ,ατος (σώζονται μικρά τεμάχια 
χαλκοΰ). Έκ τών σημείων τούτων συνάγεται ότι τό 
άγαλμα έστηρίζετο μάλλον έπΐ του δεςιοΰ ποδός και 
ότι τό σώμα ήτο έστραμμένον οΰχϊ προς τήν ένεπίγρα- 
φον άλλα προς τήν αριστερά ταύτης προσκειμένην πλευ- 
ράν. Γραφή: στοιχηδόν. — Ο. Ι. Α. Ι άρ. 376. Έφη- 
μερΐς άρχ. 1838 σ. 98 άρ. 4 6. Βοδδ, ΑγοΗ. Ααίδ&Ιζβ 
Ι σ. 164. Ι,β Β&δ άρ. 39. ί,δ\νγ, ΙηδοΙιπΓΐβη §γΪ6οΙι. 
Βί1(11ΐ3,α6ΐ' άρ. 39 και σ. XIX. ΒοΙϊβΓίδ, ΙηίΓΟ- 



δ3 



ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΤΩΝ 



84 



(ϊυοίίοη ίο ΟνββΙί βρ. Ι άρ. 68 «. Πρβ. και ΙαΙίΓ- 
ΒαοΙι (]β8 αι-οΐι. ΙηβΙ. II, 1887, σ. 106. Χ, 1895, 
σ. 20-2. 

Έπιχαρϊνος άνέθεκεν Ηο 

Κριτίος καΐ Νεσιότες έπο[ιε]σάτεν 

Σχ. γρ.; α'<, ν", ρ^Ο, σ-*. 

Μετά, τα έν τφ τέλει τοϋ πρώτου στίχου γρά(Λ[Λατα 
«1ΐο» φαίνεται ϊχνοςτι, ϊσως ρ.ικρον λείψανον κυκλοτε- 
ροΰς τίνος γράΐΛ(Λατος, δπερ δ(χως δύναται κα'ι να προέρ- 
χ^ηται εκ βλάβης του λίθου. Μετά τό σημεϊον τοΰτο 
δεν διακρίνεται σαφώς άλλο τι γρά[7.(;,α πλην ιχνών τί- 
νων υπέρ τό τελευταϊον γρά[Λ[Λα τοΰ δευτέρου στίχου, 
άτινα φαίνεται δτι έξέλαβεν ό 'Ρόσσιος ώς ν. 

59. * Βάθρον κυκλοτερές έκ Πεντελησίου [Λαρ{Λά- 
ρου. Διά(;.ετρος 0,91, ΰψ. 0,44 [λ. Άπωλέσθησαν τε- 
μάχια τίνα της επιγραφής, όίτινα άντεγράφησαν ύπο 
'Ροσσίου, Πιττάκη καΐ 'Ραγκαβή. Ή επιφάνεια της 
περιφερούς πλευράς έλειάνθη διά κροταφίοος πλην στε- 
νών παρά το άνω και τό κάτω άκρον ταινιών και τοΰ 
τετραγώνου χώρου της επιγραφής, άτινα έλειάνθησαν 
επιμελώς διά ξοίδος. Έπ'ι της άνω επιφανείας τοΟ λίθου 
ύπάρχουσι δύο κοιλώματα, ϊχνη ποδών τοΰ χαλκού α- 
γάλματος. Κείται δυτικώς των Προπυλαίων, έν φ τόπφ 
και ευρέθη. Γραφή: έν μέρει (μάλιστα προς τάριστερά) 
στοιχηδόν. — 0. Ι. Α. Ι άρ. 375. Έφημερίς άρχ. 
1838 σ. 96 άρ. 4 4. Κθ88, Αροΐα. ΑιιίδϋΙζβ 1 σ. 101. 
163. Ιιβ Βα8 άρ. 7. 1;0νν^, ιΙπδοΙίΓΪίίβη §Γίβο1ι. 
ΒϋάΙιαυθΡ άρ. 38. Βοΐ3βΓΐ8, ΙηίΓοάαοΙϊοη ίο ΟΓββΙί 
θρ. Ι άρ. 68. 

- - ί]ας κ[αΙ Όφσιος] άνεθέτεν 
τεί Αθ]εναία[ι άπαρχ]έν Όαθεν. 
Κριτί]ος καΐ Ν[εσ(ι)ότες] έποιεσάτεν. 

Σχ^. γρ.: ν^, σ••. 

Μετχξΰ τοΰ δευτέρου και τοΰ τρίτου τών σωζοαένων 
γραμμάτων ύπάρχουσιν έν καθέτφ γραμμ-^ στίγματα 
τίνα, άτινα δεν φαίνονται δτι εινε άρχαϊα. 

60. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
πανταχόθεν άποκεκρουσμένον, σώζεται δμως μέρος τοΰ 
υπέρ την έπιγραφήν άκρου της έ'μπροσθεν πλευράς. Μηκ. 
0,27, ύψ. 0,16, πάχ. 0,33 μ.— 0. ι. Α, Ι άρ. 377. 
Έφημερίς άρχ. 1858 σ. 1797 άρ. 3436. ί,δννγ, Ιη- 
8θ1)Γίίΐβη §ΓΪ6θ1ι. ΒίΙάΙιααβΓ άρ. 398. 



κλέε[ς άνέθεκεν 

Κριτίο[ς καΐ Νεσιότες έποιεσάτεν ; 

Σχ. γρ.: ε^ ρ2. 

61. Τεμάχιον πλίνθου έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
ανηκούσης εις βάθρον ευμέγεθες. 'Υπό την έπιγραφήν 
υπάρχει εισέτι εις τών αγκώνων (νβΓ8αίζΐ3088βη), ους 
μετεχειρίζοντο οϊ αρχαίοι ώς λαβάς διά την τοποθέ- 
τησιν ογκωδών πλίνθων. Μηκ. καϊ ΰψ. περίπου 0,30, 
πάχ. περίπου 0,13 μ. Γραφή: στοιχηδόν. — 0. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 98 άρ. 373 •83. 

Κριτί; ]ος κα[1 Νεσιότες ; 
έποι]εσάτεν 

Σχ. γρ.: α' χαι α'^ (στίχ. 2), σ•*. 

— . Την έπιγραφήν ην συμπληρώσαντες" — Κ]όμον: 
έπ]ο{εο'ε - - ώς έπιγραφήν τεχνίτου έκλαμβάνουσί 
τίνες ϊδε ΰπ' άρ. 3. 

62. Πλαζ έκ φαιοΟ Άττικοΰ μαρμάρου. 'ΡΙ επι- 
γραφή, έπϊ μιας τών στενωτέρων πλευρών υπάρχουσα, 
δεικνύει ϊχνη έρυθροΰ χρώματος. Έπΐ της άνω επιφα- 
νείας τοΰ λίθου ύπάρχουσι τέσσαρα άβαθη κοιλώματα, 
έν οΐς άνά εν τεμάχιον χαλκοΰ μολύβδφ περικεχυαένον 
(τό ανάθημα παρίστανεν ϊσως ίππον βαδίζοντα). Μήκ. 
0,71, πλ. 0,32, ΰψ.Ο,Ιδμ.— Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 102 
άρ. 373220. Ια1ΐΓΐ3αο1ι άβδ &γο1ι. Ιηδί. ΠΙ, 1888, 
σ. 271. 

Λεόβιος: έπ- 
οίεσεν; Πυρε- 
τιάδες 

Σχ. γρ.: α<<, β^ ε3, ν», ρ», α*. 
Ση[χ. διαστί?εως '^. 

Τό ρ τοΰ 2. στίχου άντικατέστησεν εν ε, δπερ είχεν 
έγχαραχθν) εσφαλμένως. 

63. Πλίνθος έξ 'Τμηττίου μαρμάρου, συνηρμο- 
λογη^αένη έκ πολλών τεμαχίων καϊ τεθειμένη έπΐ άν- 
τηρίδος τοΰ βορείου τοίχου τοΰ πύργου της Άπτέρου 
Νίκης αριστερά της εις τόν προ τοΰ ναοΰ χώρον άγού- 
σης μικρας κλίμακος.Έπί της νυν άνω επιφανείας, επί- 
σης δε έπϊ της αντιθέτου κάτω πλευρόίς ύπάρχουσι κοι- 
λώματα άποδεικνύοντα δτι έπΐ της πλίνθου ταύτης 
ί'στατο μία τών ύπό τοΰ Παυσανίου (Ι, 22, 4) μνηαο- 



95 



Α>ίΑΘΜΜΑΤΪΪίΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



56 



νευθ[Αένων « εικόνων των Ιππέων » ενώ ή έτερα ϊστατο 
άναρ.φιβόλως έπί της αντικρύ κεΐ[/.ένγ)ς πάρα την νοτιο- 
•δυτικην άκραν της Πινακοθήκης γωνίας του κρηπιδώ- 
ματος των Προπυλαίων (Ι'δε την ύπ' άρ. 64 έπιγρα- 
■φήν). Ή αυτή επιγραφή έπαναλα(7,βάνεται αύτολεξεί 
ίπΐ των δύο στενωτε'ρων των ριακρών πλευρών της πλίν- 
θου, ή (Λία όμως (έ) φαίνεται νΟν αντιστρόφως γεγρα(Λ- 
ρ.ένη, επειδή αναφέρεται εις τό ποτέ έπί της αντιθέ- 
του επιφανείας του λίθου ίστάΐΛενον άνάθη[;.α. Άμφό- 
τεραι αί έπιγραφαί, τουλάχιστον ή έπΐ της νΟν προς 
μεσημβρίαν βλεπούσης πλευρόές του λίθου (έ), είνε ανα- 
νεώσεις της άρχήθεν έπί αρχαιοτέρου τινός βάθρου του 
αναθήματος Ιγκολαφθείσης. Μήκ. 1,80, ΰψ. 0,22, πλ. 
0,87 μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ.184. Δελτίον άρχ.1889 
σ. 181, Α' και Β'. Πρβ. ΒοηηβΡ δΙιΐ(3Ίβη σ. 99. 
ί,βΐρζϊ§βΓ δίαάίθηΧνίΠ 8.67 (δοΙιβιΊϊη^). 



α: 



Η]οι 1ιι[ππ]ης από τδν ιζοΧί^ίον Ιιιππαρ [χ] ό [ν- 
τον Λακεδαιμόνιο, Ξενοφδντος, Προνάπ[ο. 
Λύκ[ιος έ]ποίγ]σεν ΈλευΟερεύς Μύρον[ος 



ύ: 



Ηοι Ιιιππης από τδν πολερ.ίον Ιιιππαρχ[όντον 
Αακεδα]ιμονίο, Ξ[ε]νοφδντος, Προνά[πο. 
Λυκιος έποίησεν ■Ελε]υθερεύς Μυρονο[ς 

Σχ,. γρ. της 6π' άρ. α επιγραφής: 1, ? (ϊδε πίν. Α'), ρ^, <:'', 
της οέ 6π' άρ. δ: η. Θ, μ'•, ν^, ξ, ρ2^ ο•!^ φ-ί. 

•64. Δύο τεμάχια πλίνθου έξ "Υμηττίου μαρμά- 
ρου, ανηκούσης εις τό άντίστοιχον τω προηγουμένφ ανά- 
θημα. "Υψ. αμφοτέρων 0,205, α: μηκ. 0,41, πάχ. 
0,33, ύ: μ.ήκ. 0,16, πάχ. 0,32 μ. Γραφή: στοιχη- 
δόν, ανταποκρινόμενη και κατά τά σχήματα των γραμ- 
μάτων προς την υπό 63, β η μάλλον προς την έξ αρ- 
χής έπιγραφήν, τουλάχιστον ώς προς τήν διάστιζιν. — 
Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 104 και 183 άρ. 418 /ι. Δελτίον 
άρχ. 1889 σ. 181, Γ'. Τό άριστερόν τεμάχιον (β) 

Ι^δννγ, ΙπΒοΙίΓΪΛβη §γϊθοΙι. ΒίΙάΙιαυβΓ άρ. 57. ΑΐΙιβη. 
Μίΐίΐι. V, 1880, σ. 310, 1. 317, 2. 

Ηοι Ιιιππης: άπό] τδν π[ολ]ε[ΐΛί]ον • 1ι[ιππαρχόν- 
τον; Αακεδαΐ[Λθ]νίο! Ξ[ε]νο[φ]δντ[ος: Προνάπο. 
Λυκιος έη:οίη]σεν Έλευ[θ]ερε[ύς Μύρονος 

Σχ. γρ.: εΐ', ξ {ί'δεπίν. Α'), ρ2, σ•». 
Σημ. 8ιαστί?εως ^. 



65. * Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, κολοβόν 
τό άριστερόν μέρος, ίνωκοδομ.ημένον (αντιστρόφως) έν 
τί; νεωτέρα επενδύσει του δυτικού θυρώματος τοΟ Παρ- 
θενώνος. Μήκ. 0,88, ΰψ. 0,60, πλ. 0,75 μ. Γραφή της 
αναθηματικής επιγραφής: στοιχηδόν. — 0. Ι. Α. Ι άρ. 
418. Έφημερίς άρχ. 1853 σ. 690 άρ. 1143. Ιβ Βαβ 
άρ.150. Πρβ. Καΐΐ3β1, Ερ.ΟΓαβοα άρ. 763. Ε. Ηοίϊ- 
πιαηη, δγ11ο§β βρ. Οραβο. άρ. 365. 1,δνν7, Ια- 
δοΐιπίΐβη §ΓΪ6θ1ι. Βϊ1(11ιααβρ άρ. 42. 



ά]νέθεκεν 



αιος 

εναιος 

μεγάλος 

Μί]κον 
Φ]ανομάχο 
έποίεσε 

^Χ• ΪΡ•" Ι" (=ΐ)ι Λ (=λ), τά λοιπά στοιχεία συμφωνοίϊσι τοις 
έν τη πρώτη σττίλη του πίνακας Α' άναγεγραμμένοις. 

66. Στήλη μετ' έπικράνου (έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου) συντεθειμένη έκ δύο τεμαχίων και χρησιμεύσασα 
ώς βάσις χαλκού τίνος αναθήματος, ϊσως ίππου βαδί- 
ζοντος (έπι της άνω επιφανείας ύπάρχουσι τέσσαρες μι- 
κραϊ οπαΐ μετά τεμαχίων χαλκοΟ μολύβδφ περικεχυ- 
μένων). Ή επιγραφή του τεχνίτου εΰρηται έπί μιας 
τών πλατυτέρων τετραγώνων πλευρών του έπικράνου 
(ου τό μήκ. 0,345, πλ. 0,15, ύψ. 0,11 μ.), ήΐ δε 
αναθηματική έπί μιας τών στενωτέρων πλευρών του 
στυλοειδοϋς μέρους του λίθου (μήκ. 0, 78, πλ. άνω 0,20, 
κάτω 0,23, πάχ. άνω 0, 1 15 κάτω 0, 1 4 μ.). — 0. 
Ι. Α. IV, 1 σ. 89 (πρβ. σ.182) άρ. 373 99. Έφη- 
μερϊς άρχ. 1887 σ. 145 κ. ε. σημ. 2. Ε. Ηθ£ΓΓη&ηη, 
δγ11ο§β βρ. Ορ&θο. άρ. 251. ^^.11^^)α^I1 άββ αΓοΙι. 
ΙπδΙ. ΠΙ, 1888, σ. 271, 2. Ι^βρδϊαδ, ΜαηηορβΙα- 
άΐβη σ. 75, 88. 

α: Τίμαρχος• μάνέθεκε: Διός κρατερόφρ[ονι κόρει 
μαντειδν φρασμοσύναι Μετρός έτ:[ — υ υ ο ο; 
έ: 'Ονάτας έποίεσεν. 

Σχ. γρ.:α'3, ε3, ^2, ν», σ^ χ2. : 
Σημι. διαστίξεως '■>. 

Τόϋ δευτέρου στίχου προτείνει ό ΚΪΓοΙίΙΐοίϊ τήν εξής 
συμπλήρωσιν : μετρός έη[ϊραν ή επ[εΐ(ϊαν - — , 



57 



ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΤΩΝ 



58 



Ό δέ ΗοΕΓιη&ηη προσθέτει την λεξιν : μεγάλες• άνα- 
γνωστε'ον δε Ι'σως: "μαντειδν φραοΊχοοΓΰναι,(ς), με- 
τρός έπ[ει/χ(?α•μένες. (Μ''. Ταύτην την συ(Απλήρω- 
•σιν τελευταύως και ό ΥνϊΙΙΐβίΓη προε'τεινεν ΆγοΙι.- βρ. 
Μίΐΐΐιβίΐυη^βη XX σ. 83, 42). 

Τό 6. γρλμίΛα του 2. στίχου της ΰπ ίο. α έπιγρα- 
•φ?ίς προσετέθη (Λετά την έγχάραξιν τοϋ λοιπού (λέρους 
τοϋ στίχου τούτου η της πρώτης λέζεως αΰτοϋ.Έν τφ 
αΰτω στίχφ υπάρχει έν τη λέξει «[^,ετρος» φ άντΙ Ο. 

67. Βάθρον έ» Πεντελησίου ΐΑαρ[/,άρου, συντεθει- 
|Λένον εξ ες τε[Λαχίων. Σώζονται ριέρη τίνα πασών των 
πλευρών έκτος της όπισθεν, ήτις άπεκρούσθη. Έν τφ 
(Λεσφ [Λΐ«;ς των (Λίκροτέρων πλευρών υπάρχει φβολον 
{[Αηκ. 0,08 ΙΑ.) προς έ'[Απη|ιν του έπικράνου. Ή επι- 
γραφή κατά. (Ληκος [Αίας τών μακροτέρων πλευρών. Έν 
τοις γρά[Α[Αασιν Ι'χνη ερυθρού χρώ[;.ατος. Μηκ. 1,035, 
ύψ. 0,37, πάχ. 0,31 (ητο περίπου 0,42 ρ..).— 0.1. 
Α. IV, 1 σ.86 και σ. 180 άρ. 37382. σ.83 άρ. 373*8. 
δίΙζυη^δΙιβΓΪοΙιίβ άβρ Α1(&(3βιηίβ ζα ΒβΗίη 1888 σ. 
241, 11. Έφη,ΐΑερίς άρχ. 1883 σ. 37, 6. Ι,δννγ, Ιη- 
«οΐιπήβη §Γίβο1α. Βϊΐάίιααβρ άρ. 17. 33ΐΐΓΐ3αο1ι όββ 
ΛΓοΙί. ΙΠδΙ. 1Ι,1887,σ.143.Δελτίον άρχ. 1891 σ.72. 

Κρίτον(•) Άθεναίαΐ: Ηο Σκύθο• άνέθεκέ \χζ. 
Πολ[λίας] έποίε[σ]εν. 

Σχ. γρ.: αΐ2, ε^ θ•*, μ», νβ χαί ν<ο (στίχ_. 2), ρ», σ-!, υ2. 
^δημ. διαστίξεως ^. 

68. Βκθρίοιον ές ύποφαίου λεπτοκόκκου {Ααρ(Αά- 
ρου, συγκεκολλη[Αένον έκ δύο τεααχίων. Σώζονται [Αέρη 
ττασών τών πλευρών. ΈπΙ ρ,ιας τών δύο (Αίκροτέοων πλευ- 
ρών ύπηρχε τετράγωνον κοίλωμα ((Αηκ. 0,08, πλάτ. 
0,06 [Α.) έν φ ετέθη ποτέ χαλκη βάσις αγαλματίου, 
συνδεδεμένη μετά του λίθου δια εξ ήλων ών σώζονται 
^ύο (καϊ δύο όπαί). Ή επιγραφή έπϊ μιας τών στενω- 
τέρων τών τεσσάρων μακροτέρων πλευρών. Μηκ. 0,24, 
πλ. 0,17, πάχ. 0,09 μ. Γραφή τών τεσσάρων πρώτων 
•στίχων: στοιχηδόν.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 81 και 180 
άρ. 373'^ Βυΐΐ. άβ αονν. Ιιβίΐ. ΙΠ, 1879, σ. 127. 
5ϊΐζυη§8ΐ3βΓΪοΙιΙβ (ΙβΡ ΑΙίαάβΐΏΪβ ζα ΒθΗίη 1888 σ. 
514, 4. Δελτίον άρχ. 1891 σ. 72, 5. 

Πολ 

άνέθ[εκεν — 
δ]εκάτεν 
Η]ο Χειμέρπο 
Πολλίας έποίεσεν 
•23•/.. γρ.: α<^ ε», θ••, μ.2; ν» και ν» (στίχ. 5), ρ», σ^ χ2; 



69. Δύο τεμάχια πλακός έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, γύψφ συγκεκολλημένα. Άπεκρούσθησαν το δεξιόν, 
το κάτω και τό όπισθεν μέρος του λίθου. Μηκ. 0,46, 
πλ. 0,39, υψ. Ο,ΐϋ μ. Γραφ•ί) τών δύο πρώτων στί- 
χων: στοιχηδόν.— Ο.Ι.Α.ΐν, 1 σ. 200 άρ. 373242. 
Δελτίον άρχ. 1889 σ. 16, II. 

Ηιπποσ[0]ένες:ά[νέθεκεν Ηο 
Έπιτίέλος Γ]λαυ[κόπιδι κόρει. 
ΠυΟέ[ας έποίεσεν 

Σχ. γρ.: α.^^, ε», Ο•*, ν», σ••, υ». 
Σημ. διαστίξε(ος'''. 

70. * Κίων ραβδωτός έκ Παρίου μαρμάρου, συνηρ- 
μολογημένος έκ δύο τεμαχίων. Τό άνω άκρον διεσκευά- 
σθη προς έ'νθεσιν έπικράνου, πιθανώς κιονόκρανου, έν τφ 
μέσφ αΰτης κυκλοτερές κοίλωμα διαμέτρου 0,065 μ. 
Έν τοις γρώμ.μασι του δευτέρου στίχου ϊχνη χρώματος 
ερυθρού. Ό πρώτος στίχος μικροτέροις γράμμασι. Μηκ. 
1,6ί, διάμ,ετρος 0,25-0,30 μ. Κείται προ του μ.ου- 
σείου της "Ακροπόλεως. — Ο. 1. Α. IV, 1 σ.199 άρ. 
373241. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 82. 1889 σ. 16, 10. 
Ιιβρδίϋδ, ΜαηηοΓΒίαάίβη σ. 73, 52. 

Ποθις έποίεσεν. 

Επιτελές άνέΟεκεν: άπαρχέν 

'Αθεναίαι 

Σχ. γρ.: α'^, ε' (έν τϊ] λέξει σάπαρχέν») ε^" (στίχ. 2) ε* (στίχ 
1, 3), θ< (στίχ. 1) Ο^ (στίχ. 2, 3), ν», σ•• (Ιν ττ) λ^ξει «Πυβις») 
σ<2 (Ιν τί) λέξει «έποίεσεν») σ^ (στί-χ. 2), υ^, χ2. 

Σημ. διαστίξεως •>. 

— . Την έπιγραφ-ον του Πύρρου Ι'δε ύπ' άρ. 96 έν 
ταϊς έπιγραφαϊς δημ.οσίων έ'ργων. 

71 . * Δύο συνεχείς πλίνθοι έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, κείμεναι ού μακράν της νοτιοανατολικής γωνίας τών 
Προπυλαίων έν τω τεμένει της Βραυρωνίας Αρτέμιδος, 
άνήκουσαι δε εις τό ποτέ εξ εξ πλίνθων (σώζονται τέσσα- 
ρες) συνιστάι/.ενον βάθρον τοϋ «δουρείου ί'ππου » ('Αρι- 
στοφ. έν "Ορνίθων στίχ. 1128, Παυσ. Ι, 23,8, Ήσύχ. 
έ. λ.). Έκατέρα τών ενεπίγραφων πλίνθων έ'χει μηκ. 
1,80, πλ. 0,90, ύψ. 0,40 μ. (αί δύο άλλαι μ•/ίκ.1,49 
και 1,78 μ..). Ή ύπογραφ•ίι τοϋ τεχνίτου εύρηται έπΐ 
της δεξιάς πλίνθου, έγκεχαραγμένη μικροτέροις (0,02) 
τών της αναθηματικής έπιγραφ•?ίς (0,03) γράμμασι. — 
α. Ι. Α. Ι άρ. 406.Έφημερϊς άρχ. 1839 σ. 275 άρ. 
310. Κθ88, ΑγοΙι. ΑπΜίζβ Ι σ. 19 4. ίιβ Β&8 άρ. 



59 



ΑΝΑΘΙ-ΙΜΑΤΙΙίΑΙ ΒΠΙΓΡΑΦΑΙ 



60 



46. 1,δ\νγ, ΙηδοΙίΓΪΓΐ,εη ^πβοΐι. ΒϊΜΙιααβρ άρ. 52. 

Δελτίον άρχ. 1888 σ. 225. 



Έν τώ δευτέρφ στίχω διωρθώθγ) «ανέθεσαν» άντΙ 
« άνε'θεκεν » . 



Χαφέδεμος• Ευάγγελο 



Σχ. γρ.: υ•ι. 
Σημ. διαστίξεως '', 



έκ Κοίλες• άνέΟεκεν 
Στρογγυλίον έποίεσεν 



72. Ύπόθγΐ|Λα ραβδωτον αναθήματος έκ Πεντελη- 
σίου [Ααρ[Λάρου πλατυνό[Λενον προς το κάτω (Λε'ρος, ένθα 
απολήγει είς περιφερή βάσιν,άποκεκρουσ(Λε'νον δε άνω καΐ 
όπισθεν. "Τψ. 0,48, διά[;.ετρος της βάσεως 0,48 [Α. — 

α. Ι. Α. IV, 1 σ. 90 άρ. 373 >03. 

(2) Ηονπορίονος (^^ Ιΐο Ένπορίονος) 
( 1 ) Φίλον με έποίεσεν 

Σχ. γρ.: ε', μ2, ν», σ•», φ^. 

73. *Κίων έκ Πεντελησίου [;.αρ(;,άρου, πλατυνόριε- 
νος προς τα κάτω, ένθα άπεκρούσθη τε(Λάχιον. Επί 
■ττ,ζ ανω άκρας κυκλοτερής προεξοχή ΰψ. 0,05, δια[λέ- 
τρου 0,14 II.. Μήκ. 1,20, άνω διώριετρος 0,24 (χ. Κεί- 
ται προ τοΰ (Αουσείου της Ακροπόλεως. 0. Ι. Α. IV, 
1 σ. 182 άρ. 373 Ό3. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 92, 9. 

Φίλ]ον ]ΐον- (=1ΐο Έν-) 

πορίο]νος 

έποίε]σεν 

Σχ. γρ.: ν^, σ'^ και σ*. 

74. Τρία γύψω συγκεκολληΐΛενα τε[Λάχια πλακός έκ 
φαιοΟ Άττικοΰ μαρ[Λάρου. Σώζονται (Λερή της ε[Α- 
προσθεν, της αριστεράς και της ίίπισθεν πλευράς, επίσης 
δε της άνω επιφανείας του λίθου. Μήκ. 0,42, πλ. 
0,40, ΰψ. 0,135 ρ,. Έν τισι των γρα[Λ[;.άτων ϊχνη 
χρώ[Αατος έρυθροΟ. Γραφή: ή(Λελη[;.ε'νη. — Ο.Ι.Α.ΙΥ, 
1 σ. 202 άρ. 373 253. δίΙζαη§8ΐ)θποΙιΙβ (ΙβΓ Αΐίαάβ- 
ιηϊβ ζα Ββι-ϋη 1888 σ. 240, 3. Δελτίον άρχ. 1888 
σ. 225, δ. 1891 σ. 70, 1. 

Φίλον : Άριστίον : Ναυ — 
Πυρίον: ανέθεσαν — 

Χσεναΐος ΗαρΟμονε[ίδο έποίεσεν 

Σχ. γρ.: α'^ χαΐ α^' (τό πρώτον της λέξεως «ανάθεσαν»), ε^, 
μ^, ν" (έν τη λε'ξει «Άριστίον» και τω 3. στίχω), ν", ρ^' και ρ'" 
(εν τη τελευταία λέξει), σ"* και σ'* (τό πρώτον της λέξεως «Χσε- 
ναΐος »), υ2^ φ2_ χ2_ 

Σημ. διαστίξεως ". 



75. Τεριάχιον κιονίσκου ραβδωτού ([/,ετα 14 ρα- 
βδώσεων) έκ Πάριου [/.αρμάρου. Μήκ. 0,42, διάμε- 
τρος περίπου 0,16 μ. Γραφή: έκ δεξιών προς αριστερά. 
— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 79 άρ. 373=ί. Πρβ. Ε. Ηο£Γ- 
πιαηη, §}ΊΙο§β βρ. Οραβο. άρ. 209. 

έπο]ίεσεν ΆΟένει 

μον Ιιαγνει 

Σχ. γρ.: α'2, ε^, 1ι3^ ^2^ ^5^ υ4_ 

76. Μικρόν τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου, πανταχόθεν άποκεκρουσμένον. Μήκ. 0,13 μ. — 
α. 1. Α. IV, 1 σ. 94 άρ. 373»38. 



ας έπ[οίεσεν 
ναό. 



Σχ. γρ.: α 13, ε'», αΚ 



77. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
πανταχόθεν άποκεκρουσμένον. Μήκ. 0,33, πλ. 0,17, 
πάχ. 0,06 μ.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 85 άρ. 373^». 



Ι 



δον : έ[ποίεσεν 
ναο. 



Ε 3. ν 8. 



Σχ. γρ.: ε^ 
Σημ. διαστίξεως ". 



78. Τεμάχιον βάθρου έκ σκληρού τιτανόλιθου τοΐ> 
Κάρα (πρβ. Ιιβρδϊιΐδ, ΜαπΏΟΓδΙαίΙίβη σ. 116), οΰ 
σώζεται το άνω άκρον τής έμπροσθεν πλευράς. Μήκ. 
0,26, ύψ. 0,15, πάχ. 0,08 μ. "Ισως άνανέωσις άρ- 
χαιοτέρας επιγραφής. — 0. Ι. Α. 1 σ. 188 καί IV, 1 
σ. 155 άρ. 411. ΒϋΙΙβΙΙίηο άβΙΓ ΙπδΙίΙυίο 1865 σ. 
138. Ιιδννγ, Ιηδοΐιιήίΐβη §ηβοΙι. ΒίΙ(ΙΗ3υβΓ άρ.417. 
Πρβ. 1.θΐρζϊ^6Γ δΐϋοΐίθη XVIII σ. 67 (δοΙΐθΓΐϊη§). 

— - ες 'Ελευθερε[ύς 
έποίεσεν] Μύρονος 

νβο. 

2χ• γρ.: ε^ μ; ν». 

79. Δεξιόν μέρος βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Έπϊ τής άνω επιφανείας τοΰ λίθου δύο περιφερή 
κοιλώματα (έν οίς μόλυβδος), χρησιμεύσαντα δια την 
στερέωσιν τοΟ αναθήματος, ϊσως άνδριάντος χαλκού. 
"Υψ. 0,26, πλ. 0,40, πάχ. 0,50 μ.— 0. Ι. Α. 1 



61 



ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΤΩΝ 



62 



άρ, 401. Έφ7)(Λ6ρίς άρχ. 185? σ. 675 άρ. 1121. Ι,β 
βΗ8 άρ. 39 Ο. Ι^δννγ, ΙηβοΙιπΓΐβη ^ΓΪβοΙι. Βϊ1(31ιαϋβΓ 
άρ. 43 

— κ]αι Θεόδοτο[ς 

_ οι άπαρχέν. 

- - ς 

έποίε]σεν 
ϊχ. γρ.: α<2, ε' καϊ ε" (στίχ. 4), ν" και ν '<• (στίχ. 4), χ^. 

80. Τ6[;-άχιον Ιπικράνου βάθρου έξ ύποφαίου λεπτο- 
κόκκου {Λ«ρ(Αάρου πανταχόθεν άποκεκρουσ^Λενον . Ή 
επιφάνεια έπίκυρτος. Ό (Λεταξύ των δύο στίχων (ων 
Ό δεύτερος [/.ικροτέροις γράυ.ΐΛασι) χώρος άπεζεσθη δια 
κροταφίδος. Μηκ. 0,22, ύψ. 0,10, πάχ. 0,05 ψ. — 
Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 98 άρ. 373'«'. 

άνέθε]σα[ν; 

ς: καΐ [: έποίεσαν \ έποιεσάτεν 



Σχ. γρ.: α^^, σ••. 
Σημ. διαστίξεως β. 

81. Τρία συγκεκολληρ.ένα τεμάχια βάσεως ρ,ετά έπι- 
κράνου έκ Πεντελησίου [Λαρι^,άρου. Σφζεται το οεξιόν 
άκρον του δεξιού τεμαχίου. ΈπΙ της άνω επιφανείας δια- 
τηρείται [/.έρος τι κοιλώματος, ου το βάθος ήτο περίπου 
Ό, 09, το δε πλάτος 0,05-0,06 μ. Άπεκρούσθησαν το 
άριστερον και τό δπισθεν μέρος τοΰ έπικράνου καϊ σχε- 
δόν όλόκληρον τό κάτω στενώτερον μέρος της βάσεως. 
Μηκ. 0,30, νίψ. 0,27, πάχ. 0,19 μ. — 0. 1. Α. IV, 
1 σ. 80 και 179 άρ. 373 *'. Δελτίον άρχ. 1886 σ. 
140, 4. 

υ[^ίος έποί[εσε]ν. 

άνέ]θεκ[εν. 

Σχ.. γρ.: ε3, 0^ μ.», ν8, σ». 

82. Τεμάχιον βάσεως μετά τετραγώνου έπικράνου 
4κ Πεντελησίου μαρμάρου. Άπεκρούσθησαν το δε- 
ξιον ήμισυ της έμπροσθεν πλευράς του έπικράνου και 
το όπισθεν μέρος αΰτοϋ, επίσης σχεδόν όλόκληρον τό 
κάτω στενώτερον μέρος της βάσεως. Έπί της άνω έπι- 
•φανείας τοϋ λίθου ΰπηρχεν επίμηκες άκανόνιοτον κοί- 
'λωμα προωρισμένον δια την ενθεσιν αναθήματος χαλ- 
κού. Ή επιγραφή έπί της έμπροσθεν πλευράς τοΰ έπι- 
κράνου (μηκ. 0,39, ύψ. 0,12 μ.), δευτέρα τις, ή άνα- 
■βηματική, θα ύπήρχεν έπί τοϋ νυν απολεσθέντος οπι- 



σθίου μέρους τοΰ έπικράνου. — Ό. Ι. Α. IV, 1 σ. 102 
άρ. 373^21. 

έπόεσε δέϊ Ι 

Σχ. γρ.: σ<. 
Σημ. διαστί?εως ^. 

83. Τεμάχιον βάσεως έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σώζονται μέρη δύο πλευρών, ών Ικατέρα έ'φερεν 
έπιγραφήν. "Ανωθεν της ΰπ' άρ. α αναθηματικής επι- 
γραφής προέχει τό άκρον του λίθου έν σχήματι έπικρά- 
νου, ένεχαράχθη δε αύτη ή ε'πιγραφή κατά μήκος της 
βάσεως, ή δε ετέρα κατά πλάτος της προσκείμενης 
πλευράς. Μηκ. 0,34, πλ. 0,13 μ. 



α: 



Γνάθον: και Ά[ ανέθεσαν ί] άνεθέτεν 

δεκάτεν 

ύ'. έποί]ε[σεν 

Σχ. γρ.: α'^ (ατίχ. 1) καΐ α^' (στίχ. 2), δ", ε^ 0^, κ•, και 
κ2 (στί-/. 2), ν^. 
Σημ. διαστίξεωζ ". 

84. * Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, παν- 
ταχόθεν άποκεκρουσμένον, σώζεται όμως μέρος τοΰ άρι- 
στεροΰ άκρου της έμπροσθεν ενεπίγραφου πλευράς. Έπϊ 
της αριστεράς πλευράς της ποτέ άνω επιφανείας τοΰ 
λίθου ύπήρχεν έ'μβολόν τι τετράγωνον. Μήκ. 0,98, ΰψ. 
0,38, πλ. 0,53 μ. Κείται πρό τοΰ μουσείου τής Α- 
κροπόλεως. — Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 203 άρ. 373'ϊ6ο. 
Δελτίον άρχ. 1889 σ. 38, 4. 

Έ[τ]έ[αρχ]ος : και [ ανέθεσαν ή άνεθέτεν 

έ]•π;οίεσεν 

Σχ. γρ.: ο", ε' και ε' (στίχ. 2), σ-•. 
Σημ. διαστίξεως <>. 

85. Τρία τεμάχια βάθρου έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου, ών δύο (τά αριστερά) γύψω συγκεκολλημένα 
(μηκ. όμοΰ 0,34, τό τοΰ τρίτου τεμαχίου περίπου 
0,38 μ.). Σώζεται τό άριστερον άκρον τοΰ έκ δύο τε- 
μαχίων συντεθέντος μέρους, τό δε τρίτον τεμάχιον άπε- 
κρούσθη πανταχόθεν. Ό λίθος έφερε δύο έπιγραφάς άνα- 
γεγραμμένας έπί δύο κατ' όρθήν γωνίαν παρακειμένων 
πλευρών, τήν μεν μίαν (β) μικροτέροις (ΰψ. περίπου 
0,013), τήν δε έτέραν (έ) μείζοσι (ίίψ. των δύο πρώ- 
των στίχων περίπου 0,028) γράμμασιν έγκεχαραγμέ- 
νην. Ή ύπ' άρ. α τετράστιχος επιγραφή (ύμνος;) εΰ- 
ρηται παρά τό άκρον τής έφ' ης άναγέγραπται πλευ- 
ράς, μένει δηλαδή πολύς χώρος άνωθεν αυτής κενός, 



63 



ΑΝΛΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑ1 



64 



όπερ πείθει ότι ή πλευρά αύτγ) •?ιτο ή άνω επιφάνεια 
τοΟ λίθου, ένω έν τίί ε(;.προσθεν πλευρά ΰπήρχεν ν) τα 
ονό(Αατα του άναθε'του και τεχνίτου άναφέρουσα ΰπ' 
άρ. 1} επιγραφή (ή γραφή ταύτης: στοιχηδόν). — Ο.Ι. 
Α. Ι άρ. 354 και 362. IV, 1 σ. 79 καΐ 154 άρ. 
362.Έφη[χερίς άρχ. 1856 σ. 1387 άρ. 2778. Ι.βΒα3 
πίν. 2, 9. Ια1ιι•1)αο1ι οΐβδ αροΗ. ΙηδΙ. Π, 1887, σ. 
144. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 95,3. Πρβ. ΚαίΙιβΙ, Ερ. 
Οραβοα άρ. 767. Ε. ΗοίΤπιαηη, 53ί11ο§θ βρ. Ογ&θο. 
άρ. 252. 1,βϊρζί§βΓ δΐυάΐβη XVIII α. 72 (8ο1ιβΓ- 
1ίη§). 



α 



ορχαμε : τ 

ε: κάλος 

ς η ν]εκεν 

αν [Η]υγιεια ν ■ 



Ευφρόνιος [- 
κεραμεύς [: 



ά]ν[έΟεκεν 1ιο 



τεί Άθεναί]αι δ[εκάτεν. 



— έποίεσ]εν 



Σχ. γρ.: α'2, ε», μ.2^ ν», ρ2 (δ) και ρ" (α), σ••, υ-ι, φ3_ 
Σημ. Βιαστίξεως " και Ι'σως ^ (&). 

86. Τε[;.άχιον βάθρου μετ' έπικράνου έκ Πεντελτ)- 
σίου (/.αρ[λάρου. Σώζονται (^ε'ρη δύο κατ' όρθην γωνίαν 
παρακειρ.ένων πλευρών, ων ή μέν φε'ρει την ύπ' άρ. α, 
7) δε την ύπ' άρ. δ έπιγραφήν. Έπϊ της άνω επιφα- 
νείας ύπηρχε τετράγωνον κοίλωμα. Μηκ. 0,28, πλ. 
0,22 [Α.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 93 άρ. 373 «ν. 



α: 



Τ ; ] ιμε 

. ος έ- 



3(ρ 



έποίε] 



σεν 



Σχ. γρ.: ε<0, μ<0_ ^3, ,<_ φ2. 



87. Τρία συγκεκολλημε'να τεμ,άχια πλακός έκ Πεν- 
τελησίου (Λαρ[Λάρου. Έλλείπουσι τό άριστερον και το 
δεξιόν άκρον τοΟ λίθου. Μηκ. 0,37, ΰψ. 0,10, πλ. 
0,25 [;..— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 42 άρ. 373 Λ και σ. 
93 άρ. 373 '^^ (τό δεξιόν τεριάχιον πρβ. κάτω άρ. 
312). ΒϋΙΙ. (]β 001Τ. ΗβΙΙ. 1, 1877, σ. 359, 1. 

έποίεσεν. 

ος άνέθεκεν τάΟ[εναίαι 

Σχ. γρ.: α '^ και α", ε^ και ε'" (το τελευταΐον), Ο'", ν" και ν^, σ-*. 



88. Δύο συγκεκολλημενα τεμάχια κιονίσκου άνευ 
ραβδώσεων έκ Πεντελησίου (Λαρμάρου. Μηκ. 0,71, 
διάμετρος αριστερά η άνω 0,12, κάτω 0,14 μ. Γρα- 
φή: ήμελημε'νη. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 97 και 183 άρ. 
3731". Δελτίον άρχ. 1888 σ. 118,4. ΑΐΗβη. ΜϊαΙι. 
XIII, 1888, σ. 142. Πρβ. Ε. ΗοΓΡηιαηη. δ^I1ο§β 
βρ. ΟΓαβο. άρ. 207. 

σ _ έ]•τιοίε κάνέθεκε: τεί θεοί 

Σχ. γρ.: α' και ν" άντιοτριίφως έγκεχαραγμίνα, ε' χαΐ ε'* καί 
ε", κ^. 

Σημ. διαστίξεως β. 

89. Τεμάχιον κίονος έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
κολοβού τα άκρα και τό ίίπισθεν με'ρος (έξ 24 ραβδώ- 
σεων σώζονται 11). Μηκ. περίπου 0,37, διάμετρος 
0,20 μ. Εν τοις γράμ,μασιν "ίχνη μέλανος χρώματος.— 
Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 93 άρ. 373 "δ. 

έποίε] σεν 

— - — ά]νέθεκεν 

Σχ. γρ.: ε«>, Ο•*, ν.^, ν» και ν» (στίχ. 1), σ•*. 

90. Τεμάχιον πλακός Ικ Πεντελησίου μαρμάρου, 
άποκεκρουσμενης αριστερά και όπισθεν. Μηκ. 0,27^ 
πλ. 0,37, ΰψ. 0,12 μ.— 0. Ι. Α. Ι άρ. 384. Έφη- 
μερίς άρχ. 1852 σ. 673 άρ. 1117. Ι,θΒίΐδ άρ. 39 ά, 
Ιιδ-νν^', ΙπδοΙίΓίΓίθη §Γίβο1ι. ΒίΙάΙιαιιβΓ άρ. 21. 

δ]εκάτεν 

έποί]εσε 

Σχ. γρ.: α", ε* και ε"> (στίχ. 2), ν; σ••. 

91. * Τεμάχιον τετραγώνου βάθρου μετ' έπικράνου, 
έκ Παρίου μαρμάρου. Σώζονται με'ρη δύο πλευρών. 
"Υψ. 0,20, πλ. 0,23, πάχ. 0,29 μ. ΈπΙ της άνω 
επιφανείας σφζεται μέρος τετραγώνου κοιλώματος. Κεί- 
ται μετά άλλου άνεπιγράφου τεμαχίου της αύτης βά- 
σεως έν τω μουσείφ της Ακροπόλεως. — Ο.Ι.Α. IV, 1 
σ. 94 άρ. 373»3ΐ. 

Ιιυιο . 



Σχ. γρ.: υ». 

92. Τεμάχιον κεφαλής βάθρου εκ Πεντελησίου 
μαρμάρου. Σώζεται τό δεξιόν και τό άνω άκρον τοΰ έπι• 



65 



ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



6& 



κράνου. Μεταζύ του τρίτου καΐ του τετάρτου γρά[Α- 
(Λατος του σφζομένου (Λερούς της ρ-ονοστίχου επιγραφής 
φαίνεται το άκρον (/.ικρας έκ [/.ολύβδου ράβδου, ης το 
άντίθετον άκρον υπάρχει πάρα το χείλος κοιλώΐΛΚτός 
τίνος της άνω επιφανείας του λίθου. Μηκ, 0,155, ΰψ. 
0,10 (Λ.— α. 1. Α. IV, 1 σ. 85 άρ. 373". 



Σχ. γρ.: ε', σ-». 



έπ]οίεσε[ν 



93. Τε(Αάχιον βάθρου έκ Παρίου (λαρίλάρου, άπο- 
κεκρουσ[Λένον αριστερά, κάτω και όπισθεν. ΈπΙ της άνω 



επιφανείας ύπηρχε τετράγωνον κοίλωμα. Μηκ. 0,29^ 
πλ. 0,19, ΰψ. 0,12 [Λ. Γραφή: ή[Λελη(Λε'νη. — 0. Ι- 
Α. IV, 1 σ. 85 άρ. 373". 

ναο. 

έποί]εσεν 

ν&ο. 
Σχ. γρ.: ε<ο, ν», σ^ 

— .Την ΰπό τίνων ώς έπιγραφήν άγνωστου τεχνίτου 
ΐκληφθεϊσαν έπιγραφήν 0. Ι. Α. Ι άρ. 373 βλ. κάτω 
άρ. 263. 



Άναθηματικαχ έπϊ λίθων έπιγραφα\ δημοσίων ιδρυμάτων. 



94. Τεμάχιον πλίνθου έξ ΈλευσινιακοΟ λίθου. Σώ- 
ζονται (Λερή της ε(Λπροσθεν, της άνω, της κάτω και 
της αριστεράς πλευράς, προς ην ώς προς την άντίθετον 
πλευράν προσηρίΛοζοντο δ[Λθΐαι πλίνθοι, άποτελοΟσαι 
τοιουτοτρόπως τό έμπροσθεν [Λέρος (Λεγάλης πολυ[Λεροΰς 
βάσεως. '?Ι επιγραφή δίστιχος ούσα ΰπό το άκρον της 
έμπροσθεν πλευράς μεταξύ λεπτότατων προς εΰκολίαν 
του χαράκτου έγκεχαραγμε'νων γραμμών. Ύψ. 0,30, 
μηκ. 0,50, πάχ. 0,34 μ., ΰψ. των γραμμάτων 0,025 
μ. Ή συμπλήρωσις της επιγραφής ελήφθη έκ χωρίων 
τινών τοΰ Ηροδότου (V, 77) και άλλων συγγραφε'ων, 
έξ ων συνάγεται ότι έπϊ της βάσεως ϊστατο χαλκοΰν 
τέθριππον, δπερ οι Αθηναίοι εποίησαν εκ της δεκάτης 
τοΰ πολέμου, έν ώ ένίκησαν τους Βοιωτούς και Χαλ- 
κιδεϊς (περί τό τέλος της έκτης π. Χ. εκατονταετηρί- 
δας). Άνεκαινίσθη τό έργον έπϊ Περικλέους, ώς απο- 
δεικνύει ή ύπ' άρ. 95 Ιπομ.ένη επιγραφή, ήτις άνήκεν 
εις τήν νέαν βάσιν του αναθήματος. Περί της θέσεως 
έν ή ϊστατο τό ανάθημα 'ίδε Δελτίον άρχ. 1889 σ.194 
σημ. 2. — Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 78 άρ. 334 β. 8ϊίζυιι§8- 
]3θΓίοΙιίβ άβΓ ΑΙ(αά6ΐηί6 ζιι ΒβΓίίη 1887 σ. 111. 
Πρβ. ΡΓβ§βΓ, ΙηδΟΓ. ΟρΗβοΕίβ ιηβίποαβ άρ. 72. Ε. 
Ηοίϊπιαιιη, δγ11ο§θ βρ. ΟΓίΐβο. άρ. 249. 

(1) Δεσ[;.δι έν άχλυόεντι' σιδερεδι εσβεσαν 1ιύβ]ρινϊ 

παΐδε[ς 'Αθεναίον, έ'ργμιασιν έν πολέμιο• 

(2) εθνεα Βοιοτον καΐ Χαλκιδέον δα[Αάσαντες] : 

τον 1ι ίππος δ[εκάτεν Παλλάδι τάςδ' έθεσαν 

Σχ. γρ.: α'2, δ», ε^, ν» καΐ ν« (στίχ. 2.), ρ», σ^ 

Σηι^.. διαστίξεω; ^. 

* "Η (ϋαλλον άχνυίίενιι. 



95. Δύο τεμάχια πλίνθου έκ Π εντελή σίου μαρ- 
μάρου. Έν τω μείζονι σφζονται μέρη της έ'μπροσθεν 
πλευράς, έν ή ύπό τό άνω άκρον ή επιγραφή, καϊ της 
άνω επιφανείας τοΰ λίθου, έν δε τω μικροτέρω μικρά 
μέρη τών αυτών πλευρών. Μηκ. τοΰ μεν 0,55, πλ. 
0,44, ΰψ. 0,18, τοΰ δε μηκ. καϊ ύψ. 0,12, πάχ. 
0,15 μ,., ΰψ. τών γραμμάτων 0,025 μ.'Ίδε τήν προη- 
γουμένην ύπ' άρ. 94 έπιγραφήν. Γραφή: στοιχηδόν. — 
α. Ι. Α. Ι άρ. 334 καϊ IV, 1 σ. 85 άρ. 373 69. Μο- 
ηίΐίδΐιβηοΐιίβ άβΓ Αΐί&άβιηίβ ζιι ΒβιΊϊη 1869 σ. 409. 

(1) Έθνεα Βοιοτδν καΐ Χαλκιδέον δα[Λά]σαν[τες 

παίδες 'Αθ]ενα(ον, εργμ,α[σιν έν πόλεμο 

(2) δεσ[Αδι έν άχλυόεντι* σιδερεδι εσβε]σαν [Ιιύβριν 

τδν 1ι] ίππος δεκά[τεν Παλλάδι τάςδ' έθεσαν 
Σχ. γρ.: μ.**, ν' χαί ν", σ•*. 

96. Βάσις περιφερής (άποτετμημένη δε τό όπισθεν 
μέρος) έκ Πεντελησίου μαρμάρου, κειμένη παρά τόν 
προς νότον τελευταϊον κίονα της ανατολικής στοάς τών 
Προπυλαίων. ΈπΙ της άνω επιφανείας τοΰ λίθου ϊχνη 
ποδών άγάλμ.ατος. Ύψ. 0,42, διάμετρος 0,90 μ. — 
€. Ι. Α. Ι άρ. 335. Έφημερίς άρχ. 1839 σ. 212 άρ. 
217. Κθ88, ΑγοΙι. ΑιιΜίζθ Ι σ.188. Ι,βΒαδ άρ. 28. 
I^δ^νγ, ΙηδοΙιπΓίβη ^πβοΚ. ΒΠάΙιααβΓ άρ.53. Αίΐιβη. 
Μίίίΐι. 1,1876, σ. 284. ν,1880, σ. 331. XVI, 1891, 
σ. 156. 

Άθεναΐοι τεΐ ^Α^ινα,ία,ι τεΐ 'Τγιείαι. 
Πυρρός έποίησεν Άθεναϊος 
Σχ. γρ.: ν3. 



67 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΙίΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



68 



97. ΒάΘρον Ικ Πεντελησίου {Λ«ρ(Λάρου, κολοβον 
προς δεξιά/Τψ. 0,61, πλ. 0,25, πάχ. 0,30 (7..Έν τίί 
άνω έπιφανείί^: ύπϊίρχε τετράγωνον κοίλω[/,α, ού πλ. 
0,10 (Λ. Γραφή; στοιχηδόν. — 0. Ι. Α. Ι άρ. 339. 
ϋϊίίβη]3βΐ'§βι*, δγΠο§β άρ. 11. 

Τΐς άποι[κ(ας 
τες ές Έρ 

Έρέτριαν; ΚΪΓοΙιΙιοίΐ. "Ερεσον Ρ. ΡΐδοΙιβΓ (^ιιαβ- 
8ΐίοηβ8 άβ Αίΐιβη. βοοϋβ σ. 29). 

98. ΒάΘρον έκ Πεντελησίου [Λαρ[Αάρου. Άπεσπκ- 
σθτ) τεριάχιον τη; όπισθεν πλευράς. Έν τ^ άνω Ιττιφα- 
νείί»: έπί[Ληκες κοίλω[Αα (ρ^ηκ. 0,35, πλ. 0,19, βάθος 
0,025 [Λ.). Μηκ. 0,56. πλ. 0,30, ΰψ. 0,20 (λ. — 



€. Ι. Α. Ι άρ. 340.Έφ7)(ΛερΙς άρχ. 1842 σ. 620 άρ. 
1082. ΒίίΙβη1)βΐ'§βΓ, 5γ11ο§β άρ. 26. 



Όλ. 87,4 
(429/28) 

Σχ. γρ.: ν». 



Έποίκον 
ές Ποτείδαιαν 



99. Βάοις περιφερής έκ Πεντελησίου [Λθίρ[Αάρου. 
"Υψ. 0,41, διάρ-ετρος της άνω επιφανείας (έν τζ κοί- 
λω(Λ(χ [χήκ. 0,12, πλ. 0,11 ρ..) 0,53 μ. ΈπΙ της αυ- 
τής βάσεως ύπάρχουσι δύο [Αεταγενέστεραι έπιγραφαΐ 
(αί έν τω Ο, Ι. Α. ΠΙ ύπ'άρ. 582). Γραφή: ιωνική. — 
0. Ι. Α. Ι άρ. 338. Έφη,αερΙς άρχ. 1838 σ. 126 άρ. 
80. ΙβΒαδ άρ. 8. Πρβ. ΑΛβη. ΜϊίΛ. XVII, 1892, 
σ. 346. 



Όλ. 93, 1 Τηι Άθηναίαι άνέθ]εσαν πρυτάνες Έρεχθη'ίδος [φυλής πρυ 

(408/407) τανεύσαν ;]τες έπ' Εύκτήμονος άρχοντος. 

Λαμπτρης] κα[0]ύ'π;• 'Αγρυλ(ε)ης καθυπ: 

— 1 ; [Αοκ : Ένδιος 

— ς Θοκλείδης 

Κηδοί 
θ]υμι.οτέλης 
Π]αντελ[ίδ]ης 
Άν]αγυ[ράσ]ιοι 
ναο. 



Άγρυλης ύπέ[ν 

Κλέαρχος 

Κηφισιης 
Έρυξις 

Κηφίσης 

ΎΆΟ. 

ΙΙεργασης καθ[υπ 
ναο. 

Περγασ•[ης ύπέν 



ναο. 

Ε]ύωνυ[Λί)ς 

Έ]λπίνης 
Χ ; «ιρ ; 

Σημ.. διαστίξεως * καΐ ". 

Τα ονόματα α'Ερυξις» και «Κηφίσης» προσετέθησαν [Λεταγενεστέρως ύπ' άδεξίας χειρο'ς. 



Άναθηματικαΐ, έηι λίθων έπχγραφαΊ {δχωτικών ιδρυμάτων. 



100. Μικρόν τε[Λάχιον βάθρου έκ ΙΙαρίου (Λαρ(/.άρου. 
Σώζεται ρρος τοϋ κάτω άκρου της έμπροσθεν πλευ- 
ράς. Τά άνω ήμίση των γραμμάτων άπεθραύσθησαν. 
Μηκ. 0,21, ύψ. 0,035, πλ. 0,06 μ.— α. Ι. Α. IV, 
1 σ. 95 άρ. 373»", έ (πρβ. κάτω άρ. 293). 

'Αθ[Α]ον6θεν ή Μαραθ]ονόθεν 

Σχ. γρ.: ε'. 

101. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 



κολοβοΟ αριστερά, δε?ιά, κάτω και όπισθεν. Ύπο την 
έπιγραφήν ύπηρχε μεταγενέστερα τις μείζοσι γράμμασιν 
έγκεχαραγμένη, ήτις άπεθραύσθη πλην λειψάνου τινός 
τοϋ Ε τοΟ πρώτου αΰτης στίχου. Μηκ. 0,16, ΰψ.0,10, 
πάχ. 0,23 μ.— Ο. Ι. Α. Ι άρ. 391. 

ος, Αί[γ ή α ί] [Χ 5) ν 

άνέθ]εσ[αν ; 

Σχ. γρ.: <3*. 



69 



ΙΛΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



70 



102. * Έπίκρανον κίονος εν σχή(Λ«τι κιονόκρανου εκ 
Παρίου [Λαρ[Αάρου.Έν τ^ άνω έπιφ*νεί£>ί περιφερές κοί- 
λωμα, ου ή διάμετρος 0,17, το βάθος 0,02 μ. Διά- 
μετρος της άνω επιφανείας 0,32, ΰψ. τοΰ έπικρ&νου 
0,19 μ,. Έπΐ του άκρου της άνω επιφανείας άνωθεν 
της επιγραφής διακρίνονται όπαί τίνες προερχόμεναι έκ 
της έμπήξεως τοΰ έπιτεθειμε'νου αναθήματος. Σφζονται 
πολλά ϊχνη της δια διαφόρων χρωμάτων διακοσμήσεως 
του έπικράνου. Κείται έν τφ μουσείφ της Ακροπό- 
λεως.— €.Ι.Α. IV, 1 <τ. 100 άρ.'373 2''2. Πρβ. Αη- 
Ιϊΐίβ ΒβηΙίΐηαΙβΓ Ι πίν. 29. ΤαΙιΛυοΙι άββ αΓοΙι. Ιηβί. 
III, 1888, σ. 275, 15. Ε. Ηοίϊιηαηη, δγΐΐο^β βρ. 
θΓ3βο. άρ. 224. Οο1Ιί§ηοη, δοιιΐρίαιβ §Γβοςαβ Ι 
(7. 392. 

Αΐσχίνες άνέθεκεν 
ΆΟεναίαι τόδ' άγαλμα 
εΟχσάμενος δεκάτεν παιδί Αιος μεγάλο 

Σχ. γρ.: α", γ<, £», θ••, μ', ν», σ•», «2, χϋ. 

Τό δνομα «Αΐσχίνες» διωρθώθη άντΐ «Αίχσίνες». 

103. Δύο συγκεκολλημένα τεμάχια βάθρου Ιξ ΰπο- 
φαίου λεπτοκόκκου μαρμάρου. Σφζονται μέρη της 
έμπροσθεν, της όπισθεν καϊ της κάτω πλευρδίς. Μηκ. 
και πλ. 0,23, ΰψ. 0,09 μ. — Έν τεμάχιον περιέχον 
τον 2. στίχον 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 43 άρ. 373 Μ. 



ναο. 



Σχ. γρ.: α», σ*, χ». 



Αίσχί[νες άνέθεκε 
1ιο Πισστο 



104. Τέσσαρα έκ Πεντελησίου μαρμάρου τεμάχια 
περιφερούς έπικράνου, έπιτεθειμένου ποτέ ώς φαίνεται 
έπϊ κίονος άνευ ραβδώσεων. Τα υπ' άρ. α καϊ δ τεμά- 
χια προσαρμόζουσιν άλλήλοις. Ή διάμετρος της άνω 
επιφανείας τοΰ έπικράνου, έν γι τετράγωνον κοίλωμα, 
ήτο περίπου 0,40, τό ΰψ. αύτοΰ 0,13 μ.Έν τισι των 
γραμμάτων Ι'χνη χρώματος έρυθροΟ. α ΰ: μηκ. 0,13, 
ο: μηκ. 0,05, ΰψ. 0,065, ά: μηκ. 0,07, υψ. 0,08 μ.— 
α δ καΐ α-. ^. Ι. Α. IV, 1 σ. 100 άρ. 373201. Πρβ. 
Ε. ΗοίϊπίΕΐηη, δ^11ο§β βρ. θΓ£ΐβο. άρ. 223. 

α δ ο ά 

Α!σχυλ[ίδ]ες μ[άνέ]θεκε[ν ΆΟεναίαι τόδ' άγαλμα ; 
αύτο κα[1 γ]εν[εας, μν]εμα [φιλοφροσύνες ; 

Σχ. γρ.: α<2, ^3, θ^ μ», ν», α*, υ\ χ3. 



105. Βάθρον έκ Παρίου μαρμάρου, ού άπεσπάσθη 
τό όεξιόν μέρος. Έν τί) άνω έπιφανείί}: κοίλωμα, Ιν φ• 
ϊχνος πέλματος δεξιού ποδός. Μηκ. 0,35, ΰψ. 0,30, 
πλ. 0,49 μ.— α.Ι.Α.Ι άρ. 415.Έφημερΐς άρχ.ΙΒδ» 
σ. 1734 άρ. 3272. 



Αισχύλος άνέθε[κε 
Πυθέο Παιανιεύ[ς 



Σχ. γρ.: υ^. 



Έπΐ της οπίσθιας πλευρΚς ή έν τφ 0. Ι. Α. II ύπ' 
άρ. 1436 επιγραφή. 

106. * Βάθρον επίμηκες έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, κείμενον παρά την νοτιοανατολικήν γωνίαν των 
Προπυλαίων. Μήκ.1 ,18, ΰψ. 0,20, τό νυν πλ. 0,88 μ. 
Ή αριστερά της επιγραφής γωνία (ελλείπει ή δεξιά) 
καϊ ή οπίσθιος πλευρά τοΰ λίθου κεκυρτωμέναι,παρά τό 
άριστερόν άκρον (ελλείπει τόδεξιάν) της άνω επιφανείας 
ταινία επιμελώς κατεξεσμένη καΐ υπερέχουσα ολίγον τοΰ 
λοιποΰ άμελέστερον λελειασμένου χώρου της επιφανείας, 
έφ' ης ουδέν άλλο ϊχνος γομφώσεως διακρίνεται. — 0. 
Ι. Α. Ι άρ. 357, πρβ. IV, 1 σ. 40. 'Εφημερις άρχ. 
1838 σ.112 άρ. 60. Κθ88, ΑγοΙι. ΑυΜίζβ Ι σ.176". 
II σ. 314. ίθΒαβ άρ. 36. 1,δννγ, Ιηβοΐιπήβη §πβο1ι. 
ΒϋάΙιαιζβΓ άρ. 431. Βο1)6γ18, ΙηίΓοάιιοίίοη ίο Ορββίί 
βρ. Ι άρ. 48. 

Ά]λκίβιος 
άνέθεκεν 
κιθαροιδος 
Νεσιότες 

Σχ. γρ.: α«, β3, ε3, θ^ λ^, ν», ρ<0, <,Κ 

107. * Ύπόστατον αναθήματος (έκ Παρίου μαρμά- 
ρου) έν σχήματι κίονος ραβδωτοΰ μετά κιονόκρανου ιω- 
νικού ρυθμοΰ, ελλιπές τό κάτω μέρος του κίονος και 
κατά τό ήμισυ περίπου τοΰ κιονόκρανου. Έπΐ της άνω 
επιφανείας τοΰ κιονόκρανου υπήρχε τετράγωνον κοί- 
λωμα μηκ. 0,14, πλ. 0,13, βάθ. 0,06 μ. Συνεί- 
χετο τό κιονόκρανον μετά τοΰ κίονος δια προεξοχής 
τούτου, μολύβδφ περικεχυμένης (μήκ. αυτής 0,14 μ.). 
Μηκ. τοΰ κίονος μετά της προεξοχής 0,45 μ. Κείται 
έν τφ μουσείφ της Ακροπόλεως ύπ' άρ. 124. 

Ή επιγραφή φαίνεται οτι ένεχαράχθη έξ αρχής έν 
δυσΐ των αΰλάκων τοΰ κίονος, δτε δέ προσηρμόζετο έπ' 
αύτοΰ τό κιονόκρανον έκαλύφθησαν διά τούτου τα πρώτα 
γράμματα αμφοτέρων των στίχων καϊ παρετέθησαν κατό- 
πιν τά μέν δύο πρώτα γράμματα τής ανωτέρω (άριστε- 



71 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΙίΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



72 



ρόΐς) αύλακος Ιν τη αριστερά προςκειμένγ), τα δε δύο 
■πρώτα. γρά(Λ(Λατα της κατωτε'ρω (δεξιάς) αύλακος έν ταϊς 
•δυο προσκειίΛε'ναις αυλαξιν, άνα εν γρά[Λ|Λα έν εκατέρίίί. 
ΈπΙ του κιονόκρανου πολλά ϊχνη της δια διαφόρων χρω- 
■{λάτων διακοσίΛησεως. Γραφή: έκ δεξιών προς αριστερά. 
— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 87 άρ.373 85. ΙαΙιΛαοΙι άββ ίίΓοΙι. 

Ιηδί. III, 1888, σ. 275. Έφημερίς άρχ. 1886 πίν. 

θ, Ι,σ. 79. Ραο1ΐ8ίβίη, Βαβ ϊοηϊδοΐιβ Οαρϊίοΐΐ σ. 9. 
ΡαρβΓδ οί ίΐιβ Αιηβηοαη βοΐιοοΐ IV σ. 175, 8. Ε. 
Ηοίϊιαα,ηη, 8γ11ο§β βρ. ΟΓαβο. άρ. 218. 

Άλ|κί[Ααχος (λ' ά[νέθεκε 

εύ|χολέν έσθλδ δ 

Σχ. γρ.: α^', δ", ε '", μ" και [χ^, ν•, σ^, γ^ί. 

108. Τερ.άχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σώζονται (Λερή της έμπροσθεν, της άνω, της κάτω 
και της δεξιάς πλευρκς. Μήκ. 0,3&, ΰψ. 0,27, πάχ. 
0,20 μ.— α. Ι. Α. Ι άρ. 409. Έφημερίς άρχ.1860 
σ. 1963 άρ. 381^1. 



άνέθεκεν Άλοπ]ε•Λεθεν 
γαο. 



109. 'Αριστερον ήμισυ πλίνθου έκ Πεντελησίου 
μαρμάρου έφθαρμε'νον τάς γωνίας καί τά άκρα. Μηκ. 
περίπου 0,30, πλ. (άπό της έ'μ.προσθεν με'χρι της όπι- 
σθεν πλευράς) 0,59, ΰψ. 29 μ. Έπί της άνω επιφα- 
νείας ύπάρχουσι τρεϊς όπαί, ών αί μεν δύο ελλειψοειδείς 
πλησίον της αριστεράς άκρας (μ-ηκ. 0,07, βάθος 0,04 
μ.), ή δε τρίτη παρά την νυν δεξιάν άκραν κειμε'νη 
σιρζεται μόνον κατά το ημισυ^ φαίνεται οε ότι ήτο έν 
τφ μέσω της άνω επιφανείας και είχε διάμετρον 0,10, 
βάθος 0,11 μ. Έπΐ της έ'μπροσθεν ενεπίγραφου πλευ- 
ράς διακρίνεται παρά το άνω άκρον επεξεργασία τις 
οιονεί ταινίας, υπό ταύτην δε χώρος κενός καί κάτωθεν 
τούτου τρεις στίχοι, ών ό μεν πρώτος έν τ•^ ολίγον προ 
τοϋ τέλους της πε'μ,πτης έκατονταετηρίδος έν χρήσει 
ουσγι άττικίί γραφγ,, οί δε δύο λοιποί έν τη γραφή των 
"Ρωμαϊκών χρόνων. "Ανωθεν της άρχαιοτε'ρας επιγρα- 
φής δεν διακρίνονται σαφή λείψανα προηγουμένων στί- 
βων, δεν δικαιούμεθα λοιπόν νά έκλάβωμεν αυτήν ώς 
έπιγραφήν τεχνίτου, όπως έγένετο. — 0. Ι. Α. Ι άρ. 
404. Έφημε'ρίς άρχ. 1838 σ. 125 άρ. 78. Κθ83, 

ΑγοΙι. ΑυΜίζβ Ι σ. 170. ΙνβΒ&δ άρ. 148. Ι,δλνγ, 
Ιηδοΐιπίΐβη §πβο1ι. Βίΐίΐΐιαιιβί' άρ. 55. 



Ή έκ της δευτέρας χρήσεως του λίθου προερχομένη 
επιγραφή έδημοσιεύθη έν τφ Ο.Ι.Α. III ύπ' άρ. 574. 

110. Τεμάχιον κιονίσκου άνευ ραβδώσεων έκ Πεν- 
τελησίου μαρμάρου. Ή επιφάνεια τοΟ λίθου σχεδόν 
ακατέργαστος έκτος τοΟ χώρου έφ' ου ή επιγραφή. Αρι- 
στερά της επιγραφής δύο μικραί όπαί. Μήκ. 0,20, πλ. 
0,12 μ.— α.Ι.Α. ΐν,Ι σ. 43 καί 128 άρ. 373^ (το 
έν σ. 43 αντίγραφαν είνε πιστότερον τοϋ έν σ. 128). 



Άριστ[ 



- ανεοεκε 



Σχ. γρ.: α'2^ ρΟ^ σ». 



Ά]πολλόδορος 



111. Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου συντεθει- 
μένον έκ τεσσάρων τεμαχίων, ελλιπές το κάτω καί το 
οπίσθιον μέρος. Έπί της άνω επιφανείας επίμηκες ελ- 
λειψοειδές κοίλωμα. Μήκ. περίπου 0,70 μ. — 0. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 80 καί 179 άρ. 373^. σ. 89 άρ. 37396. 
Δελτίον άρχ. 1888 σ. 96. 

Άριστίον • και Πασίας \ άνεθέ- 
τε]ν ! τη ΆΟεναίαΓ: Άΐΐαργ^ίν 

Σχ. γρ.: α'^ χαΐα" (έν ττ] λέξει «χαί»), ε", Ο•*, ν", ρ">, α'', χ^. 
Σημ. διαστίξεως ^. 

112. Ψ. Τρία τεμάχια κίονος μετά 16 ραβδώσεων, 
βκ Πεντελησίου μαρμάρου. Έπί τής άνω άκρας τοΰ 
πρώτου, ανωτάτου τεμαχίου (α) εμβολον περιφερές 
(διάμετρος άνω 0,15 μ.), μολύβδω περικεχυμένον. 
Μήκ. τοΰ α περίπου: 0,60, τοϋ ί>: 0,35, τοϋ ο: 0,30 
μ., διάμετρος 0,30 μ. Έν τή αρχή τής επιγραφής έλ- 
λείπουσι τρία ή τέσσαρα γράμματα. — Ο.Ι.Α. IV, 1 
σ. 92 άρ. 373 "5 καί σ. 203 άρ. 373 261. Δελτίον 
άρχ. 1889 σ. 39, 6. 



. . . έας άνέθε[κε]ν και Άρισ[τοκ]ράτ[ες — 

Σχ,. γρ.: α«>, ε», Β*, ν», ρ^', σ*. 

113. Πλίνθος (βάθρον) έξ ύποφαίου λεπτοκόκκου 
μαρμάρου. Άπεκρούσθησαν το δεξιόν μέρος, τοΰ δε λοι- 
ποΰ τό έ'μπροσθεν καί άριστερόν άκρον τής άνω επιφα- 
νείας, τεμάχια τοΰ κάτω άκρου τής έμπροσθεν και ή 
κάτω πλευρά. Έπί τής άνω επιφανείας ύπάρχουσι μο- 
λύβδω προσκεκολλημέναι δύο χαλκαϊ πλάκες (βαθρίδια 
αγαλματίων, πιθανώς τής Άριστομ-άχης καί Άρχεστρά- 
της), ών ή μία (αριστερά, τής Άριστομάχης) έ'χει μήκ. 
0,35, πλ. 0,1 5, ή δε έτερα (δεξιά, τής Άρχεστράτης) 



73 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



74 



(Ατίκ. 0,19, πλ. 0,065 μ. Συννιρ[Αθλογήθη έξ οκτώ τε- 
(Ααχίων. Μηκ. 0,87, ΰψ. 0,125, πλ. 0,44 [/.. — Ο, 
Ι. Α. IV, 1 σ. 99 άρ. 373 '92 και 373 «94. Πρβ. Ε. 
Ηοίϊιηαηη, 8γ11ο§β βρ. Οραβο. άρ. 233. 

Άριστο[Λάχεν • καΐ 'Αρχεστράτ[εν • 

παϊδε • φαρθένε καΐ γενεά[ν] • ϊιοϊν 

. . . .] ϊ Κυναρβος • παισί Ι 



Σχ. γρ.: ««, β3, ^3, 0<, ν«, ρ», <:\ υ^, ψ\ χ2. 
Ση(χ. διαστίξεως ^. 

114. Βώθρον Ικ Πεντελησίου , ρ-αρ[Αάρου. Μ^^κ. 
0,76, πλ. 0,62, ΰψ. 0,27 [α. Συνίσταται έκΙδύο (;,ε- 
γάλων και δύο [/.ικρών τε[/.αχίων, κείται δε νΟν πάρα, 
τγ)ν βόρειον στοάν τοΟ Ερεχθείου (ολίγον προς βορραν 
τοΰ δευτέρου ανατολικού στύλου). "Ανωθεν ταΟ σφζο- 
(λένου έξϊ)λείφθη είς στίχος, περιε'χων ποτέ ϊσως το τέ- 
λος της επιγραφής, διότι σώζονται ακέραια τα άκρα 
τοΰ λίθου αριστερά καΐ δεξιά της επιγραφής, ήτις άντι- 
κατέστησεν Ι'σως άρχαιοτέραν επίσης βουστροφηδόν γε- 
γρα[Α(Αένην. Έπΐ της άνω επιφανείας ϊχνη ποδών άγάλ- 
[Λ«τος. — Ο.Ι.Α. Ι άρ. 407. Έφηριερίς άρχ. 1839 
σ. 161 άρ. 126. Ι,βΒαδ άρ. 45. 

Άριστονεΐ[δ ;]ες Έ(Λ[Λενίδθ; έκΚ[ο|ίλες 

^ Κ[ε|ρα[Λέον άνέΟεκεν 

Σχ. γρ.:α'3. 
Σημ. διαστίίεως ". 

Έπΐ της αντιθέτου πλευράς ένεχαράχθη ή έν τφ 0. 
Ι. Α. III ύπ' άρ. 785 επιγραφή, προερχο|χένη έκ]δευ- 
τέρας χρήσεως τοΟ δια τοΟτο άντιστραφέντος λίθου. 

115. Ψ. Τεμόιχια. τρία βάθρου έκ Πεντελησίου 
{Λαρμώρου, ων τα δύο πρώτα προσαρμόζοντα άλλήλοις. 
Σώζονται ρ,έρη της ε(Λπροσθεν, της δεξιάς και της άνω 
πλευράς. Μηκ. τών δύο προσαρμοζόντων τεριαχίων 
0,16, ΰψ. 0,17, πάχ. 0,23 μ., του τρίτου (Ληκ.0,10, 
ΰψ. 0,25, πάχ. 0,18 [/.. Τό δεύτερον τερ,άχιον ευρέθη 
τφ 1883 έν τοις έκ της Άκροπόλεως',άπορριφθεϊσι χώ- 
(/,ασιν (Εΰρετήριον άρχ. εταιρείας Λιθ. 3773). — 0. 
Ι. Α. IV, 1 σ. 82 άρ. 373^6. σ. 85 άρ. 373™. 

υς• μ'άν[έθ]ε[κε 

άπαρχέ]ν: Άρχ[ί]νο 

Υ8,0. 

Σχ. γρ.: α«, ε», μ^, ν», ρ'»; α*. 
Σημ.. διαατίξεως ^. 



116. Τεμάχιον πλακός έκ Πεντελησίου (Ααρριά- 
ρου. Σώζεται το δεξιον άκρον. Υπέρ την έπιγραφήν 
λείψανον ανάγλυφου αρχαϊκής τέχνης, παριστάνον το 
κάτω [Λέρος καθη[Λένης έπΙ θρόνου γυναικείας ,αορφης 
προς αριστερά έστρα(/.(Λένης. Μηκ. 0,15, πλ. 0,13, 
πάχ. 0,065 (;,.— ^, Ι. Α. IV, 1 σ. 81 άρ. 373 20. 



Σχ. γρ.: ν*. 



Άρ]χίππη 
δεκ]άτεν 



117. Βάθρον έκ Πεντελησίου (Λαρ(Λάρου. Μηκ. 1,3 15, 
πλ. 0,775, ΰψ. 0,26 μ. Ή επιγραφή έπΐ (Αίοός τών 
στενωτέρων τών [λακρών πλευρών, εγγύτατα παρά τό 
άνω άκρον αυτής. Έπΐ της άνω επιφανείας διακρίνον- 
ται παρά τό άριστερόν άκρον ϊχνη δεξιού, παρά δέ τό 
δεξιον άκρον αριστερού ποδός ανδρός φυσικού (Λεγέθους 
και ε(Λπροσθεν παρά τόν άριστερόν πόδα ϊχνη ποδών ό'ύο 
παίδων, οΐτινες ήρείδοντο προφανώς προς τόν πατέρα 
αυτών. Κείται δυτικώς τοΰ Παρθενώνος έπΙ τοΰ βορείου 
τοίχου της Χαλκοθήκης (Δελτίον άρχ. 1889 πίν. Α' 
άρ. 25).— 0. Ι, Α. Ι άρ. 358.Έφη(7,ερΐς άρχ. 1840 
σ.3'ί2 άρ. 414. ΚϊροΙιΙιοίΤ, δίαίΐΐθη* σ. 96. ΚοΙιθγΙβ 
ΙηίΓοάαοίϊοη ίο Ορββίί βρ. Ι άρ. 54. 

Άρχονίδες • Ηεβδο[Λίας : Αευκολοφίδω ; άνεθέτεν ναο. 

Σχ. γρ.:α«, β», 0^ ν^, ρ<», <?», χ^. 
Σημ.. διαστίξεως'•. 

118. Πλάξ έκ Πεντελησίου (/.αρριάρου, πιθανώς 
θραΰσμα σκεύους τινός, ού τό (/.έσον έξεκολάφθη έν σχή- 
[Α«τι λεκάνης. Ή επιγραφή παρά τό έ'ίΑπροσΟεν άκρον 
της άνω επιφανείας• σφζεται και [λέρος του άριστεοου 
άκρου και τοΰ χείλους τοΰ κοίλου (λεκάνης;). Μηκ. 0,20, 
πλ. 0,17, πάχ. 0,02-0,03 (λ. — 0. Ι. Α. IV, 1 
σ. 84 άρ. 373 »6. 

Άσοπόδ[ορος άνέθεκε 

Σχ. γρ.: α^^^ ^*_ 

119. Έπίκρανον στήλης τετράγωνον έκ φαιοϋ λε- 
πτοκόκκου [Λαρριάρου. Έν τ•^ άνω έπιφανείί>ί κοίλωρια 
περιφερές (δι' έ'νθεσιν άγαλ(Αατίου), ού ή [Λείζων διά[Αε- 
τρος 0,28, ή (Λίκροτέρα 0,18, τό δέ βάθος 0,02-0,03 
(Λ. 'Γψ. 0,40, πλ. 0,35, πάχ. 0,27 (λ. Γραφή: ιω- 
νική πλην τοΰ Ο έν τη λέξει «Άχαρνέος» και τοΰ Ε 
έν τχί λέξει « Έργάνει ». — Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 205 άρ. 
373-71. Δελτίον άρχ. 1888 σ. Ι^δ, 1 . 



75 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΠ^ΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑ1 



76 



'Α]χαρνέος θυγάτη[ρ 
Άθηναίαι Έργάνει 
άνέΟηκεν. 

120. Τεμάχιον κεφαλής στήλης τετραγώνου έκ φαιοΟ 
λεπτοκόκκου |Λαρ[Λάρου. Έν τνί άνω έπιφανείί» ύπΐίρχ^ε 
τετράγωνον κοίλωμα, ου το πλάτος ητο 0,26 [Α. Μηκ. 
0,085, ύψ. 0,19, πλ. 0,34 [λ.— Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 
83 άρ. 373*^. Εις τον αυτόν λίθον άνηκεν ίσως καί 
(Λίκρόν τι τ6(Αάχιον, έφ' ου σφζεται εν 0. 



Βιο[ 
ταο. 



άνέθεκε 



2χ. γρ.: β3, ,12. 



121. Τεριάχιον βάθρου ίζ 'Τ|Λϊΐττίου [Λαρ[Λάρου. 
Σφζονται ρ.έργι της ερ.προσθεν καί της αριστεράς πλευ- 
ράς (ης ή εξεργασία ή[Αελη[χένη) [Λετα μέρους τινός κοι- 
λώματος τετραγώνου, διευδυνομενου προς την νυν άπο- 
κεκρουσμένην κάτω πλευράν του λίθου, όστις εκείτο προ- 
φανώς έπ' άλλου τινός. Μηκ. Ο, Π, ΰψ. 0,06, πλ. 
0,14 μ. — ^. Ι. Α. IV, 1 σ. 204 άρ. 373 ^64. 
8ϊίζυη§8ΐ)βΓΪο1ι1;β άβΓ Αΐίίκΐβιηίβ ζα ΒβΓίίη 1887 
σ. 1066, 1. 

Πα]λλάδι ;■ Βρ 



23χ.γρ.:α", β3,ρ9{]ρΐο. 
Σηιχ. διαστίξεως ''. 

122. Τεμάχιον βάθρου εκ Πέντε λησίου μαρμά- 
ρου, άποκεκρουσμένου αριστερά, δεξιά καΐ όπισθεν. Της 
έμπροσθεν πλευράς έλειάνθη μόνον το άνω τρίτον επι- 
μελώς, έ'νθα καί ή επιγραφή. Μηκ. 0,29, ΰψ. 0,23, 
πάχ. 0,28 μ. Γραφή: στοιχηδόν. Το δεύτερον των σφ- 
ζομε'νων γραμμάτων είνε αναμφιβόλως Ρ, το τρίτον Α. 

— €. Ι. α'. ι άρ. 390. 



— σ]τρατί[δες 

Γαργέ - ^ Σφέ]ττιος \ «[νέθεκεν — 

53χ. γρ.: σ*. 

Ση(Α. διβστίξεωί ^ ί) ", 

123. Δύο συγκεκολλημένα τρίγωνα τεμάχια εκ 
Παρίου μαρμάρου, ανήκοντα εις όκτάγωνον ώς φαί- 
νεται βάθρον, λήγον εις έχϊνον καί άβακα, ε'φ' ών δια- 



τηρούνται ίχνη ποικίλου χρωματισμού. Μηκ. τοΟ συνό- 
λου νΟν 0,50, τοΰ έπικράνου 0,14, διάμετρος τοΰ Ιπι- 
κράνου περίπου 0,33, τοΰ κάτω μέρους 0,27 μ. ΈπΙ 
της άνω επιφανείας κοίλωμα τετράγωνον. Έν τοϊ? 
γράμμασιν ίχνη χρώματος ερυθρού. Κείται έν τφ της 
Ακροπόλεως μουσείφ. — 0. I. Α. IV, 1 σ. 44 άρ. 
373 β 6 καί σ. 80 άρ. 373*. Ε. ΗοίΤηι&ηη, δγ11ο§& 
βρ. ΟΓαβο. άρ. 219 καί 257. ΙαΗΛαοΙι (Ιβδ αΓοΙι. 
ΙηΒΐϊίιιΙβ III, 1888, σ. 273, 8. 

Πότνι' Άθεναία, π 

Γλαυκίας άνέθεκ[ε 

2]χ. γρ.: α" χαί α<2, ε3, β•», ν», σ•», κ». 

124. Τεμάχιον υποστατού αναθήματος εκ Π εντε- 
λή σί ο υ μαρμάρου μετ έπικράνου. Ή επιγραφή κατά 
μήκος τοΰ λίθου, δεξι^ (άνωθεν) αυτής διατηρείται μέ- 
ρος τοΰ άκρου. Μηκ. 0,08, ί3ψ. 0,21, πλ. 0,10 μ. — 
α. Ι. Α. IV, 1 σ. 42 άρ. 373 ϊ. 

Γναθ[ — - - άνέθεκε 



Σχ. γρ.: α", γ', ν». 

125. Τεμάχιον τετραγώνου έπικράνου στήλης ε'πι- 
μήκους έκ Πεντελησίου μαρμάρου. Έν τ'^ί άνω έπι- 
φανείι^ υπήρχε τετράγωνον κοίλωμα (βάθους περίπου 
0,01 μ.).Άπεθραύσθησαν το όπισθεν καί τό δεξιον μέ* 
ρος τοΰ έπικράνου καί όλόκληρον σχεδόν τό κάτω έν• 
σχήματι στήλης μέρος. Έν τοις γράμμασιν ίχνη χρώ- 
ματος έρυθροΰ. Μηκ. 0,11, ΰψ. 0,14, πάχ. 0,19 μ. — 
α. Ι. Α. IV, 1 σ. 97 άρ. 373*78, 

Δεμι.ο[ άνέθ- 



εκεν 
ναο. 



Σχ. γρ.: (ι», ν; 

126. * Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, μετά κυ- 
ματίου καί άβακος,έφ' ου ή επιγραφή, ένφκοδομημένον• 
παρά την είσοδον της Ακροπόλεως έν τοις θεμελίοις 
της νοτιοανατολικής γωνίας τοΰ' βορείου πύργου, αρι- 
στερά τψ εΐσερχομένφ. Μηκ. 0,77, ΰψ. 0,385, ΰψ.. 
τοΰ άβακος 0,04 μ. — €. Ι. Α. IV, 1 σ. 103 άρ. 
418/•. ΑΛβη. Μϊΐώ. V, 1880, σ. 314. 317, 1. 

Δ]ε[ΛΟστρ«[τ]ος: άνέθ[εκεν 



μ' ;, ν; α" 



23χ.. γρ.: 

Σημ.. διαστί^ίως ''. 



77 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



78 



127. Πλίνθος εκ Πεντελιησίου μαρρ-άρου, κολοβή 
το δεζιον άκρον, άττεσπάσθ•/) οέ καΐ το κάτω (Λέρος. Πλ. 
0,47, τό νυν (Αηκος 0,52, το νυν ύψ. 0,10-0,14 [λ. 

ΈπΙ της άνω επιφανείας ΰπάρχουσιν Ιπτα όπαί τοιου- 
τοτρόπως διατεθειμέναι ώστε να σχηματίζωσιν όρθογώ- 
νιον ούτινος ή μία γραμμή κείται παραλλήλως τφ έμ- 
προσθεν άκρφ τίίς επιφανείας, ή δε έτερα εκτείνεται 
προς τό όπισθεν άκρον αυτής. Ή τελευταία όπή τής 
πρώτης γραμμής κείται πάρα το άριστερον άκρον, είνε 
δέ εύρυχωροτε'ρα των λοιπών, έχουσα βάθος περίπου 
0,085, διάμετρον περίπου 0,045 μ. Ή προτελευταία 
όπή τής δευτε'ρας γραμμής κατέχεται ύπο τεμ,αχίου 
χαλκοΰ μολύβδω περικεχυμένου. Δύο των λοιπών οπών 
Ιχρησίμευον ϊσως μόνον ώς ύπομόχλια (δίβΠΙΠίΙδοΙίβΓ), 
πόίσαι δέ έκαλύπτοντο δια τοΰ έπϊ τοΰ λίθου κείμεν- 
ου αναθήματος. Τό σφζόμενον τής επιγραφής πάρα τό 
άνω άκρον τής έμπροσθεν πλευράς. 

Δε[ΛΟφιλος•; 

2χ• γρ. μ•^, σ*, φ^• 

Ση[Α. διοστίξεως ". 

128. "Ανω μέρος υποστατού έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου, έχοντος τό σχήμ,α κίονος άνευ ραβδώσεων, έφ' 
Όυ ή επιγραφή. Έττϊ τής άνω επιφανείας του αβακίου 
κοίλωμα άβαθες (έν τφ μέσφ μικρά όπή) χρησίμευσαν 
■δια την ενθεσιν αγάλματος έκ μαρμάρου. "Υψ. τοΰ σφ- 
ζομένου 0,45, διάμετρος του στυλοειδοδς μέρους περί- 
που 0,33, μήκ. και πλ. τοΰ αβακίου 0,40, ύψ. αΰτοϋ 
0,09 μ. Γραφή των τεσσάρων πρώτων στίχων ή στοι- 
^^ηδόν καλούμενη• γράμματα τίνα (Γ, Η, Λ) ελήφθησαν 
ΐκ ττις Ιωνικής γραφής (Ι'σως πρόκειται περί ανανεώ- 
σεως άρχαιοτέρας επιγραφής). — 0. Ι. Α. Ι άρ. 398 
πρβ. IV, 1 σ. 44.ΈφημερΙς άρχ. 1860 σ. 1935 άρ. 
5769. ίΚαίΜ, Ερ. Οραβοα άρ. 760. Ε. Ηοίϊιηαηη, 
8)τ11ο§β βρ. ΟτΆββ. άρ. 268. Ββοΐιίβΐ, Ιηβοΐιήίίοη 
■άβδ^ίοηίδοΐιβη Βΐα1β1ίΐ8 άρ. 266. Ηβπηββ Χ, 1876, 
σ. 159. ΙΙδβηβρ, Α1ί§πβο}ιί8θ1ΐθΓ νβΓ8ΐ)Ευ σ. 30. 
Λνοοίιβηβοΐιπίί ίπΓ ΙίΙαβΒ. ΡΗΙ. 1887 σ. 1574. 

Διογέν[ες ΐ) -ης 
άνέΟηκεν 
Αίσσχύλο 
Ηυύς Κεφ[α- 
λεος ( ί -λέος) 

2χ. γρ.: 1ι2, ν«>, σ<, φ». 

129. Τεμάχιον πλίνθου Ικ Πεντελησίου μαρμά- 



ρου. Σώζονται μέρη τής έμπροσθεν (ενεπίγραφου), της 
αριστεράς και τής (λείας) άνω πλευράς. Έν τοις γράμ- 
μασιν ϊχνη χρώματος Ιρυθροΰ. Μήκ. 0,26, ΰψ. 0,13, 
πλ. 0,30 μ."Γψ. των γραμμάτων 0,04. — Ο.Ι.Α.ΙΥ, 
1 σ. 200 άρ. 373246. Δελτίον άρχ. 1889 σ. 17, 13. 



ναο. 
Διοκλ — 



άν[έθ 



αν εοεκεν 



Σχ. γρ.; α<2^ ν8. 



130. * Μέγα βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
συνιστάμενον έκ δύο πλίνθων, ων ή έμπροσθεν κειμένη 
(συνηρμολογημένη έκ δύο τεμαχίων) φέρει έπΐ τής πρόσ- 
θιας πλευράς την έπιγραφήν. Έν τή άνω επιφάνεια τοΰ 
βάθρου κοίλωμα τετράγωνον (μήκ. 1,50, πλ. 0,73, 
βάθος 0,013 μ.). Μήκ. 2,06, πλ. 1,28, ΰψ. 0,29 μ. 
"Τψ. των γραμμάτων 0,055 μ. Γραφή: στοιχηδόν. 
Κείται νοτιοδυτικής τοΟ Παρθενώνος, παρά τόν έκ Πει- 
ραϊκού λίθου τοϊχον (έ'νθα έν τφ Α' πινάκι του Δελτίου 
άρχ. 1889 κείται ό αριθμός 24), τό δε γωνιαϊον τεμά- 
χιον έφ' ου τό τελευταϊον γράμμα τοΰ πρώτου στίχου 
φυλάσσεται έν τφ έπιγραφικω Μουσείφ. — Ο.Ι.Α. IV, 
1 σ. 200 άρ. 373 24^ Δελτίον άρχ. 1889 σ. 17, 12. 
Ια1ΐΓΐ)ΐιο1ι άβ8 αΓοΙι. Ιηδί. VIII, 1893, σ. 155. 

Διο;κ]λείδες: άν[έθεκε]ν 
1ιο Διοκλέος• τάθεν[αίαι 

Σχ.. γρ.:.α«, ε», 6^ σ-•. 
Σημ. διαστίξιως *. 

131. *Βάθρον επίμηκες έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Έπϊ τής άνω επιφανείας υπήρχε κοίλωμα τετρά- 
γωνον έχον μήκ. 0,81 , πλ. 0,19, βάθος 0,03 μ. Άπε- 
κρούσθησαν τό άριστερον ήμισυ τής άνω επιφανείας μετά 
μέρους τοΰ κοιλώματος και άλλα τινά μικρότερα τεμ.ά- 
χια. Ή επιγραφή έπΙ μιας τών στενωτέρων πλευρών 
Έν τοις γράμμασιν ϊχνη χρώματος έρυθροΰ. Μήκ. 0, 94, 
ΰψ. 0,45, πλ. 0,57 μ, Κείται πρό τοΟ έν τή Άκρο- 
πόλει μουσείου.— Ο.Ι.Α. IV, 1 <τ. 102 άρ. 3732«6. 
Πρβ. Ε. Ηοίϊιηαηη, δ)Ί1ο§β βρ. ΟΓαβο. άρ. 226. 

Παλ]άδι μ-' έγρεμάχαι Διονύσιο[ς τ- 
ό]δ' άγαλ[Λα στεσε Κολοίο παις, [εύχσά- 
[Λενος δεκάτεν 

Σχ. γρ.: α", 8», ε', μ^", ν^ α* και σ" (Ιν ττ] λέξει «Διονύ- 
σιοί»), ^\ χ". 



79 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



80 



132. Το πρόσθιον η[Λΐσυ κίονος Ικ Πεντελγισίου 
Μ,αρ(Αάρου, συντ$θ6ΐ[λένον έζ εξ τ6[Α*χίων, ων τέοσιχροι, 
(θ!-ύ?) προσαρ(ΛΟζοντα άλλήλοις , άποτελοΟσι το άνω 
(λέρος τοϋ κίονος, ένφ το ΰπ' άρ. /" περιέχει το τέλος 
τοΰ πρώτου στίχου. Άπεθραύσθγ) το κλτω όίκρον έπΙ 
του άνω άκρου, ου σώζεται (Αίκρόν τι (Λέρος, ύπηρχε 
κοίλωμα περιφερές. Διά(Αετρος περίπου 0,24, το νυν 
μτϊκος των συννιρ[Λθλογϊ!(Λένων τερ.αχίων ό[Λθϋ περίπου 
1,00 (Λ.— ο ά}: 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 84 άρ. 373". 



Τα] Άθε 
---Ά] 
Ιιοι — ] 



ναιει ανε 



ο 6 /■ 

[θε]σαν [Δι]ον[υσόδορ]ος 
[ο]ς άπ[αρχ]έ[ν 



κλείδο 



ναο. 



ά 



Σχ. γρ.: α'ί, ί^, β<, ν» χαΐ ν", ρ'», σ<. 

133. Βάθρον έζ 'Υ(ΛΥΐττίου «.αρ[Αάρου, ου άπε- 
σπάσθησαν το όπισθεν [/.έρος και τε(Λάχια της σωζθ(/,έ- 
νης άνω επιφανείας, αντικατέστησε δε προφανώς άρ- 
χαιοτερον έκ λευκοΰ (Λαρ[/.άρου βάθρον. Μηκ. 0,33, 
πλ. 0, 16, ΰψ. 0,22 [Λ. Γραφή: αρχαΐζουσα. — Ο. Ι. Α. Ι 
άρ. 383.Έφη[Αερ!ς άρχ. 1839 σ. 175 άρ. 155. Καη- 
§3,1)6 άρ. 9. ίιβΒαβ άρ. 43. 

Διφιλίδες έκ Κερα(Λέο[ν 
άνέθεκε 

Σχ. γρ.: άπομ.ιμ.τίιιεις των έξης γραμι^άτων• α'^, ε'" (ή μεσαία 
γραμιχή βραχκτέρα), θ••, μ^^ γ8^ ^.Ι^ φ4_ 

ψ. Σημειωτέον ότι το ύπο την έπιγραφήν (Λονό- 

ν 
γράμμα, έχον το έξης σχήμα : ||| , επανέρχεται έπΙ 

άλλης βάσεως έξ'Ελευσινιακοΰ λίθου, κειμένης έν Άκρο- 
πόλει παρά τα λείψανα τοϋ βάθρου της Αθηνάς της 
Προμάχου καλούμενης. Έχει μηκ. 0,51, ύψ. 0,275, 
πάχ. 0,56 μ., έχρησιμοποιήθη δε δις έν διαφόροις έπο- 
χαϊς, ώς μαρτυροΰσι τα ϊχνη ποδών αγαλμάτων σφ- 
ζόμενα έπΙ της άνω και έπί της κάτω επιφανείας. 

134. Τεμάχιον τοΰ άνω πλατύτερου μέρους υποθέ- 
ματος έκ Πεντελησίου μαρμάρου. Σώζονται μέρος 
τοΟ άνω και το δεξιέν άκρον. Έπί της άνω επιφανείας 
ύπηρχε τετράγωνον κοίλωμα (πλ. 0,07 μ.). Μηκ 0,07- 
0,08, ΰψ. 0,25, πάχ. 0,18 μ.— 0. Ι. Α. Ι άρ. 555. 



ος - 
εκε 



- Ηεγ]έμ«χ- 
άνέθ- 

- - π]αϊς, 1ιο- 



Ιιος έ- 

υνα 

ον χ 

αντ 

ς; Ιιοι 

ν&ο. 

Σχ. γρ.: μ'ο, ν8, „4. 

135. Τν. Βάθρον έκ Ναξίου μαρμάρου, άποκεκρου- 
σμένον δεξιά καΐ άνωθεν. Μηκ. 0,42, ί5ψ. 0,17, πλ. 
0,28 μ.— α. Ι. Α. Ι άρ. 348. Έφημερίς άρχ. 1859 
σ. 1834 άρ. 3516. 

....γ.ο....ον 

,οιδεΗερακλ..α-- 

Σχ. γρ.: α" χαί α^^^ γ; (αώζεται μ.(ίνον ή δεξιά γρα(ΐ.μί(), δ", 
ε', Η', κ; (υπάρχει ριόνον το επάνω μέρο?), ν^, ρ'^. 

136. * Κίων άνευ ραβδώσεων έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου, πλατυνόμενος προς τό κάτω μέρος. Έν τ^ μι- 
κροτέρ:»: άνω άκρ(^ μικρόν κυκλοτερες κοίλωμα. Ή επι- 
γραφή κύκλω περί την άκραν ταύτην. Μηκ. 1,84, διά- 
μετρος 0,27-0,31 μ. Κείται προ τοΰ έν τί) Άκροπόλει 
μουσείου.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 202 άρ. 373^57. Λελ- 
τίον άρχ. 1889 σ. 16, 9. 

Έμπεδία δεκάτεν άνέθεκεν [τε]ι Άθ[ε]να- 
ί]αι 

Σχ. γρ.: α<', δ^, ε», μ'», ν». 

137. Τεμάχιον κίονος άνευ ραβδώσεων έκ Πεντε- 
λησίου μαρμάρου. Ελλείπει το κάτω (δεξιά της επι- 
γραφής) άκρον, έπΐ της σφζομένης αριστερά της επι- 
γραφής κειμένης άκρας ύπάρχουσι τέσσαρες οπαί, έν αίς 
μόλυβδος. Μήκ. 0,92, διάμετρος 0,28 μ. — Ο.Ι.Α. Ι 
άρ. 351. Κθ88, ΑγοΙι. Αυίβαίζβ Ι σ. 204. Έφημερΐς 
άρχ. 1840 σ. 297 άρ. 353, Κ&η§&Ι)β άρ. 8. 1;βΒ&8. 
άρ. 2. Κο1)βΓΐ8, ΙηΙΐ'οάιιοΙίοιι ίο ΟΓββΙί βρ. Ι άρ.52. 

Έόρτιος καΐ 'Οφσιάδες άνεθέτεν 
άπαρχέν τάθενάαι 

Σχ. γρ.: α", ε' και ε*», θ•», ν" και ν», ρ», σ^ φ», χ^. 

138. Βάθρον κιονοειδες έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου άποκεκρουσμένον τά δύο ολίγον εξέχοντα άκρα. Ή 
βάσις ΰπόκοιλος. Έν τφ μέσφ της άνω επιφανείας υπάρ- 
χει μικρόν μέρος τετραγώνου άβαθους κοιλώματος (πλ.. 
0,045 μ.), έν φ ένηρμόζετο δι' ήλων (σφζονται δύα 



81 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



82 



οπα!) πλαξ χαλκτ) αποτελούσα την βάσιν χίχλκοϋ άγαλ- 
[Αατίου. Έν τφ όπισθεν μέρει του βάθρου ΰπάρχουσι 
τέσσαρες ραβδώσεις άπολήγουσαι εις άνθε(Λοειδές κό- 
σμημα, πάρα δέ ταύτας ηρχισεν ό τεχνίτης να κατα- 
σκευάσιο καΐ πέμπτην ράβδωσιν, πιθανώς θα προετίθετο 
να κατασκευάσγ) καΐ άλλας πέριξ του βάθρου, διέκοψεν 
όμως την επεξεργλσίαν ταύτην. °Τψ. 0,52, διάμετρος 
περίπου 0,30 μ. Γραφή: στοιχηδόν. — 0. Ι. Α. Ι άρ. 
387. ΈφημερΙς άρχ.1839 σ.159. Κθ88, ΑγοΙι. Αϋί- 
8αίζβ Ι σ. 180. βαη§α1)6 άρ. 46. Ι/βΒακ άρ. 104. 

Επιτελές 

Οίνοχάρες 

Σοιναύτο 

Περγασεθεν 

Ποσειδονι 

Έρεχθεϊ 

άνεθέτεν 
2χ. γρ.: ν^, σ^, υ•». 

139. Τρία τεμάχια βάθρου έκ Πεντέλη σίου μαρ- 
μάρου, ού το πλ. ήτο 0,25, το δε πάχ. 0,22 μ. Το 
ύπ' άρ. α τεμάχιον, έν ω σώζεται μέρος της άνω επι- 
φανείας (έπΐ ταύτης ΰπηρχε κοίλωμα τι), έ'χει ΰψ.0,03, 
το ύπ' άρ. έ περίπου 0,33, το ύπ' άρ. ο περίπου 0,08 
μ.— α: Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 84 άρ. 3735', Β: Ο.Ι.Α. 
,ΐν, 1. σ. 93 άρ. 373124. 

α: χάρες 

ύ: χοί παϊ[δες 

Έπιχάρες 

'Οφολονίδες 
Χ]αρ'ϊνος 

Χα]ρίσιος 

κλες 

β: άπαρχέν 
. αν] έθεσαν 



^^ 9^ χ^• 



Σχ. γρ.: α<2, ε», θ^ ν» και ν^ (δ στίχ. 3), ρ«>, 

140. Τεμάχιον τετραγώνου στήλης μετ' έπικράνου 
έξ ύποφαίου λεπτοκόκκου μαρμάρου. Άπεθραύσθη τό 
έπίκρανον και το κάτω μέρος του λίθου. Ή επιγραφή 
έπί μιας τών στενωτέρων των μακρών πλευρών. Μήκ. 
0,26, ύψ. 0,11, πλ. 0,17 μ. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 
103 άρ, 373 225. 



Έργόκλεια: ά[νέθεκεν 

Σχ. γρ.: α'3, ε», ν", π^^ ρΟ, χί. 

Σημ. διαστίξεως ". 

141. * Πλίνθος Ικ Πεντελησίου μαρμάρου, ήτις προσ- 
ηρμόζετο κατά τό άριστερον άκρον προς όμοίαν άπο- 
λεσθεϊσαν. Έν τη άνω έπιφανείίχ κοίλωμα τετράγωνον 
(μήκ. 0,55, πλ. 0,37, βάθος 0,25 μ.). Μήκ. 0,77, 
ΰψ. 0,55, πάχ. 0,29 μ. Κείται προ τοϋ έν τή Άκρο- 
πόλει μουσείου.— Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 200 άρ. 3732". 
Δελτίον άρχ. 1888 σ. 225, 4. 

Ε]ύάνγελός [/.ε άνέ- 
θ]εκεν τεί Άθεναίαι 

Σχ. γρ.: α12, ^β^ β^^ ^ιο, ν8, σ^ υ^. 

142. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σφζεται το υπέρ την έπιγραφήν άκρον. Μήκ. 0, 25, 
ύψ. και πλ. 0,11 μ.— Ο.Ι.Α. Ι άρ. 416.ΈφημερΙς 
άρχ. 1839 σ. 171 άρ. 143 και σ. 218 άρ. 230. Βαη- 
§α1)Θ άρ. 1716. 

ν&ο. Είίαρχος [άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: α", α; υ-!. 

143. * Κίων άνευ ραβδώσεων έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου, συναρμολογηθείς έκ πέντε τεμαχίων. Μήκ. 1,70, 
διάμετρος άνω 0,225, κάτω 0,26 μ. ΈπΙ τής άνω 
άκρας κοίλωμα περιφερές, ού διάμετρος 0,06, βάθος 
0,05 μ. Κείται προ του μουσείου τής Ακροπόλεως. — 
Ο.Ι. Α. Ι άρ. 363 καί IV, 1 σ. 102 άρ. 37321». 
Έφημερίς άρχ. 1840 σ. 314 άρ. 373. Βαη§αΙ)β άρ. 
14. I^βΒα8 άρ. 29. Ε. Ηοίϊιηαηη, δγΙ1ο§β βρ. ΟΓ&βο. 
άρ. 246. 1ιβρ8ίιΐ8, ΜαηηοΓ8ίυάΪ6η σ. 76, 93. 

Π]αλλάδος έμΐ θέας, άνέθεκε δέ [λ' Εύδίκο Ιιυός, 
Δεχσίθεος, κτεάνον [Λοΐραν άπαρχσάμι,ενος 

Σχ. γρ.:α•<, 04, [λ2, νΟ, ρ», σ^ υ», χ3. 

144. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σώζεται μέρος τής έμπροσθεν ενεπίγραφου πλευράς 
μετά τοϋ αριστερού άκρου, διεφθάρη δμως τό παρά τό 
άκρον τοΰτό μέρος τής επιφανείας καί του πρώτου γράμ- 
ματος του πρώτου στίχου (ε) διακρίνεται μόνον τό 
κάτω ήμισυ άμυδρώς, του δέ πρώτου γράμματος τοϋ 
δευτέρου στίχου (κ) μόνον ή κάθετος γραμμή. Τοϋ έν 
τφ πρώτφ στίχφ ρ σφζεται μόνον τό κάτω ήμισυ τής 
καθέτου γραμμής. Μήκ. 0,18, ΰψ. 0,065, πλ. 0,07 μ. 
Γραφή: στοιχηδόν. 

6 



83 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



84 



Εύ]ένορ [άνέΟεκεν ; 
1ιο] κερ[α[Λευς ; 

Σχ γρ.: ε< ^ ε», ν^, ρ; 

1 45. Στήλη τετράγωνος έκ Πεντελησίου (;.αρ[^-άρου. 
Συνίσταται ίχ. πλατύτερου τινός έπικράνου (ΰψ. 0,15, 
ττλ. 0,29 (Λ.), έφ' ού V) επιγραφή, και μακροτέρου προς 
τακώτω ολίγον πλατυνοαε'νου (0,22-0,23 |Λ.)τ[Λήματος 
([Λήκ. 0,43 (Λ.). Πλάτος περίπου 0,15 (α. Ή οπίσθιος 
πλευρά ήρείδετο προς τοϊχόν τίνα. Έν τΤι άνω επιφά- 
νεια του έπικράνου κοίλω(Αα (|Λήκ. περίπου 0,15, πλ. 
0,11, βάθος 0,025 α.), έν φ ιστατο λίθινον άγαλ- 
(Λάτιον. Γραφή: στοιχηδόν, ιωνική. — 0. Ι. Α. IV, 1 

σ. 81 άρ. 373 '6. ΒαΙΙ. άβ οογγ. ΜΙ. III, 1879, 
σ. 127. 

Εύθυδικος 
άνέΟηκεν 
Σχ. γρ.: α<2, ν^, υ». 

146. * Ύπόστατον περιφερε'ς, έπί κίονος πάλαι έπικεί- 
[Αενον, αρχαϊκού γυναικείου αγαλματίου, ού σώζεται το 
κάτω (λέγρι των γονάτων, πιθανώς και το άνω (Λέρος. 
Κατεσκευάσθγ) τό (Λεν ύπόστατον έκ Πεντελησίου, το 
δε άγαλ(Λα έκ Πάριου (Λαρ[Λάρου.ΔιάΐΛετρος άνω 0,38, 
κάτω, ένθα έφηρ(«,όζετο έπϊ του κίονος, 0,21, ΰψ. 0,28 
[Λ. Ή επιγραφή έπί του ολίγον εξέχοντος άκρου, έ'[Λ- 
προσθεν τών ποδών τοΰ άγαλ(<.ατίου. "Ιχνη χρώ(Λατος 
έρυθροϋ. Γραφή: στοιχηδόν. Κείται έν τφ μουσείφ της 
Ακροπόλεως ύπ' άρ. 609,— 0. 1. Α. IV, 1 σ. 92 άρ. 
373 <ΐ8. ΙιιΙιΛιιοΙι (Ιβδ είΓοΙι. ΙηδΙ. 11,1887, σ. 219. 
220. III, 1888, σ. 271, 1. ΟνβΛβοΙί, Ρΐαδίΐΐί^ Ι 
σ. 197. €ο1Ιΐ§ηοη, δουΙρίαΓβ §Γβοο[αβ Ι σ. 356. 
1;βρ8Ϊιΐ8, ΜαηηοΓδίυίϋβη σ. 71, 34. 

Εύθύδικος Ιιο Θαλιάρχο 
άνέθεκεν ναο. 

Σχ. γρ.:α«, εΐο, ν», ρΌ, σ^«^χ2. 

147. Δύο τε(«,άχια τοϋ αύτοΰ βάθρου έκ Πεντε- 
λησίου [Λαρ(Λάρου, ών τό εν (α ύ ο) συνετέθη έκ τριών 
[Λίκρών τε(Λαχίων. Ά(;.φοτέρων σώζονται πλην (Λέρους 
της έ'(Απροσθεν καί (Λέρη της κάτω πλευράς, τοΟ δε ύπ' 
άρ. α ΰ ο και της άνω πλευράς (ύψ. του βάθρου ήτο 
περίπου 0,18 (Α.), άπεθραύσθησαν δε τα λοιπά (Λέρη. 
Μήκ. ά(/.φοτέρων περίπου 0,30, πάχ. του ύπ' άρ. αύο 
τε(Λαχίου περίπου 0,23, τοΰ ύπ' άρ. ά περίπου 0,28 [λ. 
"Εν τισι τών γρα(<.(Λάτων Ι'χνη χρώριατος έρυθροΰ. — 
ύ καί ά: Ο.Ι.Α.ΐν,Ι σ.91 άρ.373ΐθ''. ο:α.Ι.Α.ΐν, 



1 σ. 94 άρ. 373 '^^. Πρβ. την προηγου[Λένην έπι- 
γραφήν. 

α: ά: 

α Θαλι[αρχο δ]δναι 

εν α (ή γ) λ ομενος σοζ 

,_ άνέθε]κεν Εύθ[υδικος _ - ς κόραι 
μένει {;) ' 

Σχ. γρ.: α<2_ ^3 χαί ε•», θ•*, (λ*", ν^, ρ1 ; σ•* καΐ σ^ (τό δεύ- 
τερον ), ϋ^. 

148. Τε(Λάχιον πλακός περιφερούς έκ Πεντελησίου 
ριαρ(<,άρου, ης άπεθραύσθη περίπου τό ή[Λΐσυ. Παρά το 
άκρον της άνω επιφανείας ύπάρχουσι τέσσαρα περιφερή 
κοιλώ(Λατα, πέ(Λπτον δε ύπήρχεν έν τ<^^ (Λέσφ αυτής. Τα. 
κοιλώριατα ταΟτα έχρησί[Λευον πιθανώς εις έπικόλλησιν 
δευτέρας πλακός, έφ' ης ιστατο τό άνάθη(Αα. Διά(Λ$- 
τρος περίπου 0,65, ΰψ. 0,12 |α. — 0. Ι. Α. IV, 1 
σ. 99 άρ. 373198. 

άνέθεκεν] Εύ[Λελίδο γυνέ Σφεττόθεν ναο. 

2χ. γρ.: μ', ν8, υ5, φ2. 

149. Κιονίσκος έκ Πάριου (Ααρ[Λάρου (Λετά περι- 
φερούς έπικράνου , ού άπεθραύσθη τε[Λάχιον. Έν τφ 
(Λέσφ της άνω επιφανείας τοΰ έπικράνου περιφερές κοί- 
λω(Λα, έν φ ιστατο τό άνάθη(Λα. Μήκ. περίπου 0,24, 
διάμετρος της άνω επιφανείας 0,25, του κοιλώματος 
0,11, βάθος αΰτοΟ 0,04 μ.— Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 94 
άρ. 373 "2. 

γαο. 

Εύνε ^ 

[λίδες 

Κίρ[ον <) - ίας ανέθεσαν; — 

Σχ. γρ.:δβ, εΐο, ^3, μ,9, ρ;„2. 

150. Βάθρον περιφερές έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, άφ'ού άπεσπάσθησαν περίπου τα δύο πέμπτα, ελ- 
λιπές και κατά τό κάτω μέρος. "Τψ. 0,18, διάμετρος 
0,27 μ. Ή επιφάνεια της περιφερούς πλευράς εινε σχε- 
δόν ακατέργαστος πλην τοΰ χώρου της επιγραφής. Έπΐ 
της άνω επιφανείας σώζεται μέγα μέρος τοΰ κυκλοειδοΰς 
κοιλώματος (διαμέτρου περίπου 0,19, βάθους 0,015 
μ.), έν φ προσηρμόζετο τό ανάθημα, πιθανώς άγαλ- 
μάτιόν τι. 

Εύπρ[ άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: ρ ', κ•*. 

151. Τεμάχιον έξ ύποφαίου *Υμηττίου μαρμάρου, 



85 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ^ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



86 



πανταχόθεν άποκεκρουσμένον. Μηκ. 0,13, ύψ. 0,17, 
πάχ. 0,035 (Λ. Έν τοϊς γράμ(;.ασι χρώ(Λα έρυθρόν. — - 

α. Ι. Α. IV, 1 σ. 95 άρ. 373 '46. 

--κλ 

— Εύ; ]ρυπ 

Σχ. γρ.:ρ^ϋ2. 

152. Τε(^,άχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρ[Λά- 
ρου, πανταχόθεν άποκεκρουσ(Λε'νον, σώζεται όριως [λε- 
ρός της άνω επιφανείας τοΰ λίθου, εφ' ης ύπηρχε περι- 
φερές ώς φαίνεται κοίλω[Αα. Μηκ. 0,19, πλ. 0,12, ΰψ. 
0,055 [Λ.— α. Ι. Α. Ι άρ. 348. Πρβ. ΚοΙϊθΓίΒ, Ιη- 
ίΓΟίΙαοίϊοη ίο ΟΓββΙί βρ. Ι άρ. 46. 



Έχσέκεστο[ς 
άνέθεκε[ν 
τει ['Αθεναίαι 

Ό καΐ ε' και ε••, θ••, κ' και κ^, ν" 



Σχ. γρ.: α", ε 



153. Δύο πλάκες έκ νησιώτικου [^.αρ[/.άρου, ό[Λθΐά- 
ζοντος προς το της Νάξου (Ι/βρβίιΐΒ, Μ&ΓΐηοΓΒία- 
άΐβη σ. 53). Έπΐ της άνω επιφανείας της ρ,ιΚς (α) 
ύπηρχε παρά το άριστερον άκρον κοίλωμα τετράγωνον 
(πλάτους 0,17, βάθους 0,05 (λ.), ούτινος ή συνέχεια 
ύπηρχεν ϊσως ΙπΙ άλλης αριστερά προσκεΐ(Λένης πλακός, 
και άλλα τινά (Λίκρότερα κοιλώριατα προερχόμενα έκ 
[/.εταγενεστέρας χρήσεως τοΰ λίθου. Έπΐ της επιφα- 
νείας της δευτέρας πλακός (3) υπάρχει παρά τό άρι- 
στερον άκρον [λέρος κυκλοτερους κοιλώματος (δι' έ'μ- 
πηξιν κίονος ϊσως, βάθους 0,03, ή διάμετρος θά ήτο 
περίπου 0,35 μ.), ούτινος τό μείζον μέρος ύπηρχεν έπΐ 
της αριστερά προσκείμενης πλακός (ϊσως της ΰπ' άρ. α, 
ης άπεσπάσθη τό δεξιόν άκρον, ένφ της ΰπ' άρ. Β πλα- 
κός σφζεται σχεδόν άκέραιον τό άριστερον άκρον). Ή 
επιγραφή έπΐ μιας τών μακρών στενωτέρων πλευρών. 
α: μήκ. 0,63, πλ. 0,44, ύ: μήκ. 0,80, πλ. 0,34, 
ΰψ. αμφοτέρων 0,115 μ.— α: 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 92 
άρ. 373 "6. 

α: Β: 

— Θαρ]ρελείδες \\ Θοπείθες :[■ ']ρ•ον ναο. 

Σχ. γρ.: ε'" χαϊ ε', θ•*, μ.^, ν^, ρ*, σ•*. Τά κυκλοτερη γράμματα 
μικρά. 

Σημ. διαστίξεως 8. 

154. Έπίκρανον κιονίσκου έκ Πέντε λησίου μαρ- 
μάρου, έχον τό σχήμα φιάλης. Έν τη άνω έπιφανείο»: 



κοίλωμα έν φ εκείτο βεβαίως . βαθρίδιον χαλκοΰν οχή- 
ματος τετραγώνου μετά δύο ακανόνιστων προεξοχών 
(μήκ. περίπου 0,13, πλ. 0,11, βάθος τοΰ κοιλώματος 
0,015 μ.). Διάμετρος της άνω επιφανείας 0,225, ΰψ. 
0,055 μ. Ή επιγραφή κύκλφ ύπό τό χείλος. — 0. 
Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 373, »', 23, πρβ. σ. 194. 
Δελτίον άρχ. 1888 σ. 96, 5. 

Θελο[δ ] \χ άνέθεκεν 

Σχ. γρ. α'ϊ, ε'ο, κ3, μΐο, ν». 

Τό δεύτερον ε ψιλόν της λέξεως «άνέθεκεν» έν βε- 
βλαμμένφ χώρφ, ϊσως διωρθωμ,ένον άντΐ άλλου τινός 
γράμματος. 

155. * Επικάλυμμα βάθρου έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου, ού τό άνω μέρος άρχιτεκτονικώς διακεκοσμη- 
μ.ένον προέχει τοΰ άπλοΰ τετραγώνου κάτω μέρους. 
Κείται έν τω μουσείω της Ακροπόλεως. Ή άνω επι- 
φάνεια έχει μήκ. 0,83, τό πλ. ητο περίπου 0,50, ή 
κάτω μήκ. 0,83, πλ. 0,47 μ. "Υψ. 0,16 μ. Συνηρ- 
μολογήθη έκ πέντε τεμαχίων, έλλείπουσι δέ τό όπισθεν 
μ,έρος, μέγα τεμάχιον έκ τοΰ μέσου τοΰ άνω μέρους, τε- 
μάχιον τής αριστεράς άκρας και άλλα τινά μικρά τεμά- 
χια, πρό πάντων τών άκρων. Έπΐ τής άνω επιφανείας 
υπάρχει έν αριστερά πλαζ μολύβδινη επιμήκους άλλ ακα- 
νόνιστου σχήματος, ού τό νΟν μήκος 0,21 (τό άρχικόν 
ϊσως 0,40), πλ. κατά τό μέσον 0,20, κατά τό έμ- 
προσθεν δέ (ϊσως και κατά τό νΰν έλλεΐπον όπισθεν) 
άκρον 0,14 μ. Όμ-οία πλάξ εκείτο, ώς άποδεικνύουσιν 
αί σ(ρζόμεναι όπαί, έπΐ τοΰ μέσου τής επιφανείας. Τό 
ΰπόλοιπον δεξιόν μέρος αυτής διαιρείται εις δύο κοιλώ- 
ματα έχοντα τό σχήμα επιμήκους τετραγώνου, ών τό 
άριστερον ολίγον τι βαθύτερον τοΰ έτερου (έ'χον μήκ. 
περίπου 0,36, πλ. 0,12 μ.), αμφότερα έπιπολαίως 
ώμαλισμένα. Κατά τό μέσον τής κάτω επιφανείας υπάρ- 
χει κοίλωμα (μήκ. 0,24, πλ. 0,21 , ΰψ. 0,08 μ.), όπερ 
άντεστοίχει προς όμοιόμορφον έμβολον τοΰ λίθου, έφ' ού 
έ'κειτο 'τό επικάλυμμα τοΰτο. Ό πρώτος στίχος τής επι- 
γραφής ύπό τό άνω άκρον τής έμπροσθεν πλευράς, οί δε δύο 
άλλοι έπΐ τοΰ κάτω στενωτέρου μέρους τής πλευράς• έν 
τοϊς γράμμασι τοΰ πρώτου και τοΰ τρίτου στίχου χρώμα 
έρυθρόν, έν τοις τοΰ δευτέρου στίχου χρώμα κυανοΟν. — 
α. Ι. Α. IV, 1 σ. 88 (και 181) άρ. 37390 ^οοΐ σ. 83 
άρ. 373". Δελτίον άρχ. 1890 σ. 42, 4. Έφημερΐς 
άρχ. 1886 πίν. 6, 5. ΒαΓβηι1)6Γ§ και δα§1ϊο, Οίο- 
ΙϊοηηαΪΓβ Π, 1 σ. 365. Ι,βρδΐιΐδ, ΜαηηοΓδίικϋβη 
σ. 75, 89. Οο11ί§ηοη, 8οιι1ρίιΐΓβ §Γβο(5ΐΐ6 Ι σ.161. 



87 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑ! ΕΠΙΓΡΑΦΑ1 



88 



^^,ι1^1)α^11 (Ιββ 8,γο1ι. ΙπβΙ;. II, 1887, σ. 147, 41. III, 
1888, σ. 281. ΚΗβΐη. Μιΐδβυιη 1888 σ. 149. 

Θεό[δο]ρος • άν[έθεκεν : Όν]εσ([Λ0 • 1ι[υιός. 
Ονέσιμος • (λ' άνέΟεκεν : χπαρχέν 
τάθεναίαι ; Ιιο Σ(ΛΐκύΟο Ιιυιός 

Σχ. γρ. του πρώτου στίχου: α", ε'•", Ο•*, [α; ν; τΰν οτίχων 2-3: 
α" χα! α'Ο, θ•*, μ.^, ν», ρ•», α*, υ», χ». 

156. Τε(/,άχιον βάυεως !« Παρ ίου (Ααρ(χάρου, παν- 
ταχόθεν άποκ6κρουσ|Λένης (σώζεται δριως [Λέρος της 
κάτω πλευράς). "Εν τισι των γρα[Α|Αάτων ϊχνγ) χρώρια- 
τος ερυθρού. Μηκ. 0,34, πλ. 0,13, υψ. 0,09 (α. — 
€. Ι. Α. Ι σ.180 και 222 άρ. 347. 1,θΒα8 πίν. 3, 8. 
Πρβ. Κ&ΛβΙ, Ερ. ΟΓαβοα άρ. 766. Ε. ΗοίΓιηαηη, 
δ5τ11ο§θ βρ. ΟΓββο. άρ. 229. 

— γ; [Αατα Θότΐ[Λ[ος — 
-■ — ένο ε[σ]τεσε — 

Σχ. γρ.: α", ε; θ^ μ», ν», σ; 

157. Τε(λάχιον πλακός έκ Πεντελησίου ριαρ^Λά- 
ρου. Άπεθραύσθησαν το δεξιόν και το όπίσθιον [/,έρος. 
Έν ττ) κάτω έπιφανείι^ υπήρχε τετράγωνον κοίλω[Λα, 
άνηκε λοιπόν το τε[Αάχιον εις άβάκιον τεθειριένον έπΙ 
στήλης η κίονος. Μηκ. 0,30, υψ. 0,09 [ΐ.. — 0. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 80 άρ. 37310. 

Ίατροκλέες 

και Κείρα[λ ανέθεσαν 

Σχ. γρ.: α", ε' χαι ε••, ρ^, σ* (αί γωνίαι χυρταί), ψ^. 

158. Στήλη έπιριήκης μετά πλατυτε'ρου Ιπικράνου, 
έξ ύποφαίου λεπτοκόκκου μαρμάρου, συντεθειμένη έκ 
πέντε τεμαχίων, κολοβή το όπισθεν μέρος καί την κάτω 
δεξιάν γωνίαν. Μηκ. 1,04, πλ. του Ιπικράνου 0,35, 
του στενωτέρου κάτω μέρους περίπου 0,25, το νυν πάχ. 
του έπικράνου 0,14, τοΟ κάτω μέρους 0,10 μ. Έπϊ 
της άνω επιφανείας τοϋ έπικράνου υπάρχει κοίλωμα 
συνιστάμενον έκ δύο μερών το εν τούτων τετραγώνου 
σχήματος περιέχει περίπου το άριστερόν τρίτον τοϋ επι- 
πέδου χώρου, έχει δε έν τφ μέσφ μικρόν έζόγκωμα και 
παρά την άριστεράν καϊ την έ'μπροσθεν πλευράν (μηκ. 
0,12 μ.) μικράς όπάς, το δε έτερον εϊνε επίμηκες καΐ 
κείται παρά τό νΟν όπισθεν άκρον του λοιπού μέρους 
του έπικράνου. Ή επιγραφή κατά τό μήκος του στε- 
νωτέρου κάτω μέρους, της στήλης. ΈπΙ της κάτω άκρας 



σφζεται μικρόν τετράγωνον κοίλωμα, όπερ έχρησίμευε 
βεβαίως εις την έπί άλλου λίθου τοποθέτησιν της στή- 
λης. — Ή επιγραφή• έδημοσιεύθη (πλην τών δύο πρώ- 
των γραμμάτων των δύο στίχων) Ιν τφ 0. Ι. Α. IV, 
1 σ. 180 ΰπ'άρ. 3738», πρβ. σ. 84 άρ. 373 6* καί 
86 άρ. 373»•. ΈφημερΙς άρχ. 1883 σ. 35, 5. Δελ- 
τίον άρχ. 1888 σ. 140, 2. 

Δεκάτεν • Άθεναίαι • τϊολιόχοι 
Ηιεροκλείδες ■ υ." άνέθεκεν • Γλαυκίο 

Σχ. γρ.: α" καΐ α'», ε'» χαΐ ε», β•• χαί θ< (στίχ.. 2), μ*», ν» 
χαΐ ν9, ρ", α*, υ^, χί. 
Σημ.. 8ιαστί?εως *. 

159. Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, ου άπε- 
σπάσθη τό κάτω μέρος. Έκ της επιφανείας των πλευρών 
τοϋ λίθου έλειάνθη επιμελώς μόνον τό άνω τρίτον της 
έ'μπροσθεν πλευράς, έ'νθα ή επιγραφή. 'Επί της άνω επι- 
φανείας ύπήρχεν επίμηκες τετράγωνον κοίλωμα (πλ. 
0,08), ούτινος κατεστράφη δια μεταγενεστέρας χρή- 
σεως τοϋ λίθου τό άριστερόν μέρος, συμπεριλαμβανομέ- 
νων καΐ τών πρώτων (4;) γραμμάτων της επιγραφής. 
Μηκ, 0,36, ΰψ. 0,30, πάχ. 0,15 μ. Γραφή: στοι- 
χηδόν. — 0. Ι. Α. Ι άρ. 380. Έφημερίς άρχ. 1852 
σ. 673 άρ. 1115. Καη§α1)β άρ. 2260. 1,β1)α8, Εχ- 
ρΐϊοαίΐοη σ. 18 άρ. 33 α. 

. . σεύτες άνέΟεκ- 
εν] Ίκαριευς 

Σχ. γρ.: θ; ν", ρ'", σ••. 

160. Τεμάχιον βάθρου εκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, άποκεκρουσμένον αριστερά, δεζιά, κάτω και δπι- 
σθεν. 'Εν ττ^ άνω έπιφανείι^: τοϋ λίθου υπήρχε τετρά- 
γωνον κοίλωμα. Μηκ. 0,18, πλ. 0,09, ΰψ. 0,05 μ. — 
Ο.Ι.Α. Ι άρ. 378. Κα秣ΐ1)β άρ. 17. ί.βΒα8 άρ.126. 

ίας : Ίκαρι[εύς 

άνέθ]εκεν : δε[κάτεν 

Σχ. γρ.: α*^ χαΐ α", ε' και ε^, ν^, ρ', σ*. 

Σημ. διαστίίεως ". 

161. * Τεμάχιον βάθρου έκ Παρίου μαρμάρου, ού 
άπεσπάσθησαν τό δεξιόν ήμισυ και τό όπίσθιον μέρος 
του αριστερού ήμίσεος. Μηκ. 0,47, πλ. 0,39, ΰψ. 
0,365 μ. 'Επί της άνω επιφανείας ϊχνος ποδός (δε- 
ξιού) αγάλματος ώς φαίνεται. Ή επιφάνεια της αρι- 
στεράς καί τό πλείστον (κάτω) μέρος της έ'μπροσθεν 



89 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΤΜΑΤΩΝ 



9Θ 



■πλευράς ελειάνθη δια κροταφίδος, έπΐ[Λ6λέστ6ρον δέ τό 
άνω ίίίκρον της αριστεράς πλευράς, όπερ βαθύτερον κεί- 
μενον του λοιποΟ έ(Λβαδοΰ σχϊ)[Λατίζει ώσεϊ ταινίαν, κ«! 
ό ΰπό το όίνω άκρον της ε[Απροσ9εν πλευράς χώρος της 
επιγραφής. Έπϊ της αΰτης έμπροσθεν πλευράς υπάρχει 
πάρα το νυν δεξιόν άκρον τεμάχιον τοΰ δια την (χετά- 
■θεσιν του λίθου χρησψεύσαντος άγκώνος (ΥβΓδίΐίζ- 
Ι3088β), υποδεικνύων πιθανώς ακριβώς τό ποτέ (Λε'σον 
της πλευράς ταύτης. Τοϋτο αναλογιζόμενοι δυνάμεθα 
να συμπεράνωμεν ότι ό πρώτος στίχος της επιγραφής 
ίίχεν ή ηδύνατο να είχε περίπου 34 γράμματα. — Ο 
Ι. Α. Ι άρ. 395 (πρβ. IV, 1 σ. 44).Έφημερίς άρχ 
1842 σ. 482 άρ. 757 και 1860 σ. 1962 άρ. 3813 
Κ&η§3,ΐ3β άρ. 52. ΙιβΒ&Β άρ. 6. ΗβΓίηββ V σ. 59 
Ρ. Ββοΐιΐβΐ, Ιηβοΐιπββη (Ιββ ϊοηί8θ1ιβη Όϊαΐβΐίίδ άρ 
173. Βί1;Ιβη1ιβΓ§βΓ, δγΠο^β άρ. 8. 

1]ον άνέθεκεν Ά[ν; . . ]λ[ τ- 

εϊ ΆΟεναίει 
π. χ. "Ι]ον άνέθεκεν Ά[ντι]λ[όχο Έφέσιος δεκάτεν 
( ί) άπαρχέν) τεΐ Άθεναίει. 

Σχ. γρ.: α'^, ν^. 

162. *Κίων έκ Πεντελησίου μαρμάρου, έξογκούμε- 
νος προς τα κάτω (διάμετρος άνω 0,24, κάτω 0,30 μ.), 
τό νυν μηκ. περίπου 1,20 μ. Συνηρμολογηθη έκ τεσ- 
■σάρων τεμαχίων, τα δε λοιπά συνεπληρώθησαν γύψφ. 
Έπί της άνω άκρας μικρόν περιφερές έ'μβολον (διαμέ- 
τρου 0,14, ΰψ. 0,03 μ.). Κείται προ τοΰ έν τίί'Ακρο- 
πόλει μουσείου.^ 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 99 άρ. 373 '". 
Ιιβρδίυδ, ΜαΓίηοΓδΙιιάίβη σ. 76, 92. 

Κάλις δεκάτεν άνέθεκεν Άθεναίαι 

Σχ. γρ.: α", ν^, α*. 

163. Βάθρον περιφερές έκ Πεντελησίου μαρμά- 
■ρου, κείμενον παρά την άνατολικην στοαν τών Προπυ- 
λαίων. Άπεθραύσθη τό άνω μέρος μετά μέρους της 
επιγραφής, άπεθραύσθησαν δέ καϊ τεμάχια τοΰ ολίγον 
(0,05 μ.) προέχοντος κάτω άκρου, ού τό ί5ψ. 0,08 μ. 
Τό νΰν μέγιστον ύψ. 0,56, διάμετρος του κυριωτέρου 
ριέρους, έφ' ού ή επιγραφή, 0,78 μ. — 0. Ι. Α. Ι άρ, 
419. Έφημερϊς άρχ. 1838 σ, 107 άρ. 54. Καη§αΐ3β 
άρ. 53. ΙιβΒαδ άρ. 589. Πρβ. Ιιοννγ, ΙηβοΙίΓίί'Ιβη 
^ΓΐβοΙι. ΒίΙάΙιαυβΓ σ, 34. 

Καλλίας Δ[ιδυ[Λίο άνέθεκε 
νικ[δν 



Όλ[υ[Λ]πίασι 
Πύθια : δΙς 
5 Ίσθ[Λΐα πεντάκις 
Νέ[Λεια τετράκις 
Παναθέναια μεγάλ[α - - 
ναο. 

Σχ. γρ.: μ', ν'* χαΐ ν" (στίχ. 6). 
ΣηίΑ. διαστίξεως *. 

Γράμματα τίνα τών έκτος τών αγκυλών εινε έφθαρ- 
μένα, άβέβαιον δέ άν ή λέξις «μεγάλα» ητο ή τελευ- 
ταία της επιγραφής. ΆντΙ τοΰ γ ταύτης της λέξεως 
εσφαλμένως έχαράχθη α. 

164. Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, κείμε- 
νον προ τοΰ μουσείου της Ακροπόλεως. Άπεκρούσθη 
μέγα τεμάχιον μετά της αριστεράς οπισθίου κάτω γω- 
νίας. Έπί της άνω επιφανείας ϊχνη ποδών αγάλματος 
χαλκού. Μηκ. 0,64, πλ. 0,55, ΰψ. 0,30 μ.— 0. Ι. 
Α. Ι άρ. 392, πρβ. IV, 1 σ. 44. ΗβΓίηβδ III σ. 
166. ίι'όνίγ, ΙηβοΙίΓΪίίβη §ΓΪβο1ι. ΒΐΙάΙιαυΘί' άρ. 
415. ϋΐΙΐ6η1)θΓ§βΓ, δγΙΙο§β άρ. 7. 

Καλλίας Ηιππονίκο άνέθ 

(η ^ 

< 

Σχ. γρ.: α", ν", σ•*. 

■ 165. Τεμάχιον κίονος έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
όστις θα είχε 16 ραβδώσεις καϊ διάμετρον περίπου 
0,30 μ. Σφζονται μέρη πέντε ραβδώσεων. Μηκ. 0,22 
μ.— α. Ι. Ά. Ι άρ. 410. ΒαΙΙ. άβΙΓ Ιπδΐϊίαίο 1865 
σ. 139. 

Καλλία[ς άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: α<2. 

166. Όκτώ τεμάχια κίονος ΐωνικοΰ ρυθμοΰ έκ Πεν- 
τελησίου μαρμάρου, μετά δύο ραβδώσεων, έν αίς κατά 
μήκος τοΰ κίονος ή επιγραφή. Προσαρμόζουσιν άλλήλοις 
άφ' ενός μέν τά πέντε αριστερά {α) άφ' ετέρου δέ τά 
δύο δεξιά τεμάχια [ο), μεταξύ δέ αυτών έ'κειτο τό ύπό• 
λείπόμενον δγδον τεμάχιον (έ), άγνωστον όμως πόσον 
τοΰτο άπεϊχεν αυτών ένθεν καϊ ένθεν. Διάμετρος τοΰ κίο- 
νος περίπου 0,32 μ. — Έδημοσιεύθησαν τά την έπιγρα 
φήν άποτελοΰντα τεμάχια: Ο.Ι.Α. Ι άρ. 350, ϋ [ = 
Έφημερΐς άρχ. 1 839 σ. 288 άρ. 335. Καιΐ§αΙ)β άρ. 1 1 . 
ΙιβΒαδ άρ. 34. ΒοΙιβΓίδ, ΙηίΐΌοΙιιοίϊοιι ίο (αΐ'θβΐί βρ. Ι 
άρ.47, ϋ. ΚαΐΙ)βΙ, Ερ. ΟΓαβοα άρ. 755). IV, 1 σ. 91 
άρ. 373Ό8. σ. 99 άρ. 373 '35. ^. 100 άρ. 373»»». 



91 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΒΠΙΓΡΑΦΑΙ 



92 



σ.101 άρ. 373 2'^ δίΙζυη§8ΐ)βΓΪο1ιΙβ άβΓ ΑΙίαΰθΐηίΘ 

ζυ ΒβΓίίη 1888 σ. 313, 1. Συντεθεψένα βλ. €.Ι.Α. 
IV, 1 σ. 153 άρ. 350. και Δελτίον άρχ. 1891 σ. 74, 
8. Πρβ. Ε. ΗοΓΓιηαηη, δγ11ο§β βρ. ΟΓαβο. άρ. 212. 

α: 

(1) Καλλίμαχος μ(.' άν]έθεκεν Ά(ριδναΐο[ς] τάθε- 

έ: 

ναίαι : άν|[ άθ]ανά'τον Ιιοι ό[ρανον εύρύν] 

ο: 
Ι έ'χοσιν υειο. α: 

(2) στεσάμενος 'π:ολ'έ]μαρχος ΆΟεναίον ΐον άγονα ■ 

δ: . ο: 

τον αε Ι — ελενονο | παισίν Άθεναίον 

μ[α — ί) ν 

Σχ. γρ.: α'" και α' χαϊ α" , γ^, δ•», ε^, Ο-*, μ^^ ^8 χαΐ ν^, ρ^, 

<'^ 9^ Χ^• 

Σημ. διαστίζεως ". 



167. Δύο συγκεκολληαένα τε[;.άχια πλακός (βάσεως) 
έκ Πεντελησίου |Λαρ[Λάρου. Έλλείπουσι το άριστερον 
και τό δεξιον άκρον. Μ^κ. 0,40, ΰψ. 0,125, πλ. 0,22 
[Λ.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 80 άρ. 373». 

Καλλίμέδον άν[έθεκε ?ί 
Καλλιαέδον άν[εθε — 

2χ.. γρ : α'*, ε^, μ">, ν^. 

168. Δύο συγκεκολλ7)[;,ένα τε[Λάχια βάθρου ίκ Πεν- 
τελησίου [λαρμάρου. Σώζεται μέρος τοΰ αριστερού, 
ϊσως δε και του κάτω άκρου και των συνεχών πλευρών. 
Μηκ. 0,25, ύψ. 0,24, πλ. 0,10 (λ. Γραφή: στοιχη- 
δόν.— 0. Ι. Α. Ι άρ. 364. Έφη(/.ερίς άρχ. 1839 σ. 
286 άρ. 331. Καη§αΐ3β άρ. 51. Ι,βΒαβ άρ. 30. 

Ά]θανάτες 

Παλλάδι 

Καλλ[ητπ;]ο - - 
ναο. 

Σχ. γρ.: α'^ 0; λ^ ν». 

169. Τε^Λάχιον έκ του κάτω (/.έρους στήλης έκ Πεν- 
τελησίου [Λαρριάρου. Άπεθραύσθη τό άνω (/-έρο; (Αετά 
τοϋ έπικράνου. Ή επιγραφή έπϊ μιας τών στενωτέρων 
των μακρών πλευρών. Έν τοις γράμμασιν ίχνη χρώ- 
ματος έρυθροΟ. Μήκ. 0,37, ΰψ. 0,115,πλ. 0,22 μ. — 

α. Ι. Α. IV, 1 σ. 103 άρ. 373 226. 

άνέθεκε]ν Κεφισιευς 

Σχ. γρ.: ε^, χ3^ ^5^ ^λ^ ι,2^ ^3_ 



170. Δύο συγκεκολλημε'να τεμάχια τετραγώνου υπο- 
στατού έκ,ΓΙεντελησίου μαρμάρου, πλατυνομένου προς 
τό κάτω άκρον. Έπί της οριζοντίου επιφανείας της άνω 
άκρας εμβολον προς στερεωσιν έπικράνου (μηκ. 0, 15, 
πλ. 0,08, πάχ. 0,07 μ.). Άπεθραύσθη τό κάτω ήμισυ 
τοΰ άριοτεροϋ μέρους της• ενεπίγραφου πλευράς. Μήκ. 
μετά τοϋ εμβόλου περίπου 1,20, πλ. άνω 0,25, κάτω 
0,32, ΰψ. τών δύο στενωτέρων τών μακρών πλευρών 
(έπΐ μιας αυτών ή επιγραφή) κατά τό κάτω άκρον πε- 
ρίπου 0,20. *Έν τισι τών γραμμάτων Ι'χνη χρώματος 
έρυθροΰ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ..91 άρ. 373•». 

Κιρίας ; άνέθεκεν 

άπαρχέν ; τάΟεναί;]αι 

Σχ. γρ.: α», ο•", κ', ν», ρ'Ο, σ'. 
Σημ. διαστίξεως ^. ' 

171. Τεμάχιον στήλης έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου μετά τετραγώνου έπικράνου (ού μήκ. "0,32, ΰψ. 
0,18, πλ. 0,15) έφ' ού υπάρχει τετράγωνον άβαθες 
κοίλωμα (μήκ. 0,17, πλ. 0,07, βάθος 0,015 μ.).ΤοΟ 
έν σχήματι στήλης στενωτέρου μέρους σφζεται μόνον 
μικρόν τεμάχιον (μήκ. περίπου 0,20 μ.)• έπϊ τής μιΚς 
τών στενωτέρων πλευρών αύτοΟ ή μονόστιχος επιγραφή. 
— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 87 άρ. 373 89. 



Κίρ[ον ; η Κφ[ίας άνέθεκε 
Σχ. γρ.: ρ; 



172. Πλαζ μετ' έπικράνου έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου, όπισθεν ακατέργαστος ώς έρειδομένη προς τοϊχον 
τινά. Συνετέθη έκ πέντε τεμαχίων. Ή επιγραφή κατά 
μήκος τής πλακός. Έπϊ τής άνω επιφανείας τοΰ έπι- 
κράνου σφζονται δύο τεμάχια χαλκού ελάσματος, μο- 
λύβοω περικεχυμένου (μήκ. 0,23, πλ. 0,043 μ.). Ελ- 
λείπει τό κάτω μέρος. Μήκ. 0,80, πλ. του έπικράνου 
0,32, τοΰ επίλοιπου 0,25, πάχ. 0,07 μ. — 0. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 43 άρ. 373 α», σ. 81 άρ. 373^8. σ. 83 
άρ. 373 3•'. σ. 84 άρ. 373^2 καϊ 373". σ. 163 άρ. 
373 «2, Δελτίον άρχ. 1889 σ. 119, 4. 

'Αθενάαι δε[κάτεν 

■ και χρεμάτον [άνεθετ]εν 
Κολλυτίδες, 'Αρχενείδες 

Σχ. γρ.: α^», δ< και δ», β^ μ'Ο, ν^, ρ* (στίχ. 2) και ρ» (στίχ. 
3), σ-•, υ2, χ2. 

173. Δύο τεμάχια του αύτοΟ βάθρου εκ Πέντε- 



93 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



94 



λησίου [;.αρ(;.άρου. Άπό τοΰ [Αδίζονος τε(Λίχχίου (α) 
άπεσπάσθησαν (Λεργ) προς αριστερά, δεξιά και οπίσω, 
έχει δέ (Ληκ. 0,31, ύψ. 0,20, πλ. 0,35 ,α., έν τφ (αι- 
κροτέρω τε(;.αχίω (έ) έσώθγισίχ.ν (λόνον (Λίκρα [/.έρη της 
έ[Απροσθεν καϊ άνω πλευράς ([/.ήκ. 0,21 |χ.). Ή επι- 
φάνεια τοΰ λίθου λεία. Ή επιγραφή παρά το άνω άκρον 
τϊίς ε(Απροσθεν πλευράς. — 0. Ι. Α. IV, Ί σ. 82 άρ. 
■373^^ και 373^° (άποτελοΟντα τό έκ δύο συγκεκολ- 
λνιμένον τεμάχιον α) καΐ σ. 44 άρ. 373 «^ (έ). 

Εις τό αυτό βάθρον άνίίκεν ϊσως καϊ τόγωνιαϊον τε[Λά- 
χιον, έφ'ού ή έν χψ 0. 1. Α. IV, 1 σ. 94 άρ. 373 Ι*" 
επιγραφής ο ('Ο^σΊ — ), παρατηρητέον ο^.ως δτι τα 
γράριματα «ΰτης άπέχουσιν ολίγον περισσότερον τοΰ 
άνω άκρου τοΰ λίθου και δτι τό Ο εϊνε ρκρότερον τοΰ 
έν τγ) ανωτέρω έπιγραφγ). ■ Μήκ. 0,135, ύψ. 0,09, 
•πλ. 0,12 [Λ. 

ο ■ α δ 

['Οφσι — ]σπο.δις•Ααισ[ποδίας— ■Ηιέ]ρονάν[έθεσαν 

Σχ.γρ.:α<2, ε3, νΟ, ρβ,σ^ 

174. * Βάθρον έκ Πεντελησίου (λαρμάρου, κολο- 
€όν τό άριστερόν άκρον και διεφθαρμένον πολλαχοΰ. 
Μηκ. περίπου 0,95, πλ. 0,61, ΰψ. 0,29 [λ. Κατά τό 
(λέσον της άνω επιφανείας κοίλωμα έπί(Ληκες, έχον [/.ηκ. 
0,23, πλ. 0,11, βάθος 0,06 (α. καΐ όπισθεν αΰτοΰ έτε- 
ρον επίσης έπί[Ληκες σ[Λΐκρυνό[Αενον δε προς τό (Αεσον 
((Αηκ. 0,17, πλάτ. κατά τά άκρα 0,05, βάθος περί- 
που 0,04 (Α.). Κείται βορειοδυτικής της προς βορραν 
οπίσθιας γωνίας τοΰ Παρθενώνος. — Ο.Ι.Α.Ι άρ. 386. 

Έφηριερίς άρχ.1838 σ.137 άρ. 94. Β&η§αΐ36 άρ. 48. 
ΙιβΒαβ άρ. 44. 

[ΛΟ Λαμπτρεύς άνέθεκ[εν 

Σχ. γρ.: η•"; ν 3, σ*. 

Τά γράμματα κεν φαίνεται 2τι έξηλείφθησαν επί- 
τηδες. Ύπό την άρχαϊκήν ένεχαράχθη ή έν τ^ 0. Ι. 
Α. III ύπ' άρ. 548 επιγραφή. 

175. Βάθρον εκ Πεντελησίου μαρμάρου, κολο- 
'€όν τάς δύο άνω γωνίας της έμπροσθεν πλευράς και 
•άλλα. τινά μικρά τεμάχια. Κείται δυτικώς τοΰ αρχαίου 
της Αθηνάς ναοΟ παρά τό μέγα της Αθηνάς βάθρον 
(Δελτίον άρχ. 1889 πίν. Α' άρ. 28). Μηκ. 1,28, 
•πλ. 0,70, υψ. 0,40 μ. Ή έπιγραφ•}] έπΙ μ.ιας των μα- 
•κροτέρων πλευρών. Έπί της άνω επιφανείας ύπάρχουσι 
τά ϊχνη τών ποδών τοΰ ποτέ έπιτεθειμένου αγάλματος. 
Γραφή: στοιχηδόν, ιωνική. — 0. Ι. Α. II άρ. 1422, 



πρβ. IV, 1 σ.104. Έφημερίς άρχ. 1858 σ. 1767 άρ. 
3373. 

ο Αα(χπτρεύ[ς 

άνέθηκε δεκ]άτην τήι ΆΟηναίαι 

Σχ. γρ.: ν^ χαί ν**•, 

'Τπό την έπιγραφήν ταύτην ένεχαράχθη ή έν Ο. Ι. 
Α. III ύπ'άρ. 610 επιγραφή. 

176. Πρόσθιον τεμάχιον πλακός (επικαλύμματος 
βάθρου) έκ Πεντελησίου μαρμάρου. Έν τ•?) κάτω έπι- 
φανείΐίί τετράγωνον κοίλωμ.α (μηκ. 0,21 , βάθ. 0,04 μ.), 
δι' ού συνεκρατεϊτο μετά τοΰ ύποτεθειμένου βάθρου. 
Άπεκρούσθησαν τό άριστερόν και τό όπισθεν μ.έρος. 
Μηκ. 0,52, ΰψ. 0,13, πλ. 0,22 μ.— 0. 1. Α. IV, 1 
σ. 132 άρ. 418 /^. 



ανεοεκε 



-]εύς Α 



ευκαιο υιός 



177. Δύο συγκεκολλημένα τεμάχια έπικράνου στήλης 
έκ Πεντελησίου μαρμάρου, κολοβής τό όπίσθιον μέ- 
ρος (μηκ. 0,47, υψ. 0,17, τό νΰν πάχ. 0,11 μ.). Του 
στενωτέρου κάτω μέρους σώζεται μόνον μικρόν τεμά- 
χιον (μηκ. περίπου 0,20 μ.). Έπϊ της άνω επιφανείας 
μέρη δύο περιφερών κοιλωμάτων, ων τό άριστερόν έχει 
διάμετρον περίπου 0,10, το δε οεξιόν περίπου 0,21 μ. 
Έν τοις γράμμασιν ϊχνη χρώματος έρυθροΰ. — 0. Ι. 
Α. IV, 1 σ. 86 άρ. 373". Έφημερίς άρχ. 1883 σ. 
35 άρ. 1. 

Αυσίας άνέθεκεν ΆΟεναίαι 

άπαρχέν, ΕύαρχΙς άνέθεκεν 
δεκάτεν Άθεναίαι 

Σχ. γρ.: α*\ δ^, ε^"^ χΐ χα\ χ^, ν'" χα! ν^, ρ^, σ'', υ^, χ3. 

178. Έπίκρανον στρογγύλον κίονος άρραβδώτου εκ 
Πάριου μαρμ.άρου. Σώζεται τεμ.άχιον ολίγον μικρό- 
τερον τοΰ ημίσεως. Διάμετρος 0,30, ΰψ. 0,10 μ. 
Διάτρητον ή έν τψ μέσφ οπή είχε διάμετρον άνω 
0,08, κάτω 0,07, ΰψ. 0,08, εκτείνεται δε άπό τοΰ 

πυθμένος μέχρι τοΰ έν τ•?) άνω έπιφανείίίΐ τοΰ έπικρά- 
νου σχεδόν περιφεροΰς κοιλώματος, ού διάμετρος 0,18, 
βάθος 0,013-0,015 μ. Έπί τοΰ άποθραυσθέντος τεμα- 
χίου θά ύπήρχον περίπου 10-12 γράμματα. Ή επι- 
γραφή έπί ταινίας κάτωθεν τοΰ άνω χείλους. 

Αυσίβιος ά[νέ]θ[εκεν Ηο Αυσί;]ο ■ 

• Σχ. γρ.: ««2, β3^ „2^ ο4. 
Σημ. διαστίξεως ^. 



95 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



96 



179. Τεμάχιον πλακοζ (ρ.έρους βάθρου) έκ Πεντε- 
"λ7)σίου μαρ[Λάρου. Ή επιγραφή πάρα τό άνω άκρον 
(Αίας των πλατυτέρων πλευρών. Άπεκρούσθη αριστερά 
και δεξιά. Μίΐκ. 0,37, ΰψ. 0,345, πάχ. 0,125 μ.— 
€.Ι.Α.ΐν,1 σ. 99 άρ. 373 'δ^. Πρβ. Ε. ΗοίΤιηαηη, 
δ^11οί;;β βρ. Οι-αβο. άρ 245. 

Αυσίφιλος κα[1 

— εύχσα ; ] [Λένον προγό[νον — 

Σχ. γρ.: α'<, ε^, ΧΙ χαι λ», μ», ν», ρ<0, α*, υ^. 

Το ρ της τελευταίας λέξεως προέρχεται εκ διορθώ- 
σεως (άντϊ ε). 

180. Πλίνθος εκ Πεντελησίου (Λαρριάρου, συναρ- 
[Αολογηθεϊσα εξ εξ τει;.αχίων, κολοβή τό άριστερόν και 
το οεξιόν άκρον και πολλαχου άποκεκρουσ(Αένη. Έν τοις 
γράριμασι χρώμα έρυθρόν. Μηκ. 1,13, πλ. άνω 0,27, 
κάτω 0,30, πάχ. (υψ.) άνω 0,15, κάτω 0,16 μ. — 
€. Ι. Α. IV, 1 α. 101 και 183 άρ. 373^08, ^ρβ. σ. 
97 άρ. 373 "6. Ε. Ηοίϊπιαηη, δγ11ο§β βρ. ΟΓαβο. 
άρ. 220. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 94, Ι. 

Σοί [ίΛε] θεάτόδ'άγα[λ[Λ'άνέθ]εκεΜελάνΟυρο[ς έργον 
εύχσά[;.ενος δε[κάτ]εν παίδι Διός μΐιεγάλο 

Σχ. γρ.: α'2 χαί α<<, ε3, θ<, μβ, ν», σ<, υ^, χ2_ 

181. Μικρόν τεμάχιον βάθρου εξ Άττικοΰ μαρ- 
μάρου. Σώζονται μέργ) τοΟ αριστερού και του κάτω 
άκρου ττίς έμπροσθεν (ενεπίγραφου) πλευράς. Μήκ.0, 13, 
ΰψ. 0,08, πάχ. 0,04 μ. Ή επιγραφή παρά το κάτω 
άκρον. 

Μελε[σ 

Σχ. γρ.: ε', μβ. 

1 82. Τεμάχιον πλακός περιφερούς έκ Πεντελτισίου 
μαρμάρου. Ή επεξεργασία της κάτω επιφανείας και το 
έν αύτνϊ κεκολοβωμένον τετράγωνον κοίλωμα άποδει- 
κνυουσιν, δτι ή πλάξ έχρησίμευεν ώς επικάλυμμα υπο- 
βάθρου τινός, δυο δε έπί τής άνω επιφανείας κοιλώ- 
ματα, επίσης κολοβά, δτι έβάσταζεν άγαλμάτιον. Μηκ. 
0,40, πλ. 0,28, ύψ. 0,055 μ. Γραφή: στοιχηδόν. — 

€. Ι. Α. Ι άρ. 397. Βυΐΐ. θβΙΓ ΙπδίίΙυίο 1864 σ. 
88. ΑγοΙι. Αηζβϊ§βι• 1864 σ. 235. Πρβ. ΚαιΜ, 
Ερ. Οΐ'ηβοα άρ. 753. Ε. Ηοίϊιηαηη, δγ11ο§θ βρ. 
ΟΓαβο. άρ. 267. 



Πότνι', άπαρχέν τένδε Μένανδρο[ς αγαλμ' άνέθεκεν 
εύχολέν. τελέσας, σοι χάριν άντ[ιδιδός, 
Αίγιλιεύς, Ηυιος Δεμετρίο, 1ΐο[ι σύ τον δλβον 
σδιζε, Διός θύγατερ, τονδε χάρ[ιν θεμένε 

Σχ. γρ.: ζ', μ', ν^ χαΐ ν<0 (έν τ^ λέξει «χάριν»), σ^, υ••. 

183. Τεμάχιον κιονίσκου μετά 16 ραβδώσεων έκ 
Παρ ίου μαρμάρου, άποτελέσαντος τό κάτω μέρος υπο- 
στατού. Άπεσπάσθησαν το άνω μέρος και μικρόν τε- 
μάχιον, περιέχον τό τέλος του πρώτου στί^^ου. Έν τω 
μέσ(ι) της κάτω άκρας όπή μετά λειψάνων μικρας χαλ- 
κης ράβό'ου. Ή επιφάνεια του κιονίσκου διεφθάρη υπό 
πυρός. Μήκ. 0,30, διάμετρος άνω (αριστερά της επι- 
γραφής) 0,14, κάτω 0,17 μ.— 0. Ι. Α. Ι άρ. 399. 
Έφημερίς άρχ. 1840 σ. 306 άρ. 366. Καη§αΙ)β άρ. 
39. Ι,βΒαΒ άρ. 41. 

Μεχα[νίον 

άνέθεκε 

1ιο γραμμα- 

[τεύς 



2χ• γρ- 



ι)». ο'2. 



184. * Πλίνθος έκ φαιοΟ Παρίου μαρμάρου. Έπί τής 
άνω επιφανείας αύλαξ παρακολουθούσα τα άκρα και 
περιθέουσα τό μέσον του εμβαδού αυτής (μήκ. 0,36, 
πλ. 0,15 ^.). Ή επιγραφή, γεγραμμένη έπί μιας των• 
πλατυτέρων πλευρών, άνεγινώσκετο καταβαίνουσα προς 
τήν κάτω έπιφάνειαν του λίθου. Μήκ. 0,83, πλ. 0,46, 
τό νυν ΰψ. μέχρι 0,26 μ. Κείται προ του μουσείου τής 
•Ακροπόλεως.— α. Ι. Ά. IV, 1 σ. 101 άρ. 373^15 
(πρβ. σ. 183).• Ε. ΗοβΤπίΕΐηη, δγ11ο§β βρ. Οραβο. 
άρ. 225. Εβ!ρζί§βΓ δΐιιάϊβη XVIII σ. 72 (δοΙιβΓ- 
1ίη§). ΙαΙιΛυοΙι εΐβδ ειγοΙι. Ιηδί. II, 1887, σ. 145. 
ΠΙ, 1888, σ. 272. 284. IV, 1889, σ. 207. 

Μ]νεσιάδες κεραμευς με και Άνδοκίδες άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: α^', ε', θ••, μ^, ν', α* καί σ^ (τό τρίτον και τό τέ- 
ταρτον), υ 2. 

185. Τεμάχιον βάθρου έκ Παρίου μαρμάρου, κολο- 
βόν όπισθεν και δεξιά. Μήκ. 0,47, ύψ. 0,24, πάχ. 
0,27 μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 202 άρ. 373 254. Δελ- 
τίον άρχ. 1891 σ. 71, 2. 

Ναύκλα[ρος 

Παλλάδ 



γ&ο. 



2χ. γρ.: α", ν», υ2. 



97 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



98 



186. Τε[Αάχιον υποστατού έξ ΆττικοΟ (Ααρ[Λά- 
ρου, Ιν σχη(/,ατι κιονίσκου μετά τετραγώνου έπικράνου, 
έφ' ού ύπηρχε τετράγωνον κοίλωμα. Άπεθραύσθησαν 
το όπισθεν ήμισυ και το κάτω μέρος. Έν τοις γρ&μμασι 
χρώμα έρυθρόν, Μηκ. 0,42 μ. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 
86 άρ, 373 80. Έφημερίς άρχ. 1883 σ. 36, 4. 

Νεοκλείόες 
άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: α', ε' και ε^, ν"", α*. 

Άντ! τοΰ Κ της λέξεως «άνέθεκεν» ήρχισεν ό χα- 
ράκτης να χαράξγ) ε (δηλαδή το Ιπόμενον γράμμα), 
διώρθωσεν όμως το λάθος. 

187. "Ανω τεμάχιον κίονος έκ Πεντέλη σίου μαρ- 
μάρου μετά ] 6 ραβδώσεων. Έπί της άνω άκρας εμ- 
βολον περιφερές (μήκ. 0,08, διάμετρος περίπου 0,11 
μ.) πρό; γόμφωοιν τοϋ κυρίως ειπείν βάθρου τοΰ ανα- 
θήματος. Διάμετρος περίπου 0,19, το νϋν μήκ. 
0,45 μ. Τα σωζο'μενα λείψανα επιγραφής φαίνεται δτ» 
δεν άνήκουσιν εις την άναθηματικήν έπιγραφήν, διότι 
είνε άμελώς έγκεχαραγμένα και ούτε το μέγεθος ούτε ή 
θέσις αυτών (παρά το άκρον, ουχί Ιν τφ μέσω μιας 
των αΰλάκων) είνε ανάλογα τή διασκευή του κίονος. — 
α. Ι. Α. IV, 1 σ. 97 άρ. 373*". 



Νι 



ικ 



2χ• γρ.: ''^ ν Ό. 



188. Δύο συγκεκολλημένα τεμάχια βάθρου έκ Πεν- 
τελησίου μαρμάρου. Σφζεται τό άριστερόν άκρον. 
Μήκ. 0,33, ίίψ. 0,44, πάχ. 0,16 μ. Γραφή: στοιχη- 
δόν, πλην έν τω πέμπτφ στίχω, έν ω ^ζς κατέχουσι 
τον χώρον ένος γράμματος, κατέχει δμως και τό μετ' 
αυτά σημεϊον διαστίξεως τον χώρον ενός γράμ,ματος. — 
α. Ι. Α. Ι σ. 211 και IV, 1 σ. 156 άρ. 482. Έφη- 
μερϊς άρχ. 1 859 σ. 1 884 άρ. 351 5. 1/δ\νγ, Ιπδοΐιπίίβη 
§πβο]ι. ΒϊΜΙιαυθΓ άρ. 396. ΚοΙϊθγΙβ, Ιηΐροάϋοΐίοη 
ίο ΟΓβθΙί.βρ. Ι άρ. 59. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 111,2. 
Ε. Ιίοίϊιηίΐηη, 8^11ο§6 βρ. Οΐ'αβο. άρ. 255. 

Η ερ[Λε ί[αιτόδ' 
ά γαλ(Λ'ά[ρ ετες 
χ ά ρ ι ν ο ς [[α' ά ν έ- 
εκεν:0Ίν... 
ς ; : κ έ ρ υ χς : ιλ [ν ε ρ.- 
σύνες:1ιέ[νεκα 

Σχ. γρ.: α<', ε'", [α», ν', ρ" και ρ", σ••, υ^, χ2. 
Σημ. διαστίξεως ^. 



189. Τεμάχιον έπικράνου τετραγώνου βάθρου έκ 
Πεντελησίου μαρμάρου. Σώζονται μικρά μέρη της. 
έμπροσθεν και τής αριστεράς πλευράς. Έν τή άνω έπι- 
φανείί^ ητο τετράγωνον κοίλωμα (πλ. 0,03 μ..). Μήκ.. 
0,165, ύψ. 0,095, πλ. 0,10 μ.— 0. Ι. Α. IV, 1 
σ. 94 άρ. 373 '42. 

Ό]νέτορ [άνέθεκεν Ηυπέρ 
Ιιεαυτδ καΐ [τον παίδον ; 

Σχ. γρ.: α*!•, ε», ν; ρ*", υ^•. 

190. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, πανταχόθεν άποκεκρουσμένον . Μήκ. 0,35, υψ. 
0,13 μ. Συνεκολλήθη έκ τριών τεμαχίων. — 0. Ι. Α. Ι 
σ. 182 και IV, 1 σ. 79 άρ. 359 καί\. 83 άρ. 373 *2. 

ν δεκάτ[εν 

άν]έΟεκεν Ό[ρεσ(]βιος — 

Σχ. γρ: α'2, β3, θ<, ν^, σ\ 

Άντΐ τοϋ πρώτου ε τής λέξεως άνέθεκεν ένεκό- 
λαψεν ό χαράκτης εσφαλμένως α. 

191. Τεμάχιον έκ Πεντελησίου μ.αρμάρου παν- 
ταχόθεν άποκεκρουσμένον. Μήκ. 0,10, υψ. και πλ. πε- 
ρίπου 0,04 μ.. "Ισως δεν εινε άναθηματικόν. — Ο.Ι.Α. 
IV, 1 σ. 97 άρ. 373»™. 

ναο. 

κ]αΙ Όφελ ; 

192. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, ού άπεσπάσθησαν τό δεξιόν, τό κάτω και τό όπι- 
σθεν μέρος. Τής έμπροσθεν πλευρόίς έλειάνθη επιμελώς 
ό περί τά άκρα έν σχήματι ταινίας χώρος, ή δέ επι- 
γραφή ευοηται έπ' αύτοΰ ύπό τό άνω άκρον τής πλευ- 
ράς. Μήκ. 0,40, ύψ. 0,25, πάχ. 0,30 μ. Γραφή: 
στοιχηδόν. — 0. Ι. Α. Ι άρ. 396. Κθ88, ΑγοΙι. Αυί- 
βαίζβ Ι σ. 201.Έφημερϊς άρχ. 1840 σ. 341 άρ. 413. 
Κ9,η§α1)β άρ. 36. ίιβΒαβ άρ. 4. 

■ Πείκον ; 'Ανδρο[κ]λ — 
άνεθέτεν • Άθεναί[αι — 

Σχ. γρ.: α' ( τό πρώτον της λέξεως ο'ΑΟεναίαι» έγράφη κατόπιν 
διορθώσεως αντί δ^ ) καϊ α^^ και α'^*, ε', ν^, ρ'. 
Ση|χ. διαστίξεως ^. 

193. Τεμάχιον κίονος άνευ ραβδώσεων έκ Πεντε- 
λησίου μαρμάρου, κολοβόν τό όπισθεν μέρος. Ή διά- 
μετρος ήτο περίπου 0,32, τό νυν μήκ. 0,36 μ. — 
α. Ι. Α. IV, 1 σ. 101 άρ. 373 207. 

7 



59 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



100 



άνέθεκεν Ιΐο Ι1ολ]υγνότο ναο. 

2χ. γρ.: ν^, υ^. 

194. Τε(;,άχιον τετραγώνου στήλης εκ Πεντελησίου 
Ί/,αρ(;.άρου, ήτις ελνιγεν εις πλατύτερον έπίκρανον νϋν 
άτΓοκεκρουσμένον, δπως και το κάτω [Λέρος της στήλης. 
Ή επιγραφή πάρα τό άνω άκρον (Αίας των στενωτέρων 
τών (Λακρών πλευρών. Μήκ. 0,45, πλ. 0,19, πάχ. 
0,105 (Λ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 100 άρ. 373205. 

Πολύφε[Λος ϊ άν[έθεκε 

ΙΙχ. γρ.: α<', ε', μ.•»^ ϋ' ; σ*, α*. 

195. * Κίων (χετά εΐ'κοσι ραβδώσεων, έκ Πεντελη- 
■σίου [Λαρ[Αάρου, συντεθείς έκ τριών τε(Ααχίων. ΈπΙ της 
άνω άκρας ύπήρχεν, άπεθραύσθη δ[Αως, ε[Λβολον προς 
έ'απηζιν άναθή|Λατος (ή κιονόκρανου). Δΐί5:{Λετρος 0,23, 
|«.ήκ. 1,15 (Α. Κείται προ του (Αουσείου της Άκροπο'- 
λεως.— Ο.Ί. Α. ΙΥ,Ί σ. 91 άρ. 373 "«, πρβ. Ι σ. 
183 άρ. 367. 

Ποσίδειο[ς] άνέθε[κε 

Σχ. γρ.: α'^, ε*», Ο••, ν», α*. 

196. Έπίκρανον υποστατού τετραγώνου έκ Πεν- 
τελησίου (Ααρ|Αάρου, κολοβον αριστερά και δεξιά. Έν 
τΫ) άνω Ιπιφανείι:»: ύπηρχον δύο κοιλώριατα, ών τό δε- 
ξιόν είχε βάθος περίπου 0,09, πλάτος 0,04, τό δε άρι- 
στεοόν άβαθες δν είχε διά[Αετρον περίπου 0,09 ία. Μήκ. 
Ο, "27, πλ. 0,35, ύψ. 0, 29 [λ. Ή επιγραφή διαιρείται 
εις δύο (Αερη, ών τό εν (α) (Αίκροτέροις γρά[Α(Αασιν (υψ. 
0,025) έπί τής ε)Απροσθεν, τό δε έτερον (δ) (Λείζοσι 
γριί:[Α[Αασιν (ΰψ. 0,035) επί τής οπίσθιας πλευρόίς. — 
Ο.Ι.Α.Ι άρ. 400. Έφη(Αερίς άρχ. 1852 σ. 686 άρ. 
1141. Καη§α1)β άρ. 2266. ΙβΒαδ 40 α. 42. 

α 6 

Πυ]θογεν - - άνέθεκε[ν 
Άγ]υρρίο: έγ [Λ]ακιαδδν 

Σχ. γρ.: α'^, ν< και ν^ (έν τω 5π'άρ. α τεμαχίω), ρ2, ο' ; 
Σημ. 8ιαστί?εως ". 

197. Έπίκρανον τετράγωνον υποστατού έκ Πεν- 
τελησίου (Ααρριάρου, πανταχόθεν άποκεκρουσ(Αένον. ΈπΙ 
τής άνω επιφανείας περιφερές κοίλω(Αα. Σώζονται (Αερη 
τής δεξιάς και τής έ(;(,προσθ6ν πλευράς, έφ' ης παρά τό 
άνω άκρον ή επιγραφή• ή εξεργασία τών πλευρών τού- 
των εϊνε ατελής και πιθανόν εΐνε ότι ό λίθος απερρίφθη 
ώς άχρηστος, (Αάλιστα και δια τόν λόγον, δτι ή επι- 
γραφή αντιστοιχεί ακριβέστατα προς τήν προηγου[Αένην 



ύπ'άρ. 196. Μήκ. 0,25, ΰψ. 0,31, πλ. 21 (α.— 0. 
Ι. Α. IV, 1 σ. 98 άρ. 373 '82. 

Πυθογεν — άνέ]θεκ[εν 
Άγυρρίο : έγ Λακι]αδον 

Σχ. γρ.: α", ε< ; ο^, ν; 

198. Πλίνθος έκ Πεντελησίου (;.αρ(Αάρου, κολοβή 
τό άριστερόν (Αέρος. Έπί τής άνω επιφανείας κοίλω(/.α 
τετράγωνον (πλ. 0,26 (Α.). Μήκ. 0,50, υψ. 0,18, 
πλ. 0,30 (Α. Γραφή: ή(Αελη(Αένη. — 0. Ι. Α. IV, 1 
σ. 204 άρ, 373 263. Δελτίον άρχ. 1889 σ. 51,2. 

άνέθεκεν Σαλα]μίνιος 

Σχ. γρ.: μ"•^ ν", σ*. 

199. Κάτω (Αέρος πλακός (βάθρου) έκ φαιοΰ λε- 
τττοκόκκου (Α«ρ(Λάρου, πλατυνθ[Αένης προς τά κάτω. 
Ή επιγραφή έπί (Αΐάς τών στενωτέρων (ΐακρών πλευ- 
ρών, ήτις έλειάνθη έπΐ[Αελέστερον τών λοιπών. Μήκ. 
περίπου 1 (Α., πλ. 0,16-0,19 (α.— Ο.Ι.Α.ΐν, 1 σ. 
100 άρ. 373 200. 

θεός άνέθεκεν 

1ΐο Σε]κυόνιος 

Σχ. γρ.: α^', ε», θ<, ν», σ\ υ2. 

200. * Έπίκρανον κίονος έκ Παρίου [Ααρ(Αάρου έν 
σχήΐΑατι κυκλοτεροϋς κιονόκρανου, συγκεκολλη[Αένον έκ 
δύο τε(;.αχίων. ΈπΙ τής άνω επιφανείας κυκλοτερές κοί• 
λω(Αα (βάθους 0,04, δια(Αέτρου 0,23 |α.) και έν τφ 
(Αέσω άλλο κοίλω(Αα καθήκον (/.έχρι τής αντιθέτου κκτω 
επιφανείας. Άπεκρούσθη τό ήμισυ περίπου τής άνω επι- 
φανείας (Αέχρι του ανωτέρω κοιλώ(λατο^. Διεσώθησαν 
πολλά Ι'χνη τής δια διαφόρων χρω(Αάτων διακοσ(Αήσεως. 
Ή επιγραφή έπί τοϋ άβακος, ού διά(Αετρος 0,40 [α. 
"Υψ. 0,25 (λ. Κείται έν τ()^ [Αουσείφ τής Ακροπόλεως 
ύπ' άρ. 150. — α. Ι. Α. IV, 1 σ. 42 άρ. 373 /. 
ΒαΙΙ. άβ οοΓΓ. ΙιβΠ. 1877 σ. 359, 2. Ια1ΐΓΐ)ΐιο1ι άββ 
αροΐι. ΙηβΙ. III, 1888, σ. 275, 14. 

Σί[Λον ι ά[νέθεκεν 

ίιο κναφεύς 

δεκάτεν 

Σχ, γρ.: α", 8*, ε^ και ε*" (το τελευταΐον), μ'", ν' χαϊ ν* 
(στίχ. 3), σ'2, υ^, φ^. 
Σημ. διαστίξεως ^. 

201. Βάθρον άναθή(Αατος έκ Παρίου (Ααρ[Αάρου έν 
σχή[Αατι περιφερούς κιονόκρανου, όπερ εκείτο έπΙ κίο- 
νος. Δΐ(ίί:(«,ετρος τής άνω επιφανείας 0,46, ΰψ. 0,20- 



101 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



102 



0,21 μ. Έν τφ μέσω τΤις επιφανείας κοίλωμα περι- 
φερές, ού διάμετρος 0,22, βάθος 0,01, καί έν αύτί|^ 
έτερον μικρόν, ού διάμετρος 0,06, βάθος 0,05 μ. — 
€. Ι. Α. IV, 1 σ. 91 άρ. 373 'ββ. Πρβ. Ε. Ηοίϊ- 
πιαηη, δγΠο^β βρ. Οτά&ο. άρ. 242. 

"Εργο] ν θαλόντον, ττολιέοχε πότνι' Άθάνα 
Σμίκρο καΐ παίδον [κνϊμ,' έ'χοι ίιέδε πόλις 

Σχ. γρ.: α" καΐα'3 καΐα'2, ε' καίε•» καίε», θ<, μ2, ν», ρ», σ*. 

'Ολόκληρον το μέσον τοϋ δευτέρου στίχου δίωρθώθη 
ύπό του χαράκτου, όστις φαίνεται δτι πρότερον είχε 
παραλείψει το ν της λέξεως μνεμα. 

202. Τεμάχιον πλίνθου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σφζονται μέρη της έμπροσθεν πλευρΚς, έφ' ης η 
επιγραφή, μετά τοϋ άνω και τοϋ αριστερού άκρου, της 
αριστεράς πλευράς και της άνω επιφανείας, έν τι ΰπηρχε 
περιφερές κοίλωμα, ούτινος ή διάμετρος υπολογίζεται 
εις περίπου 0,26 μ. Μηκ. 0,33, ΰψ. 0,08, πάχ. 0,19 
μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 103 άρ. 373^24. 

Σ[λΐκρος άνέθ[εκε 

1ιο σκυλοδέσφες 

Σχ. γρ.: α<3, δ', ε3, θ^ λ», μ. 2, ν», ρ», σ^ φ2. 

Σκυλοδέΰ^ες αντί σκυλοδέ^οίες. Ή επιγραφή 
ομοιάζει πληρέστατα τι;! ύπ' άρ. 32. 

203. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντέλη σίου μαρμά- 
ρου. Σφζονται μέρη της έμπροσθεν, της άριστερόίς, της 
άνω, ίσως και της κάτω πλευράς. Μηκ. 0,17, ΰψ. 
0,13, πάχ. 0,26 μ.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 82 άρ. 
373 31. 

Η]ε 

δο: Σο[νιεύς; άνέθεκεν 

ναο. 

Σχ. γρ.: α*. 
Σημ. διαστίξεως β. 

204. Βαθρίδιον έκ Πάριου μαρμάρου, ού μηκ. 
0,123, ΰψ. 0,185, πλ. 0,105 μ. Έπί της άνω επι- 
φανείας κοίλωμα επίμηκες (μηκ. 0,115, πλ. 0,045, 
βάθος περίπου 0,015 μ.) έν φ έ'κειτο πλαζ χαλκη (βά- 
θρον αγαλματίου) μετά τριών κατά τρεις των γωνιών 
προεχόντων ποδών. Ή επιγραφή παρά τό άνω άκρον 
δύο συνεχών πλευρών το ()νομα τοϋ άναθέτου συνί- 
στατο πιθανώς έκ τριών μόνων γραμμάτων, π. χ. "Ιων 



^ Μΰς.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 201 άρ. 373^52. Δελ- 
τίον άρχ. 1889 σ. 18, 14. 

. . . ά]νέθε|κεν 

Ιιο Σθ(ρρον(ί)σκο 

Σχ. γρ.: ε3, θ\ κ3, ν», ρ», σ«, φ^. 

205. "Ανω μέρος στήλης μετά τετραγώνου έπικρά- 
νου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. Άπεθραύσθη τό μεί- 
ζον μέρος της στήλης. Έπϊ της άνω επιφανείας του 
έπικράνου (ού τό μηκ. 0,39, πλ. και πάχ. 0,11 μ.) 
υπήρχε τετράγωνον κοίλωμα (μηκ. 0,24 μ.), έπϊ τοϋ 
όποιου διακρίνονται περί τό μέσον καί τάς γωνίας (έσώ- 
θησαν δύο αυτών) όπαί, χρησιμεύουσαι προς στερέωσιν 
τοϋ έν τω κοιλώματι γομφωθέντος αναθήματος. Μηκ. 
μετά τοϋ έπικράνου 0,40 μ. Ή επιγραφή έπί μιας τών 
στενωτέρων τών μακρών πλευρών, κολοβή δεξιά και 
κάτω, ένθα άπωλέσθησαν μετά τοϋ οπισθίου μέρους τοϋ 
λίθου τά κάτω ήμίση τών σωθέντων γραμμάτων, ήτο 
δε πιθανώς δίστιχος. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 101 άρ. 
373 209. 

Σπίν6[αρος άνέθεκεν 

εύχ[σά[Λενος -------- 

Σχ^. γρ.: ε; θ••, ν^, σ•», υ*. 

206. Τεμάχιον πλακός ή στήλης έκ Πεντελησίου 
μαρμάρου, ήτις έληγεν εις πλατύτερόν τι έπίκρανον νυν 
άποκεκρουσμένον, πλατύνεται δε καί προς τά κάτω. Ή 
επιγραφή έπί μιας τών στενωτέρων τών μακρών πλευ- 
ρών, ης άπεθραύσθη τό κάτω άκρον. Μήκ. 0,53, υψ. 
μέχρι 0,075, πλ. 0,15-0,165 μ.— 0. Ι. Α. IV, 1 
σ. 201 άρ. 373 248. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 12. 

Τεισικλέες δεκάτεν 
άνέΟ]εκεν 'Αθεναία[ι 

Σχ. γρ.: α" και α", 8••, ε^", θ^ ν^, σ•». 

207. *Κίων έκ Πεντελησίου μαρμάρου, σμικρυ- 
νόμενος προς τό κάτω άκρον, δι' ού έγομφοΟτο ό κίων 
έν πλίνθφ τινί ή έπϊ τοϋ βράχου. Έπϊ της μείζονος άνω 
άκρας πλάξ χαλκη (μήκ. 0,24, πλ. 0,085) έχουσα 
περί τάς γωνίας και τό μέσον τών μακρών πλευρών 
προεξοχάς (πόδας) και έπί της άνω επιφανείας δυο επι- 
μήκεις όπάς, έν αΐς προσηρμόζετό ποτέ άγαλμάτιον της 
Αθηνάς. Συνηρμολογήθη έκ δύο τεμαχίων. Μήκ. 1,17, 
διάμετρος άνω 0,295, κάτω 0,255 μ. Κείται πρό τοϋ 
μουσείου της Ακροπόλεως. — Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 131 
άρ. 373 231 καϊ 373 228, „ρβ. σ.198. Ε. ΗοίΤπιαηιι, 
8γ11ο§β βρ. Οραβο. άρ. 227. 



103 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΙίΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



104 



ΦαρΟένε, έν άκροπόλει Τελεσϊνος 

άγαλ,υ.' άνέθεκεν, Κέτιος, Ιιδι χαίροσα διδοίες 

άλο άναΟεναι 

Σχ. γρ.: α" και α'^ (τό τελευταΐον), ε^, θ••, μ^, ν', ρ', σ••, 

208. Ύπόστατον αναθήματος έκ Πεντελγισίου μαρ- 
μάρου, έ'χ^ον τό σχήμα κιονίσκου μετά πλατύτερου περι- 
φερούς έπικράνου, έφ' ού ή επιγραφή. Άπεσπάσθησαν 
τό κλτω μέρος καϊ τεμάχια τοϋ έπικράνου. Έπϊ της 
άνω επιφανείας ύπάρχουσι δύο μικραί όπαί, έν αΐς τε- 
μάχια χαλκοΟ. Μηκ. περίπου 0,60, διάμετρος του έπι- 
κράνου 0,37, τοϋ λοιποϋ 0,22 μ. Γραφή: στοιχηδόν. — 

Ο. Ι. Α. Ι άρ. 393. Βθ88, ΑγοΙι. ΑιαΜίζβ Ι σ. 204. 
Έφημερϊς άρχ. 1839 σ. 286 άρ. 330. Βαη§αΙ)β άρ. 
40. Ι,βΒαβ άρ. 38. Βϊΐ1;βη1)βΓ§βΓ, δγ11ο§6 άρ. 9. 

Τιαόθ[ε]ο[ς Κ]όν[ονος άνέθεκεν 
Άναίρλύστ!θ[ς ------ 

Σχ. γρ.:α'8, ε';Ηΐ»}1μ<0, σ••, υ^92. 

209. Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου. Μηκ. 
0,64, πλ. 0,33, ύψ. 0,225 μ. Άπεσπάσθησαν τό κάτω 
αέρος της έ'μπροσθεν πλευράς, τό όπισθεν μέρος και τό 
πλείστον μέρος της αριστεράς άκρας μετά της άριστερΚς 
προσθίας άνω γωνίας. Έπϊ της άνω επιφανείας ύπηρχον 
δύο κοιλώματα, βαθύτερον καϊ μακρότερον παρά τό 
όπισθεν, άβαθέστερον και μικρότερον παρά τό έμπροσθεν 
άκρον. Έν τοις γράμμασι χρώμα έρυθρόν. — 0. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 86 άρ. 373^8.'Εφημερ!ς άρχ.1883 σ. 35,2. 
Πρβ. Ε. Ηοίϊιηαηη, δγΐίο^β βρ. ΟνΆβο. άρ. 240. 

Μνήμ' άνέθεκε ■ Τύχανδρος 
άπαρχέν ■ τάθεναίαι 



Σχ. γρ.: α' και α'^, θ•*, μ."*, ν 8 χαί ν 
Σημ. διαστίξεως ''. 



«, ρ (Ο, ^Α 



^2, χ2. 



210. Δύο συγκεκολλημένα τεμάχια βάθρου Ικ Πεν- 
τελησίου μαρμάρου, κολοβού τό οεξιόν μέρος. Ή άνω 
επιφάνεια λεία, ή αριστερά πλευρά έλειάνθη άμελώς. 
Έν τοις γράμμασι χρώμα έρυθρόν. Μηκ. 0,36, ύψ. 
καίπλ. 0,21 μ.— 0. 1. Α. ΙΥ,Ί σ. 93 άρ. 373 »•^2. 
Πρβ. Ε. ΗοβΓπιαηη, 8γ11ο§β βρ. ΟΓαβο. άρ. 244. 

Φαί[δ 

σοΙ τό[δ' άγαλρια ^ άγαλμι' άνέθεκεν 

Ιιδι έ (}) ν ί) ρ) 

πολ[ιέοχε 

Σχ. γρ.: α*<, σ«, ψ\ 



211. Πλάξ έκ Πεντελησίου μαρμάρου, ελλιπής 
τό όπισθεν μέρος καϊ τό δεξιόν άκρον, συντεθειμένη έκ 
πέντε τεμαχίων. Ή επιγραφή ΰπό τό άνω άκρον της 
έμπροσθεν πλευράς. Έπϊ της άνω επιφανείας τέσσαρες 
μικραί Όπα,ί. Έν τοις γράμμασι χρώμα ε'ρυθρόν. Μήκ. 
1,31, ΰψ. 0,13 μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 98 καί 183 
άρ. 373 '8^ πρβ. σ. 82 άρ. 373^4. Δελτίον άρχ. 1889 
σ. 119, 6. 

Φαίδον άνέθεκε [Ιι]ο Κτεσί[ο τεί 'Α]θεναίαι 

Σχ. γρ.: α<', κ^^ ν», σ\ φ». 
ΎΓ, Έκ τοϋ 1ΐ σώζεται ϊχνος καθέτου γραμμής. 

212. Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, κολοβόν 
τό άριστερόν και τό δεξιόν άκρον. Έπϊ της άνα,ι επιφα- 
νείας παρά τό άριστερόν άκρον λείψανον κοιλώματος 
(βάθους 0,25 μ.), ούτινος ή προσθία γραμμή κυρτή. 
Μηκ. 0, 54, ύψ.0,22, πάχ. 0,27 μ. Γραφή: στοιχηδόν. 
— Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 203 άρ. 373 258. Δ^χτίον άρχ. 
1889 σ. 35, 1. Ε. Ηοΐϊιηαηη, 8γ11ο§β βρ. ΟΓίΐβο. 
άρ. 364. 

Περί Φαΰλλου πρβ. Ηροδότου VIII, 47. Παυσανίου 
Χ, 9, 2. 

σι Φ αϋλ[λο ; 

--νι]κ° ν τρι ς 

Πυ θ οι κ α 

α ς, 'Α σ ' ι ς ; ι (ί] κ ί] λ - - 

ναο. 

Σχ. γρ.: α'", ν", α*, υ», φ^. 

213. Τετράγωνον έκ Πάριου μαρμάρου επικά- 
λυμμα στήλης ή κίονος, έφθαρμένον μάλιστα τό κάτω 
μέρος και τήν ένεπίγραφον πλευράν, ελλιπές τό δεξιόν 
άκρον. Τά άνω άκρα τών καθέτων πλευρών προεξέ- 
χουσιν. Έπ'ι τών αυτών πλευρών σώζονται πολλά ϊχνη 
της διά κυανοΰ και έρυθροΟ χρώματος διακοσμήσεως 
(κυμάτιον). Έπί της κάτω επιφανείας τοϋ λίθου υπάρ- 
χει τετράγωνον κοίλωμα, έν ω τεμάχιον μολύβδου, 
τοϋτο δε συνέχεται μετά δύο ελλειψοειδών συμφυών κοι- 
λωμάτων μολύβδω πεπληρωμένων, έν οίς ϊστατο τό έπί 
της άνω επιφανείας τεθειμένον ανάθημα. Πλ. 0,33, 
ΰψ.0,14,τό νΰν μηκ. 0,41• επειδή δε πιθανόν είνε ότι 
τό έπί της κάτω επιφανείας κοίλωμα εΰρητο ακριβώς 
έν τφ μέσφ αυτής, ΰπολογίζομεν δτι τό μηκ. ητο 0,62, 
δσον περίπου απαιτείται καΐ διά τήν προτεινομένην συμ- 
πλήρωσιν της επιγραφής. Τών γραμμάτων έσώθησαν 
μόνον τά άνω άκρα ευρισκόμενα έπί του κάτω άκρου 



105 ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 106 

τϊίς έ'(Απρθ(7θεν πλευρόίς, -ητο δί ίι έπιγραφί) ττιθανώ; προς αριστερά τ^ς επιγραίρης υπάρχει περιφερές ε(Αβολον 

«,ονόστινος. ριολύβοφ περικ6χυ[Αένον. Συνετέθη έκ τριών τε(Ααχίων. 

Μηκ. 0,62, δ(ά[χετρος περίπου 0,16 (λ. — Ο.Ι.Α.ΙΥ, 
Φειδιά[δε]ς ί [[Α'άνέ]Οεκεν [■ Άθεναίαι ϊ πολιόχοι 1 σ. 42 κ«ί 163 άρ, 373 ηι, πρβ. σ. 97 άρ. 373 '". 

Δελτίον άργ. 1889 σ. 119, 5. ΒαΙΙ. άβ ΟΟΓΓ. ίιβίΐ. 

Σημ. δίαίτίξεωί 8. ^"'' ''• ^'^^' •^• 

214. "Ανω άριστερόν τ6(Λάχιον βάθρου έκ Πέντε- ΦρΟνος [:] καΙ:'Αριστόγειτος [: άνέθεκεν 1] άνεθέτεν-- 
λγισίου μαρι^άρου (Αετα (Αίκρόν προέχοντος έπικράνου. Σχ. γρ.: α<2, γ2^ ^ο^ ^ο^ ρ3^ ^4, „2_ φ2_ 

Μηκ. 0, 1 3, ΰψ. 0,25, πάχ. 0,21 ρ-,. Γραφή : (ττοιχη- ^'^Ι^' δ'«"ίξ^ως 6. 

δόν. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 45 άρ. 418 ο. 218. Βάθρον τετράγωνον έκ Πεντελησίου [κα.^^&- 

ρου, συντεθειαε'νον έκ δυο τερι,αχίων και κολοβόν το 8ε- 

Φίλο ζιθ"' (κάτω) άκρον. Έπί της άκρας τοϋ λίθου, αριστερά 

Μελίίτεύς ""^^ί ί<.α.τχ [/,ηκος ]7.ιάς των στενωτέρων των (Αακρών πλευ- 

άνέθΓεκεν Ρ"^ έγκεχαραγμένης επιγραφής, υπάρχει τετράγωνον 

γΓ^β^ κοίλωρια (μήκ. 0,17, πλ. 0,10), έν φ πέντε όπαί, προ- 

2χ. γρ.: α*^, (λ^, ν^. ωρισμέναι διά την έν τω κοιλώ[χατι καθήλωσιν βάσεως 

άναθή(Αατος. Μηκ. 0,58, ύψ. της ενεπίγραφου και της 

215. Κίων άνευ ραβδώσεων έκ Πεντελησιου ριαρ- αντιθέτου πλευράς 0,16, πλ. 0,24 {α. Γραφή: ήμελη- 
μάρου πλατυνόμενος προς τα κάτω. Συνετέθη έκ τριών μένη. — 0. Ι. Α. IV, 1 α. 93 και 182 άρ. 373 '^*. 
τεμαχίων. Έν τζ) μέσφ της άνω άκρας μικρά οπή, σ. 81 άρ. 373*^. Δελτίον άρχ.1888 σ. 140, 1. Ιιβΐρζϊ- 
έλλείπει δε το κάτω άκρον. Έν τοις γράμμασιν ϊχνη §βΐ' δΐΐκΐϊβη XVIII σ. 20 (8θ1ΐβΓΐίη§). 
χρώματος έρυθρόϋ. Μηκ. περίπου 1 μ., διάμετρος άνω 

0,14, κάτω περίπου 0,18 μ. Γραφή: στοιχηδόν. — ^ τάθηναίαι 

<]. Ι. Α. IV, 1 σ. 86 άρ. 373 79.ΈφημερΙς άρχ.1883 '* δεκάτην 

σ. 36, 3. Πρβ. Ε. Ηοίϊιηαηη, δ7ΐ1ο§β βρ. Οταββ. ^ χορίο (ω) 

άρ. 232. Ηβίδοΐι, ■\νβί1ι§β8θ1ΐ6η1{β σ. 59, 3. 2 ΆΟμονόθεν 

ΓΓ/ ο Λ\/ , / * Χαιρέδεμο(ς) Φιλέα 

Τόνδε Φίλον άνέΟεκεν 

'Λλ ' ί' Σχ. γρ.: ε' και ε!> (στίχ. 2, 4), μ.2, ν8 και ν" (στίν.1), ρ'2 φ2. 

Αθεναιαι τριποοισκον, '" "^ ί λ. . η γ , ν λ. μ γ , τ 

θαύμασι νικέίΐας, 219. "Ανω τεμάχιον κίονος έκ Πεντελησιου μαρ- 

(έ)ς πόλιν, Κάρεσίο μάρου. Τό άνω άκρον περιεκόπη ολίγον προς έφαρμο- 

„ 11^^κη^,α.,^ γή•^ τοΟ κιονοκοάνου ή οίουοήποτε άλλου έπικράνου. 

Σχ. γρ.: α", ε< και ε», Θ'", ^^, ν', α*, ϋ^, φ^. ι ■ Γ ' γ ^ 

Τό έμπροσθεν μέρος τοΟ κίονος περιετμήθη τοιουτοτρό- 
Άντϊ του ές υπάρχει έπί του λίθου {ς. πως ώστε να παρέχνι τοΰτο το μέρος της επιφανείας 

τό σχήμα οκταγώνου, διτιρημένον είς οκτώ στενά καΐ 

216. Τεμάχιον βάθρου έξ ύποφαίου λεπτοκόκκου μακρά επίπεδα, ων τά δύο ανώτατα και τό τελευ- 
μαρμάρου. Σφζονται μέρη της έ'μπροσθεν, της άριστε- ταϊον έμειναν κενά, τά δε λοιπά πέντε φέρουσιν άνά ενα 
ράς και της κάτω πλευράς. Μήκ. 0,40, ύψ. 0,12δ, στίχον της επιγραφής. Είς τόν πρώτον στίχον άνηκε 
πάχ. 0,31 μ. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 80 άρ. 373^. βεβαίως και μικρόν τι τεμάχιον φέρον τά γράμματα 

ον. Τό όπισθεν μέρος του κίονος αφέθη περιφερές. Μήκ. 

άνέθε[σαν 0,78, διάμετρος άνω 0,16, κάτω 0,19 μ. — Ο. Ι. Α. 

κα]ΐΦρύνε:καΐΣ(Λΐκ[ύθε; IV, 1 σ. 102 άρ. 373 219. 

τ' άΟεναίαι 'ί . - Τω τ γ 

Λ.αιρε[Αονιοες ; ανε[θεκε ; ] °'^ [ 

Σχ. γρ.: α*<, ε3, θ^ ν» καΐ ν» (στίχ. 3), ρ=>, σ^ «^ φ^. Μπίσίτία δίδομΐ ΙΐόσΓτε 

Ση[λ. διαστίξεως «, - , ν ί Γ ,- . !• 

κρατεν καπό ορα[ — η καποορα — 

217. Τό έ'μπροσθεν ήμισυ του άνω μέρους κιονίσκου >ί* μετ άποοοσθα[ΐ 

έκ Πεντελησιου μαρμάρου. Έπϊ τής άνω άκρας τής [λεα άντίδοναί γαο. 



107 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΓΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑ1 



108 



Σχ. γρ.: α' και α^^ (τό πρώτον χα! το τελευταΤον Ιν στίχ. 5) χαΊ 
ο" (τό τελευταϊον ίν στίχ. 1), 8» χαί δ"> (στίχ. 3), ε^ χαΐ ε'* 
Ιστίχ. 3 χαΐ 5), Ο•*, μ.*, ν^ χαί ν" (τό τελευταϊον έν στίχ. 5 και Ιν 
τω μιχρω τεμαχίω), ρ', σ* (χαί τό τελευταϊον γράμμα του στίχ. 2 
ήτο σίγμα), χ^. 

Έάν ΰποθέσω[Λεν ότι ό έν τή έττιγραφγ) ταύτνι περιε- 
χόμενος θεσυ.ός ήτο χρησαός του έν Δελφοϊς θεοϋ, δυ- 
νάμεθ* να, συμ-πλτ;ρώσω|Αεν το τέλος του πρώτου στίχου 
π. χ. ώς έξης : Χαιρερ.ονίδες άνέ[γρα(ρσεν άνελ]όν[τος 
το Οεο. 

220. Τρία συγκεκολληριένα τε[Λάχια κίονος ραβοω- 
τοϋ έκ Π αρίου [Ααρ(Αάρου (διά(Λετρος περίπου 0,25 (Α.), 
ου άπεσπάσθησαν τό όπισθεν ηαισυ και τα ούο άκρα. 
Μηκ. περίπου 0,63 (λ. Γραφή: έκ δεξιών προς αρι- 
στερά.— α. Ι. Α. IV, 1 σ, 88 άρ. 373 84. ΈφηΐΛερίς 
άρχ. 1886 σ. 80, 3. Ε. Ηοίϊτηαηη, δ3Γΐ1ο§β βρ. 
(ΪΓαβο. άρ. 213. 

_ >α ^ _ νες θϊκε Διός κόρει τόδ' άγ«λ[Λα, 

δσ-περ δ]έ πατρός ΙιΟς Χαιρίονος έπεύχεται (ε)να[ι 

Σχ γρ.: α", 8», ε'», β••, χ2, μΤ, ν^, ρ3, ^4 χ^ι 3Ι2 (αχίχ. 2), 

»", χ*- 

Το πρώτον γράριμα της λέξεως εναχ παρελείφθη ύπο 
του χαράκτου. 

221. Τε(Λάχιον βάθρου έκ Πεντελτησίου |Λαρ|Αά- 
ρου, άποκεκρουσ(Λένον κάτω, δεξιά και όπισθεν. Μήκ. 
Ο, Π, ύψ. 0,055, πλ. 0,13.-0. Ι. Α. IV, 1 σ. 43 
άρ. 373 αϊ. 

Χαρικλες [ άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: α'2, σ<. 

222. Τεριάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου [ΛαρίΛά- 
ρου. Σώζονται (Λέρη της έ'ριπροσθεν, της αριστεράς και 
της άνω πλευράς, έν ή υπήρχε τετράγωνον κοίλω(]ΐα. 
Μήκ. 0,14, ύψ. 0,10, πλ. θ',24 (χ.— 0. 1. Α. IV, Ι 
σ. 84 άρ. 373 60 

Χε 



Σχ. γρ.: ε 3, σ*. 

223. Δύο συγκεκολληιχε'να και εν τρίτον τε[Λάχιον, 
ανήκοντα εις τό αυτό έκ Πεντελησίου μαρριάρου βά- 
θρον. Τό ανάθημα ήτο τεθειμε'νον έπί της μακράς άνω- 
θεν της επιγραφής επιφανείας του λίθου, έφ' ης σά- 
ζονται αίΐλακες, αΐτινες έχρησίμευον εις την περί τα 
στηρίγματα τοϋ αναθήματος περίχυσιν μολύβδου και 



δύο χαλκά, κρικοειδή ελάσματα περικεχυμένα μολύβδφ, 
Αί αύλακες καΐ τά ελάσματα έκαλύπτοντο δια δευτέρας 
τινός Ιπιτεθειμένης πλακός. Έν τοις γράμμασι χρώμα, 
έρυθρόν. Μήκ. των δύο τεμαχίων 0,32, του τρίτου 
0,66, ϋψ. του αϋτοΰ 0,13, τό νϋν πλάτος των ούο 
τεμαχίων 0,12, του τρίτου 0,22 μ. — Ο, Ι. Α. IV, 1 
σ.'44 και 163 άρ. 373 α\ πρβ. σ. 83 άρ. 373 *& 
και σ. 96 άρ. 373 'β». Δελτίον άρχ. 1891 σ. 73, 6. 

Χίονις ■ 0[ι 5) Ολ| άνέ]θεκεν 



Σχ. γρ.: ε^, 0^ ν», 
Σημ. διαστίξεως ''. 



^', ι'- 



224. Βαθρίδιον έκ Παρίου μαρμάρου (μήκ. 0,22, 
ύψ. 0,105, πλ. 0,18 μ.), έντεθειμένον ποτέ εις μεϊζόντι 
βάθρον, φέρον δε έπί τής άνω επιφανείας μικράν χαλ- 
κήν πλάκα (μήκ. 0,10, πλ. 0,075, ΰψ. περίπου 0,02 
μ,.), έφ' ης ίστατο άγαλμάτιον, ώς άποδεικνύουσι ^ύο 
επιμήκεις όπαί τής άνω επιφανείας. Ή επιγραφή έπϊ 
μιας τών στενωτέρων τών μακρών πλευρών. — Ο.Ι.Α. 

IV, 1 σ. 103 άρ. 373*23. ΐαΙιΛυοΙι άβδ Άνάι. Ιη- 
δίϊίηίδ III, 1888, σ. 284, 27. 

Χναϊάδες άνέθεκεν 
Ιιο Παλενευς 

Σχ. γρ.:α'ί, ε3, θ^ ν», σ», υ2, χ2. 

225. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου 
πανταχόθεν άποκεκρουσμένον, σώζονται όμως μέρη τοϋ 
υπέρ τήν έπιγραφήν άκρου καϊ τής άνω επιφανείας τοϋ 
λίθου, έφ' ης υπήρχε τετράγωνον κοίλωμα. Μήκ. 0,39, 
ΰψ. 0,20, πλ. 0,31 μ.— 0. Ι. Α. Ι σ.181 και ΐν,Ι 
σ. 40 άρ. 352. ΒαΙΙ. άβΙΓ Ιηβίίίαίο 1864 σ. 88. Α,γοΙι. 
Ζβϊ1;υη§; 1864 σ. 235*. Πρβ. Ι,δννγ, Ιηβοΐιήίίβη 
§ΓΪβοΙι. ΒϊΜΙιαιιβρ άρ. 420. Κο1)βΓί8, ΙηίΓοάυοίϊοη 
Ιο (ιΓββΙί βρ. Ι άρ. 62. Ι^βίρζί§βΓ δίυάϊθη XVIII σ. 
59 (8ο1ΐ6Γΐΐη§). Ι&ΙιΛαοΙι άβδ θ,γοΗ. Ιηδί. 11,1887, 
σ. 146, 34. 

• Ιιο Χολαργεύ[ς 

εύχσά[Α]ενος • έργον 
άνέθεκ]εν ■ άπαρχέν 



Σχ. γρ.: > 

Σημ. διαστίξεως 'ϊ. 



.», ρ Ό, 



'*, ΐ'- 



226. * Πλίνθος έκ Πεντελησίου μαρμάρου. Μήκ. 
0,99, πλ. 0,79, ύψ. 0,34 μ. Ή επεξεργασία τής αρι- 
στεράς καϊ τής δεξιάς πλευράς (ή καλούμενη άναθύ- 
ρωσις) και αυτή ή επιγραφή άποδεικνύουσιν ότι παρά 



109 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



110 



την σφζθ(Αένγΐν έ'κειντο αριστερά κ«ϊ δεξιά άλλαι δ(Λθΐιχι 
πλίνθοι, τό δέ σύνολον ητο [λέγ* βάθρον. Ή έπιγραφτ) 
έπΙ [Αΐδίς τών ρ,ικροτέρων πλευρών έπϊ της αντιθέτου 
πλευρόίς ό δια την |Αετα)40(/.ισιν και τοποθέτησιν χρησι- 
(Αεύσας άγκών (νβΓ8&ίζ1)088β). Έπϊ της άνω επιφα- 
νείας ϊχνος ποδός άγί5;λ|Λατος. Κείται δυτικώς τοΰ Παρ- 
θενώνος παρά την Χαλκοθήκην (Δελτίον άρχ. 1889 
πίν. Α' άρ. '25). — ΰ.Ι.Α.Ι άρ. 413. Έφη(λερίς άρχ. 
1858 σ. 1740 άρ. 3296. 

Ι Ιριδος Χολαργεύ[ς| άνέΟεκεν 

'Τπά την άρχαϊκην έπιγραφην ένεχαράχθη κατά δευ- 
τεραν τινά χρήσιν τοΰ λίθου ή 1ν τω 0. Ι. Α. III ύπ' 
άρ. 599 επιγραφή. 

227. Τό άνω τε(Λάχιον στήλης έκ Πεντελησίου 
^αρ[λώρου. Τό άκρον ριιας τών στενωτέρων πλευρών, 
4φ' ης ή επιγραφή, προέχει έν σχή|Λατι κυριατίου (τό 
της αντιθέτου πλευράς άπεσπάσθη). "Επί της άνω άκρας 
τοΰ λίθου υπάρχει προεξοχή, δι' ης έγοι/,φοΰτο τό έπι- 
τεθεΐ[Λένον άνάθηρια ([Ληκ. Ο, 14, πλ. 0,09,ΰψ.0,04 α.). 

Έν τοις γρά(;.ρ(.ασι διατηρείται τό έρυθρόν χρώ|/.α σχε- 
δόν άθικτον. Μήκ. 0,55, πλ. 0,25, πάχ. 0,15 (α. — 
€.Ι.Α.ΐν, 1 σ. 90 άρ. 373 ιοο. ΙαΙιΛιιοΙι (Ιββ &γο1ι. 
Ιηδί. Π, 1887, σ. 146. III, 1888, σ. 27-2, 4. Πρβ. 
ΑΙΙβη (ΡίΐρβΓδ οΓ ίΐιβ Αιηθηο&η δοΐιοοΐ IV σ. 203) 
όστις προτείνει ώς δνο^κ,α τοΰ πατρός αΓόργυλ(λ)ος». 

Παλλάδι τρι[τογενεϊ — Στρόγ ; 

γυλός [λ' άνέθε[κε 

και Χρέ[Αες Ιιυύς 

Σχ. γρ.: α<2, 86, ε', θ^ κ», μβ, ν^, ρ2, σ•» χαί σ^ (στίχ. 2), 

228. Κίων έκ Πεντελησίου [λαρ(Λάρου, πλατυνόριε- 
■νος προς τά κάτω (διάριετρος 0,22-0,27 (λ.). Έπϊ της 
άκρας (διά(Λετρος 0,23 μ.) υπάρχει κοίλωρια κυκλοτε- 
ρές, βαθυνόριενον έκ τοΰ (/,έσου προς την περιφέρειαν, 
•έ'χον δέ διάμετρον 0,15 (α. Της επιφανείας τοΰ κίονος 
έλει&νθη έπιριελέστερον μόνον ό διά την έπιγραφην χώ- 
ρος. Μηκ. 1,40 [Λ. Κείται πρά τοΰ [λουσείου τής'ΑκίίΟ- 
τ^τόλεως.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 101 άρ. 373 212. 

Χσενοκλέες • άνέθεκεν • Σοσίνεο 

Σχ. γρ.: α", 0^ ν^ σ\ χ». 
2η(χ. διαστίξεως ^. 

229. Τρία τε[λλχια έκ Ναξίου (Ααρ|λάρου, ανήκοντα 



πιθανώς εις τό αυτό βάθρον. "Ανωθεν τοΰ πρώτου στί- 
χου τοΰ ύπ' άρ. α και κάτωθεν τών γρα[Α[Λάτων τοΰ 
ύπ' άρ. ο τε(Λαχίου κενός χώρος. Φαίνεται λοιπόν, δτι 
ή επιγραφή ήτο δίστιχος* αρχομένη έκ τοΰ κάτω στί- 
χου και και/.πτομένη άπό τοΰ τέλους αύτοΰ βαίνει κατά 
τόν άνω στίχον άπό δεξιών προς αριστερά. Ή επιγραφή 
συνετέθη 'ίσως έν τη Ναξίί^ γραφτ), διότι τό δεύτερον 
γράμμα τοΰ κατωτέρω στίχου τοΰ ύπ' άρ. α τεμαχίου 
ήτο πιθανώτερον Ο (τουτέστι Β) ή φ. Μεταξύ τών 
γραμμάτων τοΰ ύπ' άρ. ο καί τοΰ δευτέρου στίχου 
τοΰ ύπ' άρ. 6 τεμαχίου ύπήρχον γράμματα τίνα, άγνω- 
στον δμως πόσον άπεϊχον αλλήλων τά τρία τεμάχια. 
Μήκ. τοΰ α: 0,20, τοΰ ΰ: 0,15, τοΰ ο: 0,25 μ."Γψ. 
τών γραμμάτων 0,09. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 198 άρ. 

373 234. Δελτίον άρχ.1888 5.173,2. Ιβίρζί^βΓ 8ίιι- 
άΐβη XVIII σ. 49 (δο1ιβΓϋη§). 

α ί> 

ναΡυγ (η π ^ μ <] ν) ο δ]εκά[τεν 

τόνδε τόν λ]έβ[ετα; άνέθε]κεν τάθ[ενα(αι 

Σχ. γρ.: α^^, ε^, δίγαμμα ϊδε πίν. Α', θ••, κ^, ν*, υ*. 

230. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σφζεται μέρος της έμπροσθεν (ενεπίγραφου), της άνω, 
της κάτω καΙ της δεξιάς πλευράς μετά της δεξιάς γω- 
νίας τοΰ λίθου. Ύψ. 0,33, τό νΰν μήκ. 0,41, τό νυν 
πλ. 0,28 μ. Ό πρώτος στίχος της επιγραφής παρά τό 
άνω' .άκρον της έμπροσθεν πλευράς , ό δε τελευταίος 
απέχει τοΰ κάτω άκρου της αυτής πλευράς 0,21 μ.— 
α. Ι. Α. Ι άρ. 493. Έφημερίς άρχ. 1854 σ. 1125 

άρ. 2161. Κα秣ΐΐ36 άρ. 340. Καίΐιβΐ, Ερ. ΟΓο,βοα 
άρ. 923. Ε. Ηοίϊιηαηη, δγΠο^β βρ. Οραβο. άρ. 265. 
νν^ϋαπιο^νϊίζ, ΚγάαίΙιβη σ. 226. ΒΓΪηοΙί, ΙηβοΓ. 
(ΪΓ&Θοαθ αά οΙιΟΓβ^ϊαιη ρβρίίηβηίβδ σ. 133, 44. 

ροι άνδρδ[ν 

εν Ηορον 

— οροις εχσο κατά φυ[λάς 

- ι τρίποδος 

Σχ. γρ.: ε^, ν* και ν" (Ι'δε κατωτέρω), σ••, φ^. 

Έν τφ τέλει τοΰ 3. στίχου συνέσφιγξεν ό χαράκτης 
τά γράμματα, είνε δε άβέβαιον αν έ'γραψε ^υλάς όπερ 
θά έξικνεϊτο εγγύτατα προς τό άκρον τοΰ λίθου ή τό 
ύπό τοΰ ΚΪΓοΙιΙιοίΤ προτεινόμενον φΰλα. Τό πρώτον 
τών σωζόμενων γραμμάτων τοΰ 4. στίχου δεν ητο V, 
διότι ή σωζόμενη κάθετος γραμμή εΐνε μακροτέρα της 
δεξιάς γραμμής του γράμματος τούτου, οίον έν τφ τέλει 
τοΰ δευτέρου στίχου" έν~ τψ αΰτφ καΐ έν τφ πρώτφ 
στίχφ ν^. 



111• 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑ! ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



11^ 



231. "Ανω [^.έρος πλακός αετ' έπικράνου έκ Πεν- 
τελησίου ααρ[;,άρου συνηρΐΑθλογν)[Λενον έκ δύο τείΑα- 
χίων. Έπϊ της άνω επιφανείας τοϋ έπικράνου φαίνεται 
ότι ΰπηρχεν αϋλαξ. Ή έττιγραφη (τετράστιχος) έπΙ τοϋ 
έπικράνου. Ύπο τοΟτο έπΙ κοίλου ^^ώρου διακρίνεται 
γραπτόν κυ[/.άτιον (χρώαατα διάφορα, έξ ών διατη- 
ρείται κάλλιον το έρυθρόν). Άπεθραύσθησαν τε(Λάχιά 
τίνα τοΟ έπικράνου και το κάτω [Λέρος τοϋ λίθου. Μηκ. 
0,51, πλ. 0,49, τό νυν πάχ. τοϋ έπικράνου 0,1 5, τοϋ 
λοιποϋ με'ρους 0,13 μ. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 10'2 άρ. 
373 217. Πρβ. Ε. Ιίοίϊπΐίΐηη, δγ11ο§6 βρ. βτΆβα. 
άρ. 234. 

ι ί) τ]οτέλε[ς [^ε; ] ϊ Παλά[δι 

τριτογεν]εΐ ■ γλαυκ[όπ:]ιδι 
δορον • ] εΟεκεν γαο. 

Σχ. γρ.: αΐ', ε<ο, 0\ γ.^, ν; 
Ση|Α. διαστίξεως ^ 

232. Δύο τεαάχια έπικράνου στήλης (υποστατού 
άναθή[Αατος) έκ φαιοϋ λεπτοκόκκου [Λαρ[^,άρου, Έν 
άμφοτε'ροις σώζεται [;.ικρ6ν [;.έρος της άνω επιφανείας. 
Το ύπ' άρ. α τε[^.ά^ιον (ριήκ. 0,23, ΰψ. 0,15, πάχ. 
0,06 μ..) ανήκει εις την άνω δεξιάν, το δε ύπ' άρ. ύ 
(ρ.ήκ. 0,25, υψ. 0,24, πάχ. 0,08 [Α.) εις την κάτω 
άριστεραν γωνίαν. Έν τισι των γρα[Λ(Λάτων ϊχνη χρώ- 
(Αατος έρυθροΰ. Γραφή: στοιχηδόν. — α: Ο. Ι. Α. Ι άρ. 
356. Βαη§α1)β άρ. 47. Ι^βΒαβ άρ. 34». ύ: Ο.Ι.Α. 
IV, 1 σ. 94 άρ. 373 »33. 

α: 
... υ ν θ ο ς [κ α ι 

. . . . υ τ ί (Λ [ε 
ά]ν ε[ θ]έ τ ε [ν Η υ π έ ρ 
τοτ[εκνο; ---- 
γαο. 

Σχ. γρ.: ε^, ΘΤ, ν", α*. 

233. Τε[;.άχιον βάθρου ή στήλης έκ Πεντελησίου 
(/,αρ(λάρου (Λετ' έπικράνου (νΟν άποκεκρουσ[;.ένου). Σφ- 
ζονται ρ.ε'ρη της έ'(Απροσθεν καί της δεξιάς πλευράς. Μηκ. 
και πλ. 0,1 Η, πάχ. 0,06 [λ.— Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 201 
άρ. 373 249. Δελτίον άρχ. 1889 σ. 51 , 1 . Ε. Ηοίϊ- 
ιπ&ηη, 8^11ο§6 βρ. (ιΓαβο. άρ. 248. 

ναο. 

Άθεν]αί«ι 

άν]έθεκε 

χε]ρσ1ν 

παϊς 



234. Τεριάχιον έπικράνου υποστατού έκ Πεντε- 
λησίου (Λαρμάρου, όπερ συνίστατο εκ πλατύτερου έπι- 
κράνου και [Λακροτε'ρου άλλα στενωτε'ρου κάτω ριε'ρους, 
[Αεταξΰ των οποίων κυ[Λάτιον. Σφζονται (Αίκρά (λέρη. 
της έ'ριπροσθεν πλευράς καί της άνω επιφανείας. Ή επι- 
γραφή ήτο τετράστιχος. "Εν τισι των γρα(;.[;,άτων Ι'χνη 
χρώριατος έρυθροΰ. Μηκ. 0,24, πλ. καί πάχ. περίπου 
0, 1 1 |Λ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 5δ άρ. 555 §. 

- - φ - - 

- - λυ - - 



τ 
ν 



Σχ. γρ.: ν", υ^, ρΟ. 



Σχ. γρ.: α '2, εΐο, 0^ ν», ρ» ^ ρ*ο, σ\ 



235. Τεριάχιον έπικράνου στήλης (υποστατού) έκ 
Πεντελησίου [Λαρ[Λάρου. Σώζονται ριικρά ριέρη της 
έ'[λπροσθεν καί της αριστεράς πλευράς, επίσης της άνω 
επιφανείας καί τοϋ κάτω ριέρους, δι' ου συνεδέετο τό 
έπίκρανον [Αετά της στήλης. "Υψ. 0,14, τό νΰν πλ. 
0,045, τό νΰν πάχ. 0,085 (λ. Έκ τοϋ Ασκληπιείου. 
Της τετραστίχου επιγραφής σώζονται ριόνον τα πρώτα. 
γρά[ΛΐΑατα. 

Τ--- 

ε — 
1ι-- 

α• — 

Σχ. γρ.: α'^, ε3. 

236. Τε[Αάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου (Λαρ[;.ά- 
ρου. Σφζονται (Αίκρά (χέρη της εριπροσθεν καί της αρι- 
στεράς πλευράς, επίσης δε καί της άνω επιφανείας, έφ' 
ης υπήρχε τετράγωνον κοίλωρια. Γραφή : έκ δεξιών 
προς αριστερά. 

ρίνε 

γ ή δ]ριο 

[ — άνέθεκεν ; ] 
Σχ. γρ.: ε^ ν», ρ». 

237. Τέσσαρα συγκεκολλη|;.ένα τε[/-άχια βάθρου έκ 
Πάριου μαρ[Λάρου. Σφζονται τό άνω ριέρος της ερ.- 
προσθεν -πλευράς (ο) καί τό εριπροσθεν (λέρος της προσ- 
κείμενης άνω επιφανείας {&) τοϋ λίθου ' έκατέρα πλευρά 
φέρει έπιγραφήν, ή (χεν ε[Απροσθεν [/.είζοσιν, ή δ' άνω 
[Λίκροτέροις γρά[Λ[Αασι. Μηκ. όρ,οΰ 0,46, πλ. 0,07.'ί, 
ΰψ. 0,06 [Λ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 41 άρ. 373 ΰ καί 
σ. 79 άρ. 373 '. Πρβ. Ε. Ηοίϊπΐίΐηη, δγΙΙο§β ©ρ. 
βραβο. άρ. 208 καί 210. 



113 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ 1ΔΡΤΜΛΤΩΝ 



114 



ναο. 



ΰ: 



— τοΐσι σοφο[ϊ]σι σο[φ]ίζεσΟ - 

— Ιιέχει τέχνεν λόι[ο]ν Ιιεχ - 



α' άνέΟεκ]ε Άθεναίαι δεκάτ[εν 
Σχ,. γρ.: α»2, ε3^ 1,3, ο<, ν«, σ•», φ2. 

Εις τον αΰτον λιΘον άνηκεν ίσως και ρ,ικρόν τι τε- 
(/,άχιον (β) φέρον (Λονον τα γράμ[Αατα ατ (έκ τοΰ πρώ- 
του στίχου της ύπ' άρ. ΰ επιγραφής). 

238. Δύο τεμάχια πλακός έκ Πεντελησίου (Μαρ- 
μάρου, χργισιμευσάσης πιθανώς ώς έπίκρανον βάθρου, 
έφ' ού έγομφοΟτο δι' εμβόλου, ω άνταπεκρίνετο το έν 
τΫ] όπισθίι^ άκρι:»; του μ.είζονος τεμ,αχίου (α) έκλελαξευ- 
μένον κοίλωμα. Έν τω ύπ' άρ. α τεμαχίω σώζονται 
με'ρνι τίίς έμπροσθεν, της κάτω και της άνω πλευράς 
(μήκ. 0,28, ύψ. 0,09, πλ. 0,41 μ..), έν τφ ύπ' άρ. ύ 
της έ'μπροσθεν και της άνω πλευράς (μήκ. 0,12, ύψ. 
0,05, πλ. Ο,ΟΤδ μ.). — α. Ι. Α. IV, 1 σ. 97 άρ. 
3731". 

α: ϋ: 

Ιιυπέρ τδ] άδελ[φο 

και τδ] πατρός [καΐ 1ιεα]υτδ [άνέ- 
θεκεν άπ]αρχ_[έν τάθεναίαι 
Σχ. γρ.: α<2, ε^, ρ», α\ υ; 

239. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σώζεται μέρος της άνω επιφανείας. Μήκ. 0,12, ύψ. 
0,28, πάχ. 0,09 μ. — 0. Ι. Α. IV, 1 1 σ. 9άρ. 
373113. 

δε[Λθ[ς και 

σίστρα[τος 

άνε]Οέτε[ν — 

Σχ. γρ.: ««, ε3, θ^, [λ^, ρ9_ α•*. 

240. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σώζονται μέρη της έ'μπροσθεν ενεπίγραφου, της αρι- 
στεράς και της άνω πλευρόίς, έν ^ υπήρχε κοίλωμα τε- 
τράγωνον. Μήκ.0,19, ύψ.0,11, πλ. 0, 1 6 μ. — 0.1. Α. 

IV, 1 σ. 200 άρ. 373 244. 8ί1;ζιαη§8ΐ)6ηο1ιίβ άβΓ 
Αίίαάβιηΐβ ζα ΒβΓίϊη 1888 σ. 240, . 



βάς π 

χρυσέ[νιε; - - 
έλΟέ π (ή ε;) 



Σχ. γρ.: α^ΜΒ• ί] β2_ ε», θ•ί, ρί, σ^ υ2, χ3. 



24 1 . Μικρόν τεμάχιον έπικράνου υποστατού τινός έκ. 
Πεντελησίου μαρμάρου, συνιστάμενον έκ τεμαχίων 
καθέτου πλίνθου ή άβακος (ύψ. 0,08) και κάτωθεν αΰ- 
τοΟ κειμ.ένου κυμ,ατίου. Έν τή άνω έπιφανείίχ υπήρχε, 
τετράγωνον κοίλωμα. Μήκ. 0,10, ύψ. 0,12, πάχ. 
Ο,ΟΊ μ.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 93 άρ. 373 '2δ. 

ε τόνδ 

[7,υδρο 

- - (Λ ή γ]ισθος 

Σχ. γρ.: ε^; Ο-", μ^, ν", ο3, ρ», <!■». 

Τά τελευταϊον γράμμα ^ ένεχαράχθη κατά διόρθωσιν 
αντί άλλου τινός γράμ.μ.ατος, ϊσως ία η V. 

242. Πρόσθιον μέρος πλινθίδος έκ Πεντελησίου μαρ- 
μ,άρου.'^ΡΙτο καθέτως τεθειμένη, βασιζόμενη έπι μιας των 
στενωτέρων πλευρών έπί τής αντιθέτου στενής πλευράς 
(τής ποτε άνω επιφανείας) υπήρχε τετράγωνον κοίλωμ.α. 
Ή επιγραφή παρά το οεξιόν άκρον τής έ'μ.προσθεν πλευ- 
ράς έκ τών άνω προς τά κάτω καταβαίνουσα. "Ανωθεν 
αυτής ό λίθος προσηρμ.όζετο προς άλλον τινά όμοιον, 
έφ' ού πιθανώς ύπήρχεν ή αρχή τής επιγραφής, διότι 
οέν είνε πιθανόν δτι ήρχετο αύτη κατά τό μέσον τής 
ενεπίγραφου πλευράς τοΰ βάθρου. Πλ. 0,33, τό νυν 
ύψ. 0,45, τό νυν πάχ. 0,17 μ. — 0. Ι. Α. IV, 1 
σ. 103 άρ. 373 2". 

άνέθεκεν νίΐο. 

τεί] ΆΟεναίαι τό (η τδ) 1ιυ | 

δεκάτεν 
Σχ. γρ.: ο'^^ ε^, Ο••, ν^», υ^. 

Ό ΚΪΓοΙίΙΐΟ^ προτείνει ώς συμπλήρωσιν τοΰ δευτέ- 
ρου στίχου « τό Ιΐυπόσ'τατον δίιηΐϊΐ.» Πρβ. την έκ 
Σιγείου έν Ι. Ο. Α. ύπ' άρ. 492 και την έκ Ναυκρά- 
τεως έπιγραφήν παρά τω ΡΙϊηάβΓΒ Ρβίπβ, ΝϋΐΐΙίΓ&ίίδ 
Ι πίν. 32 άρ. 1 (ΰποκρητήριον). 

243. Πλαζ έξ ύποφαίου λεπτοκόκκου μαρμ.άρου. 
Άπεσπάσθησαν τό άριστερόν και τό δεξιόν άκρον. Ή 
επιφάνεια λεία. Μήκ. 0,55, πλ. 0,27, ύψ. 0,12 μ. — 
α. Ι. Α. Ι άρ. 349. Έφημερίς άρχ. 1852 σ. 671 άρ. 
1113. Κ£ΐη§ίΐ1)β άρ. 2259. Ι,θΒαδ άρ.2«. Πρβ. Καϊ- 
1)β1, Ερ. Οΐ'Είβοα άρ. 756. Ε. Ηοίϊιηαηη, 8γ1Ιο§β 
βρ. ΟΓαβο. άρ. 236. Κο1)βΓΐ;8, ΙηίΐΌάυοίϊοη ίο Οι-ββίί 
βρ. Ι άρ. 51. 

8 



415 



ΑΝΛΘΙίΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΛΙ 



116 



οΟάνες [;.άνέθεκεν Άθεναία[ι ^ ^• - σ 

- - ρίο δεκάτεν τδ τέκνο ιύγ[σα[>.ίνο 

Σχ. γρ.: α'^^ 3•!^ ^7 γ„χ ^ο (^.^ δεύτερον), Ο"*, μ.8 (πιθανώς κατά 
λάθος αντί μ*), ν" και ν', ρ", σ'', υ'^. 

Έν τω τέλει τοΰ πρώτου στίχου ϊσως πολίό^ζΟί η 
τόο' άγαλ^ια, έν τη άρχη του δευτε'ρου συ[ΛπληρωτεΌν 
ϊσως το ονοαα του τέκνου. 

244. Τει/άχιον βάθρου έκ Πεντελησίου [;,αρ(Λάρου. 
Εΰρε'θη έν τω Άσκληπιείω. Σώζονται (χε'ρη της έ'ΐΛ- 
προίθεν πλευρκς, έφ' ης πάρα. το άνω άκρον ή επι- 
γραφή, καϊ της άνω επιφανείας, έν η ύπηρχε κοίλω[Λα 

■τετράγωνον (βάθ. 0,04 [λ.). Συνεκολλήθη έκ δύο τε- 
(Ααχίων. Μηκ. 0,45, ΰψ. 0,08, πλ. (άπο τοΰ ε(^.προσ- 
Οεν άκρου της άνω επιφανείας [^-έ/ρι τοΰ κοιλώ[Λατος) 
0,18 ΐί..— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 1(34 άρ. 422 '. Πρβ. 
Ε. ΗοίΪΓηη,ηη, 8}Ί1ο§β βρ. Οΐ'αβο. άρ. 247. 

— τον ΗερίΛεν θεο φραθ[αϊς 

έργάζε]το [^ έργάσσα]το η (ρραδ[αϊσιν 1ιείσα]το) να,ο. 
Σχ. γρ.:α'2, Ο••, νβ, ρ'ο, (φ2). 

Έν τίί αρχή της τετάρτης λέξεως έγράφη ήμαρτηριέ- 
νως θ άντϊ φ. 

245. Τε[Λά^ιον βάθρου έκ Πάριου (Λαρρ,άρου, συν- 
τεθειαένον έκ τεσσάρων [Λερών. Άπεθραυσθησαν τό αρι- 
στερών και το δεςιόν άκρον. Ή επιγραφή έπϊ υ,ιάς των 
δύο πλατυτε'ρων πλευρών. Μήκ . 0,33, πλ . 0,235, 
πάχ. 0,135 [Α. Γραφή: ήρτ.ελη(/.ένη. — 0. Ι. Α. IV, 1 
σ. 91 άρ. 373*07. Πρβ. Ε. Ηοίϊιηαηη, δγ11ο§6 θρ. 
ΟΓαβο. άρ. 243. 

-'] Ιιυύς Άθένει, 
Ιιδν ή Ιιδι χ_]άριν άντιδίόο 

Σχ. γρ.: α'2, εΐο^ Ο••, ν», ρ«, σ', υ». 

246. Τε^υ,άχιον βάθρου έκ Πεντελησίου [Λαρμά- 
ρου. Σώζονται [λέρη της έμπροσθεν και της άνω πλευ- 
ράς. Μήκ. 0,29, ύψ. και πλ. περίπου 0,09 ρ.. — 

Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 97 άρ. 373 '75 

— σίβιος [Λ'[άνέ9εκεν ; 

Ηυπέρ παιδό]ς κα[ι Ιιεαυτο; , . 

Σχ. γρ.: α", β^, σ••. 

247. Δύο τεμάχια βάθρου έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου. Τοΰ ενός μεν (α) σώζονται το άνω και το κάτω 



_>..'υ_\-'^_*-'\^_»-'ν^ 



ν_/ ν./ _ ^-ί ^ 



άκρον της έμπροσθεν ενεπίγραφου πλευράς, τοϋ δε ετέ- 
ρου [ΰ) μόνον τό άνω άκρον της αυτής πλευράς, α: 
μήκ. 0,19, ΰψ. 0,175, πάχ. 0,07, ύ: μήκ. 0,16, 
ύψ. και πάχ. 0,10 μ. Ό πρώτος στίχος πλησίον τοΰ 
άνω, ό δεύτερος πλησίον τοϋ κάτω άκρου τής έ'μπροσθεν 
πλευράς, —α: 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 98 άρ. 373 "««, 
ΰ: ^. Ι. Α. Ι άρ. 379. Έφημερίς άρχ. 1852 σ. 675 
άρ. 1 122. Καη§α1)β άρ. 18. ΙίβΒ&β άρ. 3. 



α: 



ύ: 



- - άπ]αρχέν τάθ[εν]αίαι, κε 

— χά]ριν άντι[διδ 



Σχ. γρ.: α*', ε', Ο••, ν" και ν» (στίχ. 1|, ρ'. 

ν48. Έπίκρανον κίονος έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, διάτρητον (ή οπή έχει άνω κατά την έπιφάνειαν, 
έν ή κοίλωμα προς στερέωσιν τοΰ έπιτεθειμένου αγάλ- 
ματος, διάμετρον 0,12, κάτω 0,10 μ.). Άπεσπάσθη- 
σαν μέρη τινά τοΰ άνω άκρου. ΈπΙ τοΰ κατωτέρου 
μέρους τοΰ έπικράνου διακρίνονται άμυδρώς ϊχνη γρα- 
πτοΰ κυματίου πεποιημένου δια διαφόρων χρωμάτων, 
τό δε άνω μέρος σχηματίζει είδος ζώνης (ΰψ. 0,075 
μ.), ης τά άκρα φέρουσιν επίσης ϊχνη χρωματισμοΰ. 
Μεταξύ των δύο τούτων άκρων ή επιγραφή. Διάμε- 
τρος τής άνω επιφανείας 0,35, τής κάτω 0,28 μ.. — 
0. Ι. Α. IV, 1 σ. 90 και σ. 131 άρ. 373 "^, 

ς άνέθεκεν 

VI παιδί άπ(α)ρχέν 

Σχ. γρ.: α», ε<0, 04, ν^ σ^ χ'. 

Το δεύτερον α τής λέξεως άπαρ2(,έν παρελείφθη ύπό 
τοΰ χαράκτου. 

249. Τεμάχιον βάθρου έκ Πάριου μαρμάρου παν- 
ταχόθεν άποκεκρουσμένον, σώζεται όμως μέρος τής άνω 
(λείας) επιφανείας. Μήκ. 0,29, πλ. 0,21, υψ. 0,24 μ. 

- - - - δικο Ιι[υός — 

— Τρι]τογενεία[ι ^ - - Τρι]τογενεϊ ά[νέΟεκεν 

Σχ. γρ.: ε^, ν^^. 

250. Πέντε τεμάχια κίονος άνευ ραβδώσεων έκ Πεν- 
τελησίου μαρμάρου, ού ή διάμετρος ήτο περίπου 0,35 
μ. Άνά δύο των τεμαχίων («ύ και βά) προσαρμό- 
ζουσιν άλλήλοις ακριβώς, άγνωστος δε ή θέσις και αυ- 
τών και τοΰ πέμπτου τεμαχίου. Γραφή: στοιχηοόν. — 
α: δϊΙζαη§δΙ)βπο1ι1;β άβρ Αίςα,άβπιϊβ ζα ΒβιΊϊη 1888 



117 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



118 



σ. 240, 7 και 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 204 άρ. 373 266, 
}}•. 0. Ι. Α. IV, 1 (7. 94 άρ. 373 "9, β: 0. Ι. Α. 
IV, ! σ. 82 άρ. 373 22. 

αΙ): οά: 

--τ;ον .αδ.-- — αγο[ΐ')τ — 
-- . καλονσ-- — . ρ ο ε[γηδή{Α^ν-- 

β: 
--ΐΛετρ[ός;-- 
-- .(ρι[αηγ'ίρ.^ν-- 
Σχ. γρ.: α<2, ε3, ν», ρ» ή ρ">, β^. 

251. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου (Λχρμάρου. 
Σώζονται (/.έρη της ε[^.προσΟεν. της αριστεράς πλευράς 
και της άνω επιφανείας, έφ' ης ύπηρχε τετράγωνον κοί- 
λωρια. Μήκ. 0,11, πλ. 0,23, ΰψ. 0,09 ψ. 

Παλλ[άδ - - 
λ ; κο 

Σχ. γρ.:α'2, λβ. 

Του πρώτου γράμ[Αατος του δευτε'ρου στίχου σώζεται 
(Αονον [Λέρος της καθε'του γρα(Α[Λης. 

252. Δύο τεριάχια του αΰτοΟ βάθρου [Λετ' έπικράνου 
(γείσου) έκ Πάριου [/,αρ[/.άρου. Έν τω μείζονι τεμα- 
χίφ 1> (μήκ. 0,25, ύψ. 0,20 α.) σφζονται μέρη της 
πρόσθιας και της άνω πλευράς, έφ' ης συνεκολλήθη οι' 
ήλου τεμάχιον μολύβοου• Ιπί της πρόσθιας πλευράς του 
αΰτοΰ τεμαχίου ύπηρχε τετράγωνον κοίλωμα μετ' οπών, 
έν αίς προσεκολλήθη δι' ήλων πρόσθεταν τι μέρος. Έν 
τω μικροτέρω τεμαχίω α (μή^. 0,12, υψ. 0,155 μ.) 
σώζονται μέρη της πρόσθιας, της δεξιδς και της άνω 
πλευράς, έφ' ης διακρίνεται αύλαξ και οπή τις, έν η 
εκείτο μικρά χαλκή ράβδος, μέρος αποτελούσα του ποτέ 
έπϊ του βάθρου τεθειμένου αναθήματος ή της βάσεως 
αύτοϋ. Έπΐ αμφοτέρων των τεμαχίων μάλλον δε έπΙ 
του μ.είζονος σώζονται πολλά αμυδρά ϊχνη χρωματι- 
σμού, δηλ. κυματίου έπϊ του έπικράνου και γραμμών 
έκ διαφόρων χρωμάτων (κυανοϋ, έρυθροΰ, κίτρινου) άνω- 
θεν και κάτωθεν καΐ μεταξύ των στίχων και ϊχνη κυα- 
νού χρώματος έν τοις γράμμασι. Γραφή: άπο δεξιών 
προς τάριστερά. — έ: Ο.Ι.Α.ΐν, 1 σ. 85 άρ. 373". 



253. Δύο συγκεκολλημένα τεμάχια βάθρου έκ Πέν- 
τε λησί ου μαρμάρου. Σώζονται τεμάχια της έμπροσθεν, 
της όπισθεν, της άνω και της κάτω πλευράς. Έν τοις 
γράμμασι χρώμα έρυθρόν. Μήκ. 0,19, υψ. 0,105, πλ. 
0,18 μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 42 άρ. 373 §• και σ. 95 
άρ. 373144. Βιιΐΐ. άβ οοπ\ ΜΙ. 1877 σ. 51, 1. 

Άθεναί[αι 

Ι εύχ[σα|Λεν — 

Σχ. γρ.: α", ε^, 0^ ν^ υ2. 

254. Δύο τεμάχια έπικράνου έκ Πάριου μαρμάρου 
πλουσίως δια διαφόρων χρωμάτων διακεκοσμημένου. 
Έπϊ της άνω επιφανείας ύπήρχεν αϋλάξ τις περιθέουσα 
τό άνεπιμελώς λελειασμένον με'σον αυτής κεχωρισμένη 
δε άπό τών άκρων δια περιθωρίου έπιμελέστερον λελεια- 
σμένου. Σώζεται τό δεξιόν άίΐρον του ΰπ' άρ. έ τεμα- 
χίου. Τό ΰπ' άρ. α τεμάχιον έ'χει μήκ. 0,41, τό ύπ 
άρ. 1> 0,45-0,48 μ., υψ. αμφοτέρων 0,17 μ. Έν τω 
ΰπ' άρ. α σώζεται όλόκληρον τό πλάτος (0,35 μ.), του 
δε ΰπ' άρ. }} άπεσπάσθη τό όπίσθιον μέρος (τό νυν πλά- 
τος 0,23 μ.). Έν τοις γράμμασι χρώμα έρυθρόν. Κεί- 
ται έν τφ της Ακροπόλεως μουσεί(ρ. — Έδημοσιεύθη τό 
ΰπ' άρ. ϊ τεμάχιον Ο.Ι.Α.ΐν,Ι σ. 92 ΰπ' άρ. 373 "*. 
Πρβ. ΙαΙιΛυοΙι άββ ϊιγοΙι. Ιηδί. III, 1888, σ. 273,7. 

α: Β: 

λ;]ίτες : άνέθεκε[ν άπαρχ]έν • τάΟεναίαι ναο. 

ς να,ο. 

Σχ. γρ.: α' χαί α^', ε^ί, θ••, ν^ καΐ ν", σ*. 
Ση|χ. διαστίξεως ". 

255. Τεμάχιον πλακός έκ Πάριου μ,αρμάρου. Έπΐ 
της άνω επιφανείας, έφ' ης ή επιγραφή, μικρόν κοίλωμα 
έν φ μόλυβδος. Ή πλάξ ήτο βάθρον ενός τών γνωστών 
χαλκών αγαλματίων της Αθηνάς. Μήκ. 0,20, ύψ. 
0,05, πλ. 0,15 μ.— Ο.Ι.Α.ΐν, 1 σ. 81 άρ. 373*3. 



8- 

< 

01, 



α: 



ο - - 



έ: 

άν]θροπο 



α(ρε[λο; — 
ναο. 



Σχ. γρ.: α'3, ε», θ^ ρ», σ<. 



8- 



[τ] εν τάθενα[ί] 



Σχ. γρ.: α'2, θ^, ν». 



119 



ΛΝΑΘΓΙΜΑΤΙΚΑΙ ΒΠ1ΓΡΑΦΑΙ 



120 



256. Βάσις έκ Πεντελησίου [Λαρ(Λάρου, άποκε- 
κρουιτίΑε'νγΐ τα. δύο άκρα. καΐ τό κάτω Ύ\ιι.ιηυ της πρόσ- 
θιας (ενεπίγραφου) πλευράς. Μηκ. 0,66, πά/_. 0,18, 
ΰψ. 0,12 [;.. Γραφή: έκ δεξιών προς τάριστερά. — 
α. Ι. Α. Ι άρ. 343.Έφη|^.ερίς άρχ. 1852 σ. 682 άρ. 
1133. ΗΛη§α,]3β άρ. 19. ΕβΒίΐΒ άρ. 1. Πρβ. Καϊΐιβΐ, 
Ερ. Οραβοίΐ άρ. 7 19. Ε. Ηοίϊιηαπη, δ)Ί1ο§β βρ. 
Όι-αβο. άρ. 217. 

ς Άθεναίαι (λ' άνέΟ[εκεν 

Σχ. γρ.: α", ε», 0•<, μι', ν», σ'. 

257. Τερ.άχιον κίονος ίκ Πεντελησίου (Λαρμάρου, 
άνευ ραβδώσεων. Διάμετρος 0,23, μηκ. 0,33 μ.. 

— εύ]χο[λ; ]έ : Έπ — (η έπ — ) 

Σ-/,, γρ.: ϋ^ χ2. 
Σηρ.. διαστίξεως •'. 

258. Τεμάχιον πλακός έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, κολοβής αριστερά και δεξιά. Μηκ. 0,22, ΰψ. 0,06, 
πλ. 0,155 μ. Συνετέθη έκ δύο τεμ.αχίων. — 0. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 42 άρ. 373/; καί σ. 85 άρ. 373 "^ 

άνέθε]κεν • τάθε[ναίαι — 

Σχ. γρ.: α", ε 3, Ο*, ν'•». 
Σημ.. διαστίξεως '^. 

259. Δύο συγκεκολλημ.ένα τεμάχια πλακός έξ ΰπο- 
φαίου λεπτ.οκόκκου μαρμάρου. Ή επιγραφή ήτο μο- 
νόστιχος. Σώζεται μέρος της εμ.προσθεν, της κάτα. και 
της όπισθεν πλευράς. Μηκ. και πλ. 0,24, ύψ. 0,09 
μ. — Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 43 άρ. 373 ί και άνέκδοτόν τι 
τεμ.άχιον. 



νδ]ρος • άνέθ[εκεν 



Σχ. γρ.: ο^ η α», ε'» ί) ε», Ο', ν», ρ» ί) ρ •0, σ^'. 
Σημ. οιαστίξεως ■'. 



260. Τεμάχιον βάθρου έξ 'Τμ.ηττίου μαρμ,άρου. 
Έπί της άνω επιφανείας υπήρχε τετράγωνον κοίλωμα. 
Άπεσπάσθν,σαν τα προς αριστερά καί δεξιά, το κάτω 
και τό όπίσθιον μέρος. Μηκ. 0,30, ΰψ 0,08, πλ. 0,23 
μ.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 85 άρ. 373 65. 

ναο. 
ΆΟεναι ναο. 

Σ/, γρ.: α<2, ε 'Ο, 0'<, ν". 



261. Στήλη έκ Πεντελησίου μαρμάρου μετ' έπι- 
κράνου (νΟν σχεδόν ολοσχερώς άποκρουσθέντος), ελλι- 
πής τό κάτω μέρος, συνηρμ.ολογημένη έκ πέντε τεμα- 
χίων. Μηκ. 0,40, πλ. 0,31, πάχ. 0,11 μ. — Ο.Ι.Α. 
IV, 1 σ.185 άρ. 422 ^^ Δελτίον άρχ. 1889 σ. 127,1. 
ΒαΙΙ. (1β οοΓΓ. ΙιβΙΙ. 1889 σ. 159, 1. Πρβ. Ε. ΙίοίΤ- 
ιηαηη, δγ1Ιο§β βρ. Οραβο. άρ. 253. 

. . . όδορός μ' 
άνέθεκ' Άφρο'"^- 
ίτει ^ορον άπα- 
ρχέν : : πότνια, τ- 
5 ον άγαθδν το- 
ι σύ δος άρΟον- 
ί]αν Ι • Ιιοί τε λέγ- 
ο]σι λόγος άδικ- 
ο] ς φσευδα; κα- 
10 τ'] έκ[ένο], το[υ η λ ; 



Σχ. γρ.: α'ϋ, ε^ -/.αϊ ε», θ ι καί 0^ (στίχ_. 5), μ'», ν», ρ^, σ*, 
Ση[Α. διαστίξεως '^. 



1)3, φ2 



Αί δια του διαβήτου γενόμ,εναι έν τω μέσω των κυ- 
κλοτερών γραμμάτων στιγμ.αϊ άπηλείφθησαν ΰπό τοΟ 
χαράκτου πολύ άδεξίως. 

262. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμ-άρου. 
Σφζονται μέρη της έμπροσθεν καί της άριστερόίς πλευ- 
ράς. Μηκ. 0,10, ύψ. 0,19, πάχ. 0,16 μ.. Γραφή: στοι- 
χηδόν.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 82 άρ. 373 32. Πρβ. Ε. 

ΗοβΓιηαηη, 8γ11ο§β βρ. Οι-αβο. άρ. 237. 



αν ------- 

επα[ - - - κα-? 
Ί 1ΐυ[ιος; άπα- 

ρχε[ν ; 

αιο (^ θ η φ) 

θ (η ο η φ), ε 

Σχ. γρ.: α'^^ ε••, Ιι^, ν", υ•', -/'^. 

263. Τεμάχιον βάθρου έκ φαιοΟ λεπτοκόκκου μαρ- 
μάρου, άποκεκρουσμένου αριστερά, κάτω καί όπισθεν" 
επίσης άπεκρούσθη τό δεξιά της επιγραφής κείμενον 
άκρον. Έπί της άνω επιφανείας παρά τό δεξιόν άκρον 



121 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΤΜΛΤΩΝ 



122 



άβαθες τετράγωνον κοίλωι/.α (αήκ. 0,09, πλ. 0,055 
(Α.), έν φ προσΥ)ρ;ΛΟζ6το πλαξ χαλκη άποτελοϋσιχ. βάσιν 
{ΛίκροΟ άναθήαατος (ετερόν τι θα ΰπηρχ^εν έπί τοϋ νυν 
άπολεσθε'ντος [;.ε'ρους της επιφανείας τοϋ λίθου). "Υψ. 
0,32, πλ. 0,15, πάχ. 0,36 {/...— Ο.Ι.Α. Ι άρ. 373. 
Πρβ. ί.ο\νγ, ΙηδοΙίΓΪίΐβη §ηβο1ι. ΒίΜΙιααβΓ άρ. 20. 
Προτείνω την έξης συαπλήρωσιν : 

ον — 

τ]εΐ Έ[ργ- 

άνει ] εύ[χ- 
σά[/,ε]νο[ι 
άνέ]θεσα[ν 
γαο. 

Σ^. γρ ο», ε3, 0; ν», σ^, υ2. 

264. Δύο συγκεκολληρ.ένα τερ,ώχια βάθρου έκ Πεν- 
τελησίου ΐ7,αρ[7.λρου πανταχόθεν άποκεκρουσ(Λένα, καί- 
τοι σώζεται (;.ικρόν |;,ε'ρος του υπέρ την έπιγραφην έπι- 
κράνου. Μηκ. 0,06, υψ. 0,39, πάχ., 0,11.— Ο.Ι.Α. 
IV, 1 ο. 54 άρ. 537 ά και σ. 95 άρ. 373 «^ΐ. 

¥3,0. 

- - τι 

α]γαλ[μ 
άνέθε; ]κε[ν; 

κπαρ ] χέν 
υ 
κο 

10 
Σχ.. γρ.: α", ε^, ρ">, υ'^ χ3, 

265. Πέντε συγκεκολληιιένα τε(;.άχια βάθρου έκ 
Πεντελησίου μαρ[;.άρου. Σφζονται μέρη της αριστε- 
ράς καΐ της οεςιας πλευράς και [/,ικρον τεμάχιον της 
άνω επιφανείας μετά τοϋ δεξιοΰ άκρου. Μηκ. 0,44, 
το νυν ύψ. 0,48, το νυν πάχ. 0,35 μ. — Ο.Ι.Α.ΙΥ,Ι 
■σ. 82άρ. 37328. σ. 83 άρ. 37336. σ. 101 άρ.373«'ί, 
πρβ. σ. 180. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 95, 2. 1891 σ. 

72, 3. Ε. Ηοίϊπΐίΐηη, 8γ11ο§β βρ. Οι-αβο. άρ. 221. 

- ^ ^ - υ. ά]νέ[θε]κεν 
'Αθ]ενα[ίαι τόδ' ά]πα[ρ]χέν, 
εύ]χσ[άμενος] κό[ρ]ει 
παι]δ[1 Διός ΐΛ]εγάλο 

■2χ• γρ. α'^ ε^ ν», σ», υ2, χ2. 



266. Τεμάχιον έπικράνου υποστατού τινός, έφ' ου ή 
επιγραφή. Μάρμ.αρον Πεντελήσιον. Μηκ. 0,08, ΰψ. 
0,22 μ.— ϋ. Ι. Α. IV, 1 σ. 53 άρ. 537 α. 



ναο. 

εν - 



- σιν; (η σΐ[7. ;) 

- ρος 

- •ΐΐ]αιδϊ [Διός μιεγάλο 

ναο. 



Σ-/,, γρ. α'2, 8β, ε"• η ε», ν^^, σ*. 

267. Στήλη τετράγωνος έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, πλατυνομένη προς το κάτω μέρος και το τέλος της 
επιγραφής, ήτις υπάρχει έπί μιας των στενωτέρων μ-α- 
κρών πλευρών. Άνηκε βεβαίως είς βάσιν αγαλματίου. 
'Απεθραύσθησαν το αριστερών και το δεξιόν άκρον και 
το όπίσθιον μέρος. Κατά το μέσον των άκρων των μα- 
κρών πλευρών άπετμήθησαν τεμάχια, είχε δηλ. τό μ.έ- 
σον της βάσεως τό σχημ.α οκταγώνου στήλης, ης τέσ- 
σαρες πλευραϊ ήσαν πλανύτεραι τών λοιπών. Μηκ. 0, 79, 
ΰψ. 0,11-0,12, πλ. 0,11-0,20 μ. Γραφή: στοιχη- 
δόν.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 80 άρ. 373 «. σ. 81 άρ. 
373'''. σ. 84 άρ. 373=4. ^_ 85 άρ. 373 ι^», πρβ. σ. 
179. Δελτίον άρχ. 1890 σ. 146, 5. Ε. Ηοίϊιηαηη, 
δγ11ο§ββρ. Οραβο. άρ. 256. 

Τέ]νδε κόρεν άνέΟεκεν άπαρχέν 

. . . \ο'/ΐ>ς : ΰ^(^ΰ.ς : εν οι ΙΙοντο(Λέ6ι- 

ον χρυ]σοτρία[ι]ν επορεν 

Σχ. γρ.: ο", ε'", μ2^ ^8 -/.αί ν", σ•*. 
Σημ. διαστίξεως ". 

τν. Πρβ. και δσα έγραψαν περί της επιγραφής ταύ- 
της ό Σοφούλης (Τά έν Άκροπόλει αγάλματα κορών 
αρχαϊκής τέχνης σ. 13) καϊ ό Καστριώτης (ΑΐΙίβη. 
Μίίίΐΐ. 1894 σ. 493). Όρθώς κατ' έμε ούτος ισχυρί- 
ζεται, οτι δεν υπάρχει ανάγκη να ΰποθέσωμεν ότι τί» 
ανάθημα τοϋ άλιέως ανετέθη τω Ποσειδώνι καϊ οΰχϊ τϊ) 
Αθηνά• ποβ. τους τών Κορκυραίων ταύρους έν 'Ολυμ- 
πίί^ και Δελφοϊς (Παυσανίου V, 27, 9 και Χ, 9, 3) 
άνατεθέντας ώς δεκάτη άφθονωτάτης άγρας θύννων. Ή 
λέζις χόρτι δεν σημαίνει άλλο ή άγαλμα γυναικείας 
μορφής έξ οιασδήποτε ύλης, αντιστοιχούσα ακριβώς ττ) 
λέξει άνδριάς" πρβ. τάς Κόρας τοϋ Ερεχθείου, καΐ 
τάς έν ταμιακαϊς έπιγραφκϊς άπαντώσας (Δελτίον άρχ. 
1890 σ. 146. 0. Ι. Α. IV, 2 767 έ, 40). 



123 



ΛΝΑΘΙ-ΙΜΑΤΙΚΑΙ ΒΠΙΓΡΑΦΑΙ 



124 



2ί)8. Μικρόν τευ-όίχιοΊ βάθρου ί•Λ φαιοΟ λεπτοκόκ- 
κ ου [χαραάρου. Άπό των άρ•/ών των στίχ_ων άπεθραύ- 
'-,Ητ,ηχ'^ άνά εν η δύο γράμ-ΐ/,^τα. Έν τοις γρά[Λ(Λασι 
■/ρώαα έρυΟρόν. Μηκ. και υψ. περίπου 0,09, τ^ί'χ• 
(1,05 α. Γρχρό : στοιχηδόν. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 82 
.αρ. 373 3^ 

. Ο ι; ε 

. α δ α 

ΙΙ]αλ ά[δι;- 

ϋχ. γρ.: α" καΐ α '2, ε 10. 

269. Δύο συνεχή τε[Αάχια βάσεως περιφερούς έκ 
Πεντελτισίου μαραάρου, τ,ς άπεσπάσθησαν το κάτω, 
το άριστερον και το όπισθεν μέρος. Έν τω (/.ε'σω της άνω 
επιφανείας υπήρχε κυκλοτερές κοίλωι^.α. Διάι^,ετρος ήτο 
-ερίπου 0,74, τά σωζό[λενα τεαά'/ια εχουσιν ό(Λθυ \^.Ύ\x.. 
Ι',53, τό [Λεϊζον πλ. 0,25, ΰψ. 0,12 μ. Γραφγι: στοι- 
χηδόν.— α.Ι.Α. Ι σ. 184 καί IV, 1 σ. 155 άρ. 882. 
Έφγιιιερίς άρχ. 1842 σ. Η2Ι άρ. 1083. Βαη§αΐ3β άρ. 
365. ΚαΛβΙ, Ερ. Οΐ'αεοα άρ.754. Δελτίον άρχ. 1888 
<!. 90, 2. Ε. Ηοίϊ'ιηα,ηη, δ}Ί1ο§β βρ. ΟΓΟ,βο. άρ. 259. 

ος ΑΟεναίαι τόδ' άπαρχέν 

εύχσάμενος δεκά]τεν παιδί Διός (/.εγάλο 

Σχ^. γρ.: α", ν" και ν'"^ (ΐ4 χαϊ αΤ. 

270. Δύο συγκεκολλη[Αενα τε[Αάχια βάθρου έκ Πέν- 
τε λησίου [Λαριζ-άρου. Σφζονται (Λίκρά (/.έρη τής άνω 
επιφανείας και τής αριστεράς πλευράς. Έκ τής έμπροσ- 
θεν ενεπίγραφου πλευράς άπεσπάσθη το άνω ι/,έρος, έφ' 
ου ύ/ϊήρχον πιθανώς δυο στίχοι, και το κάτω άκρον, 
Μήκ. 0,35, ύψ. 0,12, πλ. 0,17 οι. 

τ]δ π[α]τρος εύχσ[αμι.ένο 
α(ήγίίδ)- 

Σχ. γρ.: ε3, σ••, υ«, χ2. 

271. Βάθρον περιφερές έκ Πάριου [Λαρμάρου. Σώ- 
ζονται (Λερή τής περιφερούς πλευράς, έφ' ης ή επιγραφή, 
τής κάτω και τής άνω πλευράς, ήτις βαθύνεται άπο 
του άκρου προς το μέσον , έν φ υπάρχει έν περιφέρει 
κοιλώματι μόλυβδος. Διάμετρος περίπου 0,70, ΰψ. πε- 
ρίπου 0,25 μ.— Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 96 άρ. 373 »68. 

— - υσι 

ναο. Διός μΐιε; [γάλο 
γαο. 
Σχ- ϊΡ" μ^ϊ σ•*, υ2. 



272. Τεμάχιον κίονος άνευ ραβδώσεων έκ Πεντε- 
λησίου μαρμάρου. Έν τοις γράμμασιν ϊχνη χρώματος 
ερυθρού. Μήκ. 0,13 μ.— Ο.Ι.Α. IV, 1 σ.' 96 άρ. 
373 ίβ*. 

ναο. 

ος άν[έΟεκεν 



τεί Άθ]εναία[ι — 



Σγ^. γρ.: α'<, ε' 



273. Πλακίδιον έκ Πάριου μ.αρμάρου, κολοβόν τό- 
άριστερον άκρον. Έπί τής άνω επιφανείας, έφ' ης καΐ 
ή επιγραφή, υπάρχει πλησίον τοΟ δεξιού άκρου μικράν• 
επίμηκες κοίλωμα, έν ω τεμάχιον μ.ολύβδου, και παρά 
τό άριστερον άκρον, ένθα άπεθραύσθη τεμάχιον, οπή. 
(βάθους 0,03 μ), άπέχουσι δε αλλήλων τά κοιλώματα 
ταΰτα, άτινα έχρησίμευον ό'ιά την στερέωσιν χαλκοΰ 
αγαλματίου, περίπου 0,085 μ. Τής έμπροσθεν και τής 
Οπισθεν πλευράς έλειάνθησαν μόνον τά άνω άκρα επι- 
μελώς, πιθανώς δια τόν λόγον, δτι τό πλακίδιον ένε- 
τέθη έν άλλϊ) βάσει. Τό νϋν μήκ. 0,16, τό πλ. 0,08, 
τό πάχ. 0,035 μ.— Ο.Ι.Α.ΐν, 1 σ. 92 άρ. 373 ι^".. 



ΆΟενάαι "§ 
ες άνέθεκεν δ " 



Σχ. γρ- 



ι•. 



274. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου•, 
πανταχόθεν άποκεκρουσμένον. Μόνον ό δια την δίστιχον 
έπιγραφήν χώρος έλειάνθη επιμελώς. Έν τοις γράμμασι. 
χρώμα έρυθρόν. Μήκ. 0,14, υψ. 0,25, πάχ. 0,06. 
μ.— Ο.Ι.Α. IV, 1 σ. 204 άρ. 373 265. δϊ1ζιιη§8ΐ)6-. 
ΓΪοΙιίβ άβΓ Αΐίαάθΐηίβ ζη ΒβΓίϊη 1888 σ. 240, 6. 

ε]ύς ά[νέθεκεν 

άπαρχέν; τά]θενα[ίαι 

Σχ. γρ.: α*^, ε^, ν'^, σ^, υ^. 

275. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου, ου άπεσπάσθησαν τό άριστερον, τό δεςιον καΐ τό.. 
όπίσθιον μέρος. Μήκ. 0,32, υψ. 0,30, πάχ. 0,10 μ. 
Γραφή: στοιχηδόν.— Ο.Ι.Α.ΐν, 1 σ. 83 άρ. 373 3».. 

01 π 

— ος Καλ 

ναο. 

Σχ. γρ.: α", σ<. 



125 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



126 



276. Τει^.άχιον βάσεως περιφεροΟς έξ Έλευσινια- 
κοΟ λίθου, ης Ϋ) διά[Λετρος θα ητο περίπου 0,40 (λ. Το 
σφζόμενον τε,υ-άχιον έ'χει υψ. 0,18, (;-ηκ. 0,30 μ. 
Γραφνι: στοιχηδόν. — Ο.Ι.Α.ΙΥ,ί σ. 45 άρ. 418 ίί. 

εδέμο 

άνέΟεκ]εν 
ναο. 

2χ. γρ.: ν3. 

277. Δύο συγκεκολλη|Λε'να. τε(Λάχ^ια βάθρου έκ. Πεν- 
τέλη σίου (Λαρ[Λάρου. "Υπέρ την επ'.γραφην σώζεται 
(χικρόν τι (Λε'ρος προεξε'^^οντος •Λυ|Λατίου καί της άνω 
επιφανείας του λίθου. Μηκ. περίπου 0,32, υψ. 0,14, 
-πάχ. 0,20 (α. Γραφή: στοιχηδόν. — Ο. Ι. Α. IV, 1 
^. 42 άρ. 378 ^ καί σ. 95 άρ. 373*". 

Παλάδι 

ονί[δ]ες — 

2/.. γρ.: α'2| ν", σ•*. 

278. Τε(χάχιον κίονος ραβοωτοΰ έκ Πεντελησίου 
•(ΑαρίΑάρου. Άπεσπάσθησαν τα δύο άκρα καί τό όπισθεν 
ηριισυ του σφζομένου αε'ρους, σώζονται δ[Λως αί κατα- 
λήξεις των δύο στίχων της επιγραφής. Μηκ. 0,48, 
διά(Λετρος περίπου 0,82 ιλ. — 0. Ι. Α. Ι σ. 183 καί 
IV, 1 σ. 40 άρ. 866. Έφη|7.ερίς άρχ. 1840 σ. 306 
άρ. 367. Καη§αΐ36 άρ. 18. Ι,βΒαδ άρ. 456. Ή δια 
της έν τφ ^ Ι. Α. Ι ύπ' άρ. 422 επιγραφής συ[/.πλή- 
ρωσις, οΐαν ό Βπηοΐί (ΙηδΟΓ. Οΐ'αβοίΐβ αά .ο1ιθΓβ§ΐ&ιη 
!ρβΓΐϊηβηΙθ8 άρ. 46) προτείνει εινε αδύνατος. 

ι; ]σι πα[ί]δον 

μιο 

Σχ. γρ.: α" η α^^^ ^Γ.^ ^ί^ μ2 

.279. Τε[Λάχιον ριεγάλου βάθρου έκ Πεντελησίου [/.κρ- 
■ι/,άρου.Άπεσπάσθησαν τό άριστερόν καί τό όπισθεν, αέ- 
ρος, άπεκόπη δε καί δια αεταγενεστε'ραν τινά ώς φαί- 
νεται χρήσιν του λίθου το κάτω ήι/,ισυ τής ειιπροσθεν 
ενεπίγραφου πλευράς. Έν τη άνω επιφάνεια άκανόνι- 
στον κοίλωρ,α (-βάθους 0,11 [λ.), προωρισ(Λένον πιθανώς 
δια τήν στερε'ωσιν αριστερού ποδός άγάλαατος, Ιν τη 
"προς δεξιάν τής ενεπίγραφου κεΐ(Λέν7) συνέχει πλευρά 
ϊχνη άγκώνος (νβΓ8α.Ιζΐ3088β), χρησιριεύσαντος δια τήν 
(Αετακό}/.ισιν καί τοποθέτησιν του λίθου. Μήκ. 0,37, 
ύψ. 0,28, πάχ. 0,55 [λ.— α.Ι.Α. Ι άρ. 385. Έφη- 
■(Αερίς άρχ. 1856 σ. 1411 άρ. 2850. Ι^βΒϋδ άρ.39 6. 



εύς δεκάτεν 

— άνέθεκε]ν 
Σχ. γρ.: ν^, σ•*, υ'. 

280. Περιφερές έν σχή(;.ατι φιάλης έπίκρανον (υψ. 
0,32 (Λ.) έκ Πεντελησίου (^,xριΛάρου κιονοειδοΰς ύπο 
στάτου (σχεδόν ολοκλήρου άπεσπασαε'νου). Έσώθησαν 
τρία (/.έρη τοϋ έπικράνου, ών τό εν συνετέθη έκ τεσσά- 
ρων, τό δεύτερον έκ τριών καί τό τρίτον έκ δύο τερια- 
χίων. Πλάτ. του χείλους 0,063, ή οιάι;.ετρος ήτο πε- 
ρίπου 0,55, τό βάθος του κοιλώ[Λατος 0,08 ιλ. Τό 
έ'σωθεν του κοιλώματος έλειάνθη μόνον περί τό άκρον 
επιμελώς, τό δε μείζον ύπόλοιπον μέρος έκαλυπτετο δι* 
του έπιτεθειμένου αναθήματος. "Εν τισι των γραμμά- 
των ϊχνη χρώματος κυχνοϋ. Γραφή: έκ δεξιών προς 
τάριστερά.— €.Ι.Α. Ι άρ. 369 (=1,θβα8 άρ. 32.*) 
καί IV, 1 σ. 126 άρ. 373 ψ, 3. 4, πρβ. σ. 193 άρ. 
378 ίν, 2. Δελτίον άρχ. 1889 σ. 1 18, 1, 



α: 



ύ: 



■ ελο άνέΟε[κ]εν βο - - - - ίτες ΓΙαλλάδι Τρι[τογενεϊ- 



ο: 



— με πατ[έρ — 

Σχ. γρ.: ο", β•*, ε' καί ε» καί ε', μ.2, ν^, ρ '», α*. 

281 Πλάξ έκ Πεντελησίου μ,αρμάρου, συνιστα- 
μ.ένη έξ επτά τεμαχίων ευρεθέντων κατά τό πλείστον 
προς ανατολάς τοΟ Ερεχθείου, ών τρία άνήκουσιν εις 
τήν άνω δεξιάν γωνίαν, τα δε λοιπά τέσσαρα εις τό 
κάτω μέρος. Είχε δε ή πλάξ (ης τό ύψ. περίπου 1,25, 
πλ. 0,78 μ.) έπίκρανον έν σχήματι τοξοειδούς αετώμα- 
τος μετ ακρωτηρίων έ'νθεν καί ένθεν, καί άνάγλυπτον 
παράστασιν. Αΰτη παρίστανε άνδρα (κεραμέα) πωγωνο- 
φόρον καθήμ,ενον (προς αριστερά) Ιπϊ καθίσματος, κρα.- 
τοΟντα δια του μικρού δακτύλου τής αριστεράς χειρός 
φιάλην κρεμαμένην, δια δε των λοιπών δακτύλων τής 
αυτής χειρός έτέραν φιάλην, ης σώζεται μ.όνον ό πους. 
Άπεσπάσθησαν ό δεξιός βραχίων, τό μέσον του σώ- 
ματος, οι πόδες του ανδρός, τό πλείστον μέρος τοΰ. έπι- 
κράνου καί άλλα τινά τεμάχια. Κείται έν τω τής Ακρο- 
πόλεως μουσείω ύπ' άρ. 1332. Έφ' έκατέρου τών περι- 
θωρίων του ανάγλυφου , επιγραφή" έπί τοΰ άριστεροΟ ή 
έν τφ ά. Ι. Α. IV, 1 σ. 132 υπ' άρ. 378 «^Ζ; 

«: , — ■ ιος : κνέΟεκεν — 



127 



ΛΝΛΘΠΜΛΤΙΚΛΙ ΕΠ1ΓΓΛΨΛΙ 



1ί 



έπί δέ τοϋ δεξιοΟ, βαίνοντα άπο δ$ξιών προς άριστίρά 
και άπίχοντα αλλήλων 0,4 3 [/.. τα έ;ης λείψανα: 



ΰ: 



\Λ \1ϊ•' 






^Χ.• ΥΡ• '^'^^ ^'^' "Ρ• " '^εΗ•*Χ'<"': Ι"") ν'. 
^3τ)μ. διαττιξεω; •'. 

Πρβ. ί,βρδίαβ, ΜαπηοΓδΙαάίβη σ. 75, 72. Αΐΐιβη. 
Μϊΐΐΐιβίΐαη^βη XII. 1887, σ. ν66. 

"782. Τρία (τυνηρίλοσ^/.ενα τεαάχια βάθρου εκ ΓΙεν- 
τελησίου [Λαρριάρου. Σώζονται με'ρη της έμπροσθεν 
και της άνω πλευράς, ήτις ήτο λεία. Ή επιγραφή [Λονό- 
στιχ^ος ούσα υπάρχει πχρα το άνω άκρον της ε[;,προσθεν 
πλευράς, ης άπεσπάσθη τό κάτω (/.ε'ρος. Μήκ. ό[Λθϋ 
0,64, πλ. 0,22, ύψ. Ο,ΟΒ-0,08 ,α. — Τά δύο αρι- 
στερά τε,αάχια 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 92 άρ. 373 "9. 

— κνΟεσαν Ιιαγναι Τριτογ[ενεϊ — 

Σχ. γρ.; α^^, ε^, ν", ρ 8, σ•*. 

283. ΠλινΟϊς έκ Πεντελησίου [Λαρ[Λάρου, κολοβή 
τό άριστερον καί το δεζιόν άκρον. Τό πλείστον (χε'ρος της 
επιφανείας του λίθου έζεκολάφθη ύπο τοΰ τεχνίτου, τό 
έμπροσθεν δμως και τό όπισθεν άκρον αφέθησαν άθικτα 
εις ΰψ. περίπου 0,02 καΐ πλ. 0,03 (/.. Πάρα τό άρι- 
στερον και τό δεξιόν άκρον της επιφανείας έσώθησαν 
(Λερή περιφερούς κοιλώματος. Τοις κοιλώμασι τούτοις, 
άτινα έχρησίμευον εις, στερε'ωσιν του έπιτεθειμένου ανα- 
θήματος, ανταποκρίνονται κάτωθεν αυτών εν τί) άντι- 
6έτφ κάτω πλευρά τοΰ λίθου όμοια κοιλώματα, χρη- 
σιμεύσαντα πιθανώς εις την έπϊ άλλου λίθου συναρμο- 
γήν της πλίνθου. Ή επιγραφή ύπό τό άνω χείλος της 
έμπροσθεν πλευράς. Μήκ. 0,50, υψ. 0,20. πλ. 0,42 
μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 203 άρ. 373 262. Δελτίον 
άρχ. 1889 σ. 51, 3. 



ά]νέθεκεν \ 1ιο τέκτον 
ναο. 



σ. 131 άρ. 373 230, έ, τά δέ 1}ο: 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 

131 άρ. 373 2^0, α και σ. 94 άρ. 373 '^ο. 

α: 1>ο•. 

ε]ύχο[λε πολ]λά τε δδναι ναο. 

Σχ. γρ.: α^', ε', ν'", «2^ χ2_ 

285. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σώζεται μ-έρος της κάτω πλευράς. Μήκ. 0,26, 
υψ. 0,22, πάχ. 0,29 μ.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 85 άρ. 
373". 

ε]υς τόδε • έ 

ναο. 

Σχ. γρ.: ε^, σ••, υ^. 
Σημ.. διαστίξεως 8. 

286. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Μήκ. 0,15, ύψ. 0,11, πάχ. 0,08 μ. Σώζεται τό 
ύπερ τήν έπιγραφήν άνω άκρον της έμπροσθεν πλευράς 
και με'ρος (λεϊον) της άνω επιφανείας. — 0. Ι. Α. Ι 
άρ. 408. Ι/βΒαδ άρ. 47. 

^\.ος \ άνέ[θεκε — 

ναο. 

Σχ. γρ.: ν». 
Σημ. διαστίξεως ^. 

287. * Βάθρον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, φέρον- 
τους πόδας ανδρικού αγάλματος φυσικού μεγέθους, λεί- 
ψανον τοΟ αναθήματος, έκ Πάριου μαρμάρου. Τό όλον 
συνηρμόσθη έκ τεσσάρων τεμαχίων ών δύο άποτελοΰσι 
λεπτήν φοειδή πλάκα (μήκ. 0,25, πλ. 0,20 μ.) φε- 
ρουσαν τους δύο πόδας και περικεχυμένην μολύβδφ, 
εν δέ προσκεκολλημένον παρά τήν άριστεράν άνω γω- 
νίαν τής έμπροσθεν πλευράς φέρει τήν μονόστιχον έπι- 
γραφήν. Μήκ. 0,50, πλ. 0,49, ύψ. 0,33 μ. Κείται 
έν τι]!) μουσείφ τής Ακροπόλεως ΰπ'άρ. 596. — Ο. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 132 άρ. 373 233. Ι,βρδϊιιβ, ΜαηηοΓδίαάχβιι 
σ. 70,20. 



Σχ. γρ.: ε^, χ^, ν^. 
Σημ.. διασΐίξεως ^. 



ελ; !. (}) τ)οσε;• 



Σχ. γρ.: ε», σ 



ϊ. (ΐ4. 



284. Τρία τεμάχια βάθρου έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου, ών δύο συνηρμόσθησαν (ί, ρ). Σώζεται το 
κάτω άκρον τής έ'μπροσθεν πλευράς των τριών τεμα- 
χίων, α: μήκ. καΐ ύψ. 0,08, πλ.0,14, όο: μήκ. 0, 35, 
ΰψ. 0,11, πλ. 0,22 μ.— Τό μεν α: 0. Ι. Ά. IV, 1 



Πάντων τών γραμμάτων σφζονται μόνον τα κάτω 
ήμίση. 

288. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σώζεται μέρος τοϋ άνω άκρου τής πρόσθιας πλευ- 



129 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



130 



ρας. Μηκ. και πάχ. περίπου 0,06, ΰψ. 0,09 [>.. — 
Ο. Ι. Α. IV, 1 σ/96 άρ. 373 'δβ. 

. άρε[ς 

1ΐο ]ο 

άνέ]θε[κεν (ίί Ά]Οε[ναίαι) 

Σχ. γρ.: α", ε* καίε», β^ ρ». 

289. Τεριάχιον βάθρου Ικ Π6ντελγ)'7{ου (Ααρ[Αά- 
ρου. Σφζονται το άνω [λέρος της έ'[λπροσθ6ν πλευράς 
και τό έ[Λπροοθεν (Λέρος της άνω (λείας) επιφανείας. 
Τό νυν ΰψ. 0,12, πλ. 0,21, πάχ. 0,24 (λ. 



άνεθ[ε 

- υ (ή χ) σ ; 



Σχ. γρ.: α<'. 



Των δύο γρ«[Λ[Λάτων τοϋ δευτέρου στίχου άπεθραύσθη 
το κάτω η[Λΐσυ και εϊνε ά[χφίβολον,άν το πρώτον γρά[Λ[λα 
"ήτο ν η 2ζ, τό δε δεύτερον άν ήτο 0\ του σχήΐΛατος σ^ 
■ί) 1Γ η 2ζ (των σχηριάτων ν ' η 2ς'). 



290. Τε|Αάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου ριαρμά- 
ρου. Σώζονται μικρά μέρη της έμπροσθεν πλευράς καΐ 
της άνω επιφανείας, έφ' ης ΰπηρχε κοίλωμα τετράγω- 
νον, ώς φαίνεται. Ό πρώτος στίχος απέχει του άνω 
άκρου της έμπροσθεν πλευράς 0,05 μ. Έν τοις γράμ- 
μασιν ϊχνη χρώματος Ιρυθροΰ. Μηκ. 0,13, ΰψ. 0,09, 
πάχ. 0,12 μ. 

ος ένθ 

ς ναο. 

Σχ. γρ.: δ^, θ•», ν», σ*. 

291. Τεμάχιον έπικράνου στήλης εκ φαιοΟ λεπτο- 
κόκκου μαρμάρου. Σφζονται μικρά μέρη της άνω επι- 
φανείας, έν ή οπή, και τοϋ κυρτού μέρους (κυματίου) 
του μεταξύ τοΰ έπικράνου καί της στήλης κειμένου. 
Μηκ. 0,04, ΰψ. 0,31, πλ. 0,15 μ. Γραφή: στοιχη- 
δόν.— Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 94 άρ. 373 ΐ34. 

- - - - άνέ]θε[κε 
άπαρχ]έ> 



εν 



να,ο. 



Σχ. γρ.: ε", θ', ν". 



292. Τεμάχιον Ικ Πεντελησίου μαρμάρου παν- 
ταχόθεν άποκεκρουσμένον, σφζεται όμως μικρόν μέρος 
του έπΐ της άνω επιφανείας κοιλώματος και δυνάμεθα να 



συμπεράνωμεν οτι τά πρώτα των σωθέντων γραμμάτων• 
ανήκον εις τόν πρώτον στίχον ττίς επιγραφής. Έν τοις 
γράμμασιν ϊχνη χρώματος έρυθροϋ. Μήκ. 0,14, ύφ. και: 
πλ. περίπου 0,07 μ. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 101 άρ. 
373«"'. 



- ικ - 

θι[σ; - 



Σχ. γρ.: θ^ σ»; 



293. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σφζονται μέρη της έμπροσθεν και της αριστεράς 
πλευράς, επίσης τής κάτω και της άνω επιφανείας, έφ' 
■^ς διακρίνονται μέρη τετραπλεύρου κοιλώματος (βάθους 
0,11 μ.) και τοϋ στενού όχετοϋ, δι' ου ερρεεν ό περί 
τό έν τφ κοιλώματι εμβολον τοϋ αναθήματος περιχυθείς 
μόλυβδος. Ή επιγραφή ήτο δίστιχος και οΰχΐ ώς φαί- 
νεται στοιχηδόν γεγραμμένη" έλλείπουσι προ τών σφ- 
ζομένων γραμμάτων έκατέρου στίχου περί τά τρία γράμ- 
ματα. "Τψ. 0,265, τό νΰν μήκ. 0,15, τό νΰν πάχ. 
0,20 μ. 

, . . Ο V — 



..εν — 



3χ. γρ.: ε^, ν». 



294. Μικρόν τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου 
μαρμάρου. Σφι,ονται μέρη τής έμπροσθεν, τής δεζιόίς 
καΐ τής άνω πλευράς, έν γι ήτο τετράγωνον κοίλωμα. 
Έν τοις γράμμασιν 'ίχνη χρώματος έρυθροϋ. Μήκ. 0, 09, 
ί5ψ. και πλ. 0,03 μ. — ^. Ι. Α. IV, 1 σ. 95 άρ. 
373 •45, α (πρβ. άνω άρ. 100). 



τΐι Άθενα]ίαι 
άνέθε]κεν 



Σχ. γρ.: α^^, ν^. 



295. Τεμάχιον στήλης μετ' έπικράνου (βάσεως ανα- 
θήματος) έξ Άττικοΰ μαρμάρου. Σώζονται μέρη μιας 
τών πλατυτέρων, μιας τών στενωτέρων πλευρών, έφ' ης 
κατά μήκος αυτής ή επιγραφή, και τής άνω επιφανείας 
μετά τεμαχίου τοϋ τετραγώνου κοιλώματος, περί τά 
χείλη τοϋ όποιου σειραί οπών διαφόρου μεγέθους. Μήκ. 
0,08, ύψ. 0,23, πλ. 0,17 μ.— α. Ι. Α. ΐν,Ι σ. 95 
άρ. 373 «54. 



[άπαρ- 

χέν τ[άθεναίαι 
να,ο. 



Σχ. γρ.: ε3, ν', χ3. 



131 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



132 



296. Μικρόν τε[/.άχιον βάθρου έκ Πεντδλησίου 
[Ααρ[Αάρου. Σώζεται τί) ύτίέρ την έπιγραφην άκρον. Μηκ. 
0,13, ύψ. 0,055, πλ. 0,07 [/..— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 
43 άρ. 373 5. 

ις IX ά[νέΟεκε 

νιέο[ς 

Σχ. γρ.; α" ^ α'^, μ^, ν^, α*. 
Τό πρώτον ε κ«.τ«, διόρθωσιν άντϊ ί. 

297. Δύο τε[Αάχια κίονος άνευ ραβδώσεων έκ (Ακρ- 
|Λάρου ϊσως II ε ν τέλη σ ίου πανταχόθεν άποκεκρουσ[Λε'ν«. 
Έν τοις γρά[Λ|Λασιν ϊχνη χρώαατος έρυθροϋ" άνωθεν 
της δευτε'ρας των σωζόμενων στίβων διακρίνεται λεπτή 
γρα(Αΐα.γ), έγκεχαραγμε'νη δι' οξέος οργάνου. Μήκ. τοΰ 
ύπ' άρ. α τεααχίου: 0,12, τοϋ ύπ' άρ. ί>•. 0,085 ρ.. — 
Ο. Ι. Α. IV, ί α. 96 άρ. 373163. 



α: 

ς είρι' ά - 
--ογ; - • 



δ: 

- ος λ - 

- αι τ - ■ 



Σχ. γρ.: α<2, 



298. ΤείΛκχιον έκ Πεντελησίου [Λαρμάρου. Σφ- 
ζονται [Αίκρά [/.έρη της ε(ΛπροσΟεν καϊ της άνω πλευράς, 
έν ή φαίνεται δτι ύπηρχε κοίλω[Λα. Μηκ. 0,10, πλ. 
0,14, ύψ. 0,06 (Λ. Γραφή: στοιχηδόν. — Ο.Ι.Α.ΐν,Ι 
σ. 93 άρ. 373128. 



ά]νέ[Οεκε; 
- ρι [η λ) ■ 



Σχ.. γρ.: ε», ν^, ρβ; 



299. Τε[Αάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου [Λαρ[Λάρου. 
Έπϊ της άνω επιφανείας υπήρχε τετράγωνον κοίλωρια 
(πλ. τουλάχιστον 0,24 [Λ.). Σφζονται [/.ε'ρη της έ'ριπροσ- 
θεν, τής δεζικς και της άνω πλευράς. Μήκ, 0,12, υψ. 
0,09, πλ. 0,37 (λ.— Ο.Ι.Α.ΐν,Ι σ. 83 άρ. 37349. 



— ι ; ς έπ 

- - — εν 



Σχ. γρ.: ν", α*. 



300. Τε(Αάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου (Ααρ[Αάρου 
πανταχόθεν άποκεκρουσίΛενον, σώζεται δμως [Αε'ρος τής 
άνω επιφανείας και τοΰ έν αυτή τετραγώνου κοιλώμα- 
τος. Μήκ. 0,205, υψ. 0,07, πλ. 0,06 (Λ. Γραφή: στοι- 
χηδόν,— 0. 1. Α. IV, 1 σ. 84 άρ. 373 5^ 



— νΟιο — 

- - κος ΎΆο. 



2χ.• γρ. 



301. Τείλάχιον βάθρου ε'κ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σώζονται μικρά μέρη τής έ'μπροσθεν και τής άνω 
πλευρΚς. Μήκ. 0,12, ΰψ. καΐ πλ. 0,09 μ. Γραφή : 
στοιχηδόν.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 85 άρ, 373^4. 

ναό. 

μας λ — 

ιδον; — 

Σχ. γρ.: α", λ^, μ.2, ν; σ*. 

302. Μικρόν τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου, πανταχόθεν άποκεκρουσμένον.Έν τοϊς γράμμασι 
και παρ' αυτά Ι'χνη χρώματος ερυθρού. Μήκ. 0,06 ια. 

:] αν; [έθεκε 

ενο 

Σχ. γρ.: α", ε' τ] ε^»,, ν*. 
Σημ. διαστίξεως; 

303. Τεμάχιον βάθρου έξ ΰποφαίου λεπτοκόκκου 
μαρμάρου, πανταχόθεν άποκεκρουσμένον. Σφζεται μι- 
κρόν μέρος τοΟ έπικράνου. Έν τοϊς γράμμασι χρώμα 
έρυθρόν. Μήκ. 0,25, ΰψ. 0,15, πλ. 0,06 μ. 

ναο. 

ά]νέθε[κε 

— α• σ 

Σχ. γρ.: α'2, ε^ο, ν; σ^. 
Σημ. διαστίξεως ^. 

304. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
•Σφζονται μέρη τής έ'μπροσθεν και τής αριστεράς πλευ- 
ράς, επίσης τής άνω επιφανείας, έφ' ης υπήρχε κοίλωμα 
τετράγωνον. Μήκ. 0,13, πλ. 0,16, ΰψ. 0,085 μ. Τά 
σφζόμενα γράμματα άνήκουσι πιθανώς εις την αρχήν 
τοΰ δευτέρου και του τρίτου, στίχου. 



Φυ - - 

Αυ-- 

Σχ. γρ.: «2, φ2. 

305. Δύο τεμάχια βάθρου έξ ΆττικοΟ μαρμάρου. 
Έν άμφοτέροις σώζονται μέρη τής έ'μπροσθεν και τής 



133 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



134 



δεξιάς πλευράς. Το ύπ' άρ. α έ'χει ΰψ. 0,12, πάχ. 
0,16, το ύπ' άρ. Β ύψ. 0,11, πάχ. 0,05 (λ. 



α: 
ναο. 

αιο . 

ε . . 



- - το 
ναο. 



Σχ. γρ.: α'2, ε'ο {] ε3. 



306. Τε[Αάχιον βάθρου πανταχόθεν άποκεκρουσμένον 
έκ Π εντελή σίου [Λαρ[λάρου. Έν τοις γράμίΛασιν ίχνη 
χρώ(Α«τος κυανού. "Γψ. περίπου 0,11, πλ. 0,07 ι^.. 





- - [Α;]ον - - • 




- - γ ίί ;λ]ε - - 




νειο. 


Σχ. γρ.: ε3, ν». 





Του πρώτου γρά|Λμ.κτος σώζεται μόνον (Αίκρόν τεμά- 
χιον ευθείας επικλινούς γραμμής. 

307. Δύο πλίνθοι έκ Πάριου μαρμάρου άνήκουσαι 
εις τό αυτό βάθρον , εχουσαι δε έπΐ της αριστεράς, 
τίίς δεξιάς καϊ της οπίσθιας πλευράς την καλουμένην 
άναθύρωσιν, έξ ου φαίνεται ότι προσηρμόζοντο κατά 
τας πλευράς ταύτας άλλαι δμοιαι πλάκες. Έφ' ίκα- 
τε'ρας των πλίνθων δύο όπαί, η μία σχεδόν κατ' ευ- 
θείαν γραμμήν όπισθεν της άλλης, α: μηκ. 1,09, ΰψ. 
0,29, Ι) : μηκ. 0,96, ΰψ. 0,28, πλάτ. αμφοτέρων 
0,63 μ. Τψ. των γραμμάτων 0,10 (τοϋ θ 0,08) μ. 
Κείνται νΰν δυτικώς τοϋ Παρθενώνος. — 0. Ι. Α. Ι άρ. 
361. 

α: Β: 

εκτ άν]έθε[κεν 

Σχ. γρ.: θ<. 

308. Τεμάχιον βάθρου Ικ Πεντελησίου μαρμάρου, 
πανταχόθεν άποκεκρουσμένον. Έν τοϊς γράμμασιν ίχνη 
χρώματος έρυθροΰ. Μηκ. 0,10, ΰψ. 0,08, πλ.0,135 μ. 

παιδ]1 Διό[ς μεγάλο 

309. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σφζονται μέρη της άνω επιφανείας καϊ της έ'μ,προσθεν 
πλευράς, έφ' ης παρά τό άνω άκρον ή επιγραφή. Μηκ; 
0,245, ΰψ. 0,085, πλ. 0,15 μ. 



άνέΟ]εκε • και πα — [\ Πα — ) — 

Σχ. γρ.: ε". 
Στ)[χ. διαστί?εως ^. 

310. Τεμάχιον πλακιδίου έκ Πάριου μαρμάρου, 
άποκεκρουσμένον αριστερά καίδεςιά.Ή επιγραφή παρά 
τό εν των μακροτέρων άκρων της άνω επιφανείας, έν γι, 
παρά τό νΟν άριστερόν άκρον όπή. Μηκ. 0,10, ΰψ. 
0,04, πλ. 0,11 μ.— α.Ι.Α.ΐν,Ι σ. 99 άρ. 373 '9^ 



τίον εσ[τεσε ; 



Σχ. γρ.: ε^, ν», σ•». 



Άντϊ του Ο υπάρχει έπϊ τοΰ λίθου φ, πιθανώς 
εσφαλμένως. 

311. Τεμ.άχιον βαθριδίου έκ φαιοΰ λεπτοκόκκου 
μαρμάρου. Σφζονται μικρά μέρη της έμπροσθεν και της 
άνω πλευράς. Μηκ. 0,08, ΰψ. 0,045, πάχ. 0,07 μ. — 
α. Ι. Α. IV, 1 σ. 83 άρ. 3734'. 

ναο. 

άνέ]θ(ε)κεν Άθ[ενα(αι 

Σχ. γρ.: α", ε^, Ο'", ν"^. 

312. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σφζονται μικρά μ.έρη της έμπροσθεν και της κάτω 
πλευράς, έν η υπήρχε περιφερές κοίλωμα. Μηκ. 0,14, 
πλ. Ο, η, ΰψ. 0,08 μ.— α. Ι. α. ΐν, ι σ. 93 άρ. 
373*^3 (τό άριστερόν τεμάχιον). 

V άνέθ[ε 

ναο. 

Σχ. γρ. α", ε^, 0; ν*. 

313. Μικρόν τεμάχιον βάθρου εκ Πεντελησίου 
μαρμάρου πανταχόθεν άποκεκρουσμένον. Μηκ. 0,11, 
ΰψ. 0,025, πλ. 0,06 μ. 

— 'Α]θενα[(α — 
Σχ. γρ.: α<», ε-", θ^ ν'. 

314. Τεμάχιον έξ ΰποφαίου λεπτοκόκκου μαρμά- 
ρου πανταχόθεν άποκεκρουσμένον. Μήκ. 0,12, πάχ. 
0,11 μ. Έν τοις γράμμασιν ϊχνη χρώματος έρυθροΰ. — 
α. Ι. Α. IV, 1 σ. 83 άρ. 373 40. 



- άνέθ[; 



εκε 



Σχ. γρ.: α; θ••, ν». 



ύ3ο 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



136 



315. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντίλνισίου [Ααρ(Αάρου. 
2ώζεται το κάτω άκρον. Μηκ. 0,12, ΰψ. 0,07, πλ. 
0,31 (Λ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 81 άρ. 373 2». 

- - εύ]χσα[Λε[ν 

Σχ. γρ.:α<', ε», μ2, σ', χ2. 

316. ΤβίΑάχιον [Αεγάλου βάθρου Ικ Πεντελησίου 
{Λαρ|Αάρου. Σώζονται μέρη της ύποκοίλου άνω επιφα- 
νείας και της ε|Λπροσθεν πλευράς, έφ' ης παρά το άνω 
άκρον (Λίκροτέροις γράμριασι (ΰψ. 0,02ο (α.) και άντι- 
<Γτρόφως ή [Λεταγενεστέρα ύπ' άρ. έ επιγραφή, κατω- 
τέρω δε μεγάλοις γράαΐΛασιν (ΰψ. 0,07) ή έξ άρχης έπί 
του λίθου υπάρχουσα άναθηαατικη επιγραφή. Μηκ. περί- 
που 0,30, ύψ. 0,23, πάχ.Ό,25 (Α.— α. Ι. Α. IV, 1 
α. 98 άρ. 373184. 

[6: Ολ]υμπιειο ) 

α: άνέ]θεκ[ε 

317. Δύο συγκεκολλη[Λε'να τε[λάχια βάθρου έκ Πεν- 
τελησίου (Λαρριάρου. Μηκ. 0,24, ΰψ. 0,13, πάχ. 
0,09 (Λ. Γραφή: έκ δεξιών προς τάριστερά. — Ο.Ι.Α. 
IV, 1 σ. 99 άρ. 37319' (=:σ. 202 άρ. 373 258. 
8ϊΐζαη§8ΐ5βπο1ιίθ άβΓ ΑΙ(£ΐ(1βιηίβ ζα Ββρίίη 1888 σ. 
241, 10). 



— 'Αθενα[ίαι 

Σχ. γρ.: α'», ε», θ; ν«. 

318. Τεμάχιον πλακός έκ φαιοΰ λεπτοκόκκου (Λαρ- 
[Λάρου. Σώζονται (/,ε'ρη της άνω και της κάτω επιφα- 
νείας έφ' ών ά[Λφοτέρων διακρίνονται λείψανα κοιλώ(Λα- 
τος, ώστε πιθανόν εινε ότι έπϊ της πλακός ϊστατο άνά- 
θηίΑα (άγαλμα), αύτη δε ή πλάς εκείτο έπί υποστατού 
τινός. Σώζονται προσέτι μέρη της έ'μπροσθεν πλευράς 
μετά τοϋ δεξιού άκρου καϊ της δεξιάς πλευράς. Άπε- 
τμήθησαν τα κάτω ήμίση των γραμμάτων. Μήκ.0,17, 
ΰψ. 0,05, πλ. 0,15 μ.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 200 άρ. 
373^47. 8ίίζαη§3ΐ)6ποΙιΙβ άβΓ Αΐίαάβιηίβ ζα ΒβΓίΐη 
1888 σ. 240, 9. 

οκλίς 

Σχ. γρ.: ε^ ί] ε'ο, χ», α*; 

319. Μικρόν τεμάχιον έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σώζονται μέρη του άνω και του κάτω άκρου της έ'μ- 



προσθεν πλευράς. Μηκ. 0,085, ΰψ. 0,075, πά^. 0,065 
μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 98 άρ. 373186. 



έ]πέθ[εκε ; 



Σχ. γρ.: ε», Ο••. 



320. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου πανταχόθεν άποκεκρουσμένον, σώζεται όμως μικρόν 
τι μέρος της αριστεράς πλευράς τοϋ λίθου. Μηκ. 0,22, 
ΰψ. 0,05, πλ. 0,09 μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 42 άρ. 
373 ο. 



δε]κά 



κατεν — 



Σχ. γρ.: α'*, ε'. 



321. Τεμάχιον βάθρου έξ ύποφαίου λεπτοκόκκου 
μαρμ,άρου. Σώζεται μικρόν μέρος του ΰπό την έπιγρα- 
φήν άκρου του λίθου. Μηκ. 0,24, ΰψ. 0,07, πλ. 0,16 
μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 42 άρ. 373 Λ. 



- κν]έθεκε θ - 



Σχ. γρ.: ε», θ% «2. 



322. Τεμ.άχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σώζεται μικρόν μέρος τοΰ κάτω άκρου της έ'μπροσθεν 
πλευράς. Μηκ. 0,23, ύψ. 0,08, πλ. 0, 12 μ.— Ο. Ι. Α. 

IV, 1 σ. 94 άρ. 373*35. 

άνέθ]εκεν — 

Σχ. γρ.: α*", ^3^ ν". 

323. Μικρόν τεμάχιον κίονος μετά ραβδώσεων έκ 
Πεντελησίου μαρμάρου. Σφζονται μικρά μέρη δύο 
αύλάκων, έν τ•^ μι^ των όποιων ή επιγραφή. Μηκ. πε- 
ρίπου 0,08 μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 84 άρ. 373 62. 



ανεοε κεν 



Σχ• γρ. 



324. Δύο συγκεκολλημένα τεμάχια βάθρου έκ Πεν- 
τελησίου μαρμάρου. Σώζεται μικράν μέρος της άνω 
επιφανείας τοϋ λίθου, έφ' ης υπήρχε τετράγωνον κοί- 
λωμ.α. Τα σφζόμενα γράμματα ανήκον πιθανώς εις τον 
δεύτερον στίχον της επιγραφής. Μηκ. 0,14, ΰψ. 0,04, 
πλάτος (συνάμα άπόστασις τής έ'μπροσθεν πλευράς άπό 
του κοιλώματος) 0,12 μ. 



137 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 



138 



ενει 



Σχ. γρ.: ε^ ή εΐο^ ν^. 



325. Τε[Λάχιον βάθρου έκ Πεντελνισίου (Λαρι;.ά- 
^ου. Σώζονται (Λίκρα [Αε'ρη τίίς ε(Λπροσθεν καΐ της άνω 
τϊλευρας. Μηκ. 0,10, ΰψ. και πλ. 0,05 (/.— Ο.Ι.Α. 
IV, 1 σ. 96 άρ. 373 'β^. 



- άνέ]θεκ[ 



ε — 



2χ. γρ.: ε'", Ο••. 



326. Δύο συγκεκολλη(Λένα τε(Λΐίίχια βάθρου Ικ Πεν- 
τελγισίου μαρμάρου πανταχόθεν άποκεκρουσμένα.Μηκ. 

0,21, πλ. 0,15, ΰψ. 0,09 μ.— α.Ι.Α.ΐν,Ι σ. 95 
άρ. 373 149. 

— [λνε[Λοσύν; ]ες 1]ένεκ[α 
ναο. 

Σχ. γρ.: ε3, ν6, α*. 

327. Τεμάχιον βαθριόίου έκ Πεντελησίου μαρμά- 
ρου. Σώζονται μικρά μέρη της έμπροσθεν και της άνω 
πλευράς. Έν τοις γράμμασιν Ι'χνη χρώματος έρυθροΟ. 
Μηκ. 0,13, ΰψ. 0,035, πλ. 0,045 μ! — 0. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 97 άρ. 373169. 



- θιερο 



Σχ. γρ.: ρ' 



328. Τεμάχιον περιφερούς έπικράνου υποστατού έκ 
Πεντελησίου μαρμάρου. Παρά το κάτω άκρον τοϋ 
άνωτε'ρου με'ρους, έφ' ού ή επιγραφή, ϊχνη ταινίας έρυ- 
■θρίρ χρώματι δεδηλωμε'νη; και περιθεούσης το με'ρος 
τοϋτο. Μηκ. 0,10, ΰψ. 0,08, πάχ. 0,03 μ. 



— αν 



άν]θροπ[ς 



Το πρώτον γράμμα δεν έσώθη όλόκληρον, άλλα μό- 
■νον τεμάχιον του δεξιοΰ μέρους τοϋ κύκλου, τοΰ δε τε- 
λευταίου μόνον τεμάχιον της πρώτης καθέτου γραμυ,ης. 

329. Τεμάχιον βάθρου έκ Πάριου μαρμάρου. Σώ- 
ζονται μέρη της κάτω και της όπισθεν πλευράς. Μηκ. 
€,30, ΰψ. 0,18, πάχ. 0,26 μ.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 
95 άρ. 373155. 



άπαρ]χέν — 



330. Τρία τεμάχια πλακός έκ Παρ ίου μαρμάρου. 
Έν τω μείζονι (α) σώζονται μέρη της άνω (λείας) επι- 
φανείας, τοϋ έμπροσθεν και τοϋ όπισθεν άκρου • τα έπί 
της έμπροσθεν πλευράς σωζόμενα γράμματα άνηκον εις 
τον πρώτον στίχον. Μηκ. 0,30, ΰψ. 0,05, πλ. 0,25 μ.. 
Τα λοιπά δύο τεμ-άχια (ά, ο) άνηκον εις τό κάτω άκρον 
της έμπροσθεν πλευράς (μηκ. 0,11 και 0,10 μ.). Το 
μείζον τεμάχιον Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 204 άρ. 373 267. 
8ίΙζαη§8ΐ3βΓίο1αί6 άβρ ΑΙίαάβιηίθ ζιι ΒβΓίίη 1 888 σ. 
240, 8. 

α: ύ: ο: 

οιδε γ;]ε θ [^ φ) 

Σχ. γρ.: Ο•* ί) φ^ (άτυοπάσΟη τό ά'νω ήμισυ). 

331. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σώζεται μέρος της κάτω επιφανείας τοΰ λίθου και είνε 
βέβαιον, ότι τα σφζόμενα γράμματα άνηκον εις τον τε- 
λευταϊον στίχον. Μηκ. Ο 12, ΰψ. 0,06, πλ. 0.17 μ. 



οτο 



332. Μικρόν τεμάχιον έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σώζεται τό κάτω η τό άνω άκρον της έ'μπροσθεν πλευ- 
ράς, παρ' ο τα σωζόμενα εις τόν τελευταϊον στίχον ανή- 
κοντα γράμματα. Έν αύτοϊς χρώμα έρυθρόν. Μηκ. 
0,105, ΰψ. 0,035, πλ. 0,045 μ. 

σοι (η τ) 

ή (έάν είνε άναγνωστέα έκ δεζιών προς τάριστερά): 
- - ιος — 



Σχ. γρ.: σ 



12 



333. Μικρόν τεμάχιον βαθριδίου έκ Πεντελησίου 
μαρμάρου. Σψζεται τό ύπερ την έπιγραφήν άκρον της 
έμπροσθεν πλευράς. Μηκ. 0,065, ΰψ. 0,035, πλ.0,053 
μ. Γράμματα μικρά (ΰψ. 0,012-0,013 μ.). 



ι; βε 



Σχ. γρ.: Ρ, εΚ 



334. Μικρόν τεμάχιον βαθριδίου έκ μαρμάρου Ί'σως 
Πεντελησίου. Σώζεται τό υπέρ την έπιγραφήν άκρον. 
Μηκ. 0,055, ΰψ. 0,03, πλ. 0,04, ΰψ. τών γραμμά- 
των περίπου 0,012 μ. 



ον 



Σχ• γρ•: ν», χ2. 



Σχ. γρ.: ν 8. 



159 



ΑΝΛΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑ1 



140 



335. Δύο συγκεκολλ7)[Αένοι [λίκρα τείλάχια. βάθρου έκ 
Ήεντελησίου [Ααρ(Λάρου πανταχόθεν άποκεκρουσ[/,ένα. 
Μίΐκ. 0,09 υ.. 

— άν]έΟ|"εκε; 
Σχ. γρ.:ε';04. 

336. Κάτω [Λ,έρος στήλης ίκ Πεντελησίου [/.χρ- 
(λάρου, ήτις ελτ,γεν άνω εις τετράγωνον έπίκρανον, έφ' ου 
το ανάθημα. Μηκ. 0,47, πλ. άνω 0,22, κάτω 0,24, 
Ίζάίγ. άνω 0,15, κάτω 0,16δ [Α. 



ος ναο. 



Σχ. γρ.: σ<. 



337. Μικρόν τεριάχιον βάθρου έκ Πεντελτισίου 
(Λαρρι.άρου. Σφζονται (Λε'ρη της έ'(Λπροσθεν πλευρδίς και 
της άνω επιφανείας, έφ' ης ϋπηρχε τετράγωνον κοί- 
λωμα, (βάθ. 0,01 (Λ.). Ύπό τα σωζόμενα γράμματα 
διακρίνεται λεπτή γραμμή. Μηκ. 0,0^5, πλ. και πάχ. 
0,05ο μ. 

- - 10 - - 

- - : ναο. 

2η[χ. διαστίξεως •>. 

338. Τεμάχιον έκ Πεντελησίου μαρμάρου, παν- 
ταχόθεν άποκεκρουσμένον. Μηκ. καΐ ΰψ. περίπου 0, 10 μ. 
Έν τοις γράμμασιν ϊχνη χρώματος ερυθρού. — 0.1. Α. 
IV, 1 σ. 83 άρ. 373 3«. 

ναο. 

- - ραχ - • 

Σχ. γρ.:α'2, ρ»}]ρ<ο, .^2. 

339. Τεμά^^ιον κίονος ραβίίωτοΟ, οωρικοϋ ρυθμ.οΰ, 
(σώζονται τεμάχια 6 αυλακιών) έκ Πάριου μαρμ,άρου. 
Μηκ. 0,25, πλ. 0,18 μ.— Ο.Ι.Α.ΐν, 1 σ. 94 άρ. 
373'=29. 

υς ά; [νέθεκε ; 

Σχ. γρ.: α; α*, υ". 

340. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Έν τη άνω έπιφανείίχ ύπηρχε τετράγωνον κοίλωμα. Ό 
λίθος έφερε δύο έπιγραφάς, την μεν (α) κυανφ χρώ- 
ματι, την δέ (ύ), έπί της δεζιά της ετέρας κατ' ευθείαν 
γωνίαν προσκειμε'νης πλευράς, έρυθρφ χρώματι κεκο- 
σμ,ημένην. Μηκ. 0,11, υψ. 0,057, πάχ. 0,06 μ. — 

0. Ι. Α. IV, Ι σ. 83 άρ. 373". 





α: 


ΰ: 




ναο. 


ναο. 




εν σ 


Κ-- 




- - ναο. 





Σχ. γρ. 


6' ¥, ε», ν3, <:*. 





3Ί1. Τεμάχιον στήλης έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
ήτις άπέληγεν άνω εις πλατύτερον έπίκρανον. Έπϊ τοί> 
μεταξύ των δύο κυριωτε'ρων κειμένου κυρτοΟ μέρους δια- 
κρίνονται ϊχνη ποικίλου χρωματισμού καΐ μάλιστα ται- 
νία ερυθρά. Ή επιγραφή ης σώζονται τά δύο πρώτα 
γράμματα τοϋ τελευταίου στίχου, ένεχαράχθη κατά το 
μήκος της στήλης. Σώζονται μέρη της έμπροσθεν καϊ 
της αριστεράς πλευρδίς, επίσης της άνω επιφανείας. Μηκ. 
0,25, πλ. 0,21, πάχ. 0,12 μ. 



πο - 



342-344. Τρία τεμάχια κιόνων έκ Πεντελησίου 
μαρμάρου. Τό ύπ' άρ. 342 είνε τεμάχιον κίονος ρα- 
βδωτού ιωνικού ρυθμοϋ , ή δε γραφή: βουστροφηδον 
(μήκ. 0,18, πλ. 0,06 μ.), τό ύπ' άρ. 343 άνήκεν εις 
κίονα ραβδωτόν δωρικού ρυθμού (μήκ. 0,15, πλ. 0,06• 
μ.), τό δε ύπ' άρ. 344 εις κίονα άνευ ραβδώσεων (μήκ. 
και πλ. περίπου 0,20 μ.). 



342: 

— ιλ' ά[νέθεκε ; 

— εφ 

Σχ. γρ.: α'^, ε; φ 2 



343: 

- - γ (ίί (λ) ε ({] π) 
._ δ 



344: 
— ν ναο- 

Σχ. γρ.: ν 8. 



345. Τεμάχιον πολυγώνου στήλης (σώζονται τεμά- 
χια τριών πλευρών, ων ή μέση φέρει τήν έπιγραφήν) 
έξ ύποφαίου λεπτοκόκκου μαρμάρου. Μήκ. 0,23, πλ. 
0,09 μ. Γραφή : άπό δεξιών προς αριστερά. Έν τοϊς 
γράμμασιν 'ίχνη χρώματος ερυθρού. 



- σονι 



Σχ- γρ• 



346. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σώζονται τό έμπροσθεν μέρος της άνω επιφανείας και. 
τό άνω μέρος της έμπροσθεν πλευράς. Αϊ πλευραΐ αύται 



141 



ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΤΜΛΤΩΝ 



142 



τυρόσκεινται άλληλαις κατ' ά|^,ολυγώνιον. Μηκ. 0,145, 
•πλ. περίπου 0,07, υψ. περίπου 0,03 (λ. 



- ο [Λεν 



2χ. γρ. 



Τοΰ πρώτου κ«! του τετάρτου γρά(ΛΐΛατος σώζονται 
|ΛΟνον [Αίκρά λείψανα, τοΰ δε τρίτου άπεσπάσθη τό κάτω 
μέρος. 

347. Τεριάχιον βάθρου έκ Πάριου (λαρ[Λάρου, παν- 
ταχόθεν άποκεκρουσρ-ένον, σώζονται δ[λως (;.ικρά (λέρη 
καϊ της έμπροσθεν και της όπισθεν πλευράς. Ύπό την 
έπιγραφην κενός χώρος. Μήκ. 0,12, ύψ. 0,09, πλ. 
0,31 μ. 

— Ιι ; ες - 
Σχ. γρ.: ε^ ; α*. 

Το<3 πρώτου γρά|Λ[λατος διακρίνεται μετά βεβαιότη- 
τας μόνον τό κάτω ήμισυ της δεξιάς καθε'του γραμμής, 
επίσης άπεσπάσθησαν τα άνω ήμίση των δύο λοιπών 
γραμμάτων. 

348. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σώζονται μικρά μέρη της έμπροσθεν και της κάτω πλευ- 
,ρας τοΰ λίθου. Ύπό την έπιγραφην κενός χώρος. Μηκ. 
0,13, ΰψ. 0,07, πλ. 0,17 μ. 



ε Ι 



Σχ. γρ.: ε' 



349. Μικρόν τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου 
μ,αρμάρου. Μηκ. 0,08, υψ. 0,04 μ. 



Σχ. γρ.; ε^; θ^ 
Σφζονται μόνον τα κάτω ήμίση των δύο γραμμάτων. 

350. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου, 
■μετά προεξέχοντος έπικράνου εν σχήματι πλίνθου. ΈπΙ 
της άνω επιφανείας υπάρχει τό έμπροσθεν μέρος κοι- 
λώματος έχοντος τό σχήμα πέδιλου ποδός (δεξιοΰ) ημί- 
σεως περίπου φυσικού μεγέθους, (βάθ. 0,015 μ.) και 
■ί'μπροσθεν αύτοΰ άλλο επίσης κολοβόν στενόν κοίλωμα 
ελλειψοειδές, ούτινος τό άκρον σχηματίζει μικράν αύ- 
λακα. Άπεθραύσθησαν τό όπισθεν και τό κάτω μέρος 
•καϊ τεμάχια των λοιπών πλευρών. Ή έπΐ της έμπροσθεν 



πλευρόίς επιγραφή ητο τρίστιχος, έξηλείφθη δε επίτηδες 
πλην τοΰ τελευταίου γράμματος τοΰ τρίτου στίχου. Μήκ. 
0,40, πλ. 0,33, πάχ. 0,17 μ. 



- ν 



Σχ. γρ.: ν». 



351. Τεμάχιον βάθρου έξ 'Τμηττίου μαρμάρου. 
Σώζονται μέρη της έμπροσθεν καΐ της δεξιάς πλευράς, 
της κάτω και τής άνο. επιφανείας, έφ' ης παρά τό νΰν 
όπισθεν άκρον τμήμα ορθογωνίου κοιλώματος (βάθ. 
0,075 μ.). "Υψ. 0,15, τό νΰν πλ. καί πάχ. 0,29 μ. 
Ή επιγραφή ήτο μονόστιχος (έπΐ τοΰ μέσου τής έ'μ- 
προσθεν πλευράς). 



6 δείνα άνέθεκεν 



-]ζ 



Σχ. γρ.: σ». 

352. Τρία τεμάχια κιονίσκου άνευ ραβό'ώσεων έξ 
'Τμηττίου μαρμάρου, ων τά δύο [ύ, ο) συνεκολλή- 
θησαν. Μόνον δια τόν πρώτον στίχον έλειάνθη ή επι- 
φάνεια τοΰ κιονίσκου έπιμελέστερον τοΰ λοιποΰ μέρους. 
Άπεκόπησαν τά οπίσθια μέρη των τεμαχίων. Διάμε- 
τρος ήτο περίπου 0,15. Μήκ. τοΰ ύπ' άρ. α τεμαχίου 
0,055, τών δ ο όμοϋ 0,29- Έν τοις γράμμασιν ίχνη 
χρώματος έρυθροΰ. Γραφή: ιωνική. — ύ : Ο. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 97 άρ. 373 '". 

α: ύ ο: 

ος [άνέΟηκε τ' ί) τηι 'Α]Ογ]ναίηι γαο. 

δεκάτ]ην;(^ [άπαρχ]ήν) ναο. 

Σχ. γρ.:ν"). 

353. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου μαρμάρου. 
Σώζονται μικρά μέρη τής έ'μπροσθεν και τής δεξιάς 
πλευράς, επίσης τό έμπροσθεν μέρος τής άνω επιφανείας, 
έφ' ης υπήρχε περιφερές κοίλωμα (βάθ. περίπου 0,03 
μ.). Ό πρώτος στίχος τής επιγραφής παρά τό άνω άκρον 
τής έ'μπροσθεν πλευράς, ό δεύτερος κάτωθεν αύτοΰ έν 
διαστήματι 0,03 μ. Γραφή τουλάχιστον τοΰ δευτέρου 
στίχου: ιωνική. Μήκ. 0,12, υψ. 0,07 πλ. 0,06 μ. 

κ]τεάν[ον ; 

γιγνο 



Σχ. γρ.: α", ν». 



143 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑ1 ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ 



144 



Των πρώτων γρα[Α[Λάτων ά[/.φοτέρων των στίχων σώ- 
ζεται [Αονον [Αΐνιρόν λείψανον. 

354. Τεμάχιον βάθρου έκ Πεντελτισίου (ΑαρίΛάρου. 
Σώζονται (Λερτ) τΐίς εριπροσθεν πλευράς, έφ' ης παρά το 
άριστερόν άκρον ή επιγραφή, και της ίίίνω επιφανείας, 
έφ' νίς παρά το δεξιόν άκρον τεριάχιον κοιλώ(/.ατος (βάθ. 
0,06 (Λ.), ϊσως ίχνους ποδός άγάλ[Λατος. Γραφή: ιω- 
νική. Μήκ. 0,39, ΰψ. 0,14, πλ. 0,21 μ. 



ενης ναο. 



2χ.• γρ• 



355. Τεμάχιον βάθρου περιφερούς έκ Πεντελησίου 
ριαρ(Λάρου. Σώζεται [Αίκρόν (Λέρος της άνω επιφανείας, 
έφ' ης ΰπηρχε κοίλωμ.α περιφερές. Ή επιγραφή ύπό τό 
άκρον της κυρτής πλευράς. Έν τοις γρά(Λ[Λασιν ίχνη 
χρώριατος Ιρυθροϋ. Γραφή : ιωνική. Μήκ. 0,20, ΰψ. 
0,09 (Λ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 82 άρ. 373 35. 

έν]αγωνιο 



^ 'Απο]λλωνιο 



3χ. γρ.: ν τ. 

356. Τε[χάχιον κεφαλής βάσεως έκ Πεντελησίου 
|Ααρ(Αάρου. Σώζεται το άνω άκρον. Μήκ. 0,17, πλ. 
0,13 [Λ. Γραφή: αρχαΐζουσα. — Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 201 
άρ. 373 ^5°. δΐίζιιη§8ΐ)βπο1ι1;β (ΙβΓ Αΐίαάβιηίθ ζα 
ΒβΓίΐη 1888 σ. 321, 1. 

- - άνέ[θε — 

- - Διοδ - - 

— Άθεναί[αι 

— ασίας ναο. 

γαο. 

Σχ. γρ.: άπομί(Αησις τών έξί,ς γραμμάτων α" ή α'^^ £«0^ ^λ^ 



357. Τεριάχιον βάθρου έκ Πεντελησίου (Λαρ[Λάρου. 
Σφζονται (λέρη της έ'[λπροσθεν ενεπίγραφου, της δεζιάς 
και της άνω πλευράς. Ή εξεργασία τών κάτω άκρων 



της εριπροσθεν και της δεξιάς πλευρόίς καί ή γραφή της 
επιγραφής άποδεικνύουσιν, ότι καΐ αυτί) τό βάθρον και 
ή επιγραφή αντικατέστησαν άρχαιότερόν τι έργον. Μήκ. 
0,185, υψ. 0,24. πλ. 0,29 [λ.— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 
206 άρ. 373 "2. δίίζυη§8ΐ3βπο1ιίβ άβΓ Αΐίαάβιηίβ• 
ζυ ΒβΓίϊη 1888 σ. 314, 5. 

- - εν έσΟλε 

— ραον 

Σχ. γρ. (απομιμήσεις): α'^, ε", θ••, ν", ρ2, σ*•. 

358. Τεριάχιον πλακός έκ φαιοϋ λεπτοκόκκοο 
(Λαρ[Λάρου ης σώζεται τό άνω άκρον. Μήκ. 0,21, ΰψ. 
0,15, πάχ. 0,14 (Λ.'Τψ. γραριριάτων 0,03 [α. Ή γραφή 
τών γραριριάτων (ληγόντων Είς άκρέ(Αονας — τό (αΟ έ'χει 
προς τούτοις τό σχήΐΛα τών (χετά τόν Εΰκλείοην επι- 
γραφών) αποδεικνύει δτι ή επιγραφή δεν ανάγεται είς 
ους άπθ[Λΐ(Λεϊται χρόνους ήτοι τους πρό του ριέσου της 
πέριπτης έκατονταετηρίδος. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 100 
άρ. 373-03. 

— Σεβ]αστέ.ν — 

— Όλ]ρι.π(αν — 

Τοΰ έν τ(|) πρώτφ στίχω γρά(Λ[Λατος ^ σφζεται ριό- 
νον κυρτή τις γραμμή ανήκουσα είς τό κάτω ήμισυ αυ- 
τού. Περί τοΰ ]}. Ι'δε ανωτέρω. Τά λοιπά γράμματα 
απομιμούνται τά σχήματα τών εξής γραμμάτων : 



359. Τεμάχιον έκ Πεντελησίου μαρμάρου. Ή 
κάτω πλευρά επίπεδος, ή δε άνωθεν τής επιγραφής 
πλευρά τοξοειδής. Έπϊ τοΰ ανωτάτου μέρους τής το- 
ξοειδούς ταύτης επιφανείας υπάρχει κυκλική αΰλαξ 
(διαμέτρου 0,13 μ.) περικλείουσα χώρον άκατάξεστον 
και βαθυνόμενον όλίρν προς τό κέντρον τοΰ κύκλου. 
Τό τεμάχιον τοΰτο άνήκεν εις κιονόκρανον ίωνικοΰ ρυθ- 
μού, ή δε έπΙ τοΰ τεμαχίου επιγραφή γεγραμμένη δι' 
αρχαϊζόντων χαρακτήρων προέρχεται έκ δευτέρας χρή- 
σεως τοΰ διά τήν χρήσιν ταύτην μετεστραμμένου λίθου. 
Μήκ. 0,28,ύψ. 0,19,πάχ. 0,14μ. 

δεκά;]τεν ναο. 

Σχ. γρ. (κατ'άπομίμησιν): ν 8. 



145 



ΠΕΡΙΡΡΑΝΤΗΡ1ΩΝ 



146 



Έπιγρα(1^α\ περιρραντηρίων ν.α\ όιχοίων έκ λίθου σκευών. 



360. Τρία τε|Λάχια λέβητος έκ Ναξίου (;,αρ(Λάρου, 
ών δύο ένεπίγραφΛ (α: (λΫ)». και πλ. περίπου 0,20, 
ΰ: |Αηκ. 0,10, πλ, 0,09 }>..). Εις το αυτό σκεϋος άνη- 
κεν ϊσως και πους ραβδωτός (διάιιετρος 0,50 (λ.). — 
α: 0. 1. Α. IV, 1 ρ. 96 άρ. 373 '", ύ: 0. 1. Α. ΙΥ,Ι 
σ. 127 άρ. 378 «^, 20. Πρβ. ΑΛθη. ΜίΙΐΗ. XVII, 
1892, πίν. VII άρ. 3 και σ. 41, άρ. 25. 

τό]δ' άγαλ[Λ[α Διό]ς Γλα[υκόπιδι κόρει 

Σχ. γρ.: α'^^ α''. 

361. * Τε'σσαρα τε(Λάχ!,α λέβητος έκ Ναζίου (Ααρριά- 
ρου (Ι^βρδίαβ, ΜαηηοΓ8ΐιΐ(3ίβη σ. 66.3), ών τό εν 
ένεπίγραφον ([ΛΪ)κ. 0,15, πλ. 0,14, πάχ. 0,045 μ.). 
'Έν των λοιπών τε(Λαχίων άπετέλει [λέρος τοΰ πυθίΛενος 
τοΟ λέβητος, φέρει δε έπΐ τϊϊς κάτω επιφανείας τρία 
(Λίκρά εξογκώματα. Τά εξογκώματα ταϋτα άνταποκρί 
νονται ακριβώς προς τρεις κεφάλας των εξ μορφών τοΰ 
έν τφ Μουσείφ της Ακροπόλεως ύπ' άρ. 592 υπο- 
βάθρου, αίτινες ύπεβάσταζόν ποτέ δια των κεφαλών 
αυτών τον περί ου ό λόγος λέβητα. Γραφή: έκ δεξιών 
προς αριστερά. — Αΐΐίβη. Μίΐίΐΐ. XVII, 1892, πίν. 
VII άρ. 1 καϊ 2, πρβ. σ. 41 άρ. 24. 

— Τρ]ιτογε[νε'ΐ' 
Τοΰ γράμματος ε σώζεται μόνον ή κάθετος γραμμή. 

362. Επτά τεμάχια περιρραντηρίου έκ Παρ ίου 
μαρμάρου. Τά ύπ' άρ. αί?ο ώς καϊ τά ΰπ' άρ. άβ τε- 
μάχια προσαρμόζουσιν άλλήλοις. Πλάτος του χείλους 
0,047, ή διάμετρος ητο περίπου 0,83 μ. 

αόο: άβ: /: ^: 

Άριστύλο[ς : άν]έθεκε[ν : άπαρχέ]ν : τ[άΟε]να[ίαι 

Σχ. γρ.: α", ε^, θ•*, κ^, ν«, ρ•« σ», υ2. 
Σημ. διαστίξεως •". 

363. Έξ τεμάχια περιρραντηρίου έκ Ναξίου μαρ- 
μάρου. Πλάτος τοΟ χείλους 0,065, ή διάμετρος ήτο πε- 
ρίπου 1,10 μ.— ϋ. Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 373 νν, 
10 (έκτος τοΰ τεμαχίου <?), πρβ. σ. 163 άρ. 373 ν 
καϊ 193 άρ. 373 νν, 4. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 96, 
6-7• καϊ νέον τεμάχιον. έφ' ού εν ανήκον πιθανώς ή 
εις την λέξιν «άπαρχέν» ή εις « Άθεναίαι».ΕΙς στίχος. 



Η]εγ[ίας 11 ό>οιον] : και : Ηά[γν]ον : άνέ[θεσαν λ -θέτεν 
άπαρχ]έν [τάθεναίαι 

Σχ. γρ.: α", ε<ο, ν» καΐ ν». 
Σημ. διαστί?εως ". 

364. Τρία τεμάχια (ών δύο, έσ, συνεκολλήθησαν) 
περιρραντηρίου έκ Παρ ίου μαρμάρου. Πλ. τοΰ χείλους 
0,045, ή διάμετρος ήτο περίπου 0,95 μ. — ί?:Ο.Ι.Α> 
IV, 1 σ. 127 άρ. 373 η', 5. 

α: Β: ο: 

Ηε[ρ; άνέθε]κε[ν] τάθεναίαι γ&ο. 

Σχ. γρ.: α", ε^, θ^ ν". 

365. Πέντε τεμάχια (ών τά τρία δεξιά οάβ προσ- 
αρμόζουσιν άλλήλοις) περιρραντηρίου έκ Παρ ίου μαρ- 
μάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,04, ή διάμετρος ήτο περί- 
που 0,95 μ. — αΜβ: ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 
373 ψ, 16. 

αύ: οά: β: 
ά]νέθ[εκ]εν ■ Έ[χ]σε[κεστ — 

Σχ. γρ.: ν", σ•*. 
Σημ.. διαστίξεως ''. 

366. Τεμάχιον περιρραντηρίου έκ Παρ ίου μαρμά- 
ρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,038, ή διάμετρος ήτο περίπου 
0,80 μ.— α. Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 373 νν, 26. 



- - - και Θ [1] Ο η Φ 

Σχ. γρ.: α«, θ; χ^. 



- - ανέθεσαν η άνεθέτεν — 



367. Τέσσαρα τεμάχια περιρραντηρίου έκ Παρίου 
μαρμάρου. Τρία έξ αυτών α})0 συνηρμολογήθησαν, ών 
τό δεξιόν έ'κειτο έν τη συλλογίί της άρχικιολογικής εται- 
ρείας. Τό κοίλωμα ητο ούχϊ κυκλοτερές, άλλ' ελλειψοει- 
δές. Έν τγί κάτω πλευρά τών συναρμολογηθέντων τε- 
μαχίων ϊχνος της τετραγώνου προεξοχής, έφ' ης ήρεί- 
δετο τό σκεύος. Ή επιγραφή έπϊ ταινίας ολίγον έξε- 
χούσης καϊ περιθεούσης τό άκρον της άνω επιφανείας 
(πλ. 0,027 μ.). Έν τισι τών γραμμάτων ϊχνη χρώ- 
ματος έρυθροΟ. Μήκ. τών ύπ' άρ. αΒο τεμαχίων 0,35, 
τοΟ ΰπ' άρ. ά τεμαχίου. 0, 1 9 μ., ή διάμετρος ήτο πε- 
ρίπου 0,55 ψ.— αΜ: Ο. Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 
373 η:^, 14 καϊ Ι άρ. 389. Είς στίχος. 

10 



147 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑ1 



148 



αύο: 

Καλ]λιστο Ναυκύδος Ουγ[άτερ άνέθεκε]ν 

ά: 
άπαρχέ[ν τάθεναίαι 

2χ. γρ.: α•2, εΐ", θ^, ν", ρ», σ<. 

368. Τό η[χισυ περίπου περιρραντηρίου Ικ, Πα-ρίου 
(/,αρ(Αάρου συνγ)ρ[Λοσ(Αένον έζ εννέα τ6[Λαχίων. Πλ. τοΟ 
χείλους 0,065, ή διά(Λετρος ήτο περίπου 1,12 (/.. — 
0. 1. Α. IV, 1 σ. 43 και (χ.ΐ26 και σ. 163 άρ. 373 ν 
και α. 127 άρ. 373 «ν, 10, ο. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 
96, 6-7. Είς στίχος. 

Κεφ[ι]σογ[εί]τον : άνέθ[ε]κεν : 1ιο Νφίου : [άπαρ- 
χέ]ν : τΐι 'Α[Οεναίαι 

Σχ. γρ.: α", ε^, ν», ρ«>, σ'ί, φ2. 
Σημ. διαστί?εω; ''. 

369. Τρίκ περίπου τε'ταρτα περιρραντηρίου έκ Πα- 
ρίου [Λαρ[Αάρου. Έν τίϊ) μ,έσφ της κάτω (της κυρτής) 
επιφανείας υπάρχει τετράγωνος προεξοχή ([Ληκ. και πλ. 
0,11, {5ψ. 0,04), δι' ης ήρείδοντο η προσηρ[ΛΟζοντο τα 
τοιαύτα σκεύη έπΐ υποβάθρου τινός. Πλ. του χείλους 
0,055, διάμετρος περίπου 0,90 (α. — 0. Ι. Α. IV, 1 
σ. 127 άρ. 373 ^ν, 24. 

γ&ο. Κομονίδες • τόδ' άγαλμ.[α 

Σχ. γρ.: α<<, δ< και 3», κ^, μ.», ν», σ«. 
Σημ. διαστίξεως ", 

370. Τεμάχιον περιρραντηρίου έκ (^.αρριάρου, ίσως 
Πεντελησίου. Πλ. τοΰ χείλους 0,037, ή διάίΛετρος 
ητο περίπου 0,80 γ.. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 
373 (ν, 19. 

γαο. Λυ[ άνέθεκεν κτλ. 

Σχ. γρ.: υ 2. 

371. Τρία, ών δυο ενεπίγραφα, τεμάχια περιρραν- 
τηρίου έκ Πάριου μαρμάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,057, 
ή διάμετρος ήτο περίπου 0,65 μ. Γραφή: έκ δεξιών 
προς τάριστερά. — δ: 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 373 
Ψ, 27. 

α: έ: 

νεσ — ς δεκά[τεν 

(π. χ.: άνέθεκεν 1ιο Μ]νέσ[ονο]ς δεκά[τεν τά- 
θεναίαι) 

Σχ. γρ.: α'2, §6, εΐο^ ν»; σ». 

372. Εννέα, ών επτά ενεπίγραφα, τεμάχια περιρ- 



ραντηρίου έκ Πάριου μαρμάρου. Πλ. του χείλους 0, 04, 
ή διάμετρος ητο περίπου 0,67 μ. "Εν τισι των γραμ- 
μάτων ϊχνη χρώματος έρυθροϋ. — 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 
127 άρ. 313 Η^, 8 καί σ. 193 άρ. 373 νί-', 3 (πρβ. 
και σ. 127 άρ. 373 «^,11,(5) και νέον τεμάχιον περιέ- 
χον τό πρώτον Ο. Δελτίον 1889 σ. 118, 2. ΕΙς στίχος. 



θέ- 



εοε 



ναο. Ονέσ[ΐ(Λος και Σ](Λίκυθος : άν[έΟεσαν <1 
τεν] άπ[αρχ_έν τη Άθ]ενα[ίαι 

Σχ. γρ.: α", ε'», μ; ν^, α*. 
Σημ. διαστίξεως ". 



373. Πέντε τεμάχια (ών τά δυο αριστερά προσαρ- 
μόζουσιν άλλήλοις) περιρραντηρίου έκ Παρίου μαρμά- 
ρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,033, ή διάμετρος ητο περίπου 
0,65 μ. ΕΙς στίχος. 

Όνέσι;][Λος : ά[νέθεκ]εν : άπα[ρχέν τάθε]ναία[ι 1ι]ο 
Σμι[κύθο 

Σχ. γρ.: «ι», ε^• 5] ε^, μ», ν», σ••. 
Σημ. διαστίξεως ". 

374. Δύο συγκεκολλημένα τεμάχια περιρραντηρίου 
έκ Παρίου μαρμάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,035, ή διά- 
μετρος ητο περίπου 0,65 μ. — 0. 1. Α. IV, 1 σ. 127 
άρ. 373 νί>, 7. 

Όν]έσΐ[Λος : άνέ[θεκεν — 

Σχ. γρ. α*^, ε^ ^ ε'", (^3, ν^, σ*. 
Σημ. διαστίξεως •>. 

375. Τό ήμισυ περίπου περιρραντηρίου έκ Πεντε- 
λησίου μαρμάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,035, διάμετρος 
περίπου 1,10 μ. Συνηρμολογήθη έκ πέντε τεμαχίων. — 
α. Ι. Α. IV, 1 σ. 126 και 127 άρ. 373 «^, 1. 9. 12 
και σ. 193 άρ. 373 ψ, 1. δϊίζϋη^δΐϊβποΐιΐβ ά&ν ΑΙία- 
άβιηίβ ζαΒβΓίϊη 1888 σ. 240,4. Δελτίον άρχ.1888 
σ, 96, 8. Είς στίχος. 

ναο. Πολυχσενος : 1ιο Μνέσονος : τδ [κνα]φέος : άνέ- 
θ[εκεν]: άπα[ρχεν τΙι Άθεναίαι 

Σχ γρ.:<χ'2, ε3, 0^μ», ν5, σ^υ2, χ3. 
Σημ. διαστίξεως ^ και ". 

376. Τέσσαρα τεμάχια περιρραντηρίου έκ Παρίου 
μαρμάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,04, ή διάμετρος ήτο πε- 
ρίπου 0,80 μ. Έν τισι τών γραμμάτων ϊχνη χρώμα- 
τος κυανοΰ. Π. χ. προτείνω την έξης άνάγνωσιν: 



149 



ΠΕΡΙΡΡΑΝΤΗΡΙΩΝ 



ΙδΟ 



α: ύ: ο: ά: 

άν]έθ[εκ]εν [ ■ τά9εναία]ι • Σα[λα(Λ(νι]ο[ς 

Σχ. γρ.: α'^, σ*. 
Σημ. διαστίξεως *'•. 

377. Τεμάχ^ιον περιρραντηρίου έκ Πάριου (;.αρ|Λά- 
ρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,05, ή δΐίί!(Λ6τρος ήτο περίπου 
0,80 (Λ. 

ναο. Σκ[ άνέΟεκε χτλ. 

Σχ. γρ.: κ2; σ'3. 

378. Πέντε τε(Λάχια περιρραντηρίου έκ Πάριου 
(Λαρ|Λάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,045, τ) διά(Λετρος ήτο 
περίπου 0,72 (α. "Εν τιιΐι των γρα[Λ[Λά:των ϊχνη χρώ- 
(Λατος έρυθροΰ. Πρβ. κάτω άρ. 383. — Τό τελευταϊον 
τε(;.άχιον 0. Ι. Α. Ι άρ. 370. Έ(ρη[Α6ρίς άρχ. 1852 σ. 
681 άρ. 1128. Κ3η§αΐ3β άρ. 2264. Ι,βΒΕΐδ άρ. 5« . 

— άνέθεκεν] : ό Σμικυθο ίκπαρχ[έν] : τάΟεναία[ι 

Σχ. γρ.: α<', ε">, μ^ ν", ρ'••, σ\ υ'-ί. 
Σημ.. διαστίξεως ". 

379. Τέσσαρα τε[Λάχια περιρραντηρίου έκ Πάριου 
(Ααρ[Λάρου, ων τα. ύπ' άρ. αέ ώς και τά ύπ' άρ. οΰί- 
συνεκολλήθησαν. Πλ. τοΰ χείλους 0,036, ή οιά[Λετρος 
ήτο περίπου 0,65 [λ. Έν τοις γράρ,[/,ασι των ύπ' άρ. 
1)θά τε(Ααχίων χρώ(Λα έρυθρόν. 



βέ: 



σοί: 



άνέθεκεν : άπαρ]χέν : ό Σ[μι.ικύθ ; ]ο : τάθε[ναίαι 

Σχ. γρ.: α«, ε*", ν«, ζ'>. 
Σημ. 8ιαστί?εως ••. 

380. Δύο τε[Λάχια περιρραντηρίου Ικ Πκρίου μαρ- 
(λάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,053, ή διά[;,ετρος ήτο περί- 
που 1,20 (Λ. — έ: α. Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 373 
«^, 17. 

α: ΰ: 

Σχοινο[ άνέθεκεν 

Σχ. γρ.: ν^, σ<, χ2. 

381. Έπτά,ών τέσσαρα ενεπίγραφα, τε[Αάχια περιρ- 
ραντηρίου έκ Πάριου (Λαρ[Αάρου. Πλ. τοΰ χείλους 
0,085, ή διά[Αετρος ητο περίπου 1,10 (λ. — 0. Ι. Α. 
IV, 1 σ. 194 άρ. 373 ίν, 23. Δελτίον άρχ. 1888 σ. 
91, 8. Πρβ. Ε. Ηοίϊ'ιηαηη, δγ1Ιο§β βρ. ΟΓο,βο. άρ. 
262. 

ίτε μ,άνέθεκεν άπα[ρχέ]ν τάθ[εναί]αι ναο. 

Σχ. γρ.: «'■• χα' α'^, ε'" και ε•"*, μ^^ ^8 χ^; γΐο_ 



382. Τεμάχιον λεπτοΰ περιρραντηρίου εκ Παρίου 
(;.αρ(Λάρου.*Έν τισι των γρα(Λ(Αάτων ίχνη χρώ[Λατος κυα- 
νού. Πλ. τοΰ χείλους 0,024, ή διάμ,ετρος ητο περί- 
που 0,80 (Λ. 



— όδορος έκ [- 
Σχ: γρ.: ε'ο, ρ2. 



άνέθεκε κι:λ. 



383. Τέσσαρα τε[χάχ',α περιρραντηρίου εκ Παρίου 
(Ααρ(Λάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,045, ή διά[Λ5τρος ητο 
περίπου 0,72 |λ. (τάς αύτάς διαστάσεις και την αύτην 
διακόσ[Αησιν έχει και τό ύπ'άρ. 378 περιρραντήριον). — 
Δύο τεμάχια 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 373 (^, 15 
και 21 , α. 

- - - ς άνέ[Οεκ]ε[ν Ιιο ]ο:τάθε[ναίαι άπα]ρχέ[ν 

Σχ. γρ.: α'<, ε'», Ο; ν», ρ», α'». 
Σημ. διαστίξεως β, 

Έν τνί λέξει «άπαρ^ζ^ν» διωρΟώθησαν τά γρά(Λ- 
[Λατα ρ και γ^ άντϊ V και α. 

384. Τρία τε(Λάχια, ών εν ένεπίγραφον, περιρραν- 
τηρίου έκ Παρίου (Ααρριάρου. Έπί των άκρων των 
χειλέων των άνευ επιγραφής τεριαχίων διατηρείται άνά 
εν τεριάχιον [Λίκροΰ έκ (Αολύβδου έλάσριχτος, δι' ού συν- 
εδέθησαν ΰπο των αρχαίων τά κατά τοϋτο το [/,έρος 
θραυσθέντα τε|/,άχια τοΰ σκεύους. Εις τον αυτόν σκοπάν 
έχρησίμευε πιθανώς και τετράγωνόν τι κοίλωρια μετ' 
οπών διηκουσών [/.έχρι της κάτω επιφανείας, ού έσώθη 
(Αίκρόν [Λέρος έν τ^ ένΐ τών δύο άνεπιγράφων τείΛα- 
χίων. Πλ. τοΰ χείλους 0,035, ή διάριετρος ήτο πε- 
ρίπου 1,15 υ.. — ^. Ι. Α. IV, 1 σ. 42 άρ. 373 γ. 

ον ι άνέ[θεκεν κτλ. 

Σχ. γρ.: α'^, ε'", ν^ και ν^. 
Σημ. Βιαστίίεως ". 

385. Τε(Λάχιον περιρραντηρίου έκ Παρίου μαρριά- 
ρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,038, ή διά[Λετρος ήτο περίπου 
0,80 ι>..— 0. Ι. Α. IV, 1 σ. 127 άρ. 373 ψ, 18. 

- - - ρρια[ άνέθεκεν κτλ. 

Σχ. γρ.: α*' ή α^^, ρ'. 

386. Δύο τε^Λάχια περιρραντηρίου έκ Παρίου (λ.αρ• 
[Λάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,05, ή διάϋ,ετρος ήτο περί- 
που 0,85 μ.— α: ^. ι. Α. ΐν,Ι σ. 127 άρ. 373 ^ν, 
22. ύ: άρ. 373 (V, 13. 



151 



ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΠΕΡΙΡΡΑΝΤΗΡΙΩΝ 



152 



α: Β: 

ς ■ άν[έΟεκεν • άπαρχέν • τ]άθεν[αίαι 

2χ. γρ.: α», β<, ν^ σ••. 
Ση|χ. Βιαστίξεως '•>. 

387. Τρία τείλάχια περιρραντηρίου έκ ΓΙαρίου [Λκρ- 
[λάρου. Πλ. του χείλους 0,04, ή διΧ[Α6τρος ήτο περί- 
που 0,65 (Λ.— ί?: α.Ι.Α.ΐν,Ι σ.127 άρ. 373 μ', 25. 

α: 1): ο: 

ς Ηι ο (ί) ρ •,)ιο - - τ]άθενα[ίαι 

Σχ. γρ.: α', ε ">, Ιι3, 0^ ν». 

388. Τρία τεμάχια περιρραντηρίου έκ Ιίαρίου (^αρ• 
[λάρου. Πλ. τοϋ χείλους 0,052, ή διά(;.ετρος ήτο περί- 
που 1 ,20 1^.. 

α: ΰ: ο: 

τάθεν]αίαι [ά]παρχ_έν [άν]έθεκεν ναο. 

Σ/^. γρ.: α' και α'^, ε' και ε^, κ^, ν", ρ^. 

389. Τέσσαρα τεμ,άχια περιρραντηρίου έκ Πάριου 
(Λαρ(Αάρου, ωΜ δύο συνεκολλήθησαν. Πλ. του χείλους 
0,04, 7) διάμετρος ήτο περίπου 0,65 μ. — Το πρώ- 
τον τεμάχιον Ο.Ι.Α.ΙΥ, 1 σ. 127 άρ. 373 {V, 21, ύ. 

άν[έθεκεν] άπα[ρχέν τά]θεναί«[ι 

2χ. γρ.: α", ε'», ν» και ν«. 

390. Δύο τεμάχια περιρραντνιρίου έκ Πάριου μαρ- 
μάρου, ών το εν άνεπίγραφον. Πλ. του χείλους 0,032, 
•ί) διάμετρος ήτο περίπου 0,65 μ. 

άνέΟεκεν άπαρχέν τά]θε[να](αι ναο. 

Σχ,. γρ.: α•' η α", ε3, θ'. 

391. Δύο τεμάχια περιρραντν)ρίου έκ Πάριου μαρ- 
μάρου. Πλ. του χείλους 0,03, ή διάμετρος ήτο περί- 
που 0,80 μ. 

— τη Άθεναία]ι άνέθ[εκεν 

392. Δύο τεμάχια αγγείου έκ Πεντελησίου μαρ- 
μάρου. Ή επιγραφή έπί της εξω επιφανείας της κοι- 
λίας τοϋ σκεύους, έστραμμένη προς τα κάτω. Μήκ. 
0,08, πλ. 0.07 μ. 



δ]εκάτεν ναο. 

Σ/., γρ.: α'2, ε', ν'". Τοΰ δΛτα σώζεται μ(!νον ή δεξιά επικλινής 
γραι/μτί. 

393. Τεμάχιον περιρραντηρίου έκ Πεντελησίου 
μαρμάρου. Πλ. τοϋ χείλους 0,042, ή διάμετρος ήτο 
περίπου 0,80 μ.— α.Ι.Α.ΙΥ, 1 σ. 126 άρ. 373 η^, 
2 ( = 0. Ι. Α. Ι άρ. 368). 



δε]κά 



κατεν 



Σχ. γρ.: α", ν*. 



394. Μικρόν τεμάχιον περιρραντηρίου έκ Πάριου 
μαρμάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,04 μ. Μήκ. και πλ. 
0,115 μ. 

τάθε]ναί[αι — 

Σχ. γρ.:ν; 

395. Μικρόν τεμάχιον περιρραντηρίου έκ Πεντε- 
λησίου μαρμάρου. Πλ. τοϋ χείλους 0,035 μ. Μήκ. 
0,11 μ. 

άπαρίχέν 

Σχ. γρ.: ε3, ν», χ3. 

396. Τρία συγκεκολλημένα τεμάχια περιρραντηρίου 
ίκ Πάριου μαρμάρου, ου ή διάμετρος ήτο περίπου 
0,90 μ. Μήκ. 0,49, πλ. τοΰ χείλους 0,033 μ. 

άνέθεκε κνα(ρ;]ευς ναο. 

Σχ. γρ.: ε^ η ε', σ••, υ••. 

397. Μικρόν τεμάχιον περιρραντηρίου έκ Πάριου 
μαρμάρου. Πλ. τοΰ χείλους 0,033 μ. Μήκ. περίπου 
0,14 μ. 

αυ 

Σχ. γρ. α<', υ^. 

398. Μικρόν τεμάχιον περιρραντηρίου έκ Πάριου 
μαρμάρου. Πλ. τοϋ χείλους 0,042 μ. Μήκ. 0,08 μ. 



V 



Σχ. γρ.: ν». 



διορθώσεις και προςθηκαι 



XI. Λνϋαιηολνϊίζ, Απδίοίθΐβδ αηά ΑΐΙιβη II σ. 
75,5. 87,27. Αίΐιβη. ΜΗίΙι. XXIII, 1898, σ. 477. 

XXII. Ή οικογένεια Καλλίου τοΟ "Αβρωνος Βα- 
τίίθεν είνε γνωστν)• πρβ. 0. Ι. Α. II, 4 σ. 28. IV, 2 
<7. 317. ΤδρίϊβΓ, Οβηβ{ΐ1θ§ίβ σ. 123. 318. Δεν είνε 
άπίθανον, καθά [λοι παρατηρεί ό κ. "ννϊΐΐΐβΐΐη, δτι ό 
όίρχων "Αβρών (458/57) ήτο υιός τοϋ τοΟτο το χαλκοϋν 
σκεΟος άναθε'ντος. 

XXVIII. Οβ ΚίάίΙβΓ άρ. 796. Έν τω τέλει άνα- 
γνωστέον Β3,Γβιηΐ36Γ§ καϊ 8α§Ιίο, ΒίοίϊοηηαίΓβ II, 

I σ. 374. II, -2 σ. 1435. (ϊο11ί§ηοη, δοαΙρίαΓβ 
^^β^(^ι1β Ι σ. 352. 

XXIX. Γράφε• — ΊΛεναπεγος άν[έθ]εχε. Ή επι- 
γραφή κατά τον κ. λνϋΐιβίιη πιθανώς συ^απληρωτέα" 
[ό δείνα] με ναπεγός (== ναυπηγός) άνέθεκε. 

ΧΙ.Ι. Ββ ΚΐάάβΓ άρ. 732. 
Χι VI. 06 ΚΜίΙβΓ άρ. 791. 

62. Πρβ. καϊ ννϋαιηολνϊίζ, Απ8ίοίβ1β8 υηά ΑίΙιβη 

II σ. 184. 

63. 64. Πρβ. και ΟίΙίβη1)βΓ§βΓ, δ)^1Ιο§β2 άρ. 15. 

97. Όίίί6ηΙ)βΓ§βΓ, 83ί11ο§β2άρ. 18. 

98. Αυτόθι άρ. 28. 

133. Τρίτον τοϋ [Λθνογρά[Λ[Αατος τούτου παράδειγ[Αα 
εΰρεν ό κ. \νί1Ιΐθ1ΐη έπϊ τεααχίου Πεντελησίου (χαρ- 
[λάρου (,αήκ. 0,35, ΰψ. 0,1 9 (Α.), εύρισκθ(;.ένου έν τω 
Επιγραφικφ (λουσείω. 

161. Βϊί1;βη1)βΓ§βΓ, δγΐΐο^β^άρ. 13. 

163. Ό κ. \νί1Ιιβ1ιη έν στ. 2 άναγινώσκει νιχαι 
(τα αχ βεβλα|Λ[Λένα πολύ, άλλα βέβαια) δηλ. νϊκαι, 
πρβ. α. Ι. Α. Ι 420. II 1300. 1301. 



164. Βϊΐ1;βηΙ)βΓ§θΐ•, δγΐΐο^β^ άρ. 12. 

166. Πρβ. καϊ όσα έ'γραψεν ό ΚοΗΙβΓ, Ηβηηβ8ΐ896 
σ. 150. ννίΐΐιβίιη, ΑΐΙιβη. ΜίΜΐι. XXIII, 1898, σ. 
482, 2. 

172. ννϊ1ίΐιηο\\'ϊΙζ, Απδίοίβίβδ υη(1 ΑΐΗβη II σ. 
183. 

208. ΟΐΙΐβηΙ)6ΐ'§βΐ', 8}ί11ο§6^ άρ. 14. 

212. "Εγραψε τελευταίως περί τοΟ έπιγρά(Α[Αατος ό 
κ. Ηαανβΐίβ (Κβναβ §Γβθ(ίυ6 1899 σ. 9) συριπληρών 
αυτό ούτως 

Πα]σι Φάϋλ[ος ίδεϊν δδε νι]κών τρις [τον α.•^ώ\α 
έν] Πυθοϊ κα[ΐ νηας ελών] ας ΆσΙς ε[πε[Αψεν• 

άλλα τό τελευταϊον γρά(Λ[Λα της επιγραφής βεβαίως δεν 
ήτο ε. 

218. Πρβ. \νί1αιηο\νΐίζ, Απδίοΐβίββ αηά Αί,Ηβη 
II σ. 173, 1. 

239. ^. Ι. Α. IV, 1 σ. 91 άρ. 373 "3. 

243. Πρβ. ΑΛβη. Μΐΐίΐι. XXIII, 1898, σ. 483, 
. ση(Α. έ'νθα ό κ. Υνϋΐΐβΐπΐ συ[Λπληροϊ• 

— οφάνες [λ' άνέθεκεν Άθεναία[ι ποΛιόχοι 
χο]ρίο δεκάτεν το τέκνο εύχ[σα(Αένο. 

317. Πρβ. την είς άρ. 36 ση[/.είωσιν περί τοίϋ τόπου 
της ευρέσεως. 



ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΞ 
ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ ΤΟΤ 0. Ι. Α. ΚΑΙ ΤΟΓ ΚΑΤΑΑΟΓΟΤ 



Ο.Ι.Α. Ι 
καί IV, 1 

334 95 

334 α 94 

335 96 

338 99 

339 97 

340 98 

343 956 

345 40 

346 135 

347 156 

348 152 

349 243 

350, α 34 

350, ύ 166 

351 137 

352 225 

354 85 

356 232 

357 106 

358 117 

359 190 

361 307 

362 85 

363 143 

364 168 

365 43 

366 278 

367 195 

368 393 

369 280 

370 378 

371 17 

372 53 

373 263 

373 α ' 221 

373 α» 172 

373 «3 223 

373 α< 173 

373 «ϋ 52 

373 «ο 123 

373 6 237 

373 β 3 

373 ίί 3 

373/- 200 

373 (? 253 



Ο.Ι.Α. 

373/1 87 

373 ί 124 

373 Α 321 

373 / 32 

373 Ηΐ 217 

373 η 18 

373 ο 320 

373 ρ 258 

373 ί/ 277 

373 9- 384 

373 ί 296 

373 ί 259 

373 κ 103 

373 2) 368 

373 ω, 1 375 

2 ((7.126) ... 393 

2 (α. 193) ... 280 

3 (σ. 126) ... 280 

3 (σ. 193) ... 372 

4 (σ, 126) ... 280 
4 (σ. 193) ... 363 

5 364 

7 374 

8 372 

9 375 

10, α. 6 . . . . 363 

10, β 368 

10, ά. β 363 

11, 6 372 

12 375 

13 386 

14 367 

15 383 

16 365 

17 380 

18 385 

19 370 

20 360 

21, α 383 

21, 6 389 

22 386 

23 (σ. 1271 .■ . . 154 

23 (σ. 194) ... 381 

24 369 

25 387 

26 366 

27 371 



Ο.Ι.Α. 

373 .?; 12 

373 2 110 

373 < 237 

373 2 75 

373 3 111 

373 -ί 123 

373» 216 

.^3» 12 

373 7 42 

373» 167 

373 9 267 

373 <ο 157 

37311 81 

373 '3 255 

373 '» 68 

373 « 145 

373" 267 

373 <8 172 

37319 218 

373 20 116 

373 21 315 

373 22 250 

373 23 173 

373 2< 211 

373 2» 115 

373 2Τ 53 

373 28 265 

373 29 52 

373^0 173 

373 31 203 

373 32 262 

373 33 32 

373 3ί 268 

373 3κ • . . 355 

373 3» 265 

373" 172 

373 38 ...... . 275 

373 8!) 338 

373•"» 314 

373-Ί 311 

373 « 190 

373^3 120 

373-'8 155 

373''•« ....... 223 

373 « .340 

373 « 67 

373 « 299 



ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΞ 



Ο.Ι.Α. 

373 80 25 

373 »' 139 

373 5*2 172 

373 »3 52 

373 "ί 267 

373»» 300 

373 !ί6 118 

373 '>' 172 

373 »8 52 

373»» . 22 

373 «ο 222 

373 β• !32 

373 »2 323 

373 «< . . . . . . . 158 

373 β» 260 

373 «β 258 

373 «'ί 252 

373 β8 267 

373 β" 95 

373™ 115 

373" 77 

373" 93 

373" 285 

373 τί 301 

373 'κ 92 

373" 177 

373" 209 

373 "> 215 

373 80 186 

373 8' 158 

373 82 67 

373 83 , , 53 

373 8•* 14 

373 8» 107 

373 815 44 

373 87 45 

373 88 46 

373 8» 171 

373 50 155 

373»! 32 

373»2 . . ■ 33 

373 »3 48 

373 »'' 220 

373»» 34 

373 β» 111 

373 « 2 

373 »8 5 

373 »9 66 

373'<"> 227 

373 Ό' 11 

373 '»2 41 

373"» (σ. 90) 72 

373'•)3 (α. 182) 73 

373 >ο< 248 

373 'οκ 51 

373 '»" 201 



ϋ.Ι.Α. 

373 ιοτ' 245 

373 '08 166 

373 Ό» 147 

373 "Ο 3ο 

373 "< 170 

373 "'2 195 

373 "3 239 

373 '<< 254 

373"» 112 

373"» 153 

373 "8 146 

373"» ....•... 285 

373 '20 273 

373 '2ΐ 218 

373122 210 

373*23 87 χαΐ 312 

373 '24 139 

373 *2Κ 241 

373 <2β 89 

373 <2τ 86 

373 <28 298 

373*29 339 

373 '3ο 284 

373*31 91 

373*32 149 

373*33 232 

373*34 291 

373*35 322 

373*30 147 

373*37 48 

373*38 76 

373*3» 250 

373 *« 173 

373 '" 39 

373 1« 189 

373 *« 48 

373 '« 253 

373*1», ίΐ 294 

373'«/; 100 

373 *« 151 

373 '" 277 

373 14» 326 

373 *»< 264 

373 *»2 38 

373*»•* 295 

373 '«» 329 

373 *»β 288 

373*87 360 

373 *»8 97 

373 '»» 26 

373*0». 29 

373 'Γ'* 35 

373 'β2 36 

373 Ό3 297 

373 ιβ-ί 272 

373 '«» 223 



ϋ.Ι.Α. 

373*07 325 

373*08 271 

373 »ο» 327 

373*70 . . . . . . . 191 

373*7* 238 

373*72 .187 

373*73 217 

373*74 88 

373*78 246 

373 <70 . 180 

373*77 352 

373*78 125 

373*8* 80. 

373*82 197 

373*83 5} 

373*84 316 

373*80 319 

373*87 211 

373*88 247 

373*8!) 13 

373 *»ο 36 

373 '»' 317 

373 *»2 113 

373*03 179 

373*04 113 

373*03 166 

373*00 310 

373*07 162 

373 *»8 148 

373*00 166 

373 20» . . . . . . . 199 

373 201 104 

373 202 102 

373 203 358 

373 204 21 

373 20» 194 

373 200 47 

373 207 193 

373 208 180 

373 20!) 205 

373 2*0 292 

373 2*1 265 

373 212 228 

373 2*3 166 

373 2*4 37 

373 21» 184 

373 2*0 131 

373 217 231 

373 2*8 143 

373 2*9 219 

373 220 62 

373 221 . 82 

373 223 224 

373 224 202 

373 22» 140 

373 220 169 



ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ 111ΝΛΞ 



Ά 



Ο.Ι.Α. 

373 227 242 

373 228 207 

373 230 284 

373 231 207 

373 232 281 

373 233 287 

373 23< 229 

373 23» 9 

373 231! 1 

373 231 . . . . . . . 8 

373 239 4 

373 2« 43 

373 2'Ί 70 

373 2^2 69 

373 2" 141 

373 2« 240 

373 2^» 130 

373 2« 129 

373 2" 318 

373 2« 206 

373 2« 233 

373 230 356 

373 281 ...... . 36 

373 232 . . . . . . . 204 

373 233 74 

373 23< 185 

373 233 . 20 

373 230 . 317 

373 2Μ 136 

373 238 . . . . . . . 212 

373 259 40 

373 280 84 

373 2β• . . . . . . . 112 

373 202 . 283 



Ο.Ι.Α. 

373 203 198 

373 20^ . 121 

373 203 274 

373 200 250 

373 207 330 

373 209 49 

373 270 50 

373 271 119 

373 272 357 

374 57 

375 59 

376 58 

377 60 

378 160 

379 247 

380 159 

382 269 

383 133 

384 90 

385 279 

386 174 

387 138 

388 15 

389 367 

390 122 

391 101 

392 164 

393 ........ 208 

395 161 

396 192 

397 182 

398 128 

399 . 183 

400 196 



Ο.Ι.Α. 

401 79 

402 54 

403 56 

403 α 55 

404 109 

406 71 

407 114 

408 286 

409 108 

410 ....... . 165 

411 78 

413 226 

415 ........ 105 

416 142 

418 65 

418 β 214 

418 ίί 276 

418 /• . 126 

418/1. 63. 64 

418 Λ .176 

419 163 

422 ' 244 

42213 261 

482 188 

493 230 

537 ο 266 

537 ίί . . . . . . .264 

555 134 

555 ^ 234 

ΟΙΑ. II 

1422 (πρβ. ΟΙΑ. ΐν,1σ.104). 175 



ΠΙΝΑΞ Α' 



ΣΧΗΜΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤίΖΝ ΤΛΝ 


ΠΡΟ 


ΕΥΚΛΕΙΔΟΥ 


ΧΡΟΙ 


νΐΩΝ 








1 


2 


! — 

3 


-* 


5 


6 


7 


8 


9 


10 


η 


12 


13 


14 


15 


ΣτιρεΓα οναστίξεως: 

12 3 4 5 6 7 8 9 10 11 


Α 


< 


< 


< 


ΡΙ 


Ρ^ 


^ 


κ 


^ 


^ 


Α 


Α 


Α 


Α 


Α 


Β 

■ 


Β 


^ 


Ι^ 














Άρ, 1, 

Μ ο ^ ι οΤι^, Ρ) ΠΜ ΫΊ Μ^ 1 1< Ι- 

Άρ. 2. 
Άρ.3. Ά ρ, 4. 

Άρ. 5. 

α: τ ^ φ κ Ε ^/ 

Άρ.7 


Α Α 


Ν 


^ 




















δ| ρ. 


> 


. \> 


κ 


/^ 


Δ 


/> 


Α 


Α 








Ε|^ 

ί 


^ 


■ν. 


^ 


= 


Ε 


^ 


^ 


^ 


Ε 






























Θ Ξ 


© 


Φ 


Η 





® 














'Μ 














,ί : 










Κ 


Κ 




^< 














, 






1.1 ν 

ί 


/ 


ί 


V 


ν 


Ν 


^ 


> 


ι 


Λ 






Μ Λ\ 


/^ 


/\\ 


Μ 


ρΑ 


ίν, 


^Λ 


ΛΛ 


Μ 


(Μ) 






γ 






\^ . - . ' - Γ • • ' 


Ν Μ 


Ν 


Η 


Κ 


Ν 


Ν 


Ν 


/ν 


ΛΙ 


ί^ 






/ 




Ο ϋ 


ο 






















Άρ8. Άρ.9. Άρ.10. 
ο°ο ° 

Α \ ο ο 
/Ι 

\| / Άρ.11 Άρ.12. Άρ.13. 

^^ ° "0 Λ / \ 

ο°οθ^θο ^ /^ Λ^ 

Άρ.14. °ο 

Άρ.15. 

«° °°α Λ 
/"°° \ Α 

Άρ.16. Άρ.1?: Άρ.18. 


Π ί^ 


Γ 


ρ 




















Ρ ρ 


Ρ 


ρ 


[^ 


ρ 


Ρ 


Ρ 


[> 


1^ 


ι^ 


ν 




1 


^ 


^ 


^ 


ι 


■ 


^ί 


9 


ί> 


^ 


[ 


5 


^ 


τ 












Δίγαρ,ρ.α: Γ- 
ι 2 3 

Α: Η Η- Β 

1 2 

Κόππα : V γ 

(Ι ^ Ι) 


γ 


V 


Υ 


γ 


"Υ 


γ 


■φ ι ω 


θ 


Φ 


Φ. 


φ 


Χ + 


+ 


^ 


Μ 




(γ Μ^) 






















\ 


(' 


' Ι <^χ 



τιιβ 

44 755 851 



Ν 

α86 
.899 



ιΤ1ΒΜ2 . ΖϋΓ'ΙΰΓίΛίαΙΙΚϋΜ 






ΗΟϋώΕΙΟΝ 

ΚβΐδΙΟβΟΞ 



139^26 



/ / ■^■' 






(1^ 



ί .α86 
ί 1899 



/ί^^ 



ΑΤίΙΕΝΒ. ΕΡίαΚΑΡΗΙΚΟΝ 
• ΜΟϋδΕΙΟΝ 139^26 

Κ&ίίΟΐΟβΟΞ 



7 €>/< ^^- 



/ 



(ΧΑ55Κ;5 Ι.ΙΒΚΑΒ.Υ 



ί <? <'■. ' '